Tibetan
་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་པོ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་། དྲང་སླ་བ་དང་། གདུལ་སླ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་དང་། རྡུལ་ཆུང་བའི་རིགས་མཆིས་ཏེ་དེ་དག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཐོས་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་མཆིས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་བཤད་དུ་གསོལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཆོས་བཤད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་མ་ལ་ང་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་པོ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་། དྲང་སླ་བ་དང་། གདུལ་སླ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་དང་། རྡུལ་ཆུང་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་དོ། །དེ་དག་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཐོས་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་གཞོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། བདུད་རྩི་སྒོ་མོ་དག་ནི་དབྱེ་བར་བྱ། །ཉན་པ་སུ་ འདོད་སོམ་ཉི་སོལ་ཅིག་དང་། །ཚངས་པ་མི་རྣམས་ལ་ནི་གྱ་ནོམ་ཆོས། །ཀླན་ཀ་མི་བཙལ་མདོ་ཙམ་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ནས་ཚངས་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཨེ་མ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དགའ་བ་དང་། མགུ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་ངས་སུ་ལ་ཐོག་མར་ཆོས་བཤད་པར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། མ་ལ་ངས་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་འཕུར་དེ་ལ་ཐོག་མར་ཆོས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ངའི་ཐོག་མའི་སློབ་དཔོན་ཁོ་ན་ཡིན་བཞིན་དུ་རྗེད་པའི་དམ་པས་རྗེད་ཅིང་མཆོད་པའི་དམ་པས་མཆོད་ལ་རྟོགས་པ་དམ་པ་དག་ལ་ཡང་ཡི་རངས་ཤིང་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ།
Chinese
在世间出生并在世间衰老的众生中，也有根器敏锐的，有根器中等的，有根器迟钝的，容易引导的，容易调伏的，烦恼少的，尘垢少的种类。如果他们没有听闻正法，就会完全退失，因此需要寻求珍贵的佛法。世尊，请您宣说佛法！善逝，请您宣说佛法！然后，世尊这样想到：我应该用自己的佛眼观察世间。然后，世尊用自己的佛眼观察世间。世尊用自己的佛眼观察世间时，看到在世间出生并在世间衰老的众生中，有根器敏锐的，有根器中等的，有根器迟钝的，容易引导的，容易调伏的，烦恼少的，尘垢少的自性。他们如果没有听闻正法，就会完全退失。看到这些后，他对众生生起了大慈悲。然后，世尊当时以偈颂说道：甘露之门应当开启，谁想听闻就消除犹豫。梵天，我将为人们宣说丰富的佛法，不寻衅滋事，只作简略的讲述。然后，梵天世界的统治者这样想到：啊！世尊将要宣说佛法了！哎呀！善逝将要开示佛法了！他意识到这一点后，生起了欢喜、满足、极大的欢喜、广大的欢喜和内心的喜悦，然后用头顶礼世尊的双足，并围绕世尊三匝，然后就在那里隐身不见了。然后，世尊这样想到：我应该首先为谁宣说佛法呢？然后，世尊这样想到：我应该首先为善于幻术的知识之子长飞宣说佛法，因为他既是我的最初的老师，又以忆念的圣者忆念，以供养的圣者供养，并且对殊胜的证悟也感到欢喜和信服。
English
Among the beings who are born in the world and grow old in the world, there are those with sharp faculties, those with middling faculties, those with dull faculties, those who are easy to guide, those who are easy to tame, those with few afflictions, and those with little dust. If they do not hear the sacred Dharma, they will completely degenerate, so they need to seek the precious Dharma. Blessed One, please teach the Dharma! Sugata, please teach the Dharma! Then, the Blessed One thought to himself: I should look at the world with my own Buddha's eye. Then, the Blessed One looked at the world with his own Buddha's eye. When the Blessed One looked at the world with his own Buddha's eye, he saw that among the beings who are born in the world and grow old in the world, there are those with sharp faculties, those with middling faculties, those with dull faculties, those who are easy to guide, those who are easy to tame, those with few afflictions, and those with little dust. If they do not hear the sacred Dharma, they will completely degenerate. Having seen this, he felt great compassion for all beings. Then, the Blessed One at that time spoke in verse: The gate of nectar should be opened, whoever wants to listen should dispel doubt. Brahma, I will speak of the abundant Dharma to the people, without seeking quarrels, I will only give a brief explanation. Then, the lord of the Brahma world thought to himself: Ah! The Blessed One is going to teach the Dharma! Alas! The Sugata is going to reveal the Dharma! Having realized this, he felt joy, satisfaction, great joy, immense joy, and inner happiness, and then he bowed his head to the two feet of the Blessed One, and circumambulated the Blessed One three times, and then disappeared from there. Then, the Blessed One thought to himself: To whom should I first teach the Dharma? Then, the Blessed One thought to himself: I should first teach the Dharma to Long-phur, the son of knowledge who is skilled in illusion, because he is both my first teacher, and he remembers with the holy one of remembrance, and he makes offerings with the holy one of offerings, and he is also pleased and faithful to the excellent realizations.