Tibetan
ཇི་ལྟར་ན་བག་མེད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་བཤགས་པས་ལྡང་བ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་དག་བསླབ་པའི་གཞི་གཅིག་གམ་བསླབ་པའི་གཞི་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དེ་སྙེད་ཅིག་ལས་འདས་པར་བྱེད་ཅིང་། འདའ་བར་བྱས་ནས་ཀྱང་ཁོ་བོས་ཕྱིས་ཡང་ལྡང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དང་དེ་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །བག་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་ཡང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་སུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ནི་བཤགས་པས་ལྡང་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བག་མེད་པས་བག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཕེལ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། འདི་ན་སེམས་ཡང་བར་འགྱུར་ཞིང་སེམས་སྟོབས་ཀྱང་ཡང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཀྱི་བཤགས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པ་རྣམས་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། ལྡང་བ་ཡང་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་ཡང་གང་དག་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་ན་དཀའ་བླས་ཆེན་པོས་ལྡང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་དག་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆུང་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་ ལེགས་པར་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་གུས་པར་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སྦྱོང་རྣམས་སམ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདི་དག་ནི་བག་མེད་པས་བག་མེད་པ་རབ་ཏུ་འཕེལ་བར་སྤྱོད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱེད་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་གང་དག་ཡང་བ་རྣམས་སམ་ལྔི་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་འབའ་ཞིག་བྱེད་དུ་འགྲོ་བའམ། གལ་ཏེ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པའམ། གལ་ཏེ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྲབས་པར་གྱུར་ཏེ་ལྡང་བར་འགྱུར་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། དེ་རིགས་འཐུན་པའི་ཆ་རྣམས་མ་ལུས་པ་ཁོ་ན་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་ཕྱེད་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱེད་ལ་ནི་སྤྱོད་པར་བྱེད་ལ་ཕྱེད་ལ་ནི་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་རིམ་པ་འདི་དག་གིས་ན་ཕྱེད་ལ་སྤྱོད་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་མེད་པར་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་བག་མེད་པའི་དབང་གིས་འགྲོ་བ་བག་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་འདི་ནི་དགེ་སྦྱོང་དང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དགེ་སྦྱོང་མ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། དགེ་བསྙེན་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་འདི་དག་དང་། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་དང་། ཚུལ་མི་འཐུན་པ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པའི་ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ན་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཕལ་ཆེར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་མ་ཉམས་པ་དང་། མ་རལ་བ་དང་། མ་ཟགས་པ་དང་། མི་བརྟན་པ་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། གཅིག་ཏུ་ལྷག་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་ཤེད་ན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཤེད་ན་མི་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བཤགས་པ་དང་ལྡང་བ་ཡང་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། འདི་ན་བག་མེད་པའི་དབང་གིས་སམ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་རྟེན་པའི་དབང་གིས་ ཀྱང་གལ་ཏེ་ན་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་མྱུར་བར་སོ་སོར་རིག་ནས་འགྱོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་རབ་ཏུ་དང་བར་གྱུར་པས་སམ། དམྱལ་བའི་འཇིགས་པས་འཇིགས་པར་གྱུར་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བཤགས་པར་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་ཡང་མཐོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་གི་བསླབ་པའི་གཞི་ཉམས་པར་བྱས་པ་ནི་བདག་གིས་མཛེས་པ་མ་བྱས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་ལྡང་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བཤགས་པ་ལ་འཁོད་པར་བྱ་བ་དང་། གཉེན་པོས་ཀྱང་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་འཇིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་འདི་ནི་བཤགས་པ་དང་ལྡང་བ་ཡང་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་བསྒྲགས་པས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་ངམ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བརྒྱ་ལ་ཞིག་ན་བག་མེད་པའི་དབང་གིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མང་པོར་གྱུར་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པའམ། ཉམས་དམས་པར་བྱས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེ་དག་བླ་མ་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཡང་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ནའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་འདོམས་པར་མཛད་ཅིང་དཀའ་བླས་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་བར་སྟོ
Chinese
如果说放逸的行为是透过忏悔而恢复的行为，那么，在这里，一些修行者违越了一项或两项或三项学处。他们既然违越了这么多，并且违越之后还说：‘我以后还会恢复的。’他们以同样的顺序，并且以轻蔑的态度，总是犯下已制定的罪过。他们那些人，甚至也不是以恭敬心来行持佛法，也不是谨慎的，总是处于散乱的心态中。这被称为透过忏悔而恢复的行为。如果说放逸的行为是完全增长放逸的行为，那么，在这里，心变得轻浮，心力也变得轻微的人们，甚至也不能清楚地了解学处中应该忏悔的事项。对于有意义和无意义的事项，应该忏悔和恢复，他们也不能清楚地了解。因此，那些已制定的学处罪过变得非常多。他们也执持着那些罪过，并且也执持着那些在非常长的时间里，需要付出巨大努力才能恢复的罪过。然而，对于那些已经变得微小的罪过，他们甚至也不能很好地执持。他们不是以恭敬心安住的自性。无论是修行者们，还是其他类似的形态，这些都被称为以放逸来完全增长放逸的行为。再说，如果说是半途而废的行为，那么，对于那些轻微的或变得迟缓的学处，无论是哪一种，比丘只是去做完全的恢复，或者，如果去做执持，或者，如果变得非常稀薄而恢复，心中这样想着，就只是完全遣除那些同类的部分。这被称为半途而废的行为。因为有时是行持，有时又不是行持，所以透过这些次第，应该做半途而废的行为。放逸者们以放逸而游荡，以放逸的势力而行，是放逸的。
English
If it is said that the practice of negligence is the practice of recovering through confession, then, here, some practitioners transgress one or two or three training precepts. Since they transgress so many, and after transgressing, they say, 'I will recover later.' They always commit the prescribed offenses in the same order and with a contemptuous attitude. Those people are not even practicing the Dharma with reverence, nor are they cautious, and are always in a distracted state of mind. This is called the practice of recovering through confession. If it is said that the practice of negligence is to completely increase negligence, then, here, people whose minds become frivolous and whose mental strength also becomes weak cannot even clearly understand the matters that should be confessed in the training precepts. They cannot clearly understand the matters that should be confessed and recovered, whether they are meaningful or meaningless. Therefore, the prescribed offenses of the training precepts become very numerous. They also hold onto those offenses, and they also hold onto those offenses that require great effort to recover over a very long period of time. However, they do not even hold well to those offenses that have become minor. They are not of a nature to abide with reverence in the Dharma. Whether it is practitioners or other similar forms, these are said to be the practice of completely increasing negligence through negligence. Furthermore, if it is said to be a half-hearted practice, then, for those training precepts that are minor or have become sluggish, whichever it may be, the bhikkhu only goes to do complete recovery, or, if he does holding, or, if it becomes very thin and recovers, thinking thus in his mind, he only completely eliminates those homogeneous parts. This is called a half-hearted practice. Because sometimes it is practiced and sometimes it is not practiced, therefore, through these stages, the half-hearted practice should be done. The negligent wander in negligence, act by the power of negligence, and are negligent.
Chinese
安住于寂静处的修行者，以及其他类似的修行者，大多是这样行持的。无论是圆满持守学处之比丘尼、沙弥或近事女，他们都会迅速趋入涅槃。对于这些以及类似的情况，以及对于那些违背正法的行为，他们大多是如何行持的呢？那就是，对于此处所制定的违越之学处，他们大多会持守，使其不衰损、不破裂、不漏失、不摇动、无有实质、毫无遗余地持守。如果能够做到，他们就会持守；如果不能做到，他们就不会持守。无论是修行者还是其他类似的修行者，这就被称为大多行持。那么，如何算是忏悔和起身之间的行持呢？那就是，由于放逸或依赖恶友，如果他们违犯了学处，他们会迅速意识到，并因此感到后悔，或者因为内心极度清净，或者因为畏惧地狱的恐怖，他们会忏悔，也会向僧团坦白。他们会这样忏悔：‘我违犯了学处，我没有好好守护，请僧团允许我从中起身。’他们也会以对治力坦白和忏悔，并起身。因此，这位比丘被称为在忏悔和起身之间行持。那么，如何算是比丘以引导和宣告来行持呢？那就是，如果比丘或其他类似的人，因为放逸而犯下许多过失，违越了断除痛苦之根源的学处，或者使其衰损，他们会向上师们禀告，也会在僧团举行布萨时禀告。僧团会引导他们，并且也会指示难行之处。
English
This dwelling in a solitary place is mostly practiced by ascetics and other similar individuals. Whether it be a fully ordained nun, a novice, or a laywoman who perfectly upholds the precepts, they will swiftly attain Nirvana. How do they mostly conduct themselves with regard to these and similar situations, and with regard to those who turn their backs on the Dharma? That is, with regard to the precepts against transgressions established here, they mostly uphold them, ensuring they are not diminished, not broken, not leaking, not wavering, without essence, and without any remainder. If they can, they will uphold them; if they cannot, they will not uphold them. Whether it be an ascetic or other similar individuals, this is said to be mostly practiced. Furthermore, how is it that confession and rising are practiced in between? That is, due to carelessness or reliance on evil friends, if they violate the precepts, they quickly recognize it and become remorseful, or because their minds are extremely pure, or because they are frightened by the fear of hell, they confess and also declare it to the Sangha. They confess thus: 'I have violated the precepts, I have not kept them well, please allow me to rise from this.' They also confess and repent with remedies, and rise. Therefore, this monk is said to practice in between confession and rising. Furthermore, how is it that a monk practices by guiding and proclaiming? That is, if a monk or other similar individuals, due to carelessness, commit many transgressions, violating the precepts that cut off the root of suffering, or causing them to diminish, they will report these to the teachers, and also to the Sangha at the time of the Uposatha. The Sangha will guide them and also point out the difficult points.
Tibetan
ན་པར་མཛད་ལ་ལྡང་བའི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ཐོས་ཤིང་གོ་བར་བྱས་ཏེ་ལངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནས། ཕྱི་ནས་ཡང་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལས་འདའ་བར་མི་བྱེད་དེ། དམྱལ་བ་དང་།ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་བཟངས་འདི་ནི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་བསྒྲགས་པས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བརླག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། རྒ་བ་དང་། འཆི་བའི་དབང་དུ་སོང་བའོ། །འདི་ན་ཆོས་འདུལ་བ་རྣམས་བསླབས་པར་གྱུར་པ། བསམ་གཏན་གྱིས་བསམ་གཏན་དུ་མི་བྱེད་པར། བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། རྟག་ཏུ་ཡང་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་དང་། གནས་ནས་གནས་རྣམས་སུ་དང་། སྦྱིན་བདག་གི་ཁྱིམ་རྣམས་ནས་སྦྱིན་བདག་གི་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ཟས་དང་གོས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ནར་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ། །ལེགས་པར་འགྲོ་ལ་ཞབས་འབྲིང་ཡང་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཉིད་ཉེ་བར་སྟེན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་བརླག་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྐུན་མ་དེ་ནི་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་དམྱལ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །དུས་བཟངས་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། ཆོས་འདུལ་བ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དད་པར་བྱེད་དོ། །རྗོད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེད་ན་བསླབ་པའི་གཞི་གཅིག་གམ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་རུང་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱུང་ན་ཡང་གོམས་པ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་གུས་པའི་དབང་གིས་འཛིན་པར་བྱེད་མི་ནུས་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་ལས་ལྡང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་བཟངས་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་བཤགས་ཤིང་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དགེ་སློང་ངམ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱི་ནས་འདི་དག་བསླབ་པའི་གཞི་གང་དག་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་འདི་དག་ཀྱང་བག་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཐབ་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མངའ་བདག་དེ་པད་མའི་སྙིང་པོ་ལ་ལེགས་པར་གནས་ནས། སྨྲ་བ་པོའི་ངང་པ་དེ་དག་རྣམས་དང་བདུད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་བག་མེད་པ་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་དུས་ན་མུ་སུ་ལུན་་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་པ། ཇི་ལྟར། སྐྱེས་བུ་བག་མེད་པས་ལོང་བ། །བག་མེད་དུག་ནི་སྟེན་པ་པོ། །བག་མེད་ཞགས་པས་བཟུང་ནས་ནི། །དམྱལ་བར་རྗེས་སུ་ཉེ་བར་འཁྲིད། །བག་མེད་སྐྱེས་བུ་འཇིག་རྟེན་པའི། །གཤེ་བ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ངག་རྣམས་དོན་མེད་འགྱུར་བ་དང་། །དམྱལ་བར་ཡང་ནི་འདྲེ་བར་བྱེད། །རྨོངས་པ་ཉིན་མེད་མཚན་མེ
Chinese
也能使那些不敬而起之怖畏消散。他们听闻并理解后便会奋起，此后也不再违越学处，因为畏惧地狱、饿鬼和畜生。此善时乃是引导和宣说之行持。又如何是毁灭之行持呢？即为衰老和死亡所掌控。于此，那些已学习佛法和戒律者，不以禅定为禅定，却乐于俗务，恒常往来于家与家之间，处所与处所之间，施主之家与施主之家，只为衣食奔波。他们也善于奉承，亲近在家人。这被称为毁灭之行持。此盗贼死后终将堕入地狱。善时又如何是全部行持呢？即对一切佛法和戒律皆具信心，宣说，并付诸行动。若因懈怠，即使仅违犯一两条学处，也会因不习惯和不敬法而无法坚持，并因此而放弃。此善时被称为全部忏悔和行持。比丘或其他类似之人，即使仅犯少量过失，若此后违越这些学处，亦是不谨慎之过。如是，住于莲花中心的离诤者之主，也向那些善于言辞的鸿雁以及魔族的放逸者宣说了佛法。此后，穆苏伦于彼时宣说偈颂，如是：放逸之人如盲者，放逸之人服毒者，放逸之人为索缚，引至地狱渐趋近。放逸之人世间士，获得一切之呵责，言语变为无意义，亦将引入于地狱。愚昧无日亦无夜。
English
It also dispels the fears that arise from disrespect. Having heard and understood these, they will rise up, and thereafter they will not transgress the precepts, for they fear hell, hungry ghosts, and animals. This good time is said to be the conduct of guiding and proclaiming. And how is it the conduct of destruction? It is being controlled by aging and death. Here, those who have learned the Dharma and Vinaya, do not practice meditation as meditation, but are delighted in worldly affairs, and constantly wander from house to house, from place to place, from donor's house to donor's house, only for the sake of food and clothing. They are also good at flattery and closely associate with householders. This is called the conduct of destruction. This thief will eventually fall into hell after death. How is the good time the conduct of all? It is having faith in all the Dharma and Vinaya, proclaiming, and putting it into action. If, due to laziness, even if only one or two precepts are violated, they will be unable to persist due to unfamiliarity and disrespect for the Dharma, and will therefore give up. This good time is called the conduct of all confession and practice. A monk or other similar person, even if only a few faults are committed, if they later transgress these precepts, it is also a fault of carelessness. Thus, the lord of the strife-free ones, dwelling well in the heart of the lotus, also taught the Dharma to those eloquent geese and the careless ones of the demon race. Then, at that time, Musulun spoke verses, as follows: The careless person is like a blind person, the careless person is a poison taker, the careless person is bound by a rope, leading closer to hell. The careless person, a worldly person, will receive all reproaches, words become meaningless, and will also be led into hell. Ignorance has neither day nor night.