Tibetan
པ་འགག །རེག་པ་ འགགས་པས་ཚོར་བ་འགག །ཚོར་བ་འགགས་པས་སྲེད་པ་འགག །སྲེད་པ་འགགས་པས་ལེན་པ་འགག །ལེན་པ་འགགས་པས་སྲིད་པ་འགག །སྲིད་པ་འགགས་པས་སྐྱེ་བ་འགག །སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞག་བདུན་པོ་དེ་ཉིད་འདས་པར་མཛད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་བཅས་ཤེས་པ། །དེ་ནས་དེ་ཡི་སོམ་ཉི་ཐམས་ཅད་འབྲལ། །གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་ཤེས་པ། །དེ་ནས་དེ་ཡི་སོམ་ཉི་ཐམས་ཅད་འབྲལ། །གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཚོར་བ་ཟད་པ་ཐོབ་གྱུར་པ། །དེ་ནས་དེ་ཡི་སོམ་ཉི་ཐམས་ཅད་འབྲལ། །གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་རྐྱེན་རྣམས་ཟད་པ་ཐོབ་ནས་ནི། །དེ་ནས་དེ་ཡི་སོམ་ཉི་ཐམས་ཅད་འབྲལ། །གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཐོབ་གྱུར་ནས། །དེ་ནས་དེ་ཡི་སོམ་ཉི་ཐམས་ཅད་འབྲལ། །གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་འདུག་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་བར་སྣང་ཉི་མ་ཤར་བ་བཞིན། །གང་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ཚངས་པ་ཡིན། །བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་རྣམ་པར་བཅོམ་གནས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བདག་གིས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཟབ་ པར་སྣང་བ། མཐོང་བར་དཀའ་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའ་བ། རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། ཞིབ་མོ། མཛངས་པའི་མཁས་པ་དང་། རིག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྟོགས་ཏེ། དེ་བདག་གིས་གཞན་ལ་སྨྲས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་དེ་མི་ཤེས་པས་དེས་བདག་དུབ་པར་འགྱུར། ངལ་བར་འགྱུར། སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བར
Chinese
触灭。触灭故受灭。受灭故爱灭。爱灭故取灭。取灭故有灭。有灭故生灭。生灭故老死，以及忧悲、啼哭、痛苦、忧恼和喧闹都将止息。如是，这个巨大的苦蕴将会止息。然后，世尊在那七日过后，从彼定中起身，那时以偈颂宣说：何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。何时知诸法，及其因缘，彼时彼之一切疑惑皆解脱。何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。何时知痛苦，及其因缘，彼时彼之一切疑惑皆解脱。何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。何时得受尽，彼时彼之一切疑惑皆解脱。何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。何时得诸缘尽，彼时彼之一切疑惑皆解脱。何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。何时得诸漏尽，彼时彼之一切疑惑皆解脱。何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。于世间普照而住者，如虚空日出般。何时此等法，是生起之因，具精勤之禅定，乃清净之行。摧伏魔之军众而安住，于诸佛之行境皆得解脱。然后，世尊如是思惟：我所证悟之法甚深且极甚深，难以见且难以通达，非思辨者之思辨所及，微细，唯智者贤士与智慧方能了知。若我向他人宣说，他人不能理解，则我将疲惫，将劳累，心中唯有不悦。
English
Cessation of contact. With the cessation of contact, sensation ceases. With the cessation of sensation, craving ceases. With the cessation of craving, grasping ceases. With the cessation of grasping, becoming ceases. With the cessation of becoming, birth ceases. With the cessation of birth, aging and death, sorrow, lamentation, pain, distress, and agitation cease. Thus, this entire great mass of suffering ceases. Then, the Blessed One, having passed those seven days, arose from that concentration. At that time, he spoke in verse: When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. When one knows all things with their causes, Then all doubts are separated from that. When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. When one knows suffering with its causes, Then all doubts are separated from that. When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. When one has attained the exhaustion of sensation, Then all doubts are separated from that. When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. When one has attained the exhaustion of conditions, Then all doubts are separated from that. When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. When one has attained the exhaustion of defilements, Then all doubts are separated from that. When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. He dwells illuminating the entire world, Like the sun rising in the sky. When these things are the cause of arising, The meditation of diligence is pure conduct. He dwells having vanquished the hosts of Mara, And is completely liberated from the realm of the Buddhas. Then, the Blessed One thought to himself: The Dharma I have realized is profound and very profound, difficult to see and difficult to understand, beyond the reach of speculators, subtle, to be known only by wise and intelligent people. If I were to speak of it to others, and they did not understand, then I would become weary, I would become tired, and there would only be displeasure in my mind.
Tibetan
་ཟད་པས། མ་ལ་བདག་གཅིག་པུ་དགོན་པའི་ནགས་སྟུག་པོར་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྗེས་སུ་བརྩོན་པར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུས་བཞུགས་པ་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བར་མཛད་ཅིང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཚངས་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་མའོ་འཇིག་རྟེན་འདི་མ་རུང་ངོ་། །ཀྱེ་མའོ་འཇིག་རྟེན་འདི་མ་རུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྒྱ་ལམ་ན། ལན་འགའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་ནི་དཔེར་ན་ཨུ་དུམ་ཝ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ད་ལྟར་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུས་བཞུགས་པ་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བར་མཛད་ཅིང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་མ་ཡིན་པས་མ་ལ་བདག་དེར་སོང་ལ་དེ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་བོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཚངས་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོས་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་དཔུང་པ་བསྐུམས་ནས་བརྐྱང་བའམ། བརྐྱང་ནས་བསྐུམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚངས་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཚངས་པ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ། མ་ག་ར་ནི་སྔོན་ཆད་ཆོས་བྱུང་བ། །དག་པ་མ་ལགས་དྲི་མར་བཅས་པར་རྟོགས། །བདུད་རྩི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནི་ཕྱེ་མཛོད་ལ། །དྲི་མ་མེད་པས་རྟོགས་པ་བཤད་པར་མཛོད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། ཚངས་པ་ངས་ནི་ཚེགས་ཆེན་གྱིས། །སྐྱོན་རྣམས་བཅོམ་ནས་རྟོགས་གྱུར་པ། །སྲིད་དང་ཆགས་པས་དསྲེས་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་འདི་ལེགས་པར་རྟོགས་མི་འགྱུར། །རྒྱུན་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་འགྲོ་བའི་ལམ། །ཟབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་མཐོང་དཀའ་བ། །མུན་པའི་ ཕུང་པོས་བསྒྲིབས་པ་ཡི། །འདོད་ཆགས་ཞེན་པས་མཐོང་མི་འགྱུར། །བཙུན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་པོ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་། དྲང་སླ་བ་དང་། གདུལ་སླ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་དང་། རྡུལ་ཆུང་བའི་རིགས་མཆིས་ཏེ་དེ་དག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཐོས་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཙུན་པ་དཔེར་ན། ཨུད་པ་ལ་འམ། པད་མ་འམ། ཀུ་མུ་ད་འམ། པད་མ་དཀར་པོ་དག་ཆབ་ནས་སྐྱེས་ཤིང་ཆབ་ནས་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ། ཆབ་ནས་འཕགས་ཏེ་ཁ་ཅིག་ནི་ཆབ་དང་མཉམ། ཁ་ཅིག་ནི་ཆབ་ཀྱི་ནང་དུ་ནུབ་ཅིང་མཆིས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་པ་འཇིག
Chinese
穷尽时，我独自一人在寂静的森林深处，为了安乐地处于所见的法，应当努力修行瑜伽。那时，世尊专注于以小的努力而安住，而不是讲法。然后，梵天世界的统治者心想：唉，这个世界真糟糕！唉，这个世界真糟糕！为什么这样说呢？因为多次出现如来、应供、正等觉的佛陀出现在世间，就像乌昙婆罗花一样。世尊现在专注于以小的努力而安住，而不是讲法，所以我应该去那里向他祈请。然后，梵天世界的统治者，就像一个强壮的人屈臂伸臂或伸臂屈臂一样，梵天世界的统治者从梵天世界消失了，出现在世尊面前。然后，梵天世界的统治者当时用偈颂祈请：摩揭陀（Magadha）以前曾有法出现，觉悟到清净并非没有垢染，请开启甘露之法的门，请讲述没有垢染的觉悟。然后，世尊当时用偈颂回答说：梵天，我以极大的努力，摧毁了过失才证悟，被有和贪欲所染污的人们，不能很好地理解这个法。这条背离世俗的道路，既深奥又极难见到，被黑暗的 堆积所遮蔽，被贪欲执着所蒙蔽而无法见到。诸位，在世间出生并在世间衰老的众生中，有利根者、中根者、钝根者，有易于引导者、难于引导者，有烦恼少者、尘垢少者，如果他们没有听闻正法，就会完全堕落。诸位，例如，青莲花、莲花、睡莲或白莲花等从水中生长，在水中长大，从水中升起，有些与水面齐平，有些则沉没在水中，同样地，诸位，世间
English
When exhausted, I shall dwell alone in the dense forest of solitude, striving in yoga to abide in the Dharma as seen in peace. Then, the Blessed One was absorbed in abiding with little effort, and not in teaching the Dharma. Then, the lord of the Brahma world of Sahā thought: Alas, this world is wretched! Alas, this world is wretched! Why is that? Because several times Tathāgatas, Arhats, perfectly enlightened Buddhas have appeared in the world, like the udumbara flower. The Blessed One is now absorbed in abiding with little effort, and not in teaching the Dharma, so I should go there and request him. Then, just as a strong man might contract his arm and extend it, or extend it and contract it, the lord of the Brahma world of Sahā vanished from the Brahma world and appeared before the Blessed One. Then, the lord of the Brahma world of Sahā at that time requested in verse: In Magadha (Magadha) Dharma had appeared before, Realize that purity is not without defilement. Open the gate of the nectar of Dharma, Please explain the realization without defilement. Then, the Blessed One at that time replied in verse: Brahma, I, with great effort, Having destroyed faults, attained enlightenment, Those mixed with existence and attachment, Will not properly understand this Dharma. The path that goes against the stream, Is profound and very difficult to see, Obscured by a heap of darkness, It cannot be seen by desire and attachment. Monks, among sentient beings born in the world and aging in the world, there are those with sharp faculties, those with middling faculties, and those with dull faculties, those who are easy to guide, those who are difficult to guide, those with little affliction, and those with little dust. If they do not hear the true Dharma, they will completely degenerate. Monks, for example, blue lotuses, lotuses, water lilies, or white lotuses grow from water, grow large in water, and rise from water, some are level with the water, and some are submerged in the water, likewise, monks, the world