Tibetan
བོན་ཐམས་ཅད་པ། །དེ་ཐོས་སྐྱེས་བུས་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ཀྱི། །གང་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དེ་གཉིས་དག །ཐོས་ནས་ཀྱང་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་ རབ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འཁོར་བར་ཀུན་འཆིང་བའི། །རབ་ཀྱི་སྟོབས་ལྡན་སྐྱོན་དེ་དག །དམ་ཆོས་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དེ་ནི་ལྷག་མ་མེད་པར་འཇོམས། །སྐད་ཅིག་མ་ལུས་པར་རབ་འཇུག །ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་ཡང་ལྡོག །ཐོས་དང་ལྡན་པས་རབ་ཏུ་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་ཐོས་པ་བླ་ན་མེད། །འཆི་བའི་དུས་སུ་ཕྱིན་པ་ཡི། །ཚོར་བས་གཟིར་བའི་ལུས་ཅན་རྣམས། །ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། །ཅུང་ཟད་སྙིང་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན། །ཐོས་པའི་མེ་ཡིས་མ་ལུས་ཀུན། །ཉོན་མོངས་ཤིང་ནི་གང་བཕྲེགས་པའི། །དེ་དག་སླར་ཡང་འབྱུང་བ་ནི། །ནམ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བག་ཡོད་པ་ཡིས་བཕྲེགས་པའི་ཡང་། །བདེ་ལས་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །ཐོས་པའི་གཞི་ལས་བདེ་ལེགས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཐོས་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དམ་ཆོས་བསྒྲགས་པ་མཉན་ནས་ནི། །སྤེལ་ལ་ཉེར་བསྟེན་མཁས་པ་ཡང་། །རྒ་དང་འཆི་བ་སྤངས་པ་ཡི། །བླ་ན་མེད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ། །ཐོས་པས་སྡིག་པ་མི་བྱེད་ཅིང་། །ཐོས་པས་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། །ཐོས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལས་རྣམ་གྲོལ། །དེ་ཕྱིར་ཐོས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དག་པ་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐོས་པས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ལེགས་པར་དག་འདོད་གང་། །དེས་ནི་གུས་པར་མཉན་པར་བྱ། །ཐོས་པའི་གྲུ་ལ་ལེགས་བརྟེན་ནས། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོས་ཕ་རོལ་གནོན། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཆེ་རྒྱས་པར། །སྐྱེས་བུ་མྱུར་དུ་སྒྲོལ་བར་འགྱུར། །ཐོས་པས་ཕྱུག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །ནོར་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ལྡན་པར་བརྗོད། །ཐོས་མེད་དོན་གྱི་ནོར་ལྡན་པ། །དེ་དབུལ་རབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་གསུང་། །དམ་ཆོས་ནོར་ནི་ཉམས་པ་དང་། །བླ་མ་ཡང་ནི་སྤངས་པ་ཡི། །གསོན་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་། །སྡིག་པས་ཀྱང་ནི་བཅོམ་པར་འདོད། །བག་མེད་པ་དང་ལེ་ལོ་ཅན། །སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱི་ལུས་ཅན་རྣམས། །གསོན་པ་འབྲས་མེད་མིག་གི་ནི། །འབྲས་བུ་གཞན་གྱིས་བཏོན་པ་བཞིན། །ཐོས་པའི་མིག་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །དམུས་ལོང་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །གང་ཡང་ཆོས་ནི་ཡོངས་བོར་ནས། །ཆོས་མིན་པ་ལ་རྗེས་གནས་པ། །དེ་ནི་སྨན་རྣམས་ཡོངས་བོར་ནས། །ནད་ཉིད་ཉེ་བར་སྟེན་པ་ ཡིན། །བསྟེན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དེས། །ཆོས་ནི་རྣམ་པ་དུ་མར་སྤེལ། །ཆར་རྣམས་དང་ནི་ཚོགས་པ་ལས། །ཆུ་ཀླུང་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལྟར། །ཆོས་
Chinese
一切所闻法，闻已士夫善修习，蕴界处等诸法中，何故彼二种相异，听闻之后亦能知，是故胜慧为最上。何者轮回中系缚，极具大力诸过失，殊胜正法听闻者，彼等无余能摧灭，刹那无余能趣入，无余亦能全遮止，具闻能善了知故，是故听闻无有上。临终之时已至者，为受所逼诸有情，如何缘于所闻法，于心稍微能生起。听闻之火焚烧尽，烦恼森林所充满，彼等再次生起者，何时亦非所缘境。具正念者所充满，安乐之中生诸乐，听闻之基为乐善，是故听闻为最胜。听闻殊胜正法已，承事近依诸智者，舍弃老死之处者，趋至无上之境地。听闻不作诸罪业，听闻能入于正法，听闻解脱诸痛苦，是故听闻为主要。身语意三清净者，乃是诸有情之听闻，是故何者欲善净，彼当恭敬而谛听。善依听闻之舟已，以稳固之精进力，战胜彼岸诸怨敌，士夫速疾得度脱。听闻富饶之士夫，说为一切资财具，无闻具义之财者，彼贫如来如是说。殊胜正法资财坏，上师亦复弃舍者，生存无果如是说，亦为罪业所摧毁。无正念及懒惰者，罪恶友伴诸有情，生存无果如眼之，果实为他所剜取。远离听闻之眼者，明显说为盲者也，何者弃舍于正法，随顺安住于非法，彼舍一切诸医药，亲近依止于病苦。 依止彼者士夫亦，正法能以多种增，如诸降雨及会合，水流极能趣入然，正法。
English
All that is heard, having heard, the wise person meditates well. Among the aggregates, realms, and elements, why are those two characteristics different? Having heard, one also knows everything. Therefore, excellent wisdom is supreme. Whatever binds all in samsara, those faults with great power, those who hear the excellent Dharma, they can destroy them without remainder. In an instant, they enter completely without remainder, and they also completely turn back without remainder. Those with hearing know well, therefore hearing is unsurpassed. Those beings who are afflicted by feelings at the time of death, how do they focus on what they have heard, and a little arises in their hearts? The fire of hearing burns completely, all the forests of afflictions that are filled, those that arise again, are never an object of focus. Even those who are filled with mindfulness, all happiness arises from happiness. The basis of hearing is happiness and goodness, therefore hearing is supreme. Having listened to the proclamation of the excellent Dharma, the wise who attend and draw near, abandoning old age and death, go to the unsurpassed state. Hearing does not commit sins, hearing causes one to enter the Dharma, hearing liberates from suffering, therefore hearing is the main thing. The purity of body, speech, and mind, is through the hearing of all beings. Therefore, whoever desires to be well purified, should listen respectfully. Having relied well on the boat of hearing, with steadfast diligence, one overcomes the enemies on the other shore. The person will quickly be liberated into great and diverse forms. A person rich in hearing is said to be endowed with all wealth. The Buddha said that one who has wealth of meaning without hearing is utterly poor. The wealth of the excellent Dharma is ruined, and the teacher is also abandoned, living without fruit, and also said to be destroyed by sins. Those who are without mindfulness and lazy, those beings who are friends with evil, living without fruit, like the fruit of the eye that has been plucked out by another. Those who are completely separated from the eye of hearing, are clearly called blind. Whoever abandons the Dharma completely, and dwells following what is not Dharma, they abandon all medicines, and closely rely on suffering itself. Even relying on that, that person also increases the Dharma in many ways. Just as from rains and gatherings, a stream of water is able to enter greatly, so is the Dharma.
Tibetan
ལ་སྤྱོད་པ་ར་བཞིའི་བདག །དུས་སུ་ལྡང་དང་མཉམ་པར་བཞག །ངེས་པར་བདེ་བའི་སྐལ་ལྡན་འགྱུར། །བག་མེད་པས་ཀྱང་བསླུས་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཡོན་ཏན་དུ། །ཤེས་ཀྱིས་མཁས་པས་ཤེས་རབ་སྟེན། །ཤེས་མིན་གང་དག་ལེགས་ལྡན་པའི། །བདེ་བའི་སྐལ་ལྡན་སྐྱེ་འགག་མེད། །དེ་ལྟར་དུས་བཟངས་དེས་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་སྙིང་ལ་ལེགས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ལན་ཅིག་དང་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཕན་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཉེ་བར་སྡུག་པར་བྱེད་ལ། མི་ཕན་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་དོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གཙུག་ལག་གི་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་དག་གིས་དེའི་དྲུང་ནས་ཆོས་དེ་དག་ཐོས་པར་གྱུར་ནས་གུས་པ་ལེགས་པར་སྐྱེས་པས་ཚིམ་པར་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སླར་ཉིད་ཀྱང་བག་མེད་པ་ཞེན་པར་གྱུར་པའི་ལུས་ལྷན་ཅིག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རྩེད་མོ་རྩེ་འདོད་པས་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དུས་བཟངས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསེར་ཐུབ་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཤད་ནས་ཡུལ་གཞན་ལ་ཆོས་ཁོ་ན་སེམས་པར་བྱེད་པས་ཀུན་ཏུ་གནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གསེར་ཐུབ་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མདོ་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །།འཐབ་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ས་་ཛ་ནི་དེ་ན་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའི་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པར་གྱུར་པའི་ལས་དེ་ཟད་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དེ་སྲིད་དུ་རྔ་སྐད་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྷ་རྫས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ཟད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་སླར་ཉིད་ཀྱང་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་དང་དུད་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་མི་ རྣམས་དང་སྐལ་བ་འཐུན་པར་གྱུར་པ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་མིར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན། དེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ལ་མཆོག་ཏུ་སྐྱིད་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དང་། མཆོག་ཏུ་བདེ་བར་གྱུར་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་མཉན་པར་འདོད་པ་དང་། ཆོས་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དང་། རྒྱལ་པོའམ་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོར་ཡང་ལས་དེའི་རྒྱུ་འཐུན་པས་འགྱུར་རོ། །ར་ཛ་ནི་ན་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ས་རྫོ
Chinese
享用四种行为的主人，按时起身并保持平衡，必定会拥有幸福的命运，也不会被放逸所欺骗。因此，在智慧的功德中，智者以智慧为基础。那些不了解的人，拥有善良，拥有幸福的命运，没有生灭。如此，善时使那些天神的善根，好好地进入心中，善加安置。对于那些并非一次或一面，而是多次有益的事物，使之亲近；对于无益的事物，使之远离。宣说圆满正觉所说的经律之法。之后，那些天神从他那里听闻那些法后，因生起极大的恭敬而心满意足，又因贪恋放逸之身，想要嬉戏玩乐而前往他处。善时也宣说了世尊金光佛所说的，名为《宣说圣法之精髓》的具有众多功德的经，之后因为心中只想着法，而常住于其他地方。世尊金光佛所说的，具有三十种功德的《宣说圣法之精髓》经圆满了。 在无诤之地游荡的那些天神，只要他们所做和积累的可爱和令人满意的欲望之业没有耗尽，他们就会一直享受五种乐器之声和天界五种妙欲的快乐。当这些耗尽时，他们会因为恶业而再次投生到地狱、饿鬼和畜生道。如果有人与人类有共同的命运，因为在其他次数中要体验的业而投生为人，那么他将是圆满的，拥有极度幸福的命运，极度快乐，总是渴望听闻圣法，成为修行者中的佼佼者，心怀正直，拥有正见，并且因为业的因果关系，也会成为国王或国王的大臣。名为“在无诤之地游荡”的地方圆满。
English
The master who enjoys the four conducts, rises on time and maintains balance, will surely have a happy destiny, and will not be deceived by carelessness. Therefore, in the merit of wisdom, the wise rely on wisdom with knowledge. Those who do not know, possess goodness, possess a happy destiny, without arising or ceasing. Thus, that Good Time makes the roots of virtue of those gods enter well into their hearts, and establishes them well. For those things that are beneficial not just once or in one aspect, but many times, it brings them closer; for those that are not beneficial, it separates them. It expounds the Dharma of the scriptures spoken by the Complete Buddha. Then, after those gods heard those Dharmas from him, their minds were satisfied by the well-born reverence, and again, because of the faults of the body attached to carelessness, they wanted to play and went elsewhere. Good Time also expounded the sutra called "Essence of Proclaiming the Holy Dharma," spoken by the Bhagavan Golden Light Buddha, which possesses many merits, and then, because he only thinks of the Dharma in his heart, he abides everywhere. The sutra called "Essence of Proclaiming the Holy Dharma," spoken by the Bhagavan Golden Light Buddha, which possesses thirty merits, is complete. The gods who wander in the land of non-contention, as long as the karma of desirable and pleasing desires that they have done and accumulated has not been exhausted, they will continue to enjoy the pleasure of the five musical instruments and the five desirable qualities of the divine realm. When these are exhausted, they will be reborn in hell, as hungry ghosts, and as animals because of their evil deeds. If someone shares a common destiny with humans, and is born as a human because of the karma to be experienced in other lifetimes, then he will be perfect, possess an extremely happy destiny, be extremely happy, always desire to hear the holy Dharma, be the best of practitioners, have an upright mind, possess right view, and because of the causal relationship of karma, will also become a king or a minister of the king. The place called "Wandering in the Land of Non-Contention" is complete.