Tibetan
།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་ གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས། དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེའི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་པ་དང་ཁྱེའུ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ་མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཀྱང་ཁྱེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། དེ་གུས་པར་བསྒྲིམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྲི་ལས་ལངས་སོ། །དེ་ཁྲི་ལས་ལངས་པའི་མོད་ལ་རྒྱབ་སྒུར་བ་དེ་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། །དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མཆུས་གཏུགས་ནས་འདི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི། བདག་ལ་དཀའ་བ་མཛད་པའོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོས་ཚིམ་པར་ བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། །རང་གི་ལག་ནས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་གཙང་མ་བཟང་པོ་མང་པོ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ལགས་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་བསམ
Chinese
此后，世尊早上穿好下裙和法衣，手持钵盂，由比丘僧团侍从，比丘僧团在前引导，前往那位施主的住处。那位童子从远处看见了佛陀世尊，其身以大丈夫的三十二相庄严，光芒四射，犹如火身之形，犹如火舌被油浇灌，犹如明灯置于金器之中，犹如以各种珍宝装饰的佛塔。他看见了智慧明亮、无垢、清净的佛陀世尊。看见后，他生起了极大的欢喜。就像积累善根的众生初次见到佛陀时所感受到的快乐一样，即使是十二年中习惯于寂止之心的人，也不会生起那样的快乐。如此见到后，那童子对世尊生起了极大的欢喜。生起极大的欢喜后，他以恭敬的姿态从座位上站了起来。他从座位上站起来的那一瞬间，驼背就恢复如初了。然后，他对世尊更加生起了欢喜。生起欢喜后，他前往世尊所在之处，走到后，以头顶礼世尊的双足，用嘴唇触碰世尊的双足，并说道：世尊您对我恩重如山啊！善逝您对我恩重如山啊！然后，世尊在比丘僧团中铺设的座位上坐下。之后，那位施主知道佛陀等比丘僧团都安乐地坐下了，便亲自用自己的手，以许多干净、美味的食物使他们饱足，并随其所愿地供养。亲自用自己的手，以许多干净、美味的食物，用各种各样的食物使他们饱足，并随其所愿地供养后，他知道世尊已经用斋完毕，已经收起了钵盂，便为了听法而坐在世尊面前。之后，世尊观察了那位施主及其眷属的心。
English
Then, the Blessed One, in the morning, having put on his lower garment and robes, and carrying his bowl, attended by the assembly of monks, and with the monastic community of monks leading the way, went to the dwelling of that householder. That boy, from afar, saw the Buddha, the Blessed One, whose body was well adorned and radiant with the thirty-two marks of a great man, appearing like a form of fire, like a flame fueled by butter, like a lamp placed in a golden vessel, like a stupa adorned with various precious jewels. He saw the Buddha, the Blessed One, who was intelligent, immaculate, and possessed of purity. Having seen him, he felt supreme joy. Just as a sentient being who has accumulated roots of virtue experiences joy upon first seeing the Buddha, even one who has cultivated tranquility of mind for twelve years would not experience such joy. Having seen him in this way, the boy felt great joy towards the Blessed One. Having felt great joy, he rose from his seat in a respectful manner. The moment he rose from his seat, his hunchback was restored to its original state. Then, he felt even greater joy towards the Blessed One. Having felt joy, he went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One, touched the feet of the Blessed One with his lips, and said: "Blessed One, you have done me a great favor! Sugata, you have done me a great favor!" Then, the Blessed One sat down on the seat prepared in the midst of the monastic community of monks. Then, that householder, knowing that the Buddha and the monastic community of monks were seated comfortably, satisfied them with many clean and excellent foods from his own hands, and offered them whatever they desired. Having satisfied them with many clean and excellent foods of various kinds from his own hands, and having offered them whatever they desired, he knew that the Blessed One had finished his meal and had put away his bowl, and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One observed the mind of that householder and his retinue.
Tibetan
་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་ཁྱེའུ་དེས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཀོད་ནས། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས། གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསལ། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསྒྲུབས། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསལ། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་བསྒྲུབས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཏང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཐོབ་ཏུ་རུང་ན་བདག་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ ལོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག །ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚིག་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པའི་མོད་ལ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་ཙམ་དུ་གྱུར། སྤྱོད་ལམ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ལྟ་བུར་འདུག་པར་གྱུར། ལག་ན་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆུ་སྣོད་ཐོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། དེ་ནི་མགོ་བྲེགས་ལུས་ལ་སྣམ་སྦྱར་གྱོན། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དགོངས་པས་གོས་བགོས་ནས། །མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གནས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལུང་ཕོག་ནས་དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ལ། གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁ
Chinese
通达习气和随眠以及界和自性后，宣说了与之相应的法。听到后，那施主及其眷属和那童子以智慧金刚摧毁了二十座有身见的高山顶峰，现证了入流果。之后，世尊将他们安置于诸谛中，以佛法之语如实开示，令其如实受持，如实赞叹，如实欢喜，然后从座位上起身离去。之后，过了些时候，那童子生起这样的念头：世尊消除了我的诸多痛苦和不悦，成办了诸多安乐和喜悦，消除了诸多罪恶不善之法，成办了诸多善法，我应当舍弃在家生活，在世尊处行梵行。这样想着，禀告父母后，前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊之足，袒露右肩，在世尊所在之处合掌恭敬，对世尊这样说道：尊者，我若能在善说之律中出家，受具足戒，获得比丘之体，我也想在世尊处行梵行。之后，世尊对比丘说：“来吧，比丘！行梵行吧！”世尊说了此语之后，顷刻间，头发和胡须剃除，如同过了七日一般。行为举止如同受具足戒后过了百年一般。手中拿着钵和水瓶。此处说道：如来以“来吧”之语开示，那人剃了头，身上穿着袈裟。佛以智慧赐予衣服，顷刻间诸根寂静。之后，世尊为他授记，他也以精进、修持和努力，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果。他成了断除了三界贪欲的阿罗汉，视黄金和土块平等，如同虚空。
English
Having understood the habits, predispositions, elements, and nature, he taught the Dharma accordingly. Upon hearing this, the householder and his retinue, along with the boy, shattered the twenty high peaks of the mountain of the view of the perishable aggregate with the wisdom vajra, and directly realized the fruit of stream-entry. Then, the Blessed One established them in the truths, and with the words of the Dharma, he truly taught, caused them to truly hold, truly praised, and truly delighted them. Then, he arose from his seat and departed. Afterward, after some time, the boy had this thought: 'The Blessed One has eliminated my many sufferings and displeasures, accomplished many comforts and joys, eliminated many sinful and unwholesome dharmas, and accomplished many virtuous dharmas. I should abandon the life of a householder and go to the Blessed One to practice the pure conduct.' Thinking this, after informing his parents, he went to where the Blessed One was, and upon arriving, he bowed his head at the feet of the Blessed One, bared one shoulder, and with palms joined respectfully in the direction of the Blessed One, he said this to the Blessed One: 'Venerable One, if I am able to go forth in the well-spoken Dharma-Vinaya, receive full ordination, and obtain the state of a bhikshu, I also wish to practice the pure conduct in the presence of the Blessed One.' Then, the Blessed One said to him, 'Come, bhikshu! Practice the pure conduct!' As soon as the Blessed One spoke these words, his hair and beard were shaved, and he became as if he had been ordained for seven days. His conduct was as if he had been fully ordained for a hundred years. In his hand, he held a begging bowl and a water pot. Here it is said: When the Thus-Gone One taught with the words 'Come,' that person shaved his head and wore monastic robes on his body. The Buddha bestowed robes with wisdom, and in an instant, his senses were completely pacified. Then, the Blessed One prophesied for him, and he also, through diligence, practice, and effort, abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. He became an Arhat free from attachment to the three realms, regarding gold and clods of earth as equal, like the sky.