Tibetan
ང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཕལ་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་པོ་ཞེས་ཟེར་ནས་བློ་གྲོས་ངན་པ་དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་སྡང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ་སེམས་ཅན་འཚེ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཙེས་པས་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོང་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་བག་མེད་པས་བག་མེད་པའི་སྤྱོད་པས་བར་སྐབས་སུ་ནོར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ན་བག་མེད་པས་དགེ་སློང་ངམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། དགེ་བསྙེན་རྣམས་ཀྱང་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ན་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལུང་དུ་བསྟན་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཟས་ཀྱི་རོ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་ཆགས་པས་ཟས་ཀྱི་ དུས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལྟའོ། །ཡིད་བདེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། བག་མེད་པ་བག་མེད་པར་རྒྱུ་བ་དེ་དག་རྣམས་བརྒྱ་ཞིག་ལ་ཡང་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྐམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཁྭ་ཏ་དང་སེམས་མཚུངས་པ་དང་ངང་ཚུལ་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་བག་མེད་པ་རྣམས་སེམས་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འཁོར་རྣམས་འདུས་པའི་ནང་དུ་སོང་ངམ་མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ན་ཤེས་རབ་ཆུང་བས་ཁ་ཉེན་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་རྣམས་ལ་གཟི་བརྗིད་ཆུང་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །མི་འཇིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་སྟེ། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དབང་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐོས་པ་ཉུང་བའོ། །ཁ་ཉེན་པ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པར་མི་ཤེས་སོ། །གཞན་ལ་ཡང་བརྣབ་སེམས་དང་གནོད་སེམས་མང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་ལའམ། བླ་མ་རྣམས་ལའམ། དེ་ཡང་ན་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་དབང་པོ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། བློ་དམན་པ་དེ་བག་མེད་པའི་ལས་མང་པོ་རྣམས་བྱས་པས་ལུས་ཞིག་པ་ན་ཐབས་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་ལྟུང་ནས་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །བག་མེད་པ་བག་མེད་པས་གནས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་རྣམས་བག་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་སློང་དག་ཇི་ལྟར་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བག་མེད་པས་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། འདིའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་འདི་དག་རྣམས་བག་མེད་པས་བག་མེད་པར་རྒྱུ་བའི་ལྷ་སྒྲ་དང་། རེག་བྱ་དང་། རོ་དང་། གཟུགས་དང་། དྲི་
Chinese
我。（如此）邪见之徒将变得非常众多。被称为行不善者，诸神将憎恨那个恶劣的智慧，所有的神都会完全抛弃那个行不善者，而那些伤害众生者会折磨他，使他死亡。即使是商人，也会因为放逸，因放逸的行为而在中途损失财产。在这里，无论是放逸的比丘还是其他人，即使是居士们在禅定时也不会变得勤奋。以预言的禅定来耗尽烦恼不是真的，他们仅仅执着于食物的滋味，非常关注食物的时间。心不会变得快乐，那些放逸、漫游于放逸中的人，即使一百个中也没有一个心生欢喜。那些非常贪恋味道，与乌鸦心意相同，行为举止相同的人，什么时候会变得勤奋地思考呢？当他进入聚集的僧团中，或者进入博学之士中时，因为智慧浅薄，会面临危险。对于施主和施舍者来说，光辉也会变得黯淡。无畏完全消失，无畏者中最殊胜的是像这样辨别诸法。弱者中最差劲的是像这样，听闻甚少。面临危险的人，也一定不会知道自己的过错。对他人也会产生更多的贪心和害心，无论是对博学之士，还是对上师们，或者对施主和施舍者，那些心生欢喜、感官极度发达的人。那个智慧低下的人，因为做了许多放逸的行为，身体坏灭时，会以不当的方式堕落，然后投生到地狱中。那些以放逸而安住的人，就这样，人们因放逸而阻碍世间和出世间的利益。还有，比丘们，如何以诸神的放逸来造成障碍呢？以其自性，这些神灵因放逸而漫游于放逸，即声、触、味、色、香。
English
I. (Thus) those with wrong views will become very numerous. Called practitioners of non-virtue, the gods will hate that evil wisdom, and all the gods will completely abandon that practitioner of non-virtue, and those who harm sentient beings will torment him, causing him to die. Even if he is a merchant, he will lose his wealth midway due to carelessness, due to careless behavior. Here, whether it is a careless monk or anyone else, even lay practitioners will not become diligent when meditating. It is not true that the predicted meditation exhausts defilements; they are merely attached to the taste of food and pay close attention to the time of food. The mind will not become happy, and those who are careless and wander in carelessness, even one in a hundred will not have a joyful mind. Those who are very greedy for taste, with minds like crows and similar behavior, when will those careless ones become diligent in thinking? When he enters a gathering of the Sangha, or among the learned, he will face danger because of his shallow wisdom. For donors and benefactors, glory will also diminish. Fearlessness will completely disappear, and the most excellent of the fearless is to distinguish the dharmas in this way. The worst of the weak is like this: having little learning. The one facing danger will certainly not know his own faults. He will also have more greed and harmful thoughts towards others, whether towards the learned, or towards the teachers, or towards the donors and benefactors, those with joyful minds and extremely developed senses. That person of low intelligence, having done many careless actions, when the body is destroyed, will fall inappropriately and be born in hells. Those who abide in carelessness, in this way, people through carelessness obstruct the benefits of the world and beyond. Furthermore, monks, how does the carelessness of the gods cause obstacles? By their very nature, these gods wander in carelessness due to carelessness, namely sound, touch, taste, form, and smell.
Tibetan
འདོད་པ། སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ་དག་གིས་བག་མེད་པས་བག་མེད་པར་འགྱུར་བ་རྒས་པ་འོང་བར་འགྱུར་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །རྒུད་པ་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཟད་པ་རྣམ་པར་མི་དྲན་ནོ། །ཆོས་ལ་གོམས་པར་མི་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བག་མེད་པ་བག་མེད་པར་རྒྱུ་བ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་བ་བག་མེད་པ་གོམས་པར་གྱུར་པ་སྲིད་པའི་གདུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ལ་འཆི་བའི་ལྟས་བྱུང་བའི་འབྲལ་བར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་གྱུར་པའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་གནས་པ། འོབས་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ལྷུང་བར་གྱུར་པ་ན་གང་དག་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གི་ཚོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ལན་བརྒྱར་ཡང་མི་མཐོང་བར་དེ་འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་རྣམས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་འཆི་བའི་དུས་ན་བདེ་བ་རྣམས་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དབུགས་འབྱིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་དེ་དག་རྣམས་ནི་ཉམས་པ་ཡིན་ཞིང་ཡུལ་རྣམས་ནི་སྐྱུགས་པ་དང་རྣག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བག་མེད་པས་བག་མེད་པར་གནས་པས་བྱས་པའི་ལས་དེས་ཀུན་ནས་གནས་པས་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྗེས་སུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་ཡུལ་གྱི་སྲེད་པའི་ཟུག་ཟེར་གྱིས་བག་མེད་པས་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་བཏང་ཞིང་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དང་། ཀུན་ནས་སྐྲག་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་རྨོངས་པས་ཀྱང་དུས་བྱེད་དེ། དེ་དུས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མིའམ་ལྷ་ཡང་རུང་སྟེ། བག་མེད་པ་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙུག་ཏོར་ཅན་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་པ། ཇི་ལྟར། ལྷ་རྣམས་ཡུལ་གང་བདེ་བ་ཡིས། །རྟག་པ་ཉིད་དུའང་སྟེན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཉམས་དང་དེ་ནས་ཀྱང་། །ལས་རྣམས་འགྲོ་ཞིང་རྗེས་སུ་འགྲོ། །བདེ་བ་རྣམས་ལ་བསགས་པ་མེད། །ལས་རྣམས་ལ་ནི་བསགས་པ་ཡོད། །བདེ་བ་ཡིས་ནི་རྨོངས་པའི་ལྷ། །ལས་རྣམས་ཀྱི་ནི་དབང་གིས་འགྲོ། །ད་ལྟར་བ་ཡི་ཡུལ་གྱི་བདེ། །དེ་ནི་དགེ་བ་བྱེད་མིན་པས། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལེགས་སྐོམ་ལྷ། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་གཡེང་ཡིད་ཅན། །
Chinese
欲。彼等悦意之苦，以放逸故，成为放逸，衰老将至，不见也。衰败亦不见也。善作之业耗尽，不忆念也。于法不串习也。于佛、法、僧等不具敬也。 以离彼之心，放逸而行，远离佛陀出现，见放逸，串习放逸，有情苦恼之大苦逼近者，临终之兆出现，生起离别之苦，妇女众完全舍弃之大怖逼近。如堕深渊般，于所说之境亲近行者，彼等之众亦百次不见，彼将往他世。彼等非随行者，临终之时亦非知乐者。亦不呼气。彼等之境乃衰败者，境乃呕吐物与脓血。复于有情中生起，彼所生起者，乃以放逸故，住于放逸，以所作之业，由彼等所住故，往他世而随行。彼以境之贪欲刺，以放逸故而命终。完全舍弃，诸天完全舍弃，完全怖畏，亦以境而完全愚昧而命终。彼具时之法，生于地狱、饿鬼、畜生中。是故，人或天皆可，不应放逸。其后，彼时，薄伽梵顶髻者说偈曰：如何？诸天以何境之乐，恒常亦受用耶？彼乃衰败，其后，业等行而随行。诸乐无积聚，诸业乃有积聚。诸天以乐而愚昧，以诸业之自在而行。今者境之乐，彼非作善，诸境善饮诸天，如是心散乱者。
English
Desire. Those pleasant sufferings, due to negligence, become negligent, old age will come, and will not be seen. Decay is also not seen. The exhaustion of well-done deeds is not remembered. One does not become accustomed to the Dharma. One is not respectful to the Buddha, Dharma, and Sangha. With a mind separated from that, wandering negligently, seeing the arising of the Buddha and being separated, becoming accustomed to negligence, the great suffering of the pain of existence is near, and for those in whom the signs of death have arisen, the suffering of separation arises greatly, and the great fear of being completely abandoned by the assembly of women is near. Like falling into an abyss, when those who closely practice the spoken object, even those assemblies will not be seen a hundred times, and they will go to another world. Those who do not follow them and do not know happiness at the time of death. They will not even breathe out. Those objects are decayed, and the objects are vomit and pus. Again, whatever arises in existence, that which arises from it, is because of negligence, abiding in negligence, and by the deeds done, because of abiding in them, one goes to another existence and follows. He will die negligently from the thorn of desire for objects. Completely abandoned, completely abandoned by all the gods, completely frightened, and also dying completely deluded by objects. He, endowed with the Dharma of time, is born in hells, pretas, and animals. Therefore, whether human or divine, one should not be negligent. Then, at that time, the Bhagavan with the crest spoke the verses: How? With what happiness of objects do the gods constantly enjoy? That is decay, and after that, deeds go and follow. There is no accumulation of pleasures, but there is accumulation of deeds. The gods are deluded by pleasures, and they go by the power of deeds. The happiness of objects now, since it does not do good, the gods who drink well of objects, likewise, those with scattered minds.