Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ནི་བདག་ལ་ཡོད་ན་རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་སྙེད་ཅིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ན་བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་འདི་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་དབེན་པ། བག་ཡོད་པ་རྟུན་པ་དང་ལྡན་པ། བདག་ཉིད་གཏོད་པར་གནས་ཏེ། གཅིག་པུ་དབེན་པར་བག་ཡོད་པ་བདག་ཉིད་གཏོད་པར་གནས་པ་ན་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པ་ཁོ་ནར་ཆོས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་པ་དང་། རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་སྤྱོད་ཁྱོད་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་འདི་དག་རང་གིས་ མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཽ་ཏ་མ་མད་ལགས་ཏེ། བདག་གིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་དག་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྷག་སྤྱོད་བདག་གིས་ཀྱང་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་དག་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཽ་ཏ་མ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཇི་ཙམ་པ་བདག་གི་ཡང་དེ་ཙམ་ལ། བདག་གི་ཇི་ཙམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡང་དེ་ཙམ་པས་དོན་འདི་ལ་འོ་སྐོལ་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་སྟེ་འདྲ་བར་ཐོས་ཀྱིས་ཚུར་སྤྱོན། འོ་སྐོལ་གཉི་གས་ཚོགས་འདི་ཡོངས་སུ་དྲང་བར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐོག་མའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྗེད་པ་དམ་པས་རྗེད་ཅིང་མཆོད་པའི་དམ་པས་མཆོད་དོ། །དེའི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དགའ་བ་དང་མགུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ལམ་འདི་ནི་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན། མཐོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལམ་དེ་ཡང་ནུས་པ་མེད་པར་རིག་ནས་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་འཕུར་གྱི་འཁོར་གསུམ་དང་། རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་གཉིས་ཏེ་དྲང་སྲོང་ལྔ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་གང་འི་ལྷོ་ཕྱོགས་ན་ལྗེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྡེའི་གྲོང་རྡལ་གང་ན་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་དེ་ཕན་ཚུན་འཆག་པ་ན་ཕྱོགས་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ། ནགས་ཚང་ཚིང་མཛེས་པ། ཆུ་ཀླུང་ནཻ་རཉྫ་ནཱ་བསིལ་བར་འབབ་པ། གསེ་གུ་ཅན་འཇུག་ངོགས་བདེ་ཞིང་མཐའ་རྒྱ་ཆེ་ལ་གསིང་མ་སྔོན་པོ་དང་། ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ཞིག་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཀྱེ་མའོ་ས་ཕྱོགས་འདི་ནི་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ནགས་ཚང་ཚིང་མཛེས་པ། ཆུ་ ཀླུང་ནཻ་རཉྫ་ནཱ་བསིལ་བར་འབབ་པ། གསེ་གུ་ཅན་འཇུག་ངོགས་བདེ་ཞིང་མཐའ་རྒྱ་ཆེ་ལ་གསིང་མ་སྔོན་པོ་དང་། ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ཞིག་སྟེ། ཀྱེ་མ་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ནགས་ཁྲོད་འདིར་བརྟེན་ན་སྤོང་བ་བྱ་བར་ནུས་སོ། །བདག་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས། མ་ལ་བདག་གིས་ཀྱང་ནགས་ཁྲོད་འདིར་རྟེན་ལ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་ཞུགས་ནས། ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་རྐན་ལ་བཅར་ནས། ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་སོ། །དེ་ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས་ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་པས། བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་རྔུལ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་མི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཞིག་ཕྱིན་ཀ་ལོག་ཏུ་བཅིངས། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་ན་དེའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་རྔུལ་བྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་རྐན་ལ་བཅར་ཏེ། ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། མ་ལ་བདག་གིས་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེས་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བརྩམས་ཏེ། དེས་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན། ཞལ་དང་ཤངས་ནས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་བགགས་སོ། །དེའི་ཞལ་དང་ཤངས་ནས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་བགགས་པ་དང་། རླུང་ཐམས་ཅད་སྤྱི་བོའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དེའི་དབུ་ལ་དབུའི་ཚོར་བ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་སྐྱེ
Chinese
如果我拥有禅定和智慧，为什么我不能像燃寂之子郁陀迦·罗摩子一样，现证到无所有处定和非想非非想处定之间的这些法呢？于是，菩萨为了获得那些尚未获得的法，为了证悟那些尚未证悟的法，为了现证那些尚未现证的法，独自一人住在寂静处，保持警觉，具有精进，安住于自我努力。当他独自一人住在寂静处，保持警觉，安住于自我努力时，不久之后就现证了那些法。现证了那些法之后，菩萨前往燃寂之子郁陀迦·罗摩子所在之处，对郁陀迦·罗摩子说道：郁陀迦，你是否亲自现证了无所有处定和非想非非想处定之间的这些法？郁陀迦回答说：是的，尊者乔达摩，我现证了无所有处定和非想非非想处定之间的这些法。菩萨说：尊者郁陀迦，我也亲自现证了无所有处定和非想非非想处定之间的这些法。郁陀迦说：尊者乔达摩，既然如此，你所证得的与我所证得的相同，我所证得的与你所证得的相同，我们在这一点上是相同、平等和无别的。尊者，请靠近我，我们两人将共同管理这个僧团。然后，燃寂之子郁陀迦·罗摩子以最崇高的敬意和礼拜来尊敬和礼拜菩萨，视菩萨为他的第一位老师，并且对菩萨的智慧感到欢喜和满意。之后，菩萨心想：这条道路不能导向智慧，不能导向证悟，不能导向无上圆满正等觉。于是，菩萨认识到这条道路是无用的，便离开了。之后，阿罗蓝·迦摩罗之子优陀迦·罗摩子的三个弟子，以及燃寂之子郁陀迦·罗摩子的两个弟子，这五个苦行者追随菩萨。
English
If I have meditative stabilization and wisdom, why can't I, like Udraka Ramaputra, the son of Rancchaka, realize these dharmas between the sphere of nothingness and the sphere of neither perception nor non-perception? Then, the Bodhisattva, in order to attain those dharmas that had not been attained, in order to realize those dharmas that had not been realized, and in order to manifest those dharmas that had not been manifested, dwelt alone in solitude, being vigilant, endowed with diligence, and abiding in self-exertion. When he dwelt alone in solitude, being vigilant and abiding in self-exertion, he soon realized those dharmas. Having realized those dharmas, the Bodhisattva went to where Udraka Ramaputra, the son of Rancchaka, was, and said to Udraka Ramaputra: Udraka, have you yourself realized these dharmas between the sphere of nothingness and the sphere of neither perception nor non-perception? Udraka replied: Yes, venerable Gautama, I have realized these dharmas between the sphere of nothingness and the sphere of neither perception nor non-perception. The Bodhisattva said: Venerable Udraka, I too have myself realized these dharmas between the sphere of nothingness and the sphere of neither perception nor non-perception. Udraka said: Venerable Gautama, in that case, what you have attained is the same as what I have attained, and what I have attained is the same as what you have attained. In this matter, we are equal, alike, and undifferentiated. Venerable, please come closer, and we two will jointly manage this sangha. Then, Udraka Ramaputra, the son of Rancchaka, honored and revered the Bodhisattva with the highest respect and reverence, regarding the Bodhisattva as his first teacher, and was delighted and satisfied with the Bodhisattva's wisdom. After that, the Bodhisattva thought: This path does not lead to wisdom, does not lead to enlightenment, and does not lead to unsurpassed perfect and complete enlightenment. Then, the Bodhisattva, realizing that this path was useless, departed. After that, three disciples of Arada Kalama, the son of Skillful Knowledge, and two disciples of Udraka Ramaputra, the son of Rancchaka—these five ascetics followed the Bodhisattva.
Chinese
于是就跟随着去了。之后菩萨与那五个一起，往恒河的南方，到名叫庄严光护的村落，在那里行走，互相往来，看到一个地方非常令人喜悦，森林茂盛美丽，尼连禅河清凉流淌，长满青草，入口平坦宽阔，遍布青草和各种树木，非常令人喜悦。看到后心想：唉，这地方真令人喜悦，森林茂盛美丽，尼连禅河清凉流淌，长满青草，入口平坦宽阔，遍布青草和各种树木，非常令人喜悦。唉，追求隐居的善男子如果依靠这片森林，就能修行隐居。我既然是追求隐居的人，也应该依靠这片森林来修行隐居。之后菩萨进入森林，来到树下，牙齿紧咬牙齿，舌头抵住上颚，心专注于心，收摄，非常收摄。他心专注于心，收摄，非常收摄，以至于所有毛孔都开始流汗。比如一个力大之人将一个非常弱小的人捆绑起来，收摄，非常收摄，那人的所有毛孔都会流汗，同样，那时菩萨牙齿紧咬牙齿，舌头抵住上颚，心专注于心，收摄，非常收摄等等，都和之前一样。之后菩萨心想：我应该入于无息禅定。于是他开始入于无息禅定。当他入于无息禅定时，停止了从口鼻呼吸。当他停止了从口鼻呼吸时，所有气息都进入头顶，他的头部产生了非常难以忍受的头部感觉。
English
Then he followed. After that, the Bodhisattva, together with those five, went south of the Ganges River to a village called Adorned Light Protector, where they walked around, going back and forth, and saw a place that was very delightful, with lush and beautiful forests, the Nairanjana River flowing coolly, full of grass, with an easy and wide entrance, covered with green grass and various trees, which was very delightful. Having seen it, he thought: Alas, this place is truly delightful, with lush and beautiful forests, the Nairanjana River flowing coolly, full of grass, with an easy and wide entrance, covered with green grass and various trees, which is very delightful. Alas, a good man who seeks seclusion can practice seclusion by relying on this forest. Since I am a seeker of seclusion, I should also rely on this forest to practice seclusion. Then the Bodhisattva entered the forest and came to the foot of a tree, teeth clenched against teeth, tongue pressed against the palate, mind focused on mind, restrained, very restrained. As he focused his mind on his mind, restrained, very restrained, all the pores of his skin began to sweat. For example, if a strong man binds a very weak man, restrains him, and restrains him very much, all the pores of that man will sweat. Similarly, at that time, the Bodhisattva clenched his teeth against his teeth, pressed his tongue against his palate, focused his mind on his mind, restrained, very restrained, and so on, just as before. Then the Bodhisattva thought: I should enter into the meditation of non-breathing. So he began to enter into the meditation of non-breathing. When he entered into the meditation of non-breathing, he stopped breathing in and out through his mouth and nose. When he stopped breathing in and out through his mouth and nose, all the air entered the top of his head, and an extremely unbearable sensation of the head arose in his head.