Tibetan
ཇིག་རྟེན་རྟག་གོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་ལ་མངོན་པར་རྗོད་པ་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་དད་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་པ་མེད་པ་དང་། ཐོས་པ་བརྒྱུད་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། མཐོང་བས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་ནས། ཤེས་པ་དེ་ཡོད་པར་སེམས་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་དེ་དག་རྟོགས་ནས་ ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་སྨྲ་བ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་མགོ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་སྣང་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ཡང་རགས་པ། འདུས་བྱས་པ། བསམས་པ། རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་ཡང་ཡོད་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ཡོད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་ཅིང་དེ་ལ་ཞི་བར་གཟིགས། ངེས་པར་འབྱུང་བར་གཟིགས་ཤིང་བཞུགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་དག་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཁ་ཅིག་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་དང་། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པ་དང་། རྟག་ཀྱང་རྟག་ལ་མི་རྟག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང་། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་དང་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པ་དང་། བདག་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་རྟག་པ་དང་། རྟག་ཀྱང་རྟག་ལ་མི་རྟག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང་། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རང་གིས་བྱས་པ་དང་། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་བྱས་ལ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། བདག་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པ་དང་། བདག་དང་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་བྱས་ལ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་ལ་མངོན་པར་རྗོད་པ་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་དད་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་པ་མེད་པ་དང་། ཐོས་པ་བརྒྱུད་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། མཐོང་བས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་ནས་ཤེས་པ་དེ
Chinese
认为“世界是常恒的”，像那样观察并那样说，并且进行表达、正在表达的那些人，也如实地完全知晓。还了知那些沙门和婆罗门没有信心，没有欲望，没有听闻传承，没有对相状完全思索，也没有通过见而确定认识的容忍，认为存在着那种知识，那是没有根据的。沙门和婆罗门那些具有知识的人，在认识到 即使没有知识，也自称具有知识，并且一致认为自己是完全清净的，这在（我）看来仅仅是他们的无知。比丘们，那也是粗大的、有为的、被思索的、依缘而生的。就像这样，如果诸有为法存在，那么诸有为法的止息也存在，因此如来彻知那（止息）存在，并从那（有为法）中返回，在那（止息）中寂静地观察，观察到决定性的出离并安住。如来完全知晓那些对前际进行思索的沙门和婆罗门，他们中的一些人认为“我和世界是常恒的”，或者“我和世界是无常的”，或者“既是常恒的也是无常的”，或者“既非常恒也不是无常的”，或者“我和痛苦是常恒的”，或者“我和痛苦是无常的”，或者“既是常恒的也是无常的”，或者“既非常恒也不是无常的”，或者“我和世界是自己所造的”，或者“我和世界是他人所造的”，或者“既是自己所造也是他人所造的”，或者“既不是自己所造也不是他人所造，而是无因而生”，或者“我和痛苦是自己所造的”，或者“我和痛苦是他人所造的”，或者“既是自己所造也是他人所造的”，或者“既不是自己所造也不是他人所造，而是无因而生”，像那样观察并那样说，并且进行表达、正在表达的那些人，也如实地完全知晓。还了知那些沙门和婆罗门没有信心，没有欲望，没有听闻传承，没有对相状完全思索，也没有通过见而确定认识的容忍，认为那知识
English
Those who view and speak in such a way, expressing and being expressive, saying, "The world is eternal," are also fully aware of them as they truly are. Furthermore, having realized that those ascetics and Brahmins lack faith, lack desire, lack transmitted learning, lack complete contemplation on aspects, and lack the acceptance of definitive understanding through seeing, they also realize that thinking that such knowledge exists is baseless. Ascetics and Brahmins who possess knowledge, having realized that even without knowledge, they claim to have knowledge and unanimously assert that they are completely pure, it appears to be only their ignorance. Monks, that is also coarse, conditioned, thought-out, and dependently originated. Just as, if conditioned phenomena exist, then the cessation of conditioned phenomena also exists, therefore, the Tathagata, having fully understood that it exists, turns away from it, peacefully observes it, observes the definitive emergence, and abides. The Tathagata fully knows those ascetics and Brahmins who contemplate on the past extreme, some of whom think, "The self and the world are eternal," or "The self and the world are impermanent," or "Both eternal and impermanent," or "Neither eternal nor impermanent," or "The self and suffering are eternal," or "The self and suffering are impermanent," or "Both eternal and impermanent," or "Neither eternal nor impermanent," or "The self and the world are self-made," or "The self and the world are other-made," or "Both self-made and other-made," or "Neither self-made nor other-made, but arisen without cause," or "The self and suffering are self-made," or "The self and suffering are other-made," or "Both self-made and other-made," or "Neither self-made nor other-made, but arisen without cause," viewing and speaking in such a way, and expressing and being expressive, are also fully aware of them as they truly are. Furthermore, having realized that those ascetics and Brahmins lack faith, lack desire, lack transmitted learning, lack complete contemplation on aspects, and lack the acceptance of definitive understanding through seeing, they also realize that that knowledge