Tibetan
་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་དེ་ལ་ལུང་ཡང་ཕོག་གོ །དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་། གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་འདིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་བཅྭ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེས་ལ་ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བར་གྱུར་ལགས། ལས་ཅི་བགྱིས་ན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོར་གྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འདིས་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་གཟུགས་བཟང་ ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ། བྱད་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་རྒྱགས་པས་དྲེགས་ནས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དུ་མ་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་ཁང་ཐོག་ཏུ་སོང་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་གིས་བསྐོར་ཞིང་འདུག་གོ །སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བའི་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དེར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ནས། དེས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་བཟང་པོ་དག་རྙེད་དེ། དེ་ཁྱེར་ཞིང་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་དྲུང་ནས་ལམ་པོ་ཆེའི་ལོགས་སུ་ཆས་པ་དང་། དེ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཐོང་ནས། བྲམ་ཟེ་དེའི་མདུན་ན་ཡང་གྱོ་མོ་ཕྱི་སས་གང་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་ཐོ་བཙམ་པའི་བསམ་པས་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་སྟེང་དུ་གྱོ་མོ་དེ་རྐང་པས་ཕུལ་ནས་དེའི་གོས་རྣམས་དང་དེའི་ལུས་དང་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་ལ་གོས་པར་གྱུར་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཡར་བལྟས་པ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དགའ་ཆེས་ནས་བཞིན་མི་སྡུག་པར་བསྒྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཐོ་བཙམས་སོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམས་པ། ཉོན་མོངས་པ་འདི་ནི་དམས་ཤིང་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱིས་འདིའི་ར་མདའ་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ། འབར་བ་དང་ལམ་མེར་འདུག་པ་དང་། ཆར་འབབ་པ་དང་། གློག་འགྱུ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མྱུར་དུ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན། དེ་ཤིང་སོག་ལེས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་མར་སྤྱོན། བདག་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའི་ར་མདའ་མཛོད་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ས་ལ་བབས་ནས། དེ་བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། གོས་དེ་རྣམས་ནི་ཕུད་དེ་བཏང་ལུས་ནི་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་ཏེ་སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བྱེད་དུ་བཅུག་ ནས་ཆོས་གོས་གཞན་དག་ཕུལ་ཏེ། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་གིས་ཡོན་གནས་ཀྱི་མཆོག་འདི་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་འདིའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བདག་ཅི་ནས་ཀྱང་མ་གྱུར་ཅིག །འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ནི་ཅི་ནས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བརྒྱ་ལ་ལས་མི་དགེ་བ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་གྱུར་ན། ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེང་གེའི་བུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་གནོད
Chinese
于彼修习梵行。其后，世尊以“比丘来此”之语令其出家，并使之受具足戒，亦为彼授法。彼亦以精进、修习、努力，断除一切烦恼，现证阿罗汉果。彼阿罗汉已离三界之贪欲，心等同于黄金与粪土，犹如虚空与手掌般无别，如旃檀浸泡般清凉，以智慧摧毁卵壳，获得智慧、神通、无碍解，不顾世间之利养、贪恋、恭敬，为具足根与近根之诸天所供养、忆念、恭敬之处。其后，众比丘请问世尊：尊者，此比丘造作何业，以彼业之异熟，生为具足十八种不悦意之相，且身体之上散发尸臭？又造作何业，于生起出家之心后，不悦意之相即消失，转为美好？且此比丘令世尊欢喜，未令不欢喜，于世尊之教法中出家，断除一切烦恼，现证阿罗汉果？世尊告曰：诸比丘，此乃彼自身所作所积之业。诸比丘，往昔过去之时，于一寂静村落中，有一婆罗门，容貌端正，悦意且美丽，彼以自身之美貌与青春之骄慢，轻蔑诸多沙门与婆罗门。其后，一日彼登上楼阁，为诸婆罗门童子所围绕而坐。诸佛未出世之时，独觉佛慈悯贫苦者，如犀牛般以边地之住所为生，乃世间唯一之应供处，出现于世。一独觉佛前往彼寂静城市乞食，获得上妙之饮食，持之前往彼婆罗门之
English
There he practiced celibacy. Then, the Blessed One ordained him with the words, "Come here, monk," and gave him the full ordination, and also gave him teachings. He also, through diligence, practice, and effort, abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. That Arhat, having become free from the desire of the three realms, with a mind equal to gold and dung, like the sky and the palm of the hand, cooled like sandalwood soaked in water, having broken the shell of the egg with wisdom, having obtained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, not looking to the gains, attachments, and honors of existence, became a place of worship, remembrance, and reverence by the gods with their powers and near powers. Then the monks asked the Blessed One: Venerable One, what deeds did this monk commit, that by the ripening of that karma, he was born with eighteen kinds of unpleasant features and that the smell of a corpse emanated from his body? What deeds did he commit that, as soon as he generated the mind of renunciation, the unpleasantness disappeared and he became beautiful? And this one pleased the Blessed One, did not displease him, and having renounced in the teachings of the Blessed One, abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat? The Blessed One said: Monks, this is the kind of deed that he himself did and accumulated. Monks, in the past, in a solitary village, there lived a Brahmin who was handsome, pleasing to look at, and beautiful. He, arrogant with the pride of his appearance and youth, despised many ascetics and Brahmins. Then one day he went to the top of his house and sat surrounded by Brahmin boys. When the Buddhas do not appear in the world, the solitary Buddhas, compassionate to the poor and afflicted, living in remote places like rhinoceroses, the sole objects of offerings in the world, appear in the world. A solitary Buddha went to that solitary city for alms and obtained good food and drink. He took it and went to the Brahmin's house.
Chinese
从门口走向大路的旁边，被那个婆罗门看见了。那个婆罗门面前也堆满了灰土，他心想戏弄一下，便用脚把灰土踢到那位独觉佛的身上，弄脏了他的衣服、身体和钵。独觉佛向上看时，婆罗门非常高兴，面目狰狞，用身体的动作戏弄他。然后，独觉佛心想：这个烦恼会越来越严重，必须制止他，于是升到天空，显现出燃烧、闪耀、降雨、闪电等神变。因为普通人很容易因神变而生起信心，所以他像被木锯锯断一样，顶礼独觉佛的脚，说道：大福德者，请降临。请您做我这堕入恶行泥潭之人的救星。然后，独觉佛也因为怜悯他而降到地上。婆罗门把他请到家里，脱下那些脏衣服，用香涂抹身体，用香水沐浴，并献上其他的法衣。用自己的手，用许多干净美好的食物使他满足，表达了他的愿望，顶礼他的脚，请求宽恕，并祈祷说：愿我不要成为对如此殊胜的应供处造成损害之业的承受者。以此恭敬他的善根，愿我无论生于何处，都能生于富裕、多财、享用丰厚的家族。愿我能取悦比这更殊胜的导师，不要使他不悦。愿我也能获得这样的功德。如果这百次的不善业必定会成熟为恶果，那么，在我生起出离心之后，愿我立即消除丑陋，变得美好。比丘们，你们怎么想？当时的那个婆罗门，就是现在的这位狮子之子，他伤害了那位独觉佛。
English
He went from the doorway to the side of the main road, and the Brahmin saw him. In front of that Brahmin, there was also a pile of ashes and dirt. Thinking to tease him, he kicked the ashes and dirt onto that Pratyekabuddha with his foot, soiling his clothes, body, and alms bowl. When the Pratyekabuddha looked up, the Brahmin was overjoyed and made a hideous face, teasing him with bodily actions. Then, the Pratyekabuddha thought, "This affliction will become more and more severe, I must stop him," and then rose into the sky, displaying miracles such as burning, shining, raining, and lightning. Because ordinary people quickly generate faith through miracles, he prostrated at his feet as if cut by a wooden saw, and said, "Greatly fortunate one, please descend. Please be the savior of me who is sinking into the mire of misdeeds." Then, the Pratyekabuddha also descended to the ground out of compassion for him. The Brahmin invited him into his house, took off those dirty clothes, anointed his body with incense, bathed him with scented water, and offered other Dharma robes. With his own hands, he satisfied him with many clean and excellent foods, expressed his wishes, prostrated at his feet, asked for forgiveness, and prayed, "May I never be the recipient of the karma of harming such a supreme object of offering. By this root of virtue of honoring him, may I be born in a wealthy, rich, and prosperous family wherever I am born. May I please a teacher who is even more excellent than this, and may I not displease him. May I also obtain such qualities. If this hundredfold non-virtuous deed must ripen into a bad result, then, as soon as I generate the mind of renunciation, may I immediately eliminate ugliness and become beautiful." Monks, what do you think? That Brahmin at that time was none other than this Lion's Son, who harmed that Pratyekabuddha.
Tibetan
་པ་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་མི་སྡུག་པའི་སྣ་གྲངས་བཅྭ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེས་ལ། ལུས་ཐོག་ཐག་ནས་ཕྱི་སའི་དྲི་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་དེར་སླར་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བརྒྱ་ལ་ལས་མི་དགེ་བ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གི་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བཟང་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་ནི། དགེ་སློང་དག་འདིས་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ནས་ང་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་མི་སྡུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་བཟང་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྡེ་དཔོན་སེང་གེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ལ། འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་མཉེས་པར་བགྱིས་ཏེ། མི་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་འདི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེར་འདིས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས། ཚེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསྲུངས་ཏེ། འཆི་ཀར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལུང་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བདག་གིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་དགེ་བསྙེ
Chinese
做了那样的业的异熟果报就是，无论生于何处，都具有十八种丑陋的相貌，而且身体的所有毛孔都散发出难闻的气味。他再次恭敬地发愿说：以此善根，愿我无论生于何处，都能生于富裕、财富众多、享受丰厚的种姓中。愿我能令比这更殊胜的导师欢喜，不要令其不悦，愿我也能获得如此这般的功德。即使百中之一的恶业必定会成熟果报，但在我出家受戒的那一刻，愿我所有的丑陋都消失，变得美好。因此，比丘们，他令比无数亿的独觉佛更加殊胜的佛陀欢喜，没有令其不悦，并在我自己的教法中出家受戒，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果，而且在他出家受戒的那一刻，所有的丑陋都消失了，变得美好了。之后，比丘们向佛陀世尊请教道：尊者狮子军团长做了什么样的业，以至于他能生于富裕、财富众多、享受丰厚的种姓中，并且他也能令世尊欢喜，没有令其不悦呢？世尊开示道：在正等觉佛陀迦叶佛的教法中，他成为了一名居士，在那里他行布施，积善业，一生中皈依三宝，守护戒律，临终时发愿说：唉呀！以此善根，愿我无论生于何处，都能生于富裕、财富众多、享受丰厚的种姓中。愿我能令正等觉佛陀迦叶佛授记的婆罗门童子，也就是世尊佛陀欢喜，不要令其不悦。比丘们，你们怎么想？那时正等觉佛陀迦叶佛的居士
English
The complete maturation of that action was that wherever he was born, he was born with eighteen kinds of unsightly features, and foul odors emanated from every pore of his body. He then respectfully made aspirations, saying: "By this root of virtue, may I be born in a wealthy, rich, and prosperous family wherever I am born. May I please the teacher who is even more excellent than this. May I not displease him. May I also attain such qualities as these. Even if this non-virtue, one in a hundred, is certain to ripen into fruit, may all my ugliness disappear and become good as soon as I generate the mind of renunciation." Therefore, monks, he pleased the Buddha, who was even more excellent than hundreds of billions of Pratyekabuddhas, and without displeasing him, he renounced in my own doctrine, abandoned all defilements, and directly realized the state of an Arhat, and as soon as he generated the mind of renunciation, all ugliness disappeared and became good. Then the monks asked the Buddha, the Bhagavan: "What kind of actions did the venerable Lion General do, that by the complete maturation of those actions, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family, and that he also pleased the Bhagavan and did not displease him?" The Bhagavan replied: "In the teachings of the perfectly enlightened Buddha Kashyapa, he became a lay follower, and there he gave alms and performed meritorious deeds. For one lifetime, he took refuge and kept the precepts, and at the time of death, he made aspirations, saying: 'Alas! By this root of virtue, may I be born in a wealthy, rich, and prosperous family wherever I am born. May I please the Buddha, the Bhagavan, who was predicted by the perfectly enlightened Buddha Kashyapa to be the Brahmin boy, and may I not displease him.' Monks, what do you think? At that time, the lay follower of the perfectly enlightened Buddha Kashyapa