Tibetan
་སྨྲས་པ། ལྷ་སྣམ་བུ་འཐག་པའི་འཕྲོ་ཅུང་ཞིག་ལུས་པ་ན། བདག་རིམས་ཀྱིས་ཐེབས་བཞིན་བགྱིས་པ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཤེས། དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བའི་རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རིམས་བག་གི་དྲི་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་ སྐྱེས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་མ་འགགས་པ་ནི་ཤཱཀྱའི་སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན། ལྷ་སྦྱིན་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་འདུས་ལ་ལྷ་སྦྱིན་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་དེ་བཀུག་སྟེ་དེ་ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་སྦྱིན་ཁོ་བོ་ཅག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན། ཁྱོད་ཅི་བྱེད། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་ཐབས་ཞིག་བཤམ་པར་བྱ་སྟེ་བསླུའོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཉི་མ་ལ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་སྒྱུ་མའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་བདག་བློ་སྐྱེས་པ། ཇི་ལྟར་འདིའི་སྒྱུ་མས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དབང་དུ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་དབང་དུ་བྱའོ་ཞེས་བསམས་སོ་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན་བདག་ཅི་སྟེ་འདུག །ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་བསམས་པ། འདི་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱིས་དམ་འཆར་བཅུག་ལ་འགྲོ་བ་མང་པོས་སོ་སོར་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་གླེགས་བུ་ལ་བྲིས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གཞིར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ། གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གཞི་ན་གནས་པའི་ཤེས་ལྡན་དག་ཉོན་ཅིག །བཟང་ལྡན་དང་། ནམ་གྲུ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་ཏེ་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱིས་ཐོས་པར་གྱིས་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ངེས་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་བདག་ཁས་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག །དེ་ནི་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་འདིར་ཟད་དམ། ཅི་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་བདག་རབ་ ཏུ་བྱུང
Chinese
说道：我还有一点天衣没有织完，就染上了疾病。国王说：年轻人，你是怎么知道的？他说：因为感受到了热的触感，所以闻到了疾病的气味。国王非常惊讶地说：贤者不绝，是释迦的福报啊。之后，释迦的国王善护（Bhadra）说：年轻人，如果我出家，提婆达多就会成为释迦族的国王，他会危害释迦族。不如我们都聚集起来，让提婆达多高兴吧。释迦的国王善护召见了他，然后大家都聚集起来说：提婆达多，如果我们都出家，你怎么办？提婆达多心想：如果我说不出家，释迦的国王善护就不会出家，必须想个办法欺骗他。另外，世尊在哪一天于尼拘律陀园（Nyagrodha）显示神通的时候，我生起了这样的念头：就像他用幻术控制了广大人群一样，我也要控制他们。于是他说：如果你们都出家了，我怎么办呢？释迦的国王善护心想：这个人说的是假话，必须让他立下誓言，让很多人都知道。于是国王把这些话写在木板上，然后在迦毗罗卫城（Kapilavastu）的中心地带宣布：住在迦毗罗卫城的贤者们听着！善护、南珠、不绝和提婆达多等五百释迦族人将会出家，听到了就高兴吧。提婆达多听到后，生起了极大的痛苦和不悦，心想：如果我知道释迦的国王善护一定会出家，我就不会答应了。如果不出家，就是说谎，也得不到王位，难道一切的一切都要在这个时候结束吗？是出家呢，还是我出家呢？
English
said: I have a little heavenly cloth left to weave, and I have been afflicted with illness. The king said: Young man, how do you know? He said: Because I have experienced the touch of heat, I smell the odor of disease. The king was very surprised and said: The wise are not extinct, it is the good fortune of the Shakyas. Then, the Shakya king Bhadra said: Young man, if I renounce, Devadatta will become the king of the Shakyas, and he will harm the Shakyas. It is better that we all gather together and make Devadatta happy. The Shakya king Bhadra summoned him, and then everyone gathered together and said: Devadatta, if we all renounce, what will you do? Devadatta thought: If I say I will not renounce, the Shakya king Bhadra will not renounce, I must find a way to deceive him. Furthermore, on the day when the Blessed One displayed miraculous powers in the Nyagrodha Garden, I had this thought: Just as he controls the great crowd with illusions, I will also control them. So he said: If you all renounce, what will I do? The Shakya king Bhadra thought: This person is lying, I must make him take an oath and let many people know. Then the king wrote these words on a wooden board and announced them in the center of Kapilavastu: Listen, wise people living in Kapilavastu! Bhadra, Namzhu, Imperishable, and Devadatta, etc., five hundred Shakyas will renounce, listen and rejoice. When Devadatta heard this, he felt great pain and displeasure, and thought: If I knew that the Shakya king Bhadra would definitely renounce, I would not have agreed. If I do not renounce, I am lying, and I will not get the throne, will everything end at this time? Should I renounce, or should I renounce?
Tibetan
་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མའི་འབྱོར་པ་ལ་བལྟའོ་སྙམ་ནས་དེས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་བསལ། ཙན་དན་གྱི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་། དར་གྱི་ཆུན་འཕྱང་མང་པོ་དཔྱངས། ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པོའི་པོག་པོར་ཉེ་བར་བཞག །མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སིལ་མས་དགའ་དགའ་ལྟར་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་གོ །ཤཱཀྱ་མོ་དང་། ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐར་ཁུང་ཁོལ་མ་ཅན་དང་། སྐར་ཁུང་དང་། སྟེགས་བུ་དག་ལ་འདུག་གོ །ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ལ་ལྟ་བར་འདོད་པའི་སྐྱེས་པའི་ཚོགས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་ལྷགས་པ་དག་ཀྱང་ལམ་པོ་ཆེ་དང་། ཚོང་འདུས་དང་། བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་རྣམས་སུ་འདུག་གོ །ཤཱཀྱ་ལས་སུ་དག་གིས་ནི་མཉེས་པར་འགྱུར། སུ་དག་གིས་ནི་ཐུགས་བྱུང་བར་འགྱུར་བརྟག་པའི་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་དང་། ལྟས་མཁན་དག་བཀུག་གོ །ཤཱཀྱ་རྣམས་དོ་ཤལ་དང་། གདུ་བུ་དང་། དཔུང་རྒྱན་དང་། རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་དང་། མ་དག་ལ་བལྟས་ནས། སོ་སོའི་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བརྩམས་པ་ན། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་སྣ་ལ་བྱུང་བ་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་འདིས་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནམ་གྲུ་དང་། མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱང་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། དེ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན་བྱ་ཁྲས་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཕྲོགས་པ་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདིའི་རྟགས་དང་སྦྱར་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྟོན་པ་ལ་འཁུས་ནས་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང་། ཁན་དྲ་དྲབ་བྱ་དང་། ཀ་ཏ་མོ་ར་ཀ་དང་། རྒྱལ་དང་། རྒྱ་མཚོས་སྦྱིན་རྣམས་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན། བོང་བུའི་སྐད་གྲག་ནས་དེ་ དག་ཀྱང་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། འདི་དག་གིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཚིག་ངན་པ་སྨྲས་ནས་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་དགའ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ན་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལྷུང་བ་དང་། དེ་གླང་པོ་ཆེ་ལས་བབས་ཏེ་བླངས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། འདི་ཧ་ཅང་འདོད་ཆེན་ཆེས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་
Chinese
想著要像那样治理国家。之后，净饭王心想：我要看看释迦族的最后的财富。于是，他清除了那座城市的瓦砾和碎石，用旃檀香水洒扫，竖起伞盖和胜幢，悬挂许多丝绸彩带，放置非常香甜的香炉，让各种鲜花的花瓣像玩耍一样散落。然后，成百上千的释迦族人围绕着他，国王坐在城门口的狮子座上。释迦族的女子和俊美的青年也坐在有镂空窗户的窗户和阳台上。想要观看释迦族财富的来自各个地方的男人们也聚集在大道、市场、十字路口和三岔路口。为了考察谁会令释迦族人高兴，谁会让他们不悦，便召来了婆罗门相师和占卜师。释迦族人佩戴着项链、手镯、臂环和各种饰品，看着父母，各自登上自己的车辆，开始向外出发。释迦族的善生王首先出来，相师们看到后说：暂时这个人会令人高兴的。同样，当那摩楼和不间断者等人出来时，相师们也作了预言。之后，提婆达多出来了，他出来时，一只乌鸦抢走了头顶的宝珠，相师们看到后说：如果将这个征兆联系起来，他一定会坚持错误的教导，最终堕入地狱。当俱迦梨迦、犍度达比雅、迦多摩洛迦、胜海施等人出来时，传来了驴子的叫声，
English
thinking to rule the kingdom in that way. Then, King Śuddhodana thought: I will look at the final wealth of the Śākyas. So, he cleared the city of bricks and pebbles, sprinkled it with sandalwood water, erected umbrellas and victory banners, hung many silk streamers, placed very fragrant incense burners nearby, and had various flower petals scattered about as if playing. Then, surrounded by hundreds of thousands of Śākyas, the king sat on a lion throne at the city gate. Śākya women and handsome youths also sat in windows with latticed openings, windows, and on platforms. Crowds of men from various places who wanted to see the wealth of the Śākyas also gathered on the main roads, in the markets, at the crossroads, and at the junctions of three roads. Brahmins, soothsayers, and diviners were summoned to examine who would please the Śākyas and who would displease them. The Śākyas, adorned with necklaces, bracelets, armlets, and various ornaments, looked at their fathers and mothers, and each mounted their own vehicles and began to go out. King Bhadra of the Śākyas came out first, and the soothsayers saw him and said: For a while, this one will be pleasing. Similarly, when Namaru and the Uninterrupted One and others came out, the soothsayers also made predictions. Then, Devadatta came out, and as he came out, a crow snatched the jewel from the top of his head. The soothsayers saw this and said: If this omen is connected, he will undoubtedly insist on false teachings and ultimately fall into hell. When Kokālika, Khandadrabhya, Katamora, Jita, and Samudradatta came out, the sound of a donkey was heard, and