Tibetan
ས་འཐུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པར་གྱུར་པའི་དྲི་གང་གིས་བསྣམས་པ་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཡོན་ཏན་མཚུངས་པ་མེད་པ་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་པད་མའི་རྫིང་བུ་མཐོང་ན་ཀུན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དེ་སྲིད་མངོན་པར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏེ། ངོ་མཚར་བ་རྣམས་མཐོང་ཞིང་མཚུངས་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་མངོན་དུ་ལེགས་པར་མཐོང་ནས། ར་ཛ་ནི་ན་རྒྱུ་བའི་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ཁ་ཅིག་ནི་ འབྲས་བུ་རྣམས་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་བུའི་ཁུ་བ་རྣམས་འཐུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་བཅས་ནས་མེ་ཏོག་གི་རྩེད་མོ་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ནགས་ཀྱི་ནང་གི་ས་དག་ལ་ཉེ་བར་གནས་ནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་མྱོས་བྱེད་རྣམས་འཐུང་ཞིང་གླུ་ཡང་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་བཅས་ནས་གླུ་དབྱངས་དག་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་པད་མའི་རྫིང་བུ་ལ་འབོག་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདུད་རྩི་མིད་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་འཕགས་སོ། །གཞན་དག་ཁ་ཅིག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཁང་བུར་ཞུགས་ནས་ལྷའི་བུ་མོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་པད་མའི་རྫིང་བུ་དེ་ན་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་རྩེ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ངོམས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྲེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ངོམས་པར་འགྱུར་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མར་གྱིས་ལེགས་པར་བཏབ་པར་གྱུར་པའི་ཤིང་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ལ་ངོམས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྲེད་པ་དང་ལྡན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྫིང་བུ་དེའི་པད་མའི་ངོས་ཀྱི་དབུས་ཀྱི་པད་མའི་ནགས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བར་གྱུར་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་གྱུར་པ་ན། རང་གི་སྨོན་ལམ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་བཟངས་ཞེས་བྱ་བའི་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ངང་པ་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་གྱུར་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་གཟའ་དང་སྐར་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཟླ་བ་ལ་བཞིན་ནོ། །དེ་་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་ཉེ་འཁོར་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱེད་དོ། །པད་མའི་ཚལ་རྣམས་ཀྱང་བུང་བའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉེ་བར་མཛེས་པར་གྱུར་པའོ། །ཉེ་འཁོར་ ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ལེགས་པར་མངོན་པར་མཐོང་ནས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་པ། ཇི་ལྟར། འགྲོ་བ་དང་ནི་གནས་ཉིད་དང་། །རྩེ་བ་དང་ནི་རྒོད་པ་ཡང་། །བཟོད་པར་མི་ནུས་ཤུགས་པོ་ཆེ། །མི་བཟད་པ་ཡི་འཆི་བདག་འབྱུང་། །གང་ལ་འདི་ཡིས་མི་སྒྲུབ་པའི། །འདི་དང་ཕྱི་མར་གནས་དེ་མེད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཀུན་རྨོངས་པས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་གིས་མི་རྟོགས། །དབུལ་པོ་དང་ནི་དབུལ་མིན་དང་། །གཞོན་པ་དང་ནི་གནས་བརྟན་དང་། །ཁྱིམ་པ་དང་ནི་ཁྱིམ་པ་མིན། །གང་ཡང་འདི་ཡིས་མི་འཇོམས་མེད། །སྐྱིད་དེན་པ་དང་སྡུག་ཕོངས་དང་། །ཡོན་ཏན་ཅན་དང་དེ་ལས་གཞན། ། སྤོང་ལ་གནས་དང་སྤོང་གནས་མིན། །གང་ཡང་འདི་ཡིས་མི་འཁྲིད་མེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །ཤེས་རབ་ཅན་དང་རྨོངས་པ་དང་། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་དེ་ལས་གཞན། །གང་དག་འདིས་ནི་མི་འཁྲིད་མེད། །ལྷ་རྣམས་དང་ནི་དམྱལ་བ་འམ། །ཡི་དགས་དུད་འགྲོ་སྐྱེས་དེ་བཞིན། །བག་མེད་པ་དང་བག་ཡོད་དང་། །གང་དག་འདི་ཡིས་མི་འཁྲིད་མེད། །འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་འམ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དེ། །གཟུགས་མེད་པར་ཡང་སྐྱེས་པ་འམ། །གང་དག་འདི་ཡིས་མི་འཁྱེར་མེད། །ལས་ཀྱི་ཞགས་པས་རྒ་བའི་ཆད། །ནད་ཀྱི་ལུས་སོ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །སྲིན་པོ་ལྟ་བུའི་འཆི་བདག་འདིས། །སེམས་ཅན་བླངས་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཡི། །འཆི་བདག་མཆོག་ཏུ་མི་བཟད་པ། །འདོད་པས་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་ལྷ། །ངུ་བར་འོས་ལ་དགའ་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་བྱས་པ། །འདོད་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་རྣམས་ནི། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་འཕེལ་བ། །མར་བླུགས་པ་ཡི་མེ་ཇི་བཞིན། །མི་དགེ་དེ་དག་སླུ་བྱེད་ཡིན། །བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །དང་པོར་མངར་བར་འདོད་པ་ནི། །ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་མི་བཟད་པ། །འདོད་པས་དང་པོར་བདེ་ལེགས་དང་། །བར་དང་ཐ་མར་ བྱེད་པའང་མིན། །ཞི་ཡིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་མིན། །ཉམས་དང་ཞི་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ནི། །དབང་པོ་དང་ནི་དབང་དོན་ལ། །རྨོངས་ནས་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར། །བྱིས་པའི་ཡིད་འཕྲོག་འདོད་པ་འདིས། །དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་
Chinese
使土地丰饶，凭借那极致香甜的香气，众神也心生欢喜。如此这般的树木，以及其他无与伦比的功德之树，当它们见到莲花池时，名为“皆大欢喜”的景象便会遍布各处。之后，众神显现出那般景象，见到奇妙之物，并尽情享用那无与伦比的快乐，清晰地见到这一切后，那些在拉迦尼（梵文：Rājanī）中游荡的神灵们，有些在吃果实，有些在饮用果汁，有些与伴侣一同玩耍鲜花游戏，有些则栖息在森林深处的土地上，饮用各种令人陶醉的饮品，并歌唱。有些与伴侣一同歌唱，有些跳舞，有些沉浸在莲花池中，有些吞咽甘露，有些被伴侣环绕，升腾至天空中央。还有一些进入七宝构成的房屋中，被天女们团团围住，尽情享受各种欲望的快乐。就这样，众神在那莲花池中欢欣鼓舞。他们与五种感官享受完美结合，欢欣雀跃，尽情玩乐，但即使如此，也无法满足对世间万物的享乐。那些贪婪之人，永远无法得到满足，正如用酥油充分浸润的木柴，永远无法满足火焰一样。同样，贪婪之人也永远无法满足于世间万物。之后，在那莲花池的莲花表面的中央，莲花丛林极致欢喜、极致安乐、极致广阔，被各种鸟类所充满。那时，由自身愿力所生的菩萨，名为“时善”的天鹅之王，被成百上千的天鹅所围绕。
English
Making the land fertile, the gods are delighted by the supremely fragrant scent. Such trees, and other trees of incomparable merit, when they see the lotus pond, a scene called "All Delight" pervades everywhere. Then, those gods manifest such appearances, seeing wondrous things and enjoying incomparable pleasures, clearly seeing all this, those gods wandering in Rājanī, some eat fruits, some drink fruit juice, some play flower games with their companions, some dwell near the land deep in the forest, drinking various intoxicating drinks and singing. Some sing songs with their companions, some dance, some immerse themselves in the lotus pond, some swallow nectar, some are surrounded by their companions and rise to the center of the sky. Still others enter houses made of the seven precious substances, surrounded by groups of celestial maidens, indulging in various sensual pleasures. Thus, those gods rejoice in that lotus pond. They are perfectly united with the five sensual qualities, rejoicing and playing, but even so, they never become satiated with the enjoyment of worldly things. Those who are greedy are never satisfied, just as wood thoroughly soaked in ghee never reaches the end of its satisfaction with fire. Similarly, greedy people are never satisfied with worldly things. Then, in the center of the lotus surface of that pond, the lotus grove is supremely joyful, supremely blissful, supremely vast, filled with various flocks of birds. At that time, the Bodhisattva born from his own aspiration, the swan king named "Time Good," surrounded by hundreds of thousands of swans.
Chinese
轉變成為。如同贍部洲的星宿們對待月亮一樣。同樣地，它也照亮所有的周圍。蓮花園也被蜜蜂群們從各方面親近而變得美麗。周圍 完全圍繞的那些天神們，清楚地顯現見到後，極度投入於利益他人，因此說了這些偈頌。如同：眾生以及住所，嬉戲以及歡樂也，無法忍受力量強大，不可忍受的死主出現。對於誰，它沒有征服的，此生和來世，沒有那樣的處所。即使如此，由於眾人愚昧，這些眾生並不了解。貧窮以及非貧窮，年輕以及年老，在家以及非在家，沒有誰不被它摧毀。快樂以及痛苦，有功德以及其他，住在森林以及非住在森林，沒有誰不被它引導。破戒以及持戒，有智慧以及愚笨，國王以及其他，沒有誰不被它引導。天神們以及地獄，餓鬼畜生，如是四生，放逸以及不放逸，沒有誰不被它引導。生於欲界，以及色界也如是，也生於無色界，沒有誰不被它帶走。以業的繩索，衰老的懲罰，疾病的身體，非常強大，如同羅剎的死主，奪取眾生而離去。如是恐怖的，死主極度不可忍受，被慾望完全迷惑的天神，本應哭泣卻感到歡喜。如何如何地去依止，慾望痛苦的因，就那樣那樣地增長，如同倒入酥油的火。不善那些是欺騙者，所作白費，痛苦的因，最初渴望甜美，完全成熟後變得不可忍受。慾望最初帶來安樂，中間和最後 也不是。寂靜悲憫也無法獲得。衰損和寂靜的因是，對於根和根境，愚昧而產生種種分別，以孩童的心智迷惑的慾望，使人墮入地獄。
English
Having become transformed. Just as the planets and stars of Jambudvipa treat the moon. Similarly, it also illuminates all the surroundings. The lotus gardens are also beautified by the swarms of bees approaching from all directions. Those gods who are completely surrounded around, Having clearly seen and manifested, they are extremely engaged in benefiting others, therefore they spoke these verses. Just as: Beings and also dwellings, Playfulness and also joy, Cannot endure the great power, The unbearable lord of death arises. For whom is there that it does not subdue, There is no such place in this life and the next. Even so, because everyone is ignorant, These beings do not understand. Poor and also not poor, Young and also old, Householders and also non-householders, There is no one that it does not destroy. Happiness and suffering, Virtuous and others, Those who dwell in the forest and those who do not, There is no one that it does not lead. Those who break vows and those who keep vows, Those who have wisdom and those who are foolish, Kings and also others, There is no one that it does not lead. Gods and also hells, Hungry ghosts, animals, likewise the four births, Heedless and also heedful, There is no one that it does not lead. Those born in the desire realm, And also the form realm likewise, Also born in the formless realm, There is no one that it does not carry away. With the rope of karma, the punishment of aging, The body of disease, very powerful, This lord of death like a Rakshasa, Takes beings and departs. Thus fearful, The lord of death is extremely unbearable, Gods who are completely deluded by desire, Should weep but rejoice. Howsoever one attends to, Desires, the cause of suffering, In that way, they increase, Like fire with ghee poured into it. Those non-virtues are deceivers, What is done is wasted, the cause of suffering, Initially desiring sweetness, Having fully ripened, it becomes unbearable. Desire initially brings happiness and well-being, Neither in the middle nor the end, Nor is peace and compassion attained. The causes of decline and peace are, For the senses and the sense objects, Being ignorant and creating various distinctions, This desire that captivates the minds of children, Causes one to go to hell.
Tibetan
ཡིན། །གང་དང་ལྷན་ཅིག་བྱིས་པ་དགའ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མི་བཟད་མཆོག །དགྲ་བོ་གྲོགས་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱུ། །དེ་ལྟར་དུས་བཟངས་དེས་བག་མེད་པ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་མངོན་པར་མཐོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་དག་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་ཕན་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྗོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་སླར་ཉིད་ཀྱང་པད་མའི་རྫིང་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འགྲམ་དུ། རཱ་ཛ་ནི་ན་རྒྱུ་བའི་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ནགས་དང་ཉེ་བའི་ནགས་རྣམས་དང་། པད་མའི་རྫིང་བུ་དག་དང་འཁྲི་ཤིང་འཕྱར་བར་ལེགས་པར་ཀུན་ཏུ་གཡོགས་པའི་མཆོག་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པའི་འཁྲི་ཤིང་གི་ཁང་པ་རྣམས་ལ་བུང་བ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་སྐད་སྙན་པ་རྣམས་འདོན་པས་རྣ་བར་སྙན་པ་རྣམས་ལ། ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ལྷའི་བུ་མོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་རྩེ་བར་བྱེད་དེ། རྔ་སྐད་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ཤིན་ཏུ་སྙན་པ་དང་བརྒྱུད་མར་དམའ་ཞིང་སྙན་པ་དང་། མཐོན་པོར་འཇམ་ཞིང་སྙན་པའི་སྒྲ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་དཔེ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཁང་བུའི་སྟེང་ན་ཀུན་ཏུ་གནས་ཏེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་པད་མའི་རྫིང་བུ་དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། ། རཱ་ཛ་ནི་ན་རྒྱུ་བའི་ལྷ་དེ་དག་རང་གི་ལས་ལ་སྤྱོད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་དང་བཅས་པས་ཉེ་འཁོར་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་རྣམས་ལ་གཞན་ཡང་དུས་བཟངས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན། ངེས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་གང་དག་གིས་གོ་བར་མི་འགྱུར་བ། ལྷ་རྣམས་འཆི་བའི་དུས་ན་འཇིགས་པ་ནི་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་པོ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་སྡུག་པ་འཐུན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བུད་མེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། ལྷའི་རིགས་ཀྱི་སྐལ་བ་འཐུན་པ་དེ་ཉིད་དུ་སླར་ཡང་ཀུན་ཏུ་མི་ཕྲད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་འབྲལ་བས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་རྣམས་འཆི་འཕོ་བར་གྱུར་པའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལྷ་རྫས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་དང་ཕྱི་ནས་ཡང་མི་ཕྲད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལྷ་རྣམས་འཆི་འཕོ་བའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་
Chinese
是。凡是和什么在一起孩子会高兴？那就是最令人厌恶的。敌人以朋友的形象，以特殊的方式到处游荡。就这样，时善看到了那些放逸的人在放逸中行事，于是说了偈颂。之后，那些天神因为那些欲望而完全迷惑，所以说了什么有益的话，但谁也不明白。之后，他又回到了那个莲花池的旁边。那些在拉加尼游荡的天神们，在靠近森林的森林里，在莲花池里，在被蔓藤植物很好地覆盖的，极其香甜的蔓藤植物的房屋里，成百上千的蜜蜂发出悦耳的声音。那些天神被天女们围绕着，感到高兴和嬉戏。五种乐器的鼓声非常悦耳，连续不断地低沉而悦耳，高亢而柔和悦耳的声音完美地结合在一起，无与伦比，使他们感到高兴。另一些则住在房屋的顶部，到处观看那极其令人愉悦的莲花池。那些在拉加尼游荡的天神们，和那些从事自己事业的追随者们一起，在附近到处观看。之后，时善又想到那些到处观看的人们，那些天神的心里有什么呢？如果有什么一定会体验到的痛苦出现，哪些人不会明白呢？天神们在死亡的时候有五种恐惧。哪五种呢？ 所有令人愉悦、可爱、合意的女人们，以及天族的福分，都再也无法相遇。因此，这是由分离造成的第一个巨大的痛苦。此外，天神们在死亡和转生的时候，第二个痛苦是这样的：再也无法遇到令人愉悦、可爱、合意的天界物品，这被称为天神们在死亡和转生的时候的第二个巨大的痛苦。此外，天神们有第三个痛苦
English
Yes. With whom do children rejoice? That itself is the most detestable. Enemies wander everywhere in the guise of friends, in a special way. Thus, Timely Goodness, having clearly seen those who are heedless acting in heedlessness, spoke verses. Then, those gods, being completely deluded by those desires, spoke of what would be beneficial, but no one understood. Then, he himself returned to the side of that very lotus pond. Those gods wandering in Rājanī, in the forests near the forests, in the lotus ponds, and in the houses of vines well-covered with creeping plants, where hundreds of thousands of bees uttered sweet sounds. Those gods, surrounded by hosts of goddesses, rejoiced and played. The sound of drums with five limbs was exceedingly sweet, continuously low and sweet, and the sound of high and gentle sweetness was perfectly combined, unparalleled, making them rejoice. Others dwelt on top of the houses, constantly gazing at that exceedingly delightful lotus pond. Those gods wandering in Rājanī, together with those who followed them in their own activities, looked around in the vicinity. Then, Timely Goodness thought to those who were constantly watching, what is in the minds of those gods? If any suffering that will surely be experienced arises, who will not understand? Gods have five fears at the time of death. What are the five? All the delightful, lovely, agreeable women, and the fortune of the divine race, will never meet again. Therefore, this is the first great suffering caused by separation. Furthermore, the second suffering for gods at the time of death and rebirth is this: they will never again meet the delightful, lovely, agreeable objects of the divine realm, which is called the second great suffering for gods at the time of death and rebirth. Furthermore, gods have a third suffering