Tibetan
ཐམས་ཅད་ནི་སྡོམ་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་རྩབ་ཧྲལ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་དང་ཡུལ་རྣམས་དགའ་བར་གྱུར་པས་ཀྱང་ཕྲོགས་པའི་བློས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྡོམ་པ་ལ་དད་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། ལས་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམས་ལའང་སྟེ། ཡུལ་རྣམས་ལ་རྒོད་པ་དང་ལྡན་པའི་བློར་གྱུར་པས་དེས་སྡོམ་པ་དེ་དག་རྣམས་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དགེ་བ་ལས་ཉམས་པས་ངེས་པར་ལྟུང་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ཚུལ་གྱིས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་གསུམ་པ་སྡོམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་པ་གང་དག་གིས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ལེ་ལོའོ། །ལེ་ལོ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མི་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་ངོ་། །ལེ་ལོ་ལ་དགའ་བ་དེ་ཆོས་བདུན་དང་ཡོངས་སུ་འབྲལ་ཏེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཀུན་ནས་ང་རྒྱལ་བས་ལེ་ལོས་བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་མོ། །གང་དབང་བྱེད་པ་དང་མི་ལྡན་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་སོ། །ཀུན་ནས་ང་རྒྱལ་བ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་ཤེས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་ འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐམས་ཅད་ལས་དེ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་གཏམ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་སོ། །དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ལྷག་མ་དུ་མ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ཇི་ལྟར་མི་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། འདི་ན་ལེ་ལོས་ལེ་ལོར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་ཤ་ཤིས་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཇིགས་པས་རབ་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་རབ་ཏུ་མང་བའི་གནས་མལ་དང་། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ། །བདག་ནུབ་མོ་ཡང་ལས་བྱ་མི་དགོས་ལ་ཉིན་མོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་སྙོམ་དེས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དམ་པར་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ
Chinese
一切都是从戒律中出家的，这是说，那粗糙散乱的心和对境，因为变得欢喜也被夺走了，所以不会被心听到。也不会精进修习。不会对戒律生起信心。对于业和果的成熟也是如此。因为对于对境生起放逸的心，所以它会摧毁那些戒律，也不会行持佛法。那从善法中退失，必定会堕落。以那样的状态不会生到天界。也不是世间和出世间。因此，这第三法，无戒律，会成为障碍。那么，诸天众的第四法，哪些会成为天人和人类的障碍呢？那就是懈怠。那些对懈怠感到非常欢喜的人，也同样，对于人们来说，一切和所有世间的法都不会产生。对懈怠感到欢喜，会与七法完全分离。哪七法呢？如同总是傲慢，因为懈怠而不精进。因为不具备能力而完全退失。从总是傲慢中也会完全退失。从享用中完全退失。从了知对境中完全退失。从一切世间法中他会退失。依止圣人和与世间语相关联也会完全退失。那从一切世间的事情中完全退失，会变得完全愚痴。许多剩余的事情会被浪费掉。因此，会阻断人们的一切世间事情。懈怠如何阻断人们的出世间法呢？在此，因为懈怠，那些变得懈怠的人们，因为害怕世俗家庭的事务而出家。如同我出家后，应该享用非常多的住所和疾病的因缘的用具。我晚上也不需要工作，白天也不是，以虚伪狡诈而出家。那出家被认为是神圣的，然后祈请。
English
Everything arises from the discipline of monasticism. That is to say, a mind that has become coarse and distracted, and objects that have become delightful, are robbed away, so they will not be heard by the mind. Nor will they be diligently practiced. Faith in discipline will not arise. It is the same with the maturation of actions and their fruits. Because of a mind that has become wild with regard to objects, it will destroy those disciplines, and will not practice the Dharma. That which declines from virtue will surely fall. In such a state, one will not be born in the heavens. Nor is it worldly or otherworldly. Therefore, this third dharma, the lack of discipline, will become an obstacle. So, what are the fourth dharmas of the gods that will become obstacles for gods and humans? It is laziness. Those who are exceedingly delighted in laziness, likewise, for people, all and every worldly dharma will not arise. Being delighted in laziness will be completely separated from seven dharmas. What are the seven? Just as one is always arrogant, because of laziness one does not exert effort. Because one does not possess power, one completely declines. From always being arrogant, one will also completely decline. One will completely decline from enjoyments. One will completely decline from knowing objects. From all worldly things, one will decline. Relying on holy people and associating with worldly talk will also completely decline. That which completely declines from all worldly affairs will become completely foolish. Many remaining things will be wasted. Therefore, it will obstruct all worldly affairs of people. How does laziness obstruct the otherworldly dharmas of people? Here, because of laziness, those who have become lazy, because they fear the affairs of worldly households, they go forth. As if, after I have gone forth, I should enjoy very many dwellings and the implements of the causes of illness. I do not need to work at night, nor during the day, so I go forth with deceit and cunning. That going forth is considered sacred, and then one prays.
Tibetan
་འདེབས་པར་མི་བྱེད། དོན་དང་བྱ་བ་མི་བྱེད། བསམ་གཏན་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ལེ་ལོའི་སྐྱོན་གྱིས་ཉམས་སྨད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བརྒྱ་ལ་རབ་ཏུ་མང་བའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཤེས་རབ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་དམན་པ་དེ་སྐྱོན་དེས་ལུས་ཞིག་པ་ན་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དམྱལ་བར་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙུག་ཏོར་ཅན་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར། ལེ་ལོ་ལས་ནི་སྐལ་བ་ཆུང་། །གཏི་མུག་གིས་ནི་བཅོམ་པའི་སེམས། །སྐྱེ་བོ་སྙོམ་ལས་ཅན་ཐམས་ཅད། །ཤིས་པའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྒྱུ་སྙོམ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཆོས། །རྨུགས་དང་གཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཐར་པའི་སྒོ་ནི་རྣམ་འཇོམས་པར། །འགྱུར་བ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ། །ཁྲེལ་མེད་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། །སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་རྒོད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་རྒྱུ་དེ་དག །དེ་ལ་ཆགས་མེད་མཁས་པ་ཡིན། །ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་མངོན་ང་རྒྱལ། །ང་སྙམ་ང་རྒྱལ་ང་ཐམས་ཅད། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་ལྗོན་ ཤིང་རྒྱུ། །དེ་དག་རྟག་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྤོངས། །ལེ་ལོ་ཡི་ནི་དབང་གྱུར་ནས། །ལྷ་ཡི་འགྲོ་གང་དམྱལ་བར་རྩོམ། །དབུགས་རྒྱུ་ཡང་ནི་ཤི་བ་ཡིན། །དེ་དག་གསོན་དོན་ཡང་འབྲས་མེད། །ལེ་ལོས་ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་མི། །གསོན་པ་ན་ཡང་གསོན་པ་མིན། །རོ་ལས་ཀྱང་ནི་ལྷག་དེ་དག །འདི་ནི་སྒྱུ་སྙོམ་ཡིན་པར་ཤེས། །ལེ་ལོའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོར་བྱིང་། །གང་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཡོད་པ། །སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་དེ་རྒལ། །ལེ་ལོ་བརྩོན་འགྲུས་དམན་པ་གང་། །ཟས་ལ་རྟག་ཏུ་དགའ་བ་ཕྱུགས། །དེ་ནི་གསོན་ཡང་ཤི་བ་ཡིན། །ཤི་ནས་ཀྱང་ནི་དམྱལ་བར་འགྲོ། །མི་གང་སྡུག་བསྔལ་སྐལ་ལྡན་པའི། །མི་དེ་ཕྱུགས་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །གཞན་གྱི་གོང་བུ་ཟ་བའི་ལྷ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ལེ་ལོ་ཡིན། །ཕལ་ཆེར་ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱི་བུ་མོས་ཉེ་བར་འཚོ། །རོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང་། །འཁྲིག་པ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་དགའ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་དཔྱོད་བྲལ་ནས། །ཟས་འབའ་ཞིག་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད། །འཆི་བའི་དུས་ནི་བྱུང་བ་ན། །རང་གི་སེམས་ནི་སྲེག་པར་བྱེད། །ཇི་སྲིད་ཚ་གྲང་ལྷན་ཅིག་དང་། །དེ་བཞིན་བཀྲེས་སྐོམ་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །དེ་སྲིད་ལུས་ཀྱིས་བྱ་བ་གྱིས། །གང་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་མཚུངས་གྱུར་པ། །ལེ་ལོའི་བློ་ནི་བྱ་མིན་ཏེ
Chinese
不耕种，不做事，不是精进禅定的自性。最终也不是，而是被懒惰的过失所损害。何时能享用百倍之多的财富和尊敬呢？不会对戒律和智慧感到欢喜。愚笨的人因那过失，身体坏灭时，以非正道堕落，生于地狱。然后，那时世尊顶髻尊说了偈颂，如何呢？懒惰使福分减少，愚痴摧毁心识。所有懈怠的人，没有吉祥的生处。狡诈懈怠罪恶之法，昏沉和睡眠也是如此。彻底摧毁解脱之门，这变化是巨大的果报。无耻无愧和罪恶的朋友以及嬉闹，是痛苦的原因，不执着于此是智者。邪妄我慢、显我慢，我思我慢我所有，是痛苦的树木之根，应永远彻底舍弃这些。被懒惰所控制，将天人的去处变为地狱。呼吸也如同死去一般，那些活着也没有意义。被懒惰摧毁的人，活着也如同未活，比尸体还不如，要知道这是狡诈懈怠。沉溺于懒惰的泥潭中，那人沉溺于痛苦的海洋。谁有精进，就能超越轮回的海洋。懒惰精进低下的人，总是喜欢食物的家畜，那人活着也如同死去，死后也会堕入地狱。谁是具有痛苦命运的人，那人就和家畜一样。吃他人供养的食物，那原因是懒惰。大多数懒惰的人，依靠他人的女儿生活。特别贪恋尸体，也总是喜欢性爱。那人因此失去辨别，专门为了食物。死亡的时刻到来时，焚烧自己的心。只要冷热在一起，同样饥渴在一起，就那样用身体做事。因为总是相同，懒惰的心不是该做的
English
They do not cultivate, they do not work, they are not of the nature of diligent meditation. Ultimately, they are not, but are diminished by the fault of laziness. When will they enjoy wealth and respect that are a hundred times more? They will not be delighted in discipline and wisdom. When that foolish person's body is destroyed by that fault, they fall into the wrong path and are born in hell. Then, at that time, the Bhagavan with the crown spoke the verses, how so? From laziness comes little fortune, foolishness destroys the mind. All lazy beings do not have an auspicious birth. Deceitful, lazy, and sinful dharmas, drowsiness and sleep are also the same. They completely destroy the gate of liberation, this change is a great result. Shamelessness, lack of embarrassment, sinful friends, and revelry are the causes of suffering, the wise are not attached to them. Wrong pride, manifest pride, the thought of 'I,' all pride, are the root of the tree of suffering, always completely abandon these. Being controlled by laziness, one turns the abode of gods into hell. Breathing is also like being dead, those who are alive are also without purpose. People who are destroyed by laziness, even when alive, are not alive, they are worse than corpses, know that this is deceitful laziness. Whoever is sunk in the swamp of laziness, that one is sunk in the ocean of suffering. Whoever has diligence, crosses over the ocean of existence. Whoever is lazy and lacks diligence, is a wealthy animal who always likes food, that one is alive but also dead, and after death goes to hell. Whoever is a person with a share of suffering, that person is like an animal. The gods who eat the offerings of others, the cause of that is laziness. Most lazy people live off the daughters of others. They are especially attached to corpses and always enjoy sexual intercourse. That one, therefore, lacks discernment and is dedicated only to food. When the time of death comes, they burn their own mind. As long as heat and cold are together, and likewise hunger and thirst are together, do work with the body in that way. Because it is always the same, a lazy mind is not something to do.
Tibetan
། །ལེ་ལོ་སྙོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་དེ་ལུས་གནས། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་ལེགས་གྲོལ་མིན། །བརྒྱ་ཡི་ནང་ན་ཁ་ཉེན་ཞིང་། །ལེ་ལོ་ཅན་དེ་འཇིག་རྟེན་འབྲེང་། །ཐ་མར་ཡང་ནི་ཅོ་འབྲུར་འགྱུར། །ལེགས་པའི་བློ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱོན་ནི་དེ་དག་རྣམས་དང་ཡང་། །གཞན་རྣམས་དང་ཡང་ཡང་དག་ལྡན། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ལས་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །ལེ་ལོ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདས་ལས་ཡོངས་ཉམས་འགྱུར། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཇི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ན་འདི་ན་ལེ་ལོ་ཅན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་གལ་ཏེ་ན་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་ བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་སམ། གལ་ཏེ་ལེགས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་སམ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ལ་དེ་ལེ་ལོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཅོམ་པས་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་པའི་སྒྲ་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། གཟུགས་དང་། དྲི་རྣམས་ལ་ཡང་ཀུན་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་དང་། རྒྱུག་པ་དང་སྙོང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གླུའི་སྒྲའི་རང་བཞིན་ལ་མི་དགའོ། །གླུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་འཕགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །རིའི་རྩེ་མོ་ནས་རིའི་རྩེ་མོར་མི་འགྲོའོ། །རླབས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ནས་རླབས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་རྣམས་ལ་བྱའི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་ནས་རྩེ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ཡང་འཐབ་བྲལ་གྱི་བདག་པོ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ལ། དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དགྲའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་ལེ་ལོ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་བར་ཆད་ཡིན་ན། ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་འདི་ན་ལྷ་གཞན་གང་དག་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་དང་། དེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་དག་ལེགས་པར་སྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་ཉན་ནོ། །ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །གོམས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །བླ་མ་ལ་ཉེ་བར་སྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དམ་པའི་ཆོས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ
Chinese
具有懒惰懈怠的自性者，其身体恒常处于轮回中，也不能从痛苦中解脱。百人之中多有危险，懒惰之人依附世间，最终也会变成哑巴，没有善良的智慧，缺点与他们以及其他人完全具备。从超世间的道路来说，是外道且分离的。懒惰之人的身体，完全从超世间中衰退。诸天如何从世间和超世间的法与律中衰退，如何成为诸天的障碍呢？在此，懒惰之人以世间道，如果因多次感受的业，或者因专注于善行，或者因如此出生而被懒惰所摧毁，那么对于一切所欲之声、味、触、色、香，也不会感到欢喜。对于令人欢喜的园林，也不会成为奔跑和伸展的自性。不喜欢歌声的自性，不唱歌，不在天空中央飞翔，不从山顶到山顶，不从波浪到波浪骑在鸟背上嬉戏。被快乐所摧毁的那位面前，也会有无诤之主前往，他也不会很好地结合一切境。对他来说，所有那些境都变成了敌人的集合，是懒惰的世间人。如何成为超世间道的障碍呢？懒惰之人在此，对于其他哪些具有听闻正法自性的天人，以及那些喜欢正法的天人，也不会很好地侍奉他们。他会背离正法，不听闻未听闻之法，听闻之法也不忆持，也不习惯，也不亲近上师，不具有智慧和分别识的自性。他远离正法，与一切善法相
English
The one who has the nature of laziness and indolence, his body constantly remains in samsara, and he cannot be liberated from suffering. Among a hundred people, there are many dangers, and the lazy person clings to the world, and eventually becomes a mute, without good wisdom, and faults are fully possessed by them and others. From the path of transcendence, it is an outsider and separate. The body of a lazy person completely declines from transcendence. How do the gods decline from the Dharma and discipline of the mundane and the transcendent, and how do they become obstacles to the gods? Here, the lazy person, by the mundane path, if due to the karma of experiencing many times, or due to focusing on good deeds, or due to being born in such a way that is destroyed by laziness, then for all desired sounds, tastes, touches, forms, and smells, he will not be happy. For the delightful gardens, he will not become the nature of running and stretching. He does not like the nature of singing, does not sing, does not fly in the middle of the sky, does not go from mountain top to mountain top, does not ride on the back of birds from wave to wave to play. In front of the one who is destroyed by happiness, the lord of non-contention will also go, and he will not combine all realms well. For him, all those realms have become a collection of enemies, they are lazy worldly people. How can it be an obstacle to the transcendent path? Here, the lazy person, for other gods who have the nature of hearing the sacred Dharma, and those who like the sacred Dharma, will not serve them well. He will turn away from the sacred Dharma, not listen to the unheard Dharma, nor remember the heard Dharma, nor be accustomed to it, nor be close to the guru, and does not have the nature of wisdom and discriminating consciousness. He is far from the sacred Dharma, and is associated with all good dharmas.