Tibetan
ང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་སེམས་དད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ་དེས་དེར་སྦྱིན་བདག་དང་སྦྱིན་པ་པོ་མང་པོ་དག་ལ་བསྐུལ་ནས་དགེ་འདུན་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་བསླངས་ཏེ། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཀོར་དང་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་མ་ཐུབ་ནས་ཐམས་ཅད་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ཏེ། དེས་དེར་དགེ་འདུན་ལས་བཅད་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས། དེར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་དང་ཆུ་ལ་གནས་པ་དང་ཐང་ལ་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་བཟའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དེར་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྩེ་མོ་དང་བདེན་པ་དང་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་མཐོང་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དོ། །འཁོར་དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཕལ་ཆེར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་ཆོས་ལ་འབབ་དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་བྱས་ཏེ་བཀོད་དོ།། །།དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ནི་ལུགས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད། ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། མིའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། ལྷའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱིར་འོངས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཅད་པ་དང་གཏུབ་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱིར་འོངས་ནས་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དང་འབར་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མི་རྣམས་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོས་ཤ་ཐང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་ དེ་དག་མི་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ཆས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེར་ཡི་དགས་མོ་སྒྲེན་མོར་འདུག་ལ་རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ་སྡོང་པོ་མེ་རེག་མ་འདྲ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་འདུག་པ་དེའི་ཁ་སྣ་ནས་སྲིན་བུ་མང་པོ་བྱུང་བ་དང་དེས་དཔག་ཚད་དུ་མར་དྲི་མནམ་པས་གང་བར་བྱེད་དེ། ཕན་ཚུན་རྒྱུག་ལ་དེ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་ཁྱི་སྔོ་བཀྲ་ཅན་དག་གིས་གཙེས་ནས་རྒྱུ་དེས་ན་དེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ། སྐད་པོ་ཆེ་འཐོན་པ་ཕན་ཚུན་རྒྱུག་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་འདིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་མ་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་ཁ་ཚས་ངན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས། དེས་དེར་དགེ་སློང་མ་མང་མོ་ཞིག་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐུར་པ་བཏབ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་བྱས་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ་འདིའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་ནས། དེ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་
Chinese
我是人们的导师。名为佛陀薄伽梵光护者降生于世，对他的教法心生信仰而出家。成为比丘后，他劝说许多施主和布施者为僧团和佛塔募捐。但他无法妥善管理僧团的财物、佛塔的财物、日常的供养以及四方僧团的财物，而是随心所欲地使用，并分发给其他人。因此，他被僧团除名，由于他自己也随心所欲地使用并分发给他人，这种行为的果报使他转生为饿鬼。在那里，他被居住在天空、水里和陆地上的生物所吞食。之后，许多人听到这件事后，生起了极大的厌恶感。世尊觉察到他们的厌恶之心，便宣说了与此相应的佛法。因此，有些人产生了温暖。有些人则生起了与顶端、真理相应的忍耐，以及世间法的殊胜和见道的入定。有些人证得了入流果。有些人证得了一来果。有些人证得了不来果。有些人出家后证得了阿罗汉果。有些人种下了将来成为转轮王的种子。有些人种下了将来成为力量转轮王的种子，有些人种下了将来成为帝释天的种子，有些人种下了将来成为梵天的种子，有些人种下了声闻菩提的种子，有些人种下了独觉菩提的种子，有些人种下了无上正等正觉的种子。在这些眷属中，大多数人都被安排皈依佛、皈依法、皈依僧。名为喜自在的故事：故事发生在舍卫城。具寿喜自在经常依法在不同时期于有情地狱中流转，于饿鬼中流转，于畜生中流
English
I am the teacher of men. The Buddha Bhagavan named Light Protector was born into the world, and with faith in his teachings, he renounced the world. After becoming a monk, he urged many patrons and donors to donate for the sake of the Sangha and stupas. However, he was unable to properly manage the property of the Sangha, the property of the stupas, the daily offerings, and the property of the Sangha of the four directions. Instead, he used everything as he pleased and distributed it to others. Therefore, he was expelled from the Sangha, and because he himself used and distributed as he pleased, the ripening of this action caused him to be born as a hungry ghost. There, he was eaten by creatures living in the sky, in the water, and on the land. Then, as soon as many people heard this, they developed great disgust. The Blessed One, realizing that their minds were disgusted, taught the Dharma accordingly. Therefore, some generated warmth. Some generated patience in accordance with the peak and truth, as well as the supreme of worldly Dharma and the absorption of seeing the path. Some realized the fruit of stream-entry. Some realized the fruit of once-returning. Some realized the fruit of non-returning. Some, after renouncing the world, realized the state of Arhatship. Some planted the seeds to become a Chakravartin king in the future. Some planted the seeds to become a Chakravartin of power in the future, some planted the seeds to become Indra in the future, some planted the seeds to become Brahma in the future, some planted the seeds of the Bodhi of a Shravaka, some planted the seeds of the Bodhi of a Pratyekabuddha, and some planted the seeds of the unsurpassed, perfect, and complete Bodhi. Among those retinues, most were arranged to take refuge in the Buddha, take refuge in the Dharma, and take refuge in the Sangha. The story called Delightful Freedom: The story took place while residing in Shravasti. The venerable Delightful Freedom habitually wandered in the hells of sentient beings, wandered among the pretas, and wandered among the animals.
Chinese
中阴中游走。在人中游走。在天人中游走。返回后，向人们讲述众生地狱的砍截、断截、捶打和烹煮等痛苦。返回后，讲述饿鬼的饥渴、燃烧、焚烧和烹煮等痛苦，以及畜生因互相吞食而产生的痛苦，人类的寻衅争斗和疲惫不堪的痛苦，以及天人的死亡、堕落、消散和毁灭的痛苦。 那些都向人们讲述，他们听到后会感到厌恶，感到厌恶后也会更上一层楼。之后，有一天，具寿喜作开始在饿鬼中游走，从舍卫城消失，到达海边。他在那里看到一个裸体的饿鬼女，用自己的头发遮盖身体，像一棵被火烧过的树，她是个瞎子，从她的口鼻中涌出许多虫子，用气味充满了一由旬的范围。它们互相奔跑，她走到哪里，哪里就有青色的狗折磨着她，因此她感受着剧烈、难以忍受、灼热和令人不快的感受。他看到一个发出巨大声音，互相奔跑的东西。看到后，具寿喜作心想：这个众生做了什么业呢？他看到她曾在正等觉佛陀迦叶佛的教法下出家，成了一个争强好胜、口出恶言的比丘尼。她曾在那里对许多比丘尼进行不真实的诽谤，并阻碍了她们的供养。然后，具寿喜作心想：我虽然亲眼看到了这个业的果报，但为了让更多的人感到厌恶，我应该禀告世尊。于是，他从海边消失，去了舍卫城。当时，世尊坐在成百上千的眷属中说法。然后，具寿
English
wanders in the intermediate state. He wanders among humans. He wanders among the gods. Having returned, he tells people about the sufferings of sentient beings in hell, such as cutting, severing, beating, and cooking. Having returned, he tells of the sufferings of the hungry ghosts, such as hunger, thirst, burning, scorching, and cooking, and the sufferings of animals caused by eating each other, the sufferings of humans from quarrels and exhaustion, and the sufferings of the gods from death, falling, disintegration, and destruction. He tells those to the people, and when they hear it, they become disgusted, and having become disgusted, they also gain further distinction. Then, one day, the venerable Delightful One set out to wander among the hungry ghosts, and having disappeared from Shravasti, he went to the seashore. There he saw a naked female hungry ghost, covering herself with her own hair, like a tree touched by fire, and she was blind. Many worms emerged from her mouth and nose, and she filled a yojana with the smell. They ran back and forth, and wherever she went, she was tormented by blue-spotted dogs, so she experienced intense, unbearable, hot, and unpleasant feelings. He saw something making a loud noise and running back and forth. Having seen it, the venerable Delightful One thought, "What karma did this being do?" He saw that she had gone forth in the teaching of the perfectly enlightened Buddha Kashyapa, and had become a quarrelsome and foul-mouthed nun. There she had falsely accused many nuns and obstructed their offerings. Then the venerable Delightful One thought, "Although I have seen the result of this karma with my own eyes, I should report it to the Blessed One in order to arouse disgust in more people." So he disappeared from the seashore and went to Shravasti. At that time, the Blessed One was sitting in the midst of hundreds of thousands of attendants, teaching the Dharma. Then the venerable