Tibetan
་ལོ་སྤང་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལེ་ལོ་གཅིག་པུ་ཞིག་ལས་ཀྱང་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ལེ་ལོ་མེད་པ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པར་གྱུར་པའི་ལྷའམ་མི་རྣམས་ཡང་རུང་སྟེ། དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ལས་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་མེད་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་འགྲོ་བ་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་གཅེས་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་བཞི་ནི་བསྟན་ནོ། །ཆོས་གཞན་གང་དག་མི་རྣམས་ལ་གཅེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་དྲན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལེ་ལོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཡང་དྲན་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང་ལེགས་པར་བསྒོམས་པའི་རྩ་བ་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་རུང་སྟེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་བག་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བག་དང་ལྡན་པ་ཡང་དོན་བརྩམས་པ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟའོ། །དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཡང་དོན་གཞན་རྣམས་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་པ་དང་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་དང་མངོན་པར་འདོད་པས་ཀྱང་དེ་རྟག་ཏུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་ཤེས་བཞིན་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་ལྔ་ལས་སྲུང་ལ་འཕོ་བ་དང་གཏོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡང་རྐྱེན་རྣམས་ལས་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ན་དེའི་ཚེ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་དགའ་བར་མི་བྱེད་དོ། །རང་བཞིན་རྣམས་མཐོང་བར་འགྱུར་ རོ། །རྐྱེན་གྱི་རྩ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་ན་རྙོག་པ་ཅན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཁྲིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དྲན་པ་ཉམས་པས་ཀུན་ནས་བཅིངས་ནས་སྐྱེས་བུའམ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་སམ། ལྷའམ། ལྷ་གཞན་དག་གང་ཡང་རུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ལ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་སྐྱེས་པའི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཤེས་སོ། །སྐྱོན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །འགགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དྲན་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། ལེགས་པར་དྲན་ནས་ཇི་ལྟར་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་ཡུལ་ན་དམིགས་པ་འདི་དག་གིས་དང་། རྒྱུ་འདིས་དང་། རྐྱེན་འདིས་དང་། རྣམ་པ་དེ་འདྲ་བའི་ཡུལ་ལས་ཀུན་ཏུ་བྱུང་བའི་མིག་གི་རྣམ་
Chinese
应当断除懒惰。因为正如所说，仅仅一个懒惰，就是那些支分。没有懒惰，发起精进的天或人等，一切事情都不会落空。一切时处都不会完全衰败。没有懒惰的众生，那才是到达涅槃的终点。因此，已经宣说了四种珍贵的法。还有哪些法对人们来说是珍贵的呢？比如，正念。同样，就像懒惰是所有法的障碍一样，所有法，也就是具有涅槃果报的法，也应当从唯一忆念和善于忆念的根本中修习，才能获得所修习的意义。无论是居家者还是出家者，具有正念的人都不会放逸。具有谨慎的人，所做的事情也不会徒劳无功。而且还会一次又一次地做其他的事情。通过理智、精进和强烈的意愿，他总是具有正念和正知，因此会以正知而安住。五根也不会从五种对境中守护，也不会转移和舍弃。总是从各种因缘中，当眼睛看到事物时，不会因为贪欲而感到高兴。将会看到自性。将会看到以因缘为根本。当看到从原因中产生的一切事物时，不会变得混乱。不会被由此产生的作意所引导。如果因为贪爱的喜悦，正念丧失而被束缚，那么无论是人、出家人、天，还是其他任何天，都不会喜欢烦恼魔的境界。他也会完全了解由此产生的恐惧。也会知道从过失中产生的事物。也会通过正念完全了解灭尽，善于忆念，就像在某个地方，通过这些目标，通过这个原因，通过这个条件，以及从这种类型的境界中产生的眼睛的形态。
English
Laziness should be abandoned. Because as it is said, just one laziness is only those limbs. Whether it be gods or humans who are without laziness and have initiated diligence, all things will not be in vain. In all times and places, they will not completely decline. Beings who are without laziness, that alone is the end of going to Nirvana. Therefore, four precious dharmas have been taught. What other dharmas are precious to people? For example, mindfulness. Similarly, just as laziness is the obstacle to all dharmas, so too are all dharmas, that is, those with the fruition of Nirvana, to be cultivated from the root of single-minded mindfulness and skillful mindfulness, in order to obtain the meaning of what is to be cultivated. Whether householders or renunciates, those who have mindfulness will not be heedless. Those who have caution will not waste the things they have undertaken. And again and again, they will also undertake other things. Through reason, great diligence, and manifest desire, they are always endowed with mindfulness and awareness, and therefore they will abide with awareness. The five senses also do not guard against the five objects, nor do they transfer or abandon them. Always from various conditions, when the eye sees forms, at that time one does not rejoice with desire for longing. One will see the nature of things. One will see that they have their root in conditions. When one sees all things arising from causes, one does not become confused. One will not be led by the attention that arises from that. If one is bound by the joy of desire and the loss of mindfulness, then whether it be a person, a renunciate, a god, or any other god, one will not rejoice in the realm of the afflictive demon. One will also fully know the fears that arise from that. One will also know the things that arise from faults. One will also fully know cessation through mindfulness, and having well recollected, just as in a certain place, through these objects, through this cause, through this condition, and the form of the eye that arises from such a realm.
Tibetan
པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་རླན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པའི་དུས་དེའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ངེས་པར་འཇོམས་པ་པོ་རང་གི་ངང་གིས་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ངེས་པར་འཇོམས་པས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་གྱུར་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ལས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡུལ་དེས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཆགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དེས་ཞེན་པ་དྲན་པར་གྱུར་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་གཟུགས་དམིགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ན་དྲན་པས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས་རྣམ་པ་དུ་མར་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དལ་བུས་དལ་བུས་ལས་བྱེད་པ་སྤྱང་པོར་གྱུར་པའི་ལྕགས་མགར་མེར་བཅུག་ནས་དྲོས་པར་གྱུར་པའི་ལྕགས་ཀྱི་སྣོད་རྡུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དབེན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་རྣམས་ཡང་དལ་བུས་དལ་བུས་དྲི་མ་རྣམས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཞིབ་མོར་བྱེད་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ན་མཛེས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དལ་བུས་དལ་བུས་དྲི་མ་རྣམས་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་མཛེས་པའི་རྫ་མཁན་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པར་གྱུར་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་གོམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་བུམ་པར་སྒྱུར་བར་བྱེད་དེ། གཟུགས་བཟང་ པོ་རྩོམ་པའི་དྲན་པས་བརྩམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུས་འདིར་ཡང་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་དང་ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་མཛེས་པ་བསྟེན་པ་ངེས་པར་རྫོགས་པ་ལས་གང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་དྲན་པ་བརྩམས་པས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེད་དོ། །ལྷ་དག་ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་གོས་རྣམས་གསར་པ་གྱོན་པར་གྱུར་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ནས་བཟུང་ནས་དེ་དག་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནས་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གང་ཁོ་ནའི་ཚེ་ནས་མཛེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་གྱུར་པ་དེའི་དུས་དེ་ནས་བཟུང་ནས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་རྒྱས་བཏབ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱོན་རྣམས་ཟད་པ་མཚོན་པར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཚེ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་དགེ་བ་འདོད་པས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མིག་དང་ཕྲད་པའི་གཟུགས་དམིགས་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དྲན་པའི་ཐག་པས་ཡོངས་སུ་བཅི
Chinese
與了知相伴，由境之濕氣所遍生之時，彼時之作意煩惱，決定摧滅者，以自性之力而具足，故以煩惱決定摧滅而極為摧滅。由諸因與緣而生起，彼境極為生起貪著，故由彼而憶念貪著之時，以憶念近住之故，復又極為摧滅。若以彼色為所緣而壓伏，則以憶念而懷有怖畏，故以多種方式而極為捨棄。如緩緩作業，成為聰明之鐵匠，將鐵置於火中，擊打變熱之鐵器一般，於身遠離而生喜樂者，亦緩緩淨治諸垢染。仔細作，且令無垢染。如是此處，由變為美妙者們之憶念，令心續緩緩滅除諸垢染。如美妙之陶師，發起精進，由因緣與串習等，將泥團轉變為瓶，以造作妙色之憶念所發起之故。如是，具足憶念之士夫，於此亦如泥團般之所緣，與因緣二者，及依止美妙之心之憶念，由決定圓滿，若何者圓滿，則以憶念所發起之如理作意，如瓶般生起。諸天，如我等之衣物，自從穿著新衣之時起，彼等即次第耗盡。又何時變為了知，自彼時起，剎那者們變為了知。如是，自從何時安住美妙之憶念，自彼時起，一切過失皆耗盡。彼亦現證，又何時於聖者所印持之心續上，諸過失耗盡顯現，彼時則完全了知。是故，希求善之具德士夫們，恆常於眼所觸之色成為所緣之時，亦以如實之憶念繩索完全繫縛。
English
Accompanied by knowing, at the time when it is completely generated by the moisture of the object, the afflictions of attention at that time, the one who definitely destroys them, being endowed with the power of his own nature, therefore, by definitely destroying the afflictions, he becomes extremely destroyed. Arising from all causes and conditions, that object greatly generates attachment, therefore, when attachment is remembered by it, because of the close abiding of mindfulness, it is again extremely destroyed. If it is subdued by focusing on that form, then with mindfulness, it is accompanied by fear, therefore, it is extremely abandoned in many ways. Just as a clever blacksmith working slowly, putting iron into the fire and hammering the heated iron tool, so too, those who delight in being secluded in the body slowly purify all defilements. They work carefully and make it free from defilements. Likewise, here, by the mindfulness of those who have become beautiful, the mind stream slowly eliminates all defilements. Just as a wonderful potter, having initiated diligence, transforms a lump of clay into a pot by means of causes, conditions, and habits, because it is initiated by the mindfulness of creating a beautiful form. Likewise, a person endowed with mindfulness, here also, the object that has become like a lump of clay, and the two causes and conditions, and the mindfulness of the mind that relies on beauty, from the definite completion, if anything is completed, then the attention that arises in accordance with reality, initiated by mindfulness, arises like a pot. Gods, just as our clothes, from the time we wear new clothes, they gradually wear out. And when it becomes known, from that time onwards, the moments become known. Likewise, from the time when beautiful mindfulness is established, from that time onwards, all faults are exhausted. That too is directly realized, and when the exhaustion of faults appears on the mind stream sealed by the noble ones, then it is completely known. Therefore, virtuous people who desire goodness, when the form touched by the eye constantly becomes the object, also completely bind it with the rope of mindfulness as it is.