Tibetan
་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནས་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ཞི་བའི་ཆ་བྱད་དུ་མཐོང་ནས་ཡུན་རིང་དུ་བརྟགས་ཏེ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་གསོལ་པ། ཀྱེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ཁྱོད་ཁོ་ན་མ་ལགས་གྲང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུངས་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ངེས་སོ། །དེ་ནས་ངན་སྤོང་གི་བུ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པའི་མིག་བགྲད་དེ་བལྟས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོག་མར་གདན་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་བསྟབས་སོ། །གྲོང་ཁྱེར་དཔེ་མེད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པ་དང་། ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ལ་ཁྱེའུ་བཅུ་བཙས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ལ་མ་རྒན་མོས་ཤ་ནའི་གོས་དག་ཅིག་བྱིན་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡུམ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སྲས་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། ཤི་བ་མཐོང་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྱོ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནགས་སུ་སོང་ནས་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ཅག་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གནས་པར་མི་ནུས་པས་ན་བདག་ཅག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །ཤ་ནའི་གོས་འདི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཕུལ་ཅིག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་འབར་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་བྱས་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །རྒན་མོ་དེས་ཀྱང་འཆི་ཀར་གོས་དེ་དག་བུ་མོ་ལ་གཏད་ནས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྣམས་སྨྲས་སོ། །དེའི་བུ་མོ་དེ་ཡང་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ཏེ་འཆི་བར་ཤེས་ནས་དེས་ཀྱང་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ཏུ་བཞག་ནས་ཤིང་དེ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དག་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སྲས་ལ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ནི་འོག་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དེས་དེ་དག་ཤེས་ནས་བླངས་ཏེ། དེ་ནས་རྔོན་པ་རྒས་འཁོགས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་བདག་ཉིད་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་དེ་དག་བགོས་ཏེ། ལག་པ་ལ་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཤེགས་པའི་ལམ་ཀར་བསྡད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་རིམ་གྱིས་
Chinese
写完了。之后，（他）看到（菩萨）相貌端庄，举止安详，长时间观察后，惊叹不已，问道： “您，出家人，莫非就是您自己？” 菩萨回答说：“大仙，确实如此。” 之后，恶除之子睁大了惊奇的眼睛，看着菩萨，首先请菩萨入座，献上鲜花和果实。在无与伦比的城市里，有一个富有的家庭主妇，名叫“财富众多，享受丰厚”，她生了十个儿子。他们全部出家，并亲自证悟了辟支佛的菩提。当这些伟人们的母亲给他们每人一件细棉布衣服时，他们说：“母亲，请知晓！净饭王的儿子，名叫乔达摩·悉达多，他看到了衰老、疾病和死亡，心中充满了厌世之情，去了森林，他将证悟无上正等正觉。因此，我们无法居住在佛土，我们将完全涅槃。请您将这件细棉布衣服献给净饭王的儿子。那位伟人将会证悟无上的智慧，而您也将获得巨大的果报。”说完，他们展现了燃烧、光明、降雨、闪电等神变，然后在无余涅槃的境界中完全涅槃。那位老妇人临终时，将那些衣服交给女儿，并讲述了所发生的一切。她的女儿也因病缠身，知道自己将要死去，于是将衣服放在一棵树下，向居住在那棵树上的神祈祷说：“请您将这些献给净饭王的儿子。”众神之王帝释天，他的智慧能够洞察一切，得知此事后，取走了那些衣服。之后，他显化成一个年老的猎人，分发了那些衣服，手里拿着弓箭，坐在菩萨经过的路上。菩萨也逐渐地
English
It was written. Then, seeing (the Bodhisattva) with a beautiful appearance and peaceful demeanor, he observed for a long time, and, filled with wonder, asked: "O, renunciant, is it not you alone?" The Bodhisattva replied: "Great ascetic, it is indeed so." Then, the son of Nganpong, with eyes wide with amazement, looked at the Bodhisattva, first invited the Bodhisattva to be seated, and offered flowers and fruits. In the incomparable city, there was a wealthy householder named "Rich in wealth and great in enjoyment," who had ten sons. All of them renounced and directly realized the Bodhi of Pratyekabuddha. When the old mother gave each of those great beings a garment of Shana cloth, they said: "Mother, please know! The son of King Zhas gtsang (净饭王, Śuddhodana), named Donyod Thamschad Drubpa (乔达摩·悉达多, Sarvarthasiddhi), having seen old age, sickness, and death, and with a mind full of weariness, went to the forest, and he will awaken to unsurpassed, perfect enlightenment. Therefore, we cannot dwell in the Buddha-field, and we will completely pass into Nirvana. Please offer this Shana cloth to the son of King Zhas gtsang (净饭王, Śuddhodana). That great being will realize unsurpassed wisdom, and you will also obtain great fruit." Having said this, they performed miracles of blazing, shining, raining, and emitting lightning, and then completely passed into Nirvana in the realm of Nirvana without remainder. That old woman, at the time of her death, entrusted those clothes to her daughter and told her all that had happened. Her daughter, also afflicted with illness and knowing that she was about to die, placed the clothes under a tree and prayed to the deity dwelling in that tree, saying: "Please offer these to the son of King Zhas gtsang (净饭王, Śuddhodana)." Indra, the lord of the gods, whose wisdom sees all, knowing this, took those clothes. Then, he manifested himself as an old hunter, distributed those clothes, and, holding a bow and arrow in his hand, sat on the road where the Bodhisattva was passing. The Bodhisattva also gradually
Tibetan
ལམ་དེར་བྱོན་ནས་རྔོན་པ་ལག་ན་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ཤིང་གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་ཞིག་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་མི་དེ་ལ་གསུངས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཤ་ནའི་གོས་འོ་ནི་དག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འཚམ་པ་ཡིན་གྱིས་ཀ་ཤི་ཀའི་རས་ཕྲན་འདི་དག་ཁྱེར་ལ་འོ་ནི་དག་ང་ལ་བྱིན་ཅིག །དེས་གསོལ་པ། གཞོན་ནུ་བདག་ལ་གཞན་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་བཀྲོངས་ནས་ཀ་ཤི་ཀའི་རས་ཕྲན་གྱི་གོས་འདི་དག་བླངས་སོ་ཞེས་གཞི་དེས་གཡར་འཆི་བར་འགྱུར་ལགས་པས་བདག་འདི་དག་མི་འབུལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུངས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ང་ནི་མཐུ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ང་བཀྲོངས་པར་ནུས། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་བཀྲོངས་པར་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས་བག་ཚ་བ་མེད་པར་ བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞབས་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་ཤ་ནའི་གོས་དག་ཕུལ་ཏེ་ཀ་ཤི་ཀའི་རས་ཕྲན་རྣམས་བླངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་དང་ཤ་ནའི་གོས་དག་འཚམ་པར་མ་གྱུར་པ་དང་། དེ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་ཀྱེ་མའོ་ཤ་ནའི་གོས་རྣམས་བདག་གི་སྐུ་དང་འཚམ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་ནས་ཚིག་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཤ་ནའི་གོས་དེ་དག་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་དང་འཚམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ད་ནི་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཟིན་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་དེ་དང་དེ་རྣམས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས་དེས་ཤིང་ཀནཻ་རཉྫ་ནཱརའི་ལོ་མ་ལས་ལྷུང་བཟེད་བྱས་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་སྟེང་གི་ཁང་བཟངས་ཀྱི་གཞི་ན་འདུག་པ་དེས་འགྲོ་བ་དང་། ལྡོག་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། རྣམ་པར་ལྟ་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། བརྐྱང་བ་དང་། ཆོས་གོས་སྣམ་སྦྱར་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་པ་མཛེས་པས་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་གནས་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདིའི་སྤྱོད་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་མོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་མིག་ཅན་འགྲོ་བ་ལྟར། །རབ་ཏུ་བྱུ
Chinese
在那条路上走着，看见一个猎人，手里拿着弓箭，穿着袈裟。看见后，就对那个人说：‘喂，内地的沙那衣适合出家人穿，把这些迦尸迦的细布拿去，把沙那衣给我吧。’那人回答说：‘年轻人，别人会说你杀害了年轻的王子，抢走了这些迦尸迦细布做的衣服，这样会让我因此而死，所以我不能给你这些。’菩萨说：‘喂，内地人，我的力量有多大，全世界都知道，谁能杀我？谁会相信你杀了我，放心地给我吧。’然后，众神之王帝释天触摸菩萨的双足，献上沙那衣，取走了迦尸迦的细布。菩萨的身体和沙那衣并不相称。他心想：‘唉，沙那衣应该和我的身体相称。’刚说完，沙那衣就这样以菩萨们菩萨的力量和众神的神力，与菩萨的身体相称了。然后，菩萨心想：‘现在我已经出家了，应该摄受众生。’然后，菩萨逐渐行走，到达了王舍城。菩萨精通工巧明和行业明，他用卡尼惹札那树的叶子做成钵，以寂静的威仪进入王舍城乞食。当时，国王形坚心在顶楼的基座上坐着，他看见菩萨行走、返回、观看、四处观看、收缩、伸展，穿着袈裟，拿着钵，威仪庄严地乞食。看见后，他心想：‘王舍城里住着很多出家人，但没有一个出家人的威仪像他这样的。’这里说道：就像有眼睛的人行走一样，出家……
English
Walking along that path, he saw a hunter holding a bow and arrow, wearing a kasaya robe. Seeing him, he said to the man, 'Hey, the inner land's Sana robe is suitable for monks, take these Kashi cloth fragments and give me the Sana robe.' The man replied, 'Young man, others will say that you killed the young prince and stole these Kashi cloth clothes, which will cause me to die, so I cannot give you these.' The Bodhisattva said, 'Hey, inland man, the whole world knows how great my power is, who can kill me? Who would believe that you killed me, give it to me without worry.' Then, the lord of the gods, Indra, touched the Bodhisattva's feet, offered the Sana robe, and took the Kashi cloth fragments. The Bodhisattva's body and the Sana robe were not suitable. He thought to himself, 'Alas, the Sana robe should be suitable for my body.' As soon as he said this, the Sana robe became suitable for the Bodhisattva's body through the power of the Bodhisattvas and the power of the gods. Then, the Bodhisattva thought, 'Now that I have become a monk, I should gather sentient beings.' Then, the Bodhisattva gradually walked and arrived at Rajagriha. The Bodhisattva was proficient in crafts and industries, so he made a bowl from the leaves of the Kaniranjana tree and entered Rajagriha for alms with a peaceful demeanor. At that time, King Bimbisara was sitting on the base of the top floor, and he saw the Bodhisattva walking, returning, looking, looking around, contracting, stretching, wearing a kasaya robe, holding a bowl, and begging for alms with a solemn demeanor. Seeing this, he thought to himself, 'There are many monks living in Rajagriha, but none of them have such a demeanor as this monk.' Here it is said: Just as a sighted person walks, a monk...
Tibetan
ང་བ་བསྒྲགས་པར་བྱས། །འདིས་ནི་བརྟག་པར་མཛད་ནས་སུ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་བཞེད། །ཁྱིམ་གནས་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །འདི་ནི་རྡུལ་གྱི་གནས་ཡིན་ཞིང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བར་སྣང་ལྟར། །མཁྱེན་ནས་དེ་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱུང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐུ་ཡིས་ནི། །སྡིག་པའི་ལས་ནི་སྤངས་པ་དང་། གསུང་གི་སྡིག་པ་སྤངས་ནས་ནི། །འཚོ་བ་ཀུན་ནས་དག་པར་མཛད། །དེ་ནས་མ་ ག་དྷཱཡི་ནི། །གྲོང་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་གཤེགས་ནས། །མགོན་པོ་ཤེས་བཞིན་དྲན་ལྡན་པ། །བསོད་སྙོམས་ཕྱིར་ནི་གཤེགས་པ་དེར། །བཟོ་སྦྱངས་མ་ག་དྷཱཡི་བདག །ཁང་བཟངས་འདི་ན་འདུག་པས་མཐོང་། །མཐོང་ནས་སེམས་དང་དེ་ནས་ནི། །བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །མཚན་མཆོག་གིས་ནི་རྒྱས་གྱུར་ཅིང་། །ཁོ་ལག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། །གཉའ་ཤིང་གང་དུ་ལྟ་བ་ཡི། །འདི་ལ་ཤེས་ལྡན་དག་ལྟོས་ཤིག །སྤྱན་མི་འདེག་ལ་ཡིད་གཞུངས་ཤིང་། །དམན་པའི་རིགས་ལས་མ་འཁྲུངས་འདི། །གང་དུ་གནས་པར་གཤེགས་འགྱུར་བ། །རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་རྗེས་བཞིན་བཏང་། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ལ་བསྒོ་བ། །དགེ་སློང་དེ་ནི་གར་འགྲོ་ཞིང་། །གང་དུ་གནས་ནི་བཏབ་པ་ཡི། །རྗེས་བཞིན་དུ་ནི་འབྲང་བར་གྱིས། །དེ་ནི་བསོད་སྙོམས་གཤེགས་པ་ན། །སྒོ་དྲུག་ལེགས་པར་བསྡམས་ནས་ནི། །ཤེས་བཞིན་དྲན་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ལྷུང་བཟེད་མྱུར་དུ་གང་བར་མཛད། །བསོད་སྙོམས་སྤྱད་པ་བྱས་ནས་ཀྱང་། །ཐུབ་པ་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱིར་བྱུང་ནས། །སྐྱ་བསེང་ལ་ནི་མངོན་གཤེགས་ཏེ། །དེ་ལ་གནས་ནི་བཏབ་པར་གྱུར། །གནས་བཏབ་པ་ནི་ཤེས་ནས་ཀྱང་། །ཕོ་ཉ་གཅིག་གིས་བསྡད་བྱས་ནས། །གཞན་ནི་མྱུར་དུ་སླར་ལོག་སྟེ། །རྒྱལ་པོ་ལ་ནི་ཚིག་སྨྲས་པ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་དེ། །སེང་གེའམ་སྟག་གི་ཕྲུག་གུ་དག །རི་སུལ་དག་ན་གནས་པ་ལྟར། །སྐྱ་བསེང་གི་ནི་སྟེང་ན་གནས། །ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ཐོས་ནས། །ས་བདག་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ནས་ནི། །དེ་ནི་བློན་པོས་ཡོངས་བསྐོར་ནས། །མྱུར་བ་ཁོ་ནར་དོང་བར་གྱུར། །བཞོན་པས་བགྲོད་པའི་སར་ཞོན་ཏེ། །དེ་ནི་བཞོན་པ་ལ་བབས་ནས། །རྐང་གིས་ཉེ་བར་སོང་ནས་ནི། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་། །རྒྱལ་པོ་འདུག་ནས་དགྱེས་པ་དང་། །མགུ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་གསོལ་ནས། །དེ་ནི་མ་ཁེངས་མི་བརླང་བར། །དོན་འདི་དག་ནི་རབ་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་ལང་ཚོ་དང་པོ་ལ། །བབ་པར་ཡང་དག་གནས་གྱུར་ཅིང་། །འདི་འདྲ་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པ་ལ། །བསོད་སྙོམས་ སྤྱོད་པར་མཛེས་མ་ལགས། །ཁང་པ་ཉམས་དགའ་དག་དང་ནི། །
Chinese
我发出宣告。以此进行观察之后，完全赞同出家。居家是痛苦的，这是尘土的处所，出家如同虚空。知晓之后，那时便出家。出家之后，以身体舍弃罪恶之业，以语言舍弃罪恶之后，从一切方面使生活清净。之后前往摩揭陀国，殊胜的城市王舍城，具足正知正念的怙主，为了乞食而前往那里。精通工艺的摩揭陀国主，住在高楼中看见了他。看见之后，心中想到，然后对众臣这样说：以殊胜的相好而庄严，肢体圆满，无论看向何处，有智慧的人都看看这个人。眼睛不抬起，心很正直，此人不是出生于低贱的种姓。将前往何处安住？国王派遣使者跟随其后。之后告诫使者：那位比丘前往何处，在何处安住，都要跟随其后。当他去乞食时，很好地关闭六门之后，以正知正念，迅速装满钵。乞食完毕之后，能仁从城市出来，前往岩石处，在那里安住。得知安住之后，一个使者留了下来，另一个迅速返回，对国王说了这些话：大国王，那位比丘，如同狮子或老虎的幼崽，住在山洞中一样，住在岩石上。听到使者们的话后，地主登上马车，被大臣们包围着，迅速前往那里。乘坐马车到达可行走的地方，从马车上下来，步行靠近，然后见到了如来。国王坐下后，说了令人高兴和满意的话，他不傲慢不粗鲁，很好地说了这些话：比丘，你正值青春年华，安住于此，像你这样具有威严的人，乞食是不合适的。还有令人愉悦的房屋。
English
I made a proclamation. After examining this, he truly approved of renunciation. Living at home is suffering, this is a place of dust, renunciation is like the sky. Knowing this, he then renounced. After renouncing, with his body he abandoned sinful deeds, and after abandoning sinful speech, he purified his life in every way. Then he went to Magadha, the excellent city of Rajagriha, the protector, mindful and with awareness, went there for alms. The skilled lord of Magadha, saw him dwelling in this high building. Having seen him, he thought, and then said this to the ministers: He is adorned with excellent marks, his limbs are complete, wherever he looks, wise people should look at him. His eyes do not lift, his mind is upright, this one is not born from a lowly lineage. Where will he go to dwell? The king sent messengers after him. Then he instructed the messengers: Where that monk goes, and where he dwells, follow him. When he goes for alms, after well closing the six doors, with awareness and mindfulness, he quickly filled his bowl. After begging for alms, the Sage came out of the city, and went to the rocks, and dwelt there. Having known that he had settled, one messenger stayed, and another quickly returned, and spoke these words to the king: Great king, that monk, like a lion or a tiger cub, dwells in the mountain caves, he dwells on the rocks. Having heard the words of the messengers, the lord of the earth mounted his chariot, surrounded by ministers, and quickly went there. Having ridden to the place where it was possible to travel by vehicle, he got off the vehicle, and went near on foot, and then saw the Thus-Gone-One. The king sat down and spoke pleasing and satisfying words, he was not arrogant or rude, he spoke these words well: Monk, you are in the prime of your youth, and dwell here, it is not fitting for someone with such majesty to beg for alms. And there are pleasant houses.