Tibetan
ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལྟ་བར་འདོད་པ་དང་། ཞབས་འབྲིང་གི་དངོས་པོར་ཡང་འགྲོ་བ་དང་བྲན་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཡོག་བྱེད་དོ། །གཡོག་བྱེད་པར་གྱུར་པས་དེ་དག་གིས་ཁ་ཉེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱིམ་པ་ཀུན་ཆུབ་པར་མི་འགྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་མི་གནས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདི་དག་རྣམས་མེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྱོར་བར་བྱེད་དོ། །གང་ཀུན་ཏུ་གནས་པས་ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཁ་མི་དྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཡང་མོར་འགྱུར་ཞིང་། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་འགའ་ཞིག་ཀུན་ཏུ་གནས་པས་ཉེ་བར་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་སྐྱོན་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་དང་དེ་དག་དང་མཚུངས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཅིག་བྱ་བར་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཆགས་པ་མེད་པའི་བློ་དང་། རྟག་ཏུ་གཅིག་པུ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་དང་། ཕུག་གི་ནང་དུ་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དང་། རི་ཁྲོད་སྟེན་པ་དང་། གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་རྒྱུ་བས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་མི་གནས་པས་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །གཅིག་པུ་ཞིག་འགའ་ཞིག་དང་ཡང་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །ཆགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཆགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མི་གནས་པས་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དུས་དེའི་ཚེ་རྨ་བྱའི་མངའ་བདག་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ། ཇི་ལྟར། ཀུན་ནས་ཉེར་བཅོམ་དགེ་སློང་ནི། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་བྲན་བཞིན་མཐོང་། །རྩྭ་བཞིན་དུ་ནི་ཡང་མོར་ འགྱུར། །རང་དོན་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར། །གནས་ཀྱིས་ཉེར་བཅོམ་དགེ་སློང་ནི། །ཁྱིམ་པ་མ་ཡིན་ནགས་གནས་མིན། །བསམ་གཏན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ། །ཡིད་ཆེས་ཉིད་ནི་རབ་མི་འཇུག །མི་གནས་ཉེར་བཅོམ་དགེ་སློང་ནི། །རྟག་ཏུ་ཚོལ་སོག་ལ་བརྩོན་ནོ། །ཚོལ་སོག་ལ་ནི་དྲེལ་བའི་ཡིད། །ཚེ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར། །སྐད་ཅིག་ཤིན་ཏུ་མྱུར་འཇུག་པའི། །གསོན་པ་གོ་བ་ཉིད་མ་ཡིན། །བདེ་བ་གཞན་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ། །གང་བྱས་པ་ནི་རིག་པའང་མིན། །གནས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཅོམ་དགེ་སློ
Chinese
想要看望在家人，也为了琐事的物品而奔走，像奴仆一样为在家人服务。因为成了佣人，所以那些人会责骂他。因此，他不会通达所有在家人的事，也不会成为出家人，因为不稳定的过失所战胜。无论谁没有这些过失，都会被所有的人所尊重。无论谁因为总是居住而被过失所胜，施主和布施者都不会变得不和睦，这是不可能的。因为没有定所而总是观看的过失，会变得轻浮，对于任何因为总是居住而被战胜的沙门和婆罗门来说，只要有那样的形态和其他的过失也会产生。因此，沙门和婆罗门们以及其他与他们相似的人们也应该做一件事：总是保持无贪的智慧，总是特别喜欢独处，住在树下，住在坟地，在洞穴中禅修，依靠寂静的山林，独自游荡，在所有的情况下，直到生命的尽头，都应该完全避免被不稳定的状态所战胜。不要特别贪恋任何一个人。应该完全舍弃所有的贪恋。从完全舍弃所有的贪恋中，将会获得解脱。这就是被不稳定的状态所战胜。然后，在那个时候，孔雀的统治者用偈颂的音调说道：就像这样，被完全战胜的比丘，被人们视为奴隶。像草一样变得轻浮，也会失去自己的利益。被居住所战胜的比丘，既不是在家人，也不是住在森林里的人。对于应该修习的禅定，不会产生真正的信心。被不稳定的状态所战胜的比丘，总是努力寻找和收集。对于寻找和收集怀有贪婪的心，寿命也会完全耗尽。对于瞬间非常快速进入的，活着本身就没有意义。享受其他的安乐，所做的一切也不是智慧。被居住所战胜的比丘。
English
Desiring to see householders, and also going for trivial items, serving householders like a servant. Because he becomes a servant, those people will scold him. Therefore, he will not understand all the affairs of householders, nor will he become a renunciate, because he is overcome by the fault of instability. Whoever does not have these faults will be respected by all people. It is impossible for donors and patrons not to become discordant because of the fault of being overcome by always dwelling in one place. Because of the fault of always looking around without a fixed abode, one becomes frivolous, and for any renunciates and Brahmins who are overcome by always dwelling in one place, as long as there is such a form and other faults will also arise. Therefore, renunciates and Brahmins and others similar to them should also do one thing: always maintain a wisdom without attachment, always particularly delight in solitude, dwell under trees, dwell in cemeteries, meditate in caves, rely on secluded mountains, wander alone, and in all circumstances, until the end of life, one should completely avoid being overcome by the state of instability. One should not be particularly attached to any single person. All attachments should be completely abandoned. From completely abandoning all attachments, liberation will be attained. This is being overcome by the state of instability. Then, at that time, the peacock king spoke in verses, saying: Just like this, a fully overcome monk is seen by people as a slave. He becomes as frivolous as grass, and also loses his own benefit. A monk overcome by dwelling, is neither a householder nor a forest dweller. For the meditation that should be practiced, true faith does not arise. A monk overcome by instability, always strives to seek and gather. With a greedy mind for seeking and gathering, life will also be completely exhausted. For what enters in an instant very quickly, living itself has no meaning. Enjoying other pleasures, whatever is done is also not wisdom. A monk overcome by dwelling.
Tibetan
ང་། །སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟ་ཆེད་ཆེར་བྱེད། །རྟག་ཏུ་སྡིག་པས་འགྲོ་བ་ཡིན། ། དེས་ཀྱང་ངན་སོང་གནས་སུ་འགྲོ། །ཡིད་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ལུས་ཅན་རྣམས། །ཆགས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དགེ་སྦྱོང་འབྲས་དང་བཅས་པར་འདོད། །རི་ཡི་ཁྲོད་དང་ཤིང་གི་དྲུང་། །རྟག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱིས་གནས་པ། །དགེ་བ་རབ་ཏུ་དད་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་སྐྱོན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ཆགས་པ་ཀུན་ལས་ངེས་རྣམ་གྲོལ། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསླུས་མིན་པའི། །སྐམ་པོའི་ཤིང་ལ་མེ་བཞིན་དུ། །དགེ་སློང་དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་ཕྲེག །གཅིག་པུ་དགའ་བས་དགར་གྱུར་པའི། །དགེ་སློང་དབང་པོ་ལྔ་བསྡམས་པ། །ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཤེས། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ཞིང་དྲན་དང་ལྡན། །རྟག་པར་སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་སྤངས། །འགྱིང་བག་དོན་གྱི་སྐྱེད་ཚལ་བཞིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལྷག་པར་འགྲོ། །མྱ་ངན་འདས་ལ་རྟག་མངོན་དགའ། །སྲིད་གསུམ་ཆུ་བོས་ཀྱང་འཇིགས་པ། །ཀུན་གནས་ཀྱིས་ནི་མ་བསླུས་པའི། ། དག་པའི་བདག་ཉིད་དགེ་སློང་ཡིན། །དེ་ལྟར་མི་གནས་པས་ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་སྐྱོན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་དགེ་སློང་གང་དག་ཤིན་ཏུ་ཡང་སོ་སོར་རྒྱུག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་ཉིད་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནས་པར་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བར་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་རྣམས་དང་། དགེ་སློང་གནས་ ཀྱི་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ལས་རེ་ཞིག་ཁྱིམ་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེ་དག་རྣམས་སུ་འགྱུར་ན། ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་ངེས་པར་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ལ་སྐྱོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་མི་དགོས། འདི་ལྟ་སྟེ། བརྟན་པས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་མི་གནས་པས་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགའ་ལྡན་པ་དེ་དག་རྣམས་དང་འཐབ་བྲལ་བའི་ལྷ་དེ་དག་རྣམས་ལ། རྨ་བྱའི་མངའ་བདག་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ཆོས་གཞན་ཡང་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ།བརྟན་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ནི་རིགས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁུར་ཁྱེར་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡང་རབ་ཏུ་བསྔགས་པར་འགྱུར་རོ། །བརྟན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེ
Chinese
我。為了看眾生而大作，恆常以罪惡而行。彼亦往惡趣之處。心不顯著貪執，無貪著之身者們，從一切貪著中解脫者，視為具德之沙門果。山之內與樹之旁，恆常以禪定而住者，極度信奉善法，且完全捨棄彼等智慧之過失。從一切貪著中決定解脫，亦不被諸境所欺騙，如乾燥之木遇火般，彼比丘焚燒煩惱薪。以獨自歡喜而喜悅之，比丘五根已調伏，知曉身體之特徵即彼，將證悟涅槃。具精進且具正念，恆常捨棄諸過失，如莊嚴之義之花園般，更趨涅槃。於涅槃恆常顯現歡喜，三有之水亦畏懼，不被一切處所欺騙者，是清淨自性之比丘。如是，不住而以逼近之過失所具者，彼等比丘極其各自奔馳。因此，以獨一為精髓者們，應當完全捨棄不住而逼近之沙門們。若在家眾以極小而逼近者，以及比丘住處之逼近者，暫且在家眾亦轉為彼等過失，則從家之住處決定出家之比丘，成為具一切過失之份者，更不用說。如是，以堅定則將獲得一切善法。因此，亦應當以極度精進而捨棄不住於一切處所而逼近者。此外，於彼等兜率天眾與無諍天之諸天眾，孔雀王以此世尊之經宣說時，如何有其他之法亦能獲得可愛之欲、悅意與涅槃耶？彼為何耶？如是，具堅定之比丘們，將荷負種姓之善法重擔，將被世間人極度讚歎。堅定乃世間人與世間
English
I. To see beings, one acts greatly, constantly walking with sins. They also go to the place of evil destinies. The mind is not manifestly attached. Those with bodies free from attachment, those liberated from all attachments, are regarded as having the virtuous fruit of a renunciate. In the midst of mountains and beside trees, those who constantly abide in meditation, who have great faith in virtue, and who have completely abandoned those faults of wisdom. Having definitively liberated themselves from all attachments, and not being deceived by objects, like fire to dry wood, that monk burns the fuel of afflictions. Rejoicing with solitary joy, the monk who has subdued the five senses, knowing the characteristic of the body itself, will realize Nirvana. Endowed with diligence and mindfulness, constantly abandoning all faults, like a garden of splendid meaning, one goes further towards Nirvana. In Nirvana, joy is always manifest, even the waters of the three realms are feared, one who is not deceived by all places is a monk of pure nature. Thus, those monks who, not abiding, are possessed of the faults of approaching, run very much each on their own. Therefore, those who make solitude their essence should completely abandon the renunciates who approach without abiding. If householders approach with very little, and monks approach the dwelling place, even householders temporarily turn to those faults, then what need is there to say that a monk who has definitively renounced the household dwelling becomes a partaker of all faults? Thus, by steadfastness, all virtuous qualities will be obtained. Therefore, one should also abandon with great diligence those who approach without abiding in all places. Furthermore, to those Joyful Ones and those Gods of the Contentious, when the Peacock King expounds the Sutra of that very Blessed One, how could there be any other Dharma by which one could obtain desirable desires, pleasantness, and Nirvana? What is that? Thus, monks who are steadfast will bear the burden of the virtuous Dharma of their lineage, and will be greatly praised by worldly people. Steadfastness is worldly and worldly.
Tibetan
ན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་འགྲོལ་ལོ། །བརྟན་པ་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་སྐྱོན་གྱི་དྲ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་འཕྲོ་བ་དམ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པོར་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འདྲེལ་བ་དེ་དག་རྣམས་དུས་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ངུ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བརྟན་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་གཞོམ་པར་མི་ནུས་ཤིང་། སེམས་ཀྱི་ས་གཞི་ལ་རྣམ་པར་ཞེན་ནས་གནས་པའི་སྐྱོན་གྱི་དྲ་བ་དེ་དག་རྣམས་ནི་དགེ་སློང་གིས་འཁོར་བ་ལས་འགྲོལ་བར་བྱེད་པའི་བརྟན་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ལས་ཉེ་བར་སྐྱེས་པའི་ཞེན་པ་མི་དགེ་བ་རྣམས་བློ་གྲོས་བརྟན་པོ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དེ། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོར་ བྱས་ནས། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཇིགས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དགེ་སློང་དག་བརྟན་པའི་བློས་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དེ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་ཞིང་དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པས་ནི་མུན་པར་གྱུར་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའི་མི་དགེ་བའི་སེམས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ཀུན་ཏུ་འཁྲིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེས་འཕྲོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བརྟན་པ་དང་ལྡན་པར་གནས་པའི་བྱམས་པའི་གཉེན་པོ་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་བར་འགྱུར་བའི་གཉེན་པོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་འདིར་རྨ་བྱའི་མངའ་བདག་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་པ། ཇི་ལྟར། ཀུན་གནས་པས་ཀྱང་གང་ཆགས་པ། །དེ་ནི་ཕྲེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆགས། །ཕྲེད་པའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་མིན་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་འདིར་མིན་ཕ་རོལ་མིན། །དེ་ལྟར་རྨ་བྱའི་མངའ་བདག་དེས་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷ་དེ་དག་དང་འཐབ་བྲལ་བ་རྟག་ཏུ་གཅིག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ལ་ཕན་པའི་
Chinese
而且对于超越之道的那些道路来说，它也变成了庄严。也能从一切过失中解脱。因为坚定能从一切过失中确定地解脱，所以，从无始以来，各种各样的过失之网蔓延，紧密而又极其牢固地与心相连的那些，是无法通过短暂的时间、微小的精进、禅定和坚定来摧毁的。那些执着于心之基础而存在的过失之网，只有比丘能从轮回中解脱的坚定才能斩断，其他都不能。与此完全相应的瑜伽行者们，为了用坚定的智慧完全舍弃从因缘中产生的微小的、不善的执着，所以，也不对它产生任何贪恋。自己也要通过一切努力，因为畏惧不善之法的怖畏而完全舍弃。即使生起贪欲，比丘们也要以坚定的心来修不净观。因为它与此完全相应，并且成为了助伴，所以能完全舍弃由黑暗的贪欲之因所生的不善之心。不会被它所牵引。同样，如果生起与嗔恨相伴的心，也不会被它所夺走，因为安住于坚定，慈爱的亲友成为了朋友。同样，对于一切生起与愚痴相应的心，也要用缘起之对治来成办。此后，此时孔雀王说了偈颂：如同，安住于一切的，也贪执的，那被横向的所恒常贪执。没有从横向的束缚中解脱的那些，不是在这个世间，也不是在彼世间。如此，孔雀王对那些兜率天的天众和无诤、恒常欢喜的天众们，显示了各种各样的安住之过失。此后，那些天众为了利益两个世间