Tibetan
་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་ཤིང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འདི་ནི་ཞི་བའོ། འདི་ནི་གྱ་ནོམ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་ཤིང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་ལ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་ཤིང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ ཤིང་། ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འདི་ནི་ཞི་བའོ། །འདི་ནི་གྱ་ནོམ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་། འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འགགས་པ་ལས་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འཁར་བ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕངས་ན། ཡང་ན་ནི་ཡུ་བས་ཕྱིར་ལྷུང་ངོ་། །ཡང་ན་ནི་རྩེ་མོས་སོ། །དགེ་སློང་དག
Chinese
如此思惟，像这样我完全舍弃了与前际相关的见解之相，也完全舍弃了与后际相关的见解之相，并且在此生中完全舍弃了对欲的普遍结合。从极度寂静的喜乐中完全解脱，也从无杂染的安乐中完全解脱，不是痛苦，也不是快乐的感受，以身体现证后修行而住，就像这样，不是痛苦，也不是快乐的感受，这才是寂静啊！这才是殊胜啊！如此思惟。如来完全舍弃了沙门或婆罗门任何与前际相关的见解之相，也完全舍弃了与后际相关的见解之相，并且在此生中完全舍弃了对欲的普遍结合。从极度寂静的喜乐中完全解脱，也从无杂染的安乐中完全解脱，不是痛苦，也不是快乐的感受，以身体现证后修行而住。他如此思惟，像这样我完全舍弃了与前际相关的见解之相，也完全舍弃了与后际相关的见解之相，并且在此生中完全舍弃了对欲的普遍结合。从极度寂静的喜乐中完全解脱，也从无杂染的安乐中完全解脱，不是痛苦，也不是快乐的感受，以身体现证后修行而住，就像这样，不是痛苦，也不是快乐的感受，这才是寂静啊！这才是殊胜啊！如此思惟，他也如实地完全了知。诸比丘，非苦非乐的感受也是无常的，是坏灭之法。从非苦非乐的感受灭尽，会生起快乐和痛苦，从快乐和痛苦灭尽，也会生起非苦非乐的感受。诸比丘，就像这样，譬如将棍棒抛向空中，要么是手柄朝下落，要么是尖端朝下落。诸比丘们！
English
Thus thinking, "In this way, I have completely abandoned the aspects of views related to the past extreme, and also completely abandoned the aspects of views related to the future extreme, and in this very life, I have completely abandoned the universal union of desires. Having completely transcended the joy of extreme solitude, and also completely transcended the bliss without defilement, not painful, nor pleasant feeling, having realized with the body, I abide in practice, just like this, not painful, nor pleasant feeling, this is peace! This is excellent!" Thus thinking. The Tathagata has completely abandoned whatever aspect of views related to the past extreme of any Shramana or Brahmin, and also completely abandoned the aspects of views related to the future extreme, and in this very life, he has completely abandoned the universal union of desires. Having completely transcended the joy of extreme solitude, and also completely transcended the bliss without defilement, not painful, nor pleasant feeling, having realized with the body, he abides in practice. He thinks like this, "In this way, I have completely abandoned the aspects of views related to the past extreme, and also completely abandoned the aspects of views related to the future extreme, and in this very life, I have completely abandoned the universal union of desires. Having completely transcended the joy of extreme solitude, and also completely transcended the bliss without defilement, not painful, nor pleasant feeling, having realized with the body, I abide in practice, just like this, not painful, nor pleasant feeling, this is peace! This is excellent!" Thus thinking, he also fully knows as it is in reality. Monks, the feeling that is neither painful nor pleasant is also impermanent and subject to cessation. From the cessation of the feeling that is neither painful nor pleasant, happiness and suffering will arise, and from the cessation of happiness and suffering, the feeling that is neither painful nor pleasant will also arise. Monks, it is like this, for example, if a stick is thrown into the air, it will either fall with the handle down or with the tip down. Monks!
Tibetan
་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ཡང་རགས་པ། འདུས་བྱས་པ། བསམས་པ། རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་ཡང་ཡོད་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ཡོད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་ཅིང་དེ་ལ་ཞི་བར་གཟིགས། ངེས་པར་འབྱུང་བར་གཟིགས་ཤིང་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གཞན་ཡང་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ལ་ལས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་ཤིང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་ང་ནི་ཞི་བའོ། །ང་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ང་ནི་ཕྲེད་པ་མེད་པའོ། །ང་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་སྟེ། ང་ལ་སྔོན་བདག་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་ཤིང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། ང་ནི་ཞི་བའོ། །ང་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ང་ནི་ཕྲེད་པ་མེད་པའོ། །ང་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་སྟེ། ང་ལ་སྔོན་བདག་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འཐུན་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ལས་ཡང་དག་པར་མ་འདས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཕྱི
Chinese
同样，非痛苦也非快乐的感受止息后，也会产生快乐和痛苦。快乐和痛苦止息后，也会产生非痛苦也非快乐的感受。比丘们，这也是粗大的、被造作的、被思量的、相互依存产生的。像这样，如果诸行存在，那么诸行的止息也存在。因此，如来了知其存在，并从中返回，视其为寂静，视其为决定性的出离，并安住于此。比丘们，此外，有些沙门或婆罗门彻底舍弃了与前际相关的见解，也彻底舍弃了与后际相关的见解，并在此生中彻底舍弃了对欲望的完全执着，从极度寂静的喜乐中完全解脱，也从无杂染的快乐中完全解脱，也从非痛苦也非快乐的感受中完全解脱，并这样说：‘我是寂静的，我是已灭度的，我是无障碍的，我是无执取的，过去我拥有的自我，现在我没有了。’如来完全了知，无论哪个沙门或婆罗门彻底舍弃了与前际相关的见解，也彻底舍弃了与后际相关的见解，并在此生中彻底舍弃了对欲望的完全执着，从极度寂静的喜乐中完全解脱，也从无杂染的快乐中完全解脱，也从非痛苦也非快乐的感受中完全解脱，并这样说：‘我是寂静的，我是已灭度的，我是无障碍的，我是无执取的，过去我拥有的自我，现在我没有了。’这也是如实了知的。应当这样理解：这位具寿并没有完全脱离与执取相符的道路。因此，应当这样理解：任何与前际相关的见解，都会导致执取，以及后
English
Likewise, from the cessation of feeling that is neither suffering nor pleasure, pleasure and suffering also arise. And from the cessation of pleasure and suffering, feeling that is neither suffering nor pleasure also arises. Monks, that too is coarse, fabricated, thought of, and dependently arisen. Thus, if formations exist, then the cessation of formations also exists. Therefore, the Thus-gone One understands that it exists, and turns away from it, seeing it as peaceful, seeing it as definitive departure, and dwells in it. Monks, furthermore, here some renunciate or Brahmin has completely abandoned views associated with the past extreme, and has also completely abandoned views associated with the future extreme, and in this very life has completely abandoned complete attachment to desire, and has completely passed beyond joy that is utterly secluded, and has also completely passed beyond happiness that is without defilement, and has also completely passed beyond feeling that is neither suffering nor pleasure, and says this: ‘I am peaceful, I am extinguished, I am unobstructed, I am without appropriation, that self that I had in the past, I do not have now.’ The Thus-gone One fully knows that whatever renunciate or Brahmin has completely abandoned views associated with the past extreme, and has also completely abandoned views associated with the future extreme, and in this very life has completely abandoned complete attachment to desire, and has completely passed beyond joy that is utterly secluded, and has also completely passed beyond happiness that is without defilement, and has also completely passed beyond feeling that is neither suffering nor pleasure, and says this: ‘I am peaceful, I am extinguished, I am unobstructed, I am without appropriation, that self that I had in the past, I do not have now.’ That too is fully known as it really is. It should be understood thus: that venerable one has not completely passed beyond the path that goes along with appropriation. Therefore, it should be understood thus: whatever views associated with the past extreme become appropriation, and the future