Tibetan
ག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱིར་འོངས་ནས་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་པར་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་དེར་སེམས་ཅན་ལུས་ཆེ་ལ་ལུས་ཀྱིས་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཁྱབ་པར་འདུག་ལ། དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཁ་ནས་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ། ལྕགས་ཀྱི་ས་གཞི་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བའི་སྟེང་དུ་བརྒྱངས་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་དག་གིས་ཐང་བཅད་ནས། དེའི་ལྕེ་དེ་ལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་སྟེ་རྨོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་ལ་རྨོན་གླང་དེ་དག་ཀྱང་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤུ་གྲིའི་སོ་འདྲ་ལ་འབར་ ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་གོམ་པ་བོར་བའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ཀུན་དུ་གཅོད་ཅིང་ཀུན་དུ་གཏུབ་ལ་ཀུན་དུ་དམྱལ་བར་བྱེད་དེ། གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ་སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་བྱས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་རབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའི་རྩད་མ་ཆོད་དེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ནས་ཤི་འཕོས་ཤིང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཉི་ཚེ་ཞིག་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ལུང་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་མངའ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ནས་མནར་མེད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་ན་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་ན་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་ཅན་དེའི་ལུང་བསྟན་པ་ཞུ་བའི་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བགྱིད། ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བགྱིད་དེ། སླར་མཆིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་ བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་ལགས་སོ། །སླར་མཆིས་ནས་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བགྱིད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཙུན་པ་བདག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་འཚལ་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མ་མཆིས་པར་མཆིས་ན། བཙུན་པ་བདག་གིས་དེར་སེམས་ཅན་ལུས་ཆེ་བ་ལུས་ཀྱིས་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཁྱབ་པར་མཆིས་ལ། དེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། དེའི་ཁ་ནས་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ལྕགས་ཀྱི་ས་གཞི་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་
Chinese
那些嘎巴和煮等痛苦，都向人们述说。回来后，又述说饿鬼们的饥渴、燃烧、焚烧、煮等痛苦，以及畜生们互相吞食所造成的痛苦，还有人们的辛勤劳作和疲惫的痛苦，以及天人们的死亡、堕落、散乱和毁灭的痛苦。当人们听到这些时，会感到厌倦，感到厌倦后，就会更上一层楼。之后，有一天，具寿大目犍连开始在众生地狱中游走，从憍赏弥消失了。他去了无间地狱，在那里，他看到一个巨大的众生，身体覆盖了许多由旬。由他的业力所生的狱卒们从他的口中拉出舌头，将它放在燃烧、猛烈燃烧、完全燃烧，火焰熊熊的铁地上，然后用燃烧、猛烈燃烧、完全燃烧，火焰熊熊的铁犁来耕犁他的舌头。那些犁都是燃烧、猛烈燃烧、完全燃烧，火焰熊熊的，而那些犁地的牛也都是由业力所生的。它们的蹄子都像剃刀的刀刃一样，燃烧、猛烈燃烧、完全燃烧，火焰熊熊的。无论它们朝哪个方向迈步，都会在那个方向上切割、砍伐和地狱化。因此，他看到那个众生正在体验剧烈、难以忍受和灼热的痛苦感受。看到后，具寿大目犍连心想：这个众生做了什么业，以至于因那个业的果报而遭受如此的痛苦？于是，他进入了从极高禅定直到无色定的境界，但仍然无法找到那个众生痛苦的根源。那些众生地狱中的众生死去并转生，那些众生地狱
English
He would relate to the people the sufferings of being cut and boiled, and so forth. Having returned, he would relate the sufferings of the hungry ghosts, such as hunger, thirst, burning, scorching, and boiling, and the sufferings of animals, such as being eaten by one another, and the sufferings of humans, such as toil, exhaustion, and fatigue, and the sufferings of the gods, such as death, falling, scattering, and destruction. When they heard these things, they would become weary, and having become weary, they would attain a superior state. Then, one day, the venerable Mahāmaudgalyāyana set out to wander in the hell realms, and having disappeared from Kauśāmbī, he went to the Avīci hell. There, he saw a large being whose body covered many yojanas. The hell-wardens, born from his karma, pulled out his tongue from his mouth, stretched it out on a blazing, fiercely blazing, completely blazing iron ground, blazing with a single flame, and then plowed it with blazing, fiercely blazing, completely blazing iron plows, blazing with a single flame. All those plows were blazing, fiercely blazing, completely blazing, blazing with a single flame, and those plowing oxen were also born from karma. All their hooves were like the edges of razors, blazing, fiercely blazing, completely blazing, blazing with a single flame. In whatever direction they stepped, in that direction they would cut, chop, and hellify everything. Therefore, he saw that being experiencing intense, unbearable, and hot feelings of suffering. Having seen this, the venerable Mahāmaudgalyāyana thought, "What karma did this being commit, that by the ripening of that karma, he has come to experience such suffering?" Then, he entered into meditative absorption up to the peak of existence, but he could not find the root of that being's suffering. Those beings in the hell realms died and were reborn, those hell realms
Chinese
仅仅是看到了一个短暂的生命。 看到后心想，能对这业力作授记的，除了世尊，即具有无碍的智慧眼和无边的智慧眼者，还能有谁呢？于是从无间地狱消失，前往舍卫城。 当时，世尊正安住在成百上千的眷属中说法。 之后，具寿大目犍连看到了世尊安住在成百上千的眷属中说法。 看到后心想：现在正是我向世尊请问那个众生授记的时候。 于是前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后坐于一旁。 坐于一旁后，具寿大目犍连对世尊这样说道： 尊者，我依我的方式，时时在众生地狱中游走， 在饿鬼中游走， 在畜生中游走， 在人中游走， 在天人中游走。 之后又回来，将众生地狱的砍截、断割、 捶打和烹煮等等痛苦告诉人们。 之后又回来，将饿鬼们的饥渴、燃烧、焚烧和烹煮等等痛苦，以及畜生们互相吞食所造成的痛苦，以及人们的辛勤劳作的痛苦，以及天人们的死亡、堕落、消散和毁灭的痛苦告诉人们。 他们听了这些后会感到厌恶，感到厌恶后，会在哪里获得殊胜的利益呢？ 尊者，我想要在众生地狱中游走，从舍卫城消失后，到达了众生地狱中的大无间地狱。 尊者，我在那里看到一个身体巨大的众生，身体覆盖了许多由旬。 由于他的业力所生的人们，从他的口中拔出舌头，在燃烧、猛烈燃烧且四处燃烧的铁地上
English
I only saw a fleeting life. Having seen it, I thought, who else could give a prophecy about this karma except the Blessed One, who possesses unobstructed wisdom and boundless wisdom? So, I disappeared from Avici Hell and went to Shravasti. At that time, the Blessed One was dwelling among hundreds of thousands of attendants, teaching the Dharma. Then, the venerable Mahāmaudgalyāyana saw the Blessed One dwelling among hundreds of thousands of attendants, teaching the Dharma. Having seen it, he thought: Now is the time for me to ask the Blessed One for the prophecy of that being. So, he went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed to the Blessed One's feet with his head and sat to one side. Having sat to one side, the venerable Mahāmaudgalyāyana said this to the Blessed One: Venerable one, according to my way, I wander in the hells of beings from time to time, I wander in the realm of pretas, I wander in the realm of animals, I wander in the realm of humans, I wander in the realm of gods. Then I come back and tell people about the sufferings of the hell beings, such as cutting, severing, pounding, and cooking. Then I come back and tell people about the sufferings of the pretas, such as hunger, thirst, burning, scorching, and cooking, and the sufferings of the animals, such as eating each other, and the sufferings of the humans, such as toil and exhaustion, and the sufferings of the gods, such as death, falling, scattering, and destruction. Having heard these, they will become disgusted, and having become disgusted, where will they obtain special benefits? Venerable one, I wanted to wander in the hells of beings, and having disappeared from Shravasti, I arrived at the great Avici Hell in the hells of beings. Venerable one, there I saw a huge being whose body covered many yojanas. Because of the karma of the people born from him, they pulled out his tongue from his mouth and on the iron ground that was burning, blazing, and all around
Tibetan
ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་བརྒྱངས་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་དག་གིས་ཐང་བཅད་ནས། དེའི་ལྕེ་དེལ་རྨོན་པ་དོར་སྟོང་བྱུང་སྟེ། རྨོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་ལ་རྨོན་གླང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤུ་གྲིའི་སོ་འདྲ་ལ། འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་གོམ་པ་བོར་བའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ཀུན་ཏུ་གཅོད་ཅིང་ཀུན་དུ་གཏུབ་ལ་ཀུན་དུ་དམྱལ་བར་བགྱིད་དེ། གཞི་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་མཐོང་ལགས་ན། བཙུན་པ་སེམས་ཅན་དེས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟ་བུ་རྙེད་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲོད་པ་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་སྨྲ་བ་འཁོར་དང་ལྡན་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞིག་ན་རྟེན་ཅིང་གནས་ཏེ། དེ་དེ་ན་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་བླ་མར་བྱ་བ་དང་རི་མོར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ། གོས་དང་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཟོང་རྣམས་རྙེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་རིག་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་སྨྲ་བ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་གཡོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ནས། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་དེ་ལུས་མཛེས་པ་དང་སེམས་མཛེས་པ་དང་གཡོག་འཁོར་མཛེས་པར་མཐོང་སྟེ། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་དེ་ཡང་དེར་གོས་དང་ཟས་དང་
Chinese
燃烧着。在变成一团火焰的上方，竖立着燃烧、猛烈燃烧、完全猛烈燃烧的铁柱。火焰将地面分割开来，那人的舌头上出现了千百犁沟。所有的犁沟也都燃烧、猛烈燃烧、完全猛烈燃烧，完全是一片火焰。所有的犁牛也都是业力所生。它们的蹄子都像剃刀的刀刃一样，燃烧、猛烈燃烧、完全猛烈燃烧，完全是一片火焰。它们无论朝哪个方向迈步，都彻底斩断、彻底砍伐、彻底变成地狱。因此，他看到那人正在感受剧烈、难以忍受、灼热的痛苦。尊者，那个众生造了什么业，以至于那个业成熟后，会遭受如此痛苦？世尊告诫具寿目犍连之子：目犍连之子，那个众生是造恶业之人。目犍连之子，在过去世，有一位超越声闻和独觉之地的、圆满正等觉的佛陀，具足明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师，佛世尊，名为行不退转，出现在世间。当时，一位精通三藏、具有智慧和解脱无畏的比丘，一位说法者，与眷属一起住在一个王宫里。他在那里受到尊敬、被视为上师、被视为榜样、被视为供养处，获得了衣服、食物、卧具、坐垫、医药和药品。当时，也有一位阿罗汉比丘，精通三藏、具有智慧和解脱无畏，也是一位说法者。他带领五百眷属游历各地，来到了那个王宫。许多人看到他身体庄严、内心庄严、眷属庄严，一见到他，就心生欢喜，他也因此在那里获得了衣服和食物。
English
Burning. Above that which had become a single flame, stood iron stakes that burned, blazed, and utterly blazed, dividing the ground with single flames. A thousand furrows appeared on that tongue of his. All those furrows also burned, blazed, and utterly blazed, being entirely a single flame. All those plowing oxen were also entirely born from karma. All their hooves were like the edge of a razor, burning, blazing, and utterly blazing, being entirely a single flame. In whatever direction they took a step, in that very direction they would utterly cut, utterly chop, and utterly make into hell. Therefore, he saw that one experiencing intense, unbearable, and hot feelings of suffering. Venerable one, what karma did that being commit, that by the ripening of that karma, he came to experience such suffering? The Blessed One spoke to the venerable Maudgalyayana's son: Maudgalyayana's son, that being is one who commits sinful deeds. Maudgalyayana's son, in a past time, there appeared in the world a Buddha, a Blessed One, who had gone beyond the grounds of hearers and solitary Buddhas, a fully and perfectly awakened one, endowed with knowledge and conduct, a sugata, a knower of the world, a tamer of beings to be tamed, unsurpassed, a teacher of gods and humans, named 'Undiminished Progress.' At that time, a bhikshu, a master of the three pitakas, endowed with intelligence and the fearlessness of liberation, a preacher of the Dharma, together with a retinue, resided in a certain royal palace. There, he became an object of veneration, of being regarded as a guru, of being regarded as an example, and of being regarded as an object of offerings, and he obtained robes, food, bedding, cushions, medicines, and medical supplies. At that time, there was also a bhikshu arhat, a master of the three pitakas, endowed with intelligence and the fearlessness of liberation, who was also a preacher of the Dharma. He, too, with a retinue of five hundred, traveled through the countryside and went to that very royal palace. Many people saw that he was beautiful in body, beautiful in mind, and beautiful in retinue. As soon as they saw him, they rejoiced in him, and he also obtained robes and food there.