Tibetan
་ལ་ཉལ་བ་འགའ་མེད་མི་དགེ་བའི། །རྩ་བ་ལེགས་པར་དྲུངས་ཕྱུང་དགེ་སློང་གང་། །དེ་ནི་ཕ་རོལ་མིན་པའི་ཕ་རོལ་པོ། །སྤོང་སྟེ་སྦྲུལ་རྒས་པགས་རྙིང་རྗེ་བ་བཞིན། །ཁྲིམས་ལྡན་གང་ཡིན་དགེ་སློང་དེ། །སྟོང་ཉིད་གང་ལྡན་བསམ་གཏན་དེ། །རྟག་ཏུ་བྱེད་གང་རྣལ་འབྱོར་དེ། །མྱ་ངན་འདས་གང་བདེ་བ་དེ། །དགེ་སློང་དགའ་དང་མི་དགས་མི་བརྗོད་ཅིང་། །བས་མཐའི་གནས་མལ་དག་ཏུ་སྟེན་པ་དང་། །དེ་ནི་བག་ཡོད་གནས་ཤིང་སྲེད་པ་ཡི། །འདོད་ཆགས་ཕྲ་རྒྱས་ལེགས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད། །དགེ་སློང་གི་ཚོམས་ཏེ་སུམ་ཅུ་ གཉིས་པའོ།། །།གང་ཞིག་བརྒྱན་ཀྱང་ཆོས་སྤྱོད་དུལ་བ་དང་། །ཞི་ཞིང་ཡང་དག་སྡོམ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད། །འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་ཆད་པས་མི་གཅོད་དེ། །བྲམ་ཟེ་དགེ་སྦྱོང་དེ་ཡིན་དགེ་སློང་དེ། །གཅེར་བུར་སྤྱོད་པས་མ་ཡིན་རལ་པས་མ་ཡིན་རྫབ་ཀྱིས་མིན། །ཁ་ཟས་མི་ཟ་བ་ཡིས་མ་ཡིན་ཐང་ལ་ཉལ་བ་འམ། །རྡུལ་དང་དྲི་མས་མ་ཡིན་ཅོག་པུར་འདུག་ལ་འབད་པ་ཡིས། །མི་རྣམས་དག་པར་མི་འགྱུར་སོམ་ཉི་རྣམས་ལས་རྒལ་མི་འགྱུར། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་གང་ཡང་རུང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་ཆགས་བྱེད་པ། །ཟག་པ་ཟད་པ་མ་ཐོབ་པར། །བར་མ་དོར་ནི་རྣམ་པར་ཉམས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་གང་ཡང་རུང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་ཆགས་བྱེད་པ། །ཚོར་བ་ཟད་པ་མ་ཐོབ་པར། །བར་མ་དོར་ནི་རྣམ་པར་ཉམས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་གང་ཡང་རུང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་ཆགས་བྱེད་ཅིང་། །བྱིས་པ་མཐའ་གཅིག་ལ་ལྟ་བ། །བར་མ་དོར་ནི་རྣམ་པར་ཉམས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་གང་ཡང་རུང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་ཆགས་བྱེད་པ། །བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་ངན་རྣམས། །བར་མ་དོར་ནི་རྣམ་པར་ཉམས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་གང་ཡང་རུང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་ཆགས་བྱེད་པ། །གོ་འཕང་དམ་པ་མ་ཐོབ་པར། །བར་མ་དོར་ནི་རྣམ་པར་ཉམས། །བློ་ངན་ཁྱོད་ཀྱི་རལ་པ་ཅི། །ཁྱོད་ཀྱི་གཡང་གཞི་གྱོན་པ་ཅི། །ཁྱོད་ནང་ཐིབས་པོར་འདུག་བཞིན་དུ། །ཕྱི་རོལ་ལེགས་པར་བྱི་དོར་བྱེད། །བློ་ངན་ཁྱོད་ཀྱི་རལ་པ་ཅི། །ཁྱོད་ཀྱི་གཡང་གཞི་གྱོན་པ་ཅི། །ཁྱོད་ནང་དྲི་མ་ལྡན་བཞིན་དུ། །ཕྱི་རོལ་ལེགས་པར་བྱི་དོར་བྱེད། །རིགས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རལ་པས་མ་ཡིན་རུས་ཀྱིས་མིན། །གང་ཞིག་བདེན་པའི་ཆོས་ལྡན་པ། །གཙང་མ་དེ་ཡིན་བྲམ་ཟེ་ཡིན། །རིགས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རལ་པས་མ་ཡིན་རུས་ཀྱིས་མིན། །གང་ཞིག་སྡིག་པ་ཆེ་ཆུང་རྣམས། །ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དག །སྡིག་པ་རྣམས་ནི་སྤངས་ཕྱིར་དེ། །བྲམ་ཟེ་ཡིན
Chinese
不卧床榻毫无不善之， 善根彻底连根拔起之比丘， 彼乃非彼岸之到彼岸者， 如蛇脱老旧之皮一般舍弃。 具戒律者是比丘， 具足空性者是禅定， 恒常行持者是瑜伽， 灭尽苦恼者是安乐。 比丘不言喜与不喜， 依止边地清净之住所， 彼乃谨慎而住，于贪欲之， 欲妙增长善能令其断除。 比丘之品第三十二。 纵然妆饰亦行持正法，调柔且， 寂静真实于律仪中行梵行， 于诸有情不以杖等断其命， 彼即婆罗门沙门，彼即比丘。 非以裸体行持，非以发髻，非以污秽物， 非以不食食物，非以卧于地上， 非以尘垢与污秽，非以蹲踞而努力， 不能令诸人清净，不能超越疑惑。 沙门婆罗门无论何者， 于彼等生起贪执者， 未得烦恼灭尽之前， 中途舍弃则全然退失。 沙门婆罗门无论何者， 于彼等生起贪执者， 未得感受灭尽之前， 中途舍弃则全然退失。 沙门婆罗门无论何者， 于彼等生起贪执， 且观望孩童之边际者， 中途舍弃则全然退失。 沙门婆罗门无论何者， 于彼等生起贪执者， 愚昧之辈劣慧之士， 中途舍弃则全然退失。 沙门婆罗门无论何者， 于彼等生起贪执者， 未得殊胜果位之前， 中途舍弃则全然退失。 劣慧者汝之发髻何用？ 汝之兽皮衣裳何用？ 汝内心中充斥杂染， 外表却勤加修饰。 劣慧者汝之发髻何用？ 汝之兽皮衣裳何用？ 汝内心中充满垢染， 外表却勤加修饰。 非以种姓而成婆罗门， 非以发髻，非以骨骼。 何者具足真实之法， 彼即清净，彼即婆罗门。 非以种姓而成婆罗门， 非以发髻，非以骨骼。 何者大小诸罪业， 一切皆能舍弃者， 因已舍弃诸罪业， 彼即婆罗门。
English
Whoever, without lying on a bed, is without any negativity, Whoever, as a monk, has thoroughly uprooted the roots of virtue, That one is the one who has gone beyond to the other shore, not to this shore, Abandoning like an old snake shedding its old skin. Whoever possesses discipline, that is a monk, Whoever possesses emptiness, that is meditation, Whoever constantly practices, that is yoga, Whoever has extinguished suffering, that is bliss. A monk does not speak of joy or displeasure, And relies on pure dwellings in remote places, That one dwells mindfully and well cuts off the subtle increase of desire, Of craving. This is the chapter on monks, the thirty-second. Even if adorned, one practices the Dharma with gentleness, Peaceful and truly practices celibacy in discipline, Does not harm all beings with weapons, That is a Brahmin, a renunciate, that is a monk. Not by practicing nakedness, not by matted hair, not by filth, Not by not eating food, not by lying on the ground, Not by dust and dirt, not by striving to sit squatting, People are not purified, they do not cross over doubts. Whatever renunciates or Brahmins, Who are attached to those things, Without attaining the exhaustion of defilements, Abandoning midway, they completely degenerate. Whatever renunciates or Brahmins, Who are attached to those things, Without attaining the exhaustion of feelings, Abandoning midway, they completely degenerate. Whatever renunciates or Brahmins, Who are attached to those things, And look to the edge of children, Abandoning midway, they completely degenerate. Whatever renunciates or Brahmins, Who are attached to those things, The foolish, the unwise, Abandoning midway, they completely degenerate. Whatever renunciates or Brahmins, Who are attached to those things, Without attaining the supreme state, Abandoning midway, they completely degenerate. Foolish one, what is the use of your matted hair? What is the use of wearing your animal skin? While you are thick with impurities inside, You diligently clean the outside. Foolish one, what is the use of your matted hair? What is the use of wearing your animal skin? While you are full of defilement inside, You diligently clean the outside. Not by lineage does one become a Brahmin, Not by matted hair, not by bones. Whoever possesses the true Dharma, That one is pure, that one is a Brahmin. Not by lineage does one become a Brahmin, Not by matted hair, not by bones. Whoever, all sins great and small, All are able to abandon, Because they have abandoned sins, That one is a Brahmin.