Tibetan
ས་ཀྱིས་བསྒོམས་ནས་ཡོན་ཏན་ལེགས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། བསླབ་པའི་གཞི་གཅིག་ལེགས་པར་འཛིན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་ཉམས་པ། མ་ཆད་པ། མ་ཟགས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་མ་ཉམས་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན། མ་ཆད་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན། མ་ཟགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་ན། མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡོམ་པ་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་སེམས་པར་མི་བྱེད་དོ། །གཞན་བྱེད་པ་ན་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་པ་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་རྣམས་ཆོས་ལ་ཡང་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་མ་ཆད་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བརྒྱ་ལ་ན་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བཏང་ནས་སླར་ཡང་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིས་ནི་ཆད་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ཤིང་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་ཟགས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང་ཟགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། འདི་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དྲུང་ནས་བཟུང་བ་ལས་དེ་ཕྱི་ནས་འགྱོད་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ནས་མི་འཛིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆུ་བོས་ཁྱེར་རོ། །དེ་སེམས་རྙོག་པ་དང་བཅས་པས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ལ་སྟོབས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱི་ནས་འགྱོད་པའི་མེས་སྲེག་པར་བྱེད་ལ། བསྲེགས་པར་གྱུར་ནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ་། །ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་འཛིན་ཏོ། །འདི་ནི་ ཟགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་མི་འཛིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྔ་ཕྱི་བར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་པ་དང་། མ་ཆད་པ་དང་། མ་ཟགས་པར་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ། ཇི་ལྟར་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ན། འདིར་སེམས་ལ་དྲི་མ་མེད་པ་རྐོ་ཏྲོག་མ་ཡིན་པའི་དགེ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་མི་དགེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆུ་ཤིང་གི་ལོ་མ་དང་གློག་དང་འདྲ་བར་དེ་རབ་ཏུ་རྔམ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ནས་སྡོམ་པ་འདི་འཛིན་པར་བྱེད་ལ། དེ་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་། གུས་པ་དང་བཅས་པར་ཡང་གྱུར་ནས། དེ་ཕྱིས་གལ་ཏེ་ཤེད་ན་མུ་སྟེགས་པའི་གནས་ནས་ཐོས་ན་འགྱོད་པར་གྱུར་ཏེ་རྙོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་གཏོང་ངོ་། །ཕྱིས་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆད་
Chinese
以地修习，从而具备殊胜功德，善巧地受持一种学处。并且受持不退失、不断绝、不漏失。那么，什么是不退失的相状？什么是不断绝的相状？什么是不漏失的相状呢？不退失，是指尽其一生自己受持，心中也不作意违越律仪之事。他人作时，也不随喜。对于作的也加以制止。并将这些都安立于正法之中。这被称为不退失。那么，什么是不断绝呢？就是自己在这里百般地舍弃学处。如果受持，又再三地舍弃后又重新受持。这种相状就是断绝。因此，以此使之远离断绝而受持。如何是不漏失的受持，以及如何是漏失呢？对于学处，最初以极欢喜之心从善知识处领受后，之后生起后悔之心而不受持。被分别念之水冲走。以染污之心行事。心中变得没有力量。之后被后悔之火焚烧，被焚烧后也完全舍弃。完全舍弃后也不再受持。这被称为漏失。因此，他不如此受持。此外，先前之后之间行持的居士，受持不退失、不断绝、不漏失的学处。如何是不退失呢？在此，心中没有垢染，成为非狡诈的善，也不会转变为不善。如同水树的叶子和闪电一般，以极其威猛之心转为善心而受持此律仪，并且变得极其欢喜和恭敬。之后，如果偶然从外道处听闻，则生起后悔之心，转为染污的自性而舍弃。之后又听闻正法而受持。这被称为退失。此外，断
English
Having cultivated the ground, one becomes endowed with excellent qualities and skillfully upholds a single precept. Moreover, one upholds it without deterioration, without interruption, and without leakage. What is the nature of non-deterioration? What is the nature of non-interruption? What is the nature of non-leakage? Non-deterioration means that one upholds it oneself for as long as one lives, and one does not even think of transgressing the vows in one's mind. When others do it, one does not rejoice in it. One also prevents the doing of it. And one establishes all these in the Dharma. This is called non-deterioration. What is non-interruption? It is when one repeatedly abandons the precepts here. If one upholds them, one repeatedly abandons them and then takes them up again. This kind of state is interruption. Therefore, one keeps away from interruption and upholds them. How is non-leakage upholding, and how is leakage? Regarding the precepts, one first receives them from a virtuous friend with a very joyful mind, but then later one becomes regretful and does not uphold them. One is carried away by the waters of conceptual thought. One acts with a defiled mind. One's mind becomes powerless. Then later one is burned by the fire of regret, and having been burned, one completely abandons them. Having completely abandoned them, one does not take them up again. This is called leakage. Therefore, one does not uphold them in that way. Furthermore, the lay practitioner who practices before and after upholds the precepts without deterioration, without interruption, and without leakage. How is it without deterioration? Here, the mind is without defilement, becomes non-deceitful virtue, and does not turn into non-virtue. Like the leaves of a water tree and lightning, with an extremely fierce mind, one turns into a virtuous mind and upholds these vows, and one becomes extremely joyful and respectful. Then later, if one happens to hear from a heretical place, one becomes regretful, turns into a defiled nature, and abandons them. Then later one hears the true Dharma and upholds them. This is called deterioration. Furthermore, interruption
Tibetan
པ་ཇི་ལྟར་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། འདི་ནི་དགེ་བསྙེན་དག་གྱ་གྱུས་བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་པས་གལ་ཏེ་ན་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པར་བྱེད་པ་ན་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་དེས་དགའ་བར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ལྷ་དེའི་ཚིག་གིས་བདག་ལ་བདེ་འགྲོར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེས་དོགས་པར་བྱས་ནས་ཆོས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ་འདི་ནི་ཆད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཟགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་ནང་སྟོང་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ན་སེམས་དགེ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ལ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ནང་རུལ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དེས་འདི་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཐུན་ཚགས་སུ་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཡིན་ན་འདི་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་གཅིག་བླངས་ནས་དུས་བར་ཆོད་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་པོར་གྱུར་ནས་བསླབ་པའི་གཞི་གཞན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔ་ཕྱི་རིམ་པས་དེའི་དུས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་བླ་མ་གཅིག་མ་ཡིན་པའི་དྲུང་ནས་དེ་ལྟར་ཐུན་ཚགས་སུ་གྱུར་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་སྔ་ ཕྱིའི་དུས་སུ་འཛིན་ནོ། །འདི་ནི་སྔ་ཕྱིར་བསླབ་པ་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་བསྙེན་གཉིས་པ་ཡོད་དེ། ཕྱེད་ཉམས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱེད་ཉམས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་ནི་མི་འཛིན་ལ་ཅི་སྟེ་ན་གཉིས་ནི་སྔར་རོ། །དུས་བར་དུ་ཆོད་པར་གྱུར་པས་གསུམ་ནི་ཕྱི་ནས་སོ། །ཇི་སྟེ་ན་གསུམ་ནི་སྔར་རོ། །ཕྱི་ནས་གཉིས་འཛིན་ནོ། །ལེན་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉམས་པ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསླབ་པའི་གཞི་ཕྱེད་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པས་སོ། །ཕྱེད་ཉམས་པ་རྣམ་པར་ཡང་འཛིན་ཏོ། །འདི་ལ་ནི་ཕྱེད་ཉམས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་བརྗོད་དེ་གཉིས་པའོ། །འགྱོད་པ་དང་བཅས་ནས་འཛིན་པར་འགྱུར་བའི་དགེ་བསྙེན་གསུམ་པ་གང་ཞེ་ན། སྔར་བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་པར་མི་བྱེད་ལ་དོན་ཡོད་པའི་རབ་ཏུ་དང་བ་འབའ་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་གལ་ཏེ་ཤེད་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་ནས་སྡོམ་པའི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་ཐོས་པར་འགྱུར་ལ་འབྲས་བུ་དེ་ཐོས་ནས་ཀྱང་འགྱོད་པའི་མེས་སྲེག་པར་གྱུར་པས་གུས་པ་དང
Chinese
那么如何成为堕落呢？这是因为居士们以散乱之心持有学处的基础，如果他们崇拜天神，那么佛陀所说的法如何能让他们高兴呢？或者天神的言语能让我获得善趣吗？像这样，因为怀疑而修行佛法，这被称为堕落。另外，什么是泄露呢？这里，内心空虚的人，在外表上却像拥有善良的心一样向他人展示。即使内心已经腐烂，为了产生信任，他们仍然持有学处的基础。这就是内心空虚。先前和后来都行持学处的居士会舍弃这种行为。那么，如果是一个分批行持的居士，他受持了一个学处的基础，经过一段时间后，他成为了一个分别者，然后又受持了其他的学处的基础。像这样，先前和后来依次，以当时的一个发心，从不同的上师那里，像这样分批地，在先前和后来的时间里持有学处。这被称为先前和后来行持学处的居士。还有第二种居士，被称为半毁损地行持。什么是半毁损地行持呢？这里，学处的基础不是在同一时间受持的，如果说是两个在先，经过一段时间后，三个在后。如果说是三个在先，后来受持两个。也会接受。这被称为半毁损地行持，因为是什么原因导致学处的基础半毁损了呢？也分别受持半毁损的。这被称为半毁损地行持的居士，这是第二种。什么是带着后悔而受持的第三种居士呢？先前不持有学处的基础，只是以有意义的极大信心，对佛陀等产生极大的信心。如果他听到比丘们说戒律的果报最终会达到涅槃，听到这个果报后，被后悔的火焰焚烧，带着恭敬和
English
How does one become fallen? This is because lay practitioners, with distracted minds, hold the basis of training. If they worship the gods, how can the Dharma spoken by the Buddha please them? Or can the words of the gods lead me to a good rebirth? Like this, practicing the Dharma with doubt is called falling. Furthermore, what is leakage? Here, those who are empty inside, outwardly show others as if they have a good heart. Even though the inside is rotten, they still hold the basis of training in order to generate trust. This is being empty inside. The lay practitioner who practices the training earlier and later abandons this behavior. So, if it is a lay practitioner who practices in batches, he has taken one basis of training, and after a period of time, he becomes a discriminator, and then takes other bases of training. Like this, earlier and later in sequence, with one mind of that time, from different lamas, like this in batches, holding the training in the earlier and later times. This is called a lay practitioner who practices the training earlier and later. There is also a second type of lay practitioner, called practicing with half-damaged. What is practicing with half-damaged? Here, the basis of training is not held at the same time, but if two are first, after a period of time, three are later. If three are first, later two are held. They also accept. This is called practicing with half-damaged, because what is the reason that causes the basis of training to be half-damaged? They also separately hold the half-damaged. This is called a lay practitioner who practices with half-damaged, this is the second type. What is the third type of lay practitioner who takes vows with regret? Previously, they do not hold the basis of training, but only with meaningful great faith, they generate great faith in the Buddha and so on. If he hears the monks say that the result of discipline will ultimately reach Nirvana, and after hearing this result, he is burned by the fire of regret, with reverence and