Tibetan
ང་རིང་བྱས་ པས་མྱ་ངན་བྱེད། །བདག་གིས་དབེན་པར་བྱས་པས་མྱ་ངན་བྱེད། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ཡོད་པས་མྱ་ངན་བྱེད། །བདག་ཉིད་ནག་པོའི་ལས་དང་ལྡན་མཐོང་ནས། །འདིར་ཡང་མྱ་ངན་གཞན་དུའང་མྱ་ངན་བྱེད། །སྡིག་པ་བྱས་པས་གཉི་གར་མྱ་ངན་བྱེད། །དེ་ནི་མྱ་ངན་དེ་རབ་མྱ་ངན་བྱེད། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་བྱས་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །རིང་དང་རྒྱང་རིང་བྱས་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །བདག་གིས་དབེན་པར་བྱས་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ཡོད་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་རྣམ་དག་ལས་དང་ལྡན་མཐོང་ནས། །འདི་ན་དགའ་འགྱུར་གཞན་དུའང་དགའ་བར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་བྱས་པས་གཉི་གར་དགའ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་དགའ་འགྱུར་དེ་རབ་དགའ་བར་འགྱུར། །བདག་གིས་སྡིག་པ་བྱས་པས་གདུང་འགྱུར་ཞིང་། །རིང་བྱས་རྒྱང་རིང་བྱས་པས་གདུང་བར་འགྱུར། །བདག་གིས་དབེན་པར་བྱས་པས་གདུང་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ཡོད་པས་གདུང་བར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ནག་པོའི་ལས་དང་ལྡན་མཐོང་ནས། །འདི་ན་གདུང་འགྱུར་ཕ་རོལ་གདུང་བར་འགྱུར། །སྡིག་པ་བྱས་པས་གཉི་གར་གདུང་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་གདུང་འགྱུར་དེ་རབ་གདུང་བར་འགྱུར། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་བྱས་པས་དགའ་འགྱུར་ཞིང་། །རིང་བྱས་རྒྱང་རིང་བྱས་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །བདག་གིས་དབེན་པར་བྱས་པས་དགའ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ཡོད་པས་དགའ་བར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་དཀར་པོའི་ལས་དང་ལྡན་མཐོང་ནས། །འདི་ན་དགའ་འགྱུར་ཕ་རོལ་དགའ་བར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་བྱས་པས་གཉི་གར་དགའ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་དགའ་འགྱུར་དེ་རབ་དགའ་བར་འགྱུར། །སྡིག་པ་བྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ལ། །ཆོས་དང་གོལ་ཞིང་ཆོས་མིན་ཐོབ་པའི་མི། །སྡིག་པའི་ལས་ཅན་འཆི་བས་འཇིགས་འགྱུར་ཏེ། །ཆུ་ཆེན་ནང་དུ་གྲུ་ངན་ཞིག་པ་བཞིན། །བསོད་ནམས་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་མ་བྱས་ལ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་པས། །ང་ནི་ནམས་ཀྱང་འཆི་བས་འཇིགས་མེད་དེ། །བརྟན་པའི་གྲུ་ཡིས་ཕ་རོལ་འགྲོ་ བ་བཞིན། །སྡིག་པའི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །།ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་བ། །དེ་སྲིད་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་སྣང་། །ཉི་མ་ཤར་བར་གྱུར་པ་ན། །སྣང་བ་མེད་ཅིང་སྔོན་པོར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་མ་ཤར། །དེ་སྲིད་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་སྣང་། །འཇིག་རྟེན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཤར་བ། །རྟོག་ཅན་ཉན་ཐོས་བཅས་མི་སྣང་། །གཅེས་མིན་གཅེས་པར་བློས་འཛིན་ཅིང་། །གཅེས་ལ་གཅེས་པ་མིན་རྟོག་པ། །ལོག་པར་ཀུན་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་ཅ
Chinese
我若作已，则生忧恼。我若独处，则生忧恼。彼之异熟若有，则生忧恼。见自身具黑业，于此亦忧恼，于彼亦忧恼。作罪业故，二者皆忧恼。彼乃忧恼，彼极忧恼。我若作福，则生欢喜。若离远，则生欢喜。我若独处，则生欢喜。彼之异熟若有，则生欢喜。见自身具清净业，于此生欢喜，于彼亦生欢喜。作福故，二者皆生欢喜，彼乃欢喜，彼极欢喜。我若作罪，则生痛苦。若离远，则生痛苦。我若独处，则生痛苦。彼之异熟若有，则生痛苦。见自身具黑业，于此生痛苦，于彼亦生痛苦。作罪故，二者皆生痛苦，彼乃痛苦，彼极痛苦。我若作福，则生欢喜。若离远，则生欢喜。我若独处，则生欢喜。彼之异熟若有，则生欢喜。见自身具白业，于此生欢喜，于彼亦生欢喜。作福故，二者皆生欢喜，彼乃欢喜，彼极欢喜。作罪且未作福者，违背正法且获得非法之人，具罪业者畏惧死亡，如坏船于大水中。作福且未作罪者，依圣者们先前之法行，我等何时亦不畏惧死亡，如坚固之船渡往彼岸。 罪业之品第二十八。 如是，太阳未升起时，萤火虫则显现光明。太阳升起之时，则无光明且变为蓝色。如是，如来未出世时，辩论者们则显现。世间圆满正等觉出世时，具思辨之声闻等则不显现。非珍爱执为珍爱，珍爱却不认为是珍爱，邪分别念之行境。
English
If I have done, then sorrow arises. If I have been alone, then sorrow arises. If there is its ripening, then sorrow arises. Seeing myself endowed with black deeds, here also sorrow, and elsewhere also sorrow arises. Having done evil deeds, both here and there sorrow arises. That is sorrow, that is extreme sorrow. If I have done merit, then joy arises. If separated and far away, then joy arises. If I have been alone, then joy arises. If there is its ripening, then joy arises. Seeing myself endowed with pure deeds, here joy arises, and elsewhere also joy arises. Having done merit, both here and there joy arises, that is joy, that is extreme joy. If I have done evil, then suffering arises. If separated and far away, then suffering arises. If I have been alone, then suffering arises. If there is its ripening, then suffering arises. Seeing myself endowed with black deeds, here suffering arises, and in the future suffering arises. Having done evil, both here and there suffering arises, that is suffering, that is extreme suffering. If I have done merit, then joy arises. If separated and far away, then joy arises. If I have been alone, then joy arises. If there is its ripening, then joy arises. Seeing myself endowed with white deeds, here joy arises, and in the future joy arises. Having done merit, both here and there joy arises, that is joy, that is extreme joy. Having done evil and not done merit, deviating from the Dharma and obtaining what is not Dharma, those with sinful deeds fear death, like a bad boat breaking in a great river. Having done merit and not done evil, practicing the Dharma of the noble ones of the past, we are never without fear of death, like a stable boat going to the other shore. The twenty-eighth chapter on the collection of sins. As long as the sun has not risen, the firefly appears to shine. When the sun has risen, there is no light and it turns blue. As long as the Thus-Gone One has not appeared, the logicians appear. When the World-Perfect Buddha has appeared, the speculative Hearers do not appear. Holding what is not cherished as cherished, and not thinking of what is cherished as cherished, the object of wrong conceptual thoughts.
Tibetan
ན། །དེས་ནི་གཅེས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །གཅེས་པ་མིན་ལ་གཅེས་མིན་དང་། །གཅེས་ལ་གཅེས་པར་འདུ་ཤེས་པ། །ལེགས་པར་ཀུན་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །དེས་ནི་གཅེས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །འདི་ན་ལྟ་དང་ཉན་ལ་མངོན་ཞེན་པའི། །ཆིངས་མ་གསར་དང་གསར་དུ་འཕེལ་བ་དག །འཁོར་བར་རྒྱུག་ཅིང་འགྲོ་དང་སྡོད་འགྱུར་ཏེ། །མེ་ནང་ལྷུང་བའི་ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་འདྲ། །འདི་ལ་མྱོང་འགྱུར་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་བའམ། །འདི་ན་ཐེ་ཚོམ་ཐ་དད་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་དག་ཚངས་པར་སྤྱད་སྤྱོད་འབད་པ་དང་། །སེམས་པར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་སྤོང་། །གང་ཞིག་སྙིགས་མ་ཡོད་བཞིན་དུ། །ངུར་སྨྲིག་གོས་ནི་གྱོན་བྱེད་པ། །དུལ་དང་དེས་པ་མེད་པ་དེ། །ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པའི་འོས་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་སྙིགས་མ་རྣམས་སྤངས་ནས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་མཉམ་བཞག་པ། །དུལ་དང་དེས་པར་ལྡན་པ་དེ། །ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པའི་འོས་ཡིན་ནོ། །གཡོ་སྒྱུ་འཇུངས་དང་ལྡན་པའི་མི། །ཁ་དོག་དང་ནི་གཟུགས་ལྡན་པའམ། །ཡང་ན་སྨྲ་བར་བྱེད་ཙམ་གྱིས། །ཕོ་མཆོག་ཡིན་པར་མི་ཆུད་དོ། །གང་ཞིག་ཆོས་གསུམ་དེ་དག་རྣམས། །ཏ་ལའི་མགོ་བོ་བཞིན་བཅད་ནས། །བློ་ལྡན་སྐྱོན་ནི་བསལ་བ་དེ། །ཕོ་མཆོག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ལེགས་པར་མ་བསྡམས་པ། །ཕལ་ཆེར་ལེགས་བསྡམས་རྟགས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱེད་པས། །ལེགས་པར་མ་བརྟགས་བར་དུ་མི་དག་གི །མདོག་གཟུགས་ལན་འགའ་མཐོང་བས་ཡིད་མ་རྟོན། །ར་གན་ཁ་བསྒྱུར་ལྟ་བུར་མི་འཚམ་ཞིང་། ། ལྕགས་ཕྱེད་གསེར་གྱིས་གཡོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཁོང་པ་རབ་གདུག་ཕྱི་རོལ་འཕགས་ཚུལ་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཁོར་དང་བཅས་པར་རྒྱུ། །གང་ཞིག་རྡེ་འགེངས་གཉིད་ནི་ལོག་པ་དང་། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་འགྲེ་ལྡོག་ཉལ་བྱེད་པ། །རྫབ་ནང་ཕག་ཆེན་ལུས་རྒྱས་ཇི་ལྟ་བར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྨད་པའི་མངལ་དུ་འཇུག །མི་ནི་རྟག་ཏུ་དྲན་པ་ལྡན་པ་དང་། །རྟག་ཏུ་ཁ་ཟས་ཀྱི་ནི་ཚོད་ཤེས་པ། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། །དལ་བུས་འཇུ་བས་ཚེ་ཡང་རིང་བར་བྱེད། །གང་ཞིག་དབང་པོ་མ་བསྡམས་ཤིང་། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་ནི་མི་ཤེས་ལ། །དྲན་པ་ཉམས་དང་ལེ་ལོ་ཅན། །གཙང་བར་ལྟ་ཞིང་གནས་བྱེད་པ། །དེ་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ། །རླུང་གིས་མི་བརྟན་ལྗོན་ཤིང་བཞིན། །གང་ཞིག་དབང་པོ་ལེགས་བསྡམས་ཤིང་། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་ནི་ཤེས་པ་དང་། །སོ་སོར་དྲན་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། །མི་གཙང་ལྟ་བས་གནས་བྱེད་པ། །དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་མི་ཆོམས། །རླུང་གིས་རི་བོ་མི
Chinese
那。 因此不会获得珍爱。 对于不应珍爱的事物不珍爱， 对于应珍爱的事物认知为珍爱， 具有良好思辨的行境者， 因此会获得珍爱。 在此对于观看和听闻具有强烈贪执的， 新的束缚不断增长的那些人， 在轮回中奔波，经历行住， 如同落入火中的飞蛾。 在此经历，在其他处经历， 或者在此有多少种怀疑和差异， 那些通过梵行和精进， 以及思考，彻底地舍弃。 有些人明明有污垢， 却穿着袈裟， 没有调伏和寂静， 不适合穿袈裟。 有些人舍弃了所有污垢， 很好地安住于戒律， 具有调伏和寂静， 适合穿袈裟。 具有虚伪和吝啬的人， 仅仅因为有颜色和形貌， 或者仅仅因为会说话， 不能被认为是大丈夫。 有些人将那三种法， 像砍断棕榈树的头一样断除， 有智慧，清除了过失， 可以被称为大丈夫。 在这个世界上没有很好地调伏的人， 大多以调伏的表象为手段， 在没有很好地观察之前，对于不净者， 不要因为几次看到颜色和形貌就相信。 如同黄铜镀金不相称， 如同铁半部被黄金覆盖， 内心极其恶毒，外表装作高尚的样子， 在这个世界上与眷属一起游荡。 有些人打鼾，沉睡， 日夜翻来覆去地睡觉， 如同污泥中的肥猪身体膨胀一样， 一次又一次地进入低劣的子宫。 人如果总是具有正念， 总是知道食物的量， 他的痛苦会减少， 缓慢地消化，寿命也会延长。 有些人没有调伏诸根， 不知道食物的量， 失去正念，具有懒惰， 以清净的观点而安住， 他会被贪欲所摧毁， 如同被风吹动的不稳固的树木。 有些人很好地调伏诸根， 知道食物的量， 分别忆念，具有精进， 以不净的观点而安住， 他不会被贪欲所摧毁， 如同风不能
English
Na. Therefore, one will not obtain what is cherished. Not cherishing what should not be cherished, And recognizing what should be cherished as cherished, One who has a well-considered sphere of activity, Therefore, one will obtain what is cherished. Here, those who are manifestly attached to seeing and hearing, New bonds that grow ever anew, Run in samsara, experiencing going and staying, Like moths falling into the fire. Experiencing here, experiencing elsewhere, Or however many doubts and differences there are here, Those are thoroughly abandoned through pure conduct and diligence, And through contemplation. Some who, while still having defilements, Wear the robes of a renunciate, Without taming and tranquility, Are not fit to wear the robes of a renunciate. Some who, having abandoned all defilements, Well abide in discipline, Possessing taming and tranquility, Are fit to wear the robes of a renunciate. People with deceit and stinginess, Merely because they have color and form, Or merely because they can speak, Cannot be considered superior men. Some who cut off those three dharmas, Like cutting off the head of a palm tree, Intelligent, having cleared away faults, Can be called superior men. In this world, those who are not well-tamed, Mostly use the appearance of being tamed as a means, Before observing well, do not trust the impure, Just because you see their color and form a few times. Like brass plated with gold, it is unsuitable, Like iron half covered with gold, With an extremely malicious heart, outwardly appearing noble, They wander in this world with their retinue. Some who snore and fall asleep, Sleeping and tossing about day and night, Like a fat pig swelling in the mud, Again and again enter inferior wombs. If a person is always mindful, And always knows the measure of food, His suffering will be lessened, And digesting slowly, his life will also be lengthened. Some who have not tamed their senses, And do not know the measure of food, Lacking mindfulness and being lazy, Abiding with a view of purity, They are overcome by desires, Like an unstable tree by the wind. Some who have well-tamed their senses, And know the measure of food, Remembering separately and being diligent, Abiding with a view of impurity, They are not overcome by desires, Like a mountain not by the wind.