Tibetan
སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེན་དོན་བརྩོན་བདེན་ལ་ཞུགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལེགས་རྟོགས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེས་པར་བསམས་མ་ཡིན། །རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས། །གཙོ་བོ་གང་ཡིན་དེ་བླངས་སོ། །འོད་སྲུང་འཁོར་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་ཅིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྗེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐབས་ཕྱེ་ནས་ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་རང་གི་སྟན་གྱི་ནང་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ནས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་བྱེད་དེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཞིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དག་བསྡུས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས་སོ། །བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས་སོ། །བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལགས་སོ། །འོད་སྲུང་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། འོད་སྲུང་ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུང་ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུང་ཁྱོད་རང་གི་སྟན་ཇི་ ལྟ་བ་ལ་འདུག་ཤིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྗེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་མ་ག་འི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་ནི་ལྗེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་པ་ཅན་གྱི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱི་ལྗེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་པ་ཅན་ཉིད་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་ག་འི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད། འཇིག་པ་ཡང་ཡོད། དེའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད། འཇིག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་རིག་ནས་གཟུགས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེ
Chinese
大多数人努力追求真理。世尊开示说：你已很好地领悟了，你没有错误地思考。在所有被区分的法中，你已选择了最重要的。迦叶波，生起对轮回的厌离吧！然后，具寿迦叶波从世尊那里获得开示后，为了使心平静，便隐没于自己的座位之中。他显现于东方上方的虚空中，展现四种威仪。如前一样，在四个方向展现四种神变，然后收摄神变，袒露右肩，右膝着地，向世尊所在的方向合掌，对世尊说道：世尊是我的导师，我是世尊的声闻。世尊是我的导师，我是世尊的声闻。迦叶波，正是如此，正是如此。迦叶波，我是你的导师，你是我的声闻。迦叶波，我是你的导师，你是我的声闻。迦叶波，回到你自己的座位上去吧！然后，具寿迦叶波以头顶礼世尊的双足，然后坐于一旁。然后，摩揭陀的婆罗门和居士们心想：这位大沙门不修迦叶波的梵行，而是迦叶波自己修习这位大沙门的梵行。然后，世尊对摩揭陀国王，即工艺精湛的形色王子说道：大王，色有生起，也有灭亡，应当了知它的生起和灭亡。大王，感受、认知、行和识也有生起，也有灭亡，应当了知它们的生起和灭亡。大王，善男子了知色之生起和灭亡的法性后，完全了知那个色。
English
Most people strive for truth and enter into it. The Blessed One said: You have understood well, you have not thought wrongly. Among all the distinguished dharmas, you have chosen the most important. Kashyapa, generate weariness with samsara! Then, the venerable Kashyapa, having received instructions from the Blessed One, in order to calm his mind, disappeared into his own seat. He appeared in the sky above the east, displaying four kinds of deportment. As before, he displayed four kinds of miracles in the four directions, then gathered up the miracles, bared his right shoulder, knelt on his right knee, and with his palms joined, bowed towards the direction where the Blessed One was, and said to the Blessed One: The Blessed One is my teacher, I am the Blessed One's disciple. The Blessed One is my teacher, I am the Blessed One's disciple. Kashyapa, it is so, it is so. Kashyapa, I am your teacher, you are my disciple. Kashyapa, I am your teacher, you are my disciple. Kashyapa, return to your own seat! Then, the venerable Kashyapa bowed his head to the two feet of the Blessed One, and sat down on one side. Then, the Brahmins and householders of Magadha thought: This great Shramana does not practice the Brahmacharya of Kashyapa, but Kashyapa himself practices the Brahmacharya of this great Shramana. Then, the Blessed One said to King Bimbisara of Magadha, the well-crafted Prince of Form: Great King, form has arising, and it also has cessation, one should know its arising and cessation. Great King, feeling, perception, volition, and consciousness also have arising, and they also have cessation, one should know their arising and cessation. Great King, a son of good family, knowing the nature of arising and cessation of form, completely understands that form.
Tibetan
ས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་རིག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་གཟུགས་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན་ན་མི་འཛིན་ལྷག་པར་མི་གནས་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་བདག་གམ་བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན་ན་མི་འཛིན་ལྷག་པར་མི་གནས་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་གཟུགས་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན། མི་འཛིན། ལྷག་པར་མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ན་ཚད་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན་མི་འཛིན། ལྷག་པར་མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་ མི་བྱེད་ན་ཚད་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནས་མ་ག་འི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། སྐྱེ་བ་པོའམ། གསོ་བ་པོའམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་སམ། ཤེད་བུའམ། བྱེད་པ་པོའམ། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོའམ། ཤེས་པ་པོའམ། ཀུན་ནས་ཤེས་པ་པོའམ། སློང་བ་པོའམ། ཀུན་ནས་སློང་བ་པོའམ། སྨྲ་བ་པོའམ། ཀུན་ནས་སྨྲ་བ་པོའམ། ཚོར་བ་པོའམ། ཀུན་ནས་ཚོར་བ་པོ་གང་ཡིན་པ་ནམ་ཡང་མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ད་ལྟར་ཡང་ཡོད་པ་གང་གིས་དེ་དང་དེར་དགེ་བ་དང་། སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་གང་གིས་ཕུང་པོ་འདི་བོར་ཏེ་ཕུང་པོ་གཞན་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱིས་མ་ག་འི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མཁྱེན་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བདག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་བཏགས་པའི་རྗེས་སུ་ལྟུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་བདག་ཅེའམ། བདག་གི་མེད་ཀྱི་དགེ་སློང་དག་སྐྱེ་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འདི་འགག་གོ
Chinese
地。大王种姓之子了知受、想、行、识的生起和坏灭之法性后，就完全了知了识。大王种姓之子如果完全了知了色，就不认为色是我或我所，不执取，不特别安住，不明显贪著。大王种姓之子如果完全了知了受、想、行、识，就不认为是我或我所，不执取，不特别安住，不明显贪著。大王种姓之子如果不认为色是我或我所，不执取，不特别安住，不明显贪著，就说这是从无量且无数的悲伤中解脱。大王种姓之子如果不认为受、想、行、识是我或我所，不执取，不特别安住，不明显贪著，就说这是从无量且无数的悲伤中解脱。然后，摩揭陀的婆罗门和居士们这样想：如果色不是我，受、想、行、识不是我，那么，我，或者有情，或者命，或者生者，或者养育者，或者补特伽罗，或者势力所生，或者势力之子，或者作者，或者使作者，或者知者，或者遍知者，或者劝请者，或者遍劝请者，或者说者，或者遍说者，或者觉受者，或者遍觉受者是谁呢？从来没有出现，将来也不会出现，现在也没有，谁在那里行善业和恶业，各自体验其异熟果报，谁舍弃了这个蕴，而与其他的蕴相续结合呢？他们这样想。然后，世尊以他的智慧了知了摩揭陀的婆罗门和居士们的心，就对众比丘说：诸比丘，所谓我我，这是没有听闻的凡夫俗子所安立的，随逐于此。这里没有我，也没有我所。诸比丘，生起时，此痛苦生起；灭去时，此痛苦也灭去。
English
Earth. O great king, a son of good family, having understood the nature of arising and ceasing of feeling, perception, formation, and consciousness, fully understands that consciousness. O great king, a son of good family, if he fully understands form, does not accept form as self or belonging to self, does not grasp, does not especially abide, does not manifestly cling. O great king, a son of good family, if he fully understands feeling, perception, formation, and consciousness, does not accept as self or belonging to self, does not grasp, does not especially abide, does not manifestly cling. O great king, a son of good family, if he does not accept form as self or belonging to self, does not grasp, does not especially abide, does not manifestly cling, it is said that he has passed beyond immeasurable and countless sorrows. O great king, a son of good family, if he does not accept feeling, perception, formation, and consciousness as self or belonging to self, does not grasp, does not especially abide, does not manifestly cling, it is said that he has passed beyond immeasurable and countless sorrows. Then the Brahmins and householders of Magadha thought thus: If form is not self, and feeling, perception, formation, and consciousness are not self, then what is self? Or sentient being? Or life? Or the one who is born? Or the one who nourishes? Or the person? Or born of power? Or son of power? Or the doer? Or the one who causes to do? Or the knower? Or the all-knower? Or the solicitor? Or the all-solicitor? Or the speaker? Or the all-speaker? Or the feeler? Or the all-feeler? Who is it that has never come into being, will never come into being, and is not even now present, who, having done good and evil deeds there and there, experiences their respective ripenings, and who, having abandoned this aggregate, connects with another aggregate? Who would that be? Then the Blessed One, knowing the minds of the Brahmins and householders of Magadha, addressed the monks, saying: Monks, the term "self, self" is something that is followed by ignorant, unlearned common people. There is no self or belonging to self here. Monks, when arising, this suffering arises; and when ceasing, this suffering also ceases.
Tibetan
།སྐྱེ་བ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ནའང་འདུ་བྱེད་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་འཇུག་གོ །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་འདོགས་པར་མཛད་དེ། དགེ་སློང་དག་ངས་ལྷའི་སྤྱན་རྣམ་པར་དག་པའི་མི་ལས་འདས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་བྱ་བར་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་དེ་ལྟར་མཁྱེན་ཅིང་དེ་ལྟར་གཟིགས་པས་ང་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚོར་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྟེ། གང་ནམ་ཡང་མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ད་ལྟར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གང་གིས་དེ་དང་དེར་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་གང་གིས་ཕུང་པོ་འདི་བོར་ཏེ་ཕུང་པོ་གཞན་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དེ་ཆོས་སུ་བརྡར་བཏགས་པ་མ་གཏོགས་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་གསུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བརྡར་བཏགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་མེད་པས་འདི་མེད་ལ། འདི་འགགས་པས་འདི་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག །འདུ་བྱེད་འགགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགག །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པས་མིང་དང་གཟུགས་འགག །མིང་དང་གཟུགས་འགགས་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགགས་པས་རེག་པ་འགག །རེག་པ་འགགས་པས་ཚོར་བ་འགག །ཚོར་བ་འག
Chinese
当生起时，诸行生起，当灭亡时，诸行也灭亡。依靠那个因和那个缘，众生的诸行之流得以延续。比丘们，如来通达了诸行的相续连接，从而能够指示众生的死亡和出生。比丘们，我以清净超人的天眼，观察到众生的死亡，乃至善趣天界的诸天众的出生。 如上所说，直到“知晓”为止。比丘们，我如是知晓，如是观察，因此我不说“我”或“众生”，乃至“感受者”，都如前所说。因为任何从未发生、将来也不会发生、现在也不存在的事物，如果有人做了恶业，就会各自体验其果报；如果有人舍弃了这个蕴，与另一个蕴相续连接，除了以法来假立名言之外，不会说“这就是它”。因此，法的假立名言是这样的：此有故彼有，此生故彼生。例如：以无明为缘而有行，以行为缘而有识，以识为缘而有名色，以名色为缘而有六处，以六处为缘而有触，以触为缘而有受，以受为缘而有爱，以爱为缘而有取，以取为缘而有有，以有为缘而有生，以生为缘而有老死、忧悲、啼哭、痛苦、忧恼和扰乱生起。这样，这个巨大的苦蕴就会生起。例如：此无故彼无，此灭故彼灭。例如：无明灭则行灭，行灭则识灭，识灭则名色灭，名色灭则六处灭，六处灭则触灭，触灭则受灭，受灭
English
When arising, formations arise; and when ceasing, formations also cease. Dependent on that cause and that condition, the stream of formations of sentient beings continues. Monks, the Thus-Gone One, having understood the connection of formations, is able to indicate the death and birth of sentient beings. Monks, with the divine eye, purified and surpassing the human, I see sentient beings passing away, and being born in the heavens of the good realms. As above, up to "knows." Monks, knowing thus and seeing thus, I do not say "I" or "sentient being," up to "feeler," as before. Because whatever has never occurred, will never occur, and does not exist now, if someone commits evil deeds, they will individually experience their results; if someone abandons this aggregate and connects with another aggregate, apart from designating it as a dharma, one does not say, "This is it." Therefore, the designation of dharma is this: This being, that is; this arising, that arises. For example: conditioned by ignorance, formations; conditioned by formations, consciousness; conditioned by consciousness, name and form; conditioned by name and form, the six sense bases; conditioned by the six sense bases, contact; conditioned by contact, feeling; conditioned by feeling, craving; conditioned by craving, grasping; conditioned by grasping, existence; conditioned by existence, birth; conditioned by birth, old age and death, sorrow, lamentation, pain, distress, and agitation arise. Thus, this great mass of suffering arises. For example: This not being, that is not; this ceasing, that ceases. For example: with the cessation of ignorance, formations cease; with the cessation of formations, consciousness ceases; with the cessation of consciousness, name and form cease; with the cessation of name and form, the six sense bases cease; with the cessation of the six sense bases, contact ceases; with the cessation of contact, feeling ceases; with the cessation of feeling