Tibetan
ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ད་ལྟ་ག་ལ་བཞུགས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་འདི་ཉིད་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཚུར་ཤོག །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇེ་འཁོར་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བདག་ཅག་ལྟ་བུ་མི་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པ། ཤེས་པར་གྱུར་པ་དག་གིས་འཁོར་ལ་བལྟ་བ་ནི་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེ་རྒྱལ་དང་། པང་ནས་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁོ་བོ་ཅག་གཉིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་ཁྱེད་ཅག་ཇི་ལྟར་བྱེད། མཁན་པོ་གཉིས་བདག་ཅག་ཅུང་ཟད་ཅི་འཚལ་བ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཁན་པོ་གཉིས་ལས་བརྟེན་ནས་འཚལ་བ་ལགས་ན། གལ་ཏེ་མཁན་པོ་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་མཁན་པོ་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བགྱིའོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེ་རྒྱལ་དང་། པང་ནས་སྐྱེས་གཉིས་འཁོར་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ལྔ་བཅུ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེ་རྒྱལ་དང་། པང་ནས་སྐྱེས་གཉིས་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ནས་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོགས་པོའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པ། ཚོགས་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ། ཚོགས་ཀྱི་མདུན་ནས་འོང་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉེ་རྒྱལ་དང་། པང་ནས་སྐྱེས་གཉིས་མཐོང་ངམ། བཙུན་པ་མཐོང་ངོ་། །འདི་གཉིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཟུང་དང་། ཟུང་གི་མཆོག་དང་། ཟུང་བཟང་པོར་གྱུར་ཏེ། གཅིག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། སྟོན་པ་དགོངས་ཡུལ་མཐའ་ཡས་པ། །སྐྱེས་བུའི་དབང་པོ་མཁྱེན་མཐར་བྱོན། །བཅོམ་ལྡན་སྲིད་པ་མཐར་མཛད་པས། །གྲོགས་པོ་ཉེ་རྒྱལ་པང་ནས་སྐྱེས། །འོད་མའི་ཚལ་དུ་མ་ཕྱིན་པར། །དེ་ལྟར་མཆི་བ་གཟིགས་གྱུར་ནས། ཚོགས་མཆོག་དབུས་སུ་དེ་གཉིས་ནི། །འདི་གཉིས་ང་ཡི་ཉན་ཐོས་ཀྱི། །ཟུང་མཆོག་འགྱུར་ཞེས་དེས་བསྟན་ཏེ། །གཅིག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་པའི་མཆོག །ཅིག་ཤོས་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཡི། །མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན་མཛད། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེ་རྒྱལ་དང་། པང་ནས་སྐྱེས་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་གནང་ན་བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགེ་སློང་དག་ཚུར་ཤོག །ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའི་མཇུག་ཁོ་ནར་སྐྲ་བྱི་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པར་གྱུར་ཏེ་ལག་ན་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་པ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་ཞག་བདུན་སྐྱེས་པ་ཙམ་དང་། དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལྟ་བུར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཤོག་བཀའ་སྩལ་པས། །སྐྲ་བྱི་སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པའི་ལུས་ལྡན་ཞིང་། །མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཞིར་གནས་གྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པས་ལུས་གཟུགས་བཀབ་པར་གྱུར། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མི་གང་དག་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པས་ཡིད་མ་ རངས་ཤིང་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་དང་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཅོ་འདྲི་ཞིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་མ་ག་དྷཱདག་གི །གྲོང་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་གཤེགས་པས། །ཡང་དག་རྒྱལ་བའི་ཀུན་ཁྲིད་ན། །ཕྱིན་ཆད་ཅི་ཞིག་བསྲེ་བར་བྱ། །དེས་དགེ་སློང་རྣམས་སྤ་གོང་ཞིང་མི་དགའ་བ་དང་། མི་འཇིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་རྒྱུས་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་དྲོ་བསོད་སྙོམས་མི་ལེན་པས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་མཁོས་སུ་ཕབ་ནས། རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།
Chinese
具寿薄伽梵现在在哪里？具寿啊，就在王舍城（Rajagriha，今拉杰吉尔）光明园卡兰达卡的地方啊。具寿，过来吧！当在薄伽梵面前修习梵行。具寿，为此应当观察僧团，像我们这样不著名且已理解的人观察僧团是很好的。然后，遍行者尼杰和帕聂迦对婆罗门童子们说：婆罗门童子们，要知道啊！我们两个要在薄伽梵面前修习梵行，你们怎么样做呢？两位堪布，我们稍微需要什么，都是依靠两位堪布而获得的。如果两位堪布在薄伽梵面前修习梵行，我们也要跟随两位堪布出家。婆罗门童子们，现在要知道时机已到啊！然后，遍行者尼杰和帕聂迦带着二百五十个眷属，前往薄伽梵所在的地方。那时，薄伽梵正在众多比丘的僧团中说法。薄伽梵远远地就看到了遍行者尼杰和帕聂迦。看到后，对众比丘说：比丘们，你们看到这位聚集朋友的队伍，引导队伍，从队伍前面走来的人，也就是尼杰和帕聂迦了吗？尊者，看到了。这两人将成为声闻双，双中之胜，成为殊胜的双，一个将成为具有神通者中的殊胜者，另一个将成为具有智慧者中的殊胜者。然后，一位比丘 当时说了偈颂：导师意境无边际，丈夫尊主知边际，薄伽梵有边际者，朋友尼杰帕聂迦，未至光明园林前，如是行走见已后，殊胜僧团中央中，此二乃我声闻之，双胜将成如是说。
English
Where is the venerable Bhagavan now staying? Venerable one, he is in the place of Kalanda in the Light Garden of the King's Palace (Rajagriha). Venerable one, come! Let us practice Brahmacharya in the presence of the Bhagavan. Venerable one, therefore, one should observe the Sangha, for it is good for those like us who are unknown and have understood to observe the Sangha. Then, the wanderers Nije and Panyeja said to the Brahmin boys: Brahmin boys, know this! If we two are to practice Brahmacharya in the presence of the Bhagavan, what will you do? Two Khenpos, whatever we need a little, we obtain by relying on the two Khenpos. If the two Khenpos practice Brahmacharya in the presence of the Bhagavan, we will also follow the two Khenpos and become monks. Brahmin boys, now know that the time has come! Then, the wanderers Nije and Panyeja, with two hundred and fifty followers, went to where the Bhagavan was. At that time, the Bhagavan was teaching the Dharma in the midst of a Sangha of many hundreds of monks. The Bhagavan saw the wanderers Nije and Panyeja from afar. Having seen them, he said to the monks: Monks, do you see this one who gathers the company of friends, leads the company, and comes from the front of the company, namely Nije and Panyeja? Venerable one, we see them. These two will become a pair of Shravakas, the best of pairs, and become an excellent pair. One will become the best of those with miraculous powers, and the other will become the best of those with wisdom. Then, a monk At that time, he spoke the verse: Teacher's intention is boundless, Lord of men, arrived at the end of knowledge, Bhagavan, the end of existence, Friends Nije Panyeja, Before reaching the Light Garden, Having seen them walking thus, In the center of the excellent Sangha, These two are my Shravakas, The best of pairs will become, thus he said.
Chinese
做了授记。一个是具有神变之最，另一个是具有智慧的，作了成为最胜的授记。之后，遍行者尼结和莲花生的两人前往世尊所在之处，以头顶礼世尊的双足，对世尊说道：尊者，如果允许我们于善说之律中出家和受具足戒，成为比丘，那么我们将在世尊面前行梵行。世尊对比丘说“来吧，比丘”，他们便出家了，比丘们，来吧，行梵行吧！世尊这样开示之后，他们仅仅在世尊的教令之后，头发脱落，穿上袈裟，手持钵盂，头发和胡须仅仅生长了七天，就如同一位受具足戒后百年的比丘的行持一般安住。又说：如来以“来吧”作开示，具有头发脱落、身穿袈裟之身，顷刻间诸根寂静安住，以佛陀之意覆盖身形。之后，众多比丘早上穿好裙子，手持钵盂和法衣，前往王舍城乞食。之后，王舍城中那些信仰常胜外道，出家受具足戒后不久，心怀不满和不悦的人们，看到那些比丘后，进行嘲讽并说了偈颂：诸佛陀前往摩揭陀，殊胜城市王舍城，如果常胜者引导一切，此后还混合什么呢？这使得比丘们感到羞愧、不悦，并且毫无畏惧。之后，众多比丘在王舍城乞食后，用斋饭完毕，下午不再乞食，放下钵盂和法衣，洗净双脚，因为痛苦和不悦，前往世尊所在之处，以头顶礼世尊的双足，然后坐于一旁。
English
He made prophecies. One was the best of those with miraculous powers, and the other was the one with wisdom, and he prophesied that they would become the best. Then, the two wanderers, Nige and Padmasambhava, went to where the Blessed One was, prostrated with their heads at the feet of the Blessed One, and said to the Blessed One: Venerable, if you would allow us to be ordained and fully ordained in the well-spoken Dharma-Vinaya, and become monks, then we will practice Brahmacharya in front of the Blessed One. The Blessed One said to the two of them, "Come, monks," and they were ordained. Monks, come, practice Brahmacharya! After the Blessed One gave this instruction, they, only after the Blessed One's command, had their hair fall out, wore robes, and held alms bowls in their hands. Their hair and beard had only grown for seven days, and they remained like the conduct of a monk who had been fully ordained for a hundred years. It is also said: The Tathagata gave the instruction "Come," possessing a body with hair fallen out and wearing robes, in an instant, the senses became peaceful and remained, and the body was covered by the Buddha's intention. Then, many monks put on their lower garments in the morning, took their alms bowls and Dharma robes, and went to Rajagriha for alms. Then, those people in Rajagriha who believed in the eternal victory of the heretics, who had been ordained and fully ordained not long ago, and who were dissatisfied and displeased, saw those monks, mocked them, and spoke verses: The Buddhas went to Magadha, the supreme city of Rajagriha, if the ever-victorious one guides everything, what else will be mixed in the future? This made the monks feel ashamed, displeased, and fearless. Then, many monks, after begging for alms in Rajagriha, finished their meal, and in the afternoon, not taking alms, put down their alms bowls and Dharma robes, washed their feet, and because of suffering and displeasure, went to where the Blessed One was, prostrated with their heads at the feet of the Blessed One, and then sat on one side.