Tibetan
ས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། གསང་སྡེར་ནི་གྱུ་ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་གཤེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་དབུལ་བའི་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལས་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུར་སྣང་བར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག། གཞན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས། དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་ཞིང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཐམས་ཅད་གསེར་དུ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི་གྲུབ་ན། རྒྱལ་པོ་ལ་མ་གསོལ་བར་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་ཅག་གི་ནས་ཞིང་ལས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེས་ཀྱིས་ལྷས་སྐུ་སྐལ་བཞེས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བསམས་པ། མ་ལ་བྲམ་ཟེ་འདི་མ་སྨྱོས་སམ་སྙམ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་བལྟས་ན་བློ་གསལ་ཞིང་དབང་པོ་ཞི་བར་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཡང་བསམས་པ། མ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་སྲིད་དམ་སྙམ་ནས་དེས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་བཏང་སྟེ། དེ་དག་དེར་དོང་ན་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མ་མཐོང་ནས། དེ་དག་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རྒྱལ་ པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་སེམས་ལ་དབང་མ་མཆིས་ཏེ་དེ་ན་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་ག་ལ་མཆིས་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཡང་ལན་ཅིག་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་གིས་ནི་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་དེ་དག་ངེས་པར་མཐོང་གིས་ལྷའི་སྐུ་སྐལ་བཞེས་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། ཡང་ན་ནི་བྲམ་ཟེ་འདི་སྔོན་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ནི་འདིས་ད་ལྟར་ཞིང་བཟང་པོ་ཞིག་ལ་ས་བོན་བཏབ་བོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཞིང་གི་སྟེང་དུ་སོང་ནས་དེས་ཀྱང་དེ་ན་ཡོད་པའི་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མ་མཐོང་ནས། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་རྣམས་མཐོང་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དེས་ཞིང་ཐོག་གི་སྐལ་བ་བཅད་དེ་འདི་ནི་ལྷའི་བགྱིའོ། །འདི་ནི་བདག་གི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་གསེར་གྱི་མྱུ་གུ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་དཔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར། བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། ལྷ་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་བཤོས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཞིང་བཟང་པོ་ལ་ས་བོན་བཏབ་ཀྱིས་སོང་ལ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་མེད་པར་སྤྱོད་ཅིག །སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་བྱིན་ཅིག་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་དཔལ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱིས། བདག་གིས་དེ་ཁོ་ནའི་བཀའ་དྲིན་བསབ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། དེས་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཤམས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས་མཇུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་ འདུན་བཤོས་གསོལ་ཏེ། རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་ཕུལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཁམས་དང་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འཁོད་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ་བདག་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་བཏང་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པ
Chinese
供养完毕后，随心所欲地祈祷。世尊接受供养后，知道秘密处所已经遮蔽，为了听法而坐在面前。然后，世尊为那两人宣说了适合他们因缘的佛法后离去了。世尊离去后不久，那个婆罗门和婆罗门女两人发愿说：唉呀！愿此善根断绝我二人贫穷的延续。愿我二人这块田地里生长出来的所有麦芽，都显现为金色的麦芽，并且那些麦芽也如其所愿地变成那样，不要变成其他样子。说完之后，婆罗门和婆罗门女两人，就在他们说出这些话的瞬间，看到那块田地里生长出来的所有麦芽都变成了金色。看到之后，婆罗门女说道：丈夫，我二人的愿望已经实现了，如果不禀告国王，我二人是无法享用的。然后，那个婆罗门一听到这话，立刻去了国王光明王所在的地方，去到后向国王禀告说：天神，我们的麦田里长出了金色的麦芽，理应由天神您来享用。光明王心想：难道这个婆罗门疯了吗？但国王看到他神智清醒，诸根寂静。看到后又想：难道真的会这样吗？于是他派出了国王的侍从们，那些人到那里后没有看到金色的麦芽，那些人返回后向国王禀告说：天神，那个婆罗门精神错乱，那里哪里有金色的麦芽啊。然后那个婆罗门又一次去了，向光明王禀告说：天神，我确实看到了那些金色的麦芽，恳请天神您享用。然后国王心想：或许这个婆罗门以前做过善事，或许他现在在一块好田里播了种。于是国王亲自去了那个婆罗门的田地里，但他也没有看到那里有金色的麦芽。然后他对那个婆罗门说：婆罗门，如果你的
English
Having made offerings and prayed as they wished, the Blessed One finished his meal. Knowing that the secret place was concealed, he sat before them to listen to the Dharma. Then, the Blessed One taught the Dharma suitable to the circumstances of those two and departed. Not long after the Blessed One had departed, the Brahmin and the Brahmin woman made a prayer: "Alas! May this root of virtue sever the continuation of our poverty. May all the sprouts of barley that grow from this field of ours appear as golden sprouts, and may they become just as they appear, and not otherwise." Having said this, the Brahmin and the Brahmin woman, at the very moment they spoke these words, saw all the barley sprouts that grew from that field turn to gold. Having seen this, the Brahmin woman said: "Husband, our wish has been fulfilled, but we cannot enjoy it without informing the king." Then, as soon as the Brahmin heard this, he immediately went to where King Gsal-gyal (King Clear Victory) was. Having arrived, he reported to the king: "O God, golden sprouts have grown from our barley field, and it is fitting that the God should partake of them." King Gsal-gyal thought: "Has this Brahmin gone mad?" But when the king looked at him, he saw that he was clear-minded and his senses were calm. Having seen this, he thought again: "Could it really be so?" So he sent the king's attendants, but when they went there, they did not see any golden sprouts. Those attendants returned and reported to the king: "O God, that Brahmin is out of his mind; where are there any golden sprouts there?" Then the Brahmin went again and reported to King Gsal-gyal: "O God, I have certainly seen those golden sprouts; I beseech you to partake of them." Then the king thought: "Perhaps this Brahmin has done meritorious deeds in the past, or perhaps he has now sown seeds in a good field." So the king himself went to the Brahmin's field, but he did not see any golden sprouts there either. Then he said to the Brahmin: "Brahmin, if you
Chinese
看到金色的嫩芽后，（国王）说：“你给了我多少，请给我。”然后，听到这话后，婆罗门立即划分了田地的份额，说：“这是天神的，这是我的。”就在他说完这话的时候，国王也看到了金色的嫩芽。一看到，国王就感到惊讶。他感到惊讶后，对婆罗门说：“婆罗门，你做了什么事，才获得了如此的财富？”婆罗门回答说：“神啊，我供养了沙门乔达摩。”国王说：“婆罗门，你是在良田里播种啊，去吧，无所畏惧地享用吧！也要行布施，也要积功德。”说完，国王就走了。然后，婆罗门心想：“我获得如此的财富，无论是什么，都是依靠世尊而获得的。我必须报答他的恩德。”于是，他准备了丰盛的家产，迎请佛陀等僧众三个月之久，供养一切所需，最后供养佛陀等僧众，每人赠送一套衣服，然后为了听法而坐在佛陀面前。然后，世尊了解了他的想法、习气、根器、智慧和自性，为他宣说了相应的法。因此，婆罗门及其眷属坐在那个座位上，以智慧金刚摧毁了二十座高耸的坏聚见山顶，现证了入流果，见到了真谛。婆罗门心想：“我应该舍弃在家生活，在世尊的教法中出家，为了超越诸河流，为了彻底脱离诸有，我应该精进、修行、努力。”于是，他行布施，积功德，在世尊的教法中出家了。然后，他通过精进、修行和努力，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。他，阿罗汉，三界
English
Upon seeing the golden sprouts, (the king) said, "Give me how much you have given." Then, as soon as he heard this, the Brahmin immediately divided the share of the field, saying, "This is for the gods, and this is for me." Just as he said this, the king also saw the golden sprouts. As soon as he saw it, the king was amazed. Being amazed, he said to the Brahmin, "Brahmin, what deed have you done that you have obtained such wealth?" The Brahmin replied, "O Lord, I offered food to the ascetic Gautama." The king said, "Brahmin, you have sown seeds in a good field, go and enjoy it without fear or apprehension! Also give alms, and also accumulate merit." Having said this, the king left. Then the Brahmin thought, "Whatever I have obtained such wealth, it is all obtained by relying on the Blessed One. I must repay his kindness." So, he prepared a great household fortune and invited the Sangha of monks, including the Buddha, for three months. Having provided all the necessities, he finally offered food to the Sangha of monks, including the Buddha, and offered each of them a pair of robes, and then sat before the Buddha to listen to the Dharma. Then, the Blessed One understood his thoughts, habits, faculties, wisdom, and nature, and taught him the Dharma that suited him. Therefore, the Brahmin and his retinue, while sitting on that seat, destroyed the twenty high peaks of the mountain of the view of the aggregates with the Vajra of Wisdom, and realized the fruit of stream-entry, and saw the truth. The Brahmin thought, "I should abandon living at home and go forth in the teachings of the Blessed One, and strive, practice, and endeavor to cross the rivers and to completely transcend the bonds." So, he gave alms, accumulated merit, and went forth in the teachings of the Blessed One. Then, through diligence, practice, and effort, he abandoned all defilements and realized the state of Arhat. He, the Arhat, the three realms