Tibetan
འགྲོ་བའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ས་དེར་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་དེས་སླེབ་ནས་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་གང་ན་ཨུད་པ་ལ་དམར་པོའི་ཟེའུ་འབྲུའི་གསེབ་ན་མུ་སུ་ལུན་དྷ་སོང་ནས་ལྷ་མོ་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་དགའ་ཞིང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ་གར་དང་རྔ་སྒྲ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་གླུ་ཉེ་བར་ལེན་པར་གྱུར་པས་མཆོག་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་འཐབ་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ས་ལ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་བདེ་བ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། །མུ་སུ་ལུན་དྷ་དེའི་ཨུད་པ་ལ་དམར་པོའི་འོད་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་འཁོར་ན་མཆོག་ཏུ་དཔེ་མེད་པའི་དམར་པོས་སྣང་བས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་མེད་དམར་པོའི་མདོག་ ཀུན་ནས་འབར་བས་ཀྱང་བཅུ་དྲུག་གི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འདི་དག་རྣམས་དེ་ལ་རྣམ་པ་དུ་མར་ལྷའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ལ་དེ་ནས་སླར་ཡང་ལྷ་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་གང་ན་འཐབ་བྲལ་གྱི་མངའ་བདག་ཡོད་པ་དེར་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཉེ་བར་ལེགས་པར་འགྲོ་བའོ། །ཕྱིན་ནས་ཀྱང་སྤྱི་བོའི་སྟེང་དུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བའི་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་མུ་སུ་ལུན་དྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་པ། །གང་ཞིག་སྔོན་བྱས་པ་ཡི་ལས། །ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། །བདེ་བ་འདི་དག་ཉེ་བར་གནས། །བག་མེད་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། །དེ་ཟད་པར་ནི་མི་བྱའོ། །ཕྱིར་ཞིང་དགེ་བའི་ལས་གཞན་ཡང་། །རབ་ཏུ་བརྩོན་པས་དེ་དག་བྱ། །དགེ་བའི་ལས་རྣམས་བཟང་པོ་ཡིན། །མི་དགེ་བ་ཡང་སྤང་བར་བྱ། །དགེ་དང་རྗེས་འབྲལ་བདེ་བའི་མཆོག །མི་དགེས་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་ཡིན། །སྟོབས་དང་སྤྲོ་བ་མ་ལོག་པར། །མི་གང་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་བདེ་འགྱུར་དང་། །མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྲོ་བ་ཡང་། །གང་ཞིག་བག་མེད་ཀུན་རྙེད་ནས། །མི་གང་དགེ་ལ་མི་འཇུག་པ། །དེ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་མཐའ། །ཟད་ནས་དམྱལ་བར་རྒྱུག་པ་ཡིན། །རབ་ཏུ་བརྩོན་པས་ལེགས་བྱས་པའི། །དགེ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གིས། །གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་དམིགས་པའི། །བསོད་ནམས་གོ་འཕང་དེ་འཐོབ་བོ། །གང་ཡང་དབང་རྣམས་དབང་གིས་དང་། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །འཆིང་བ་ཀུན་གྱིས་དེ་བཅིངས་ནས། །འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། །སྡིག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི། །ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་གསེར་འ
Chinese
去往。不可思议的业所造的那个地方，新生的他到达后，心中充满了极度的喜悦，在红色乌达拉花的雄蕊中，穆苏林达离去，被众多天女团团围绕，欢喜且普遍享用，在那里，歌舞、鼓声、乐器的声音和歌曲被亲近地演唱，在极其广阔的无诤者的土地上。体验着五种圆满具足的欲妙之境的安乐。那个穆苏林达的红色乌达拉花的光芒，也在近处显现出无与伦比的红色，如同被完全围绕一般显现。如此，无论如何，连那悲伤的红色光芒，也无法企及十六分之一。同样，这些也以多种方式在那儿体验着天界的安乐，之后再次，新生的天人，与无诤之主的眷属们一起，亲近地良好地前往。到达后，也将双手合十于头顶，顶礼。之后，穆苏林达对顶礼的新生者，说了偈颂，如何呢？ 具足戒律功德三者， 往昔所造之业， 彼业之异熟者， 此等安乐乃亲近住。 以放逸为所使者， 彼不应使之穷尽。 复次亦应作余善业， 应当以精进作彼等。 善业乃是善良者， 非善亦应舍弃之。 善与随逐安乐之胜， 非善如其义非义。 力量与喜悦未退失， 何人作善业者， 彼乃恒常成安乐， 亦往超脱忧伤处。 何人若得诸放逸， 何人不入于善者， 彼乃善业之边际， 穷尽后奔赴地狱处。 以精进善所作之， 善业极其清净故， 于何无有痛苦所缘之， 彼得福德之果位也。 任何诸根以根与， 境等亦如是而作， 以诸系缚而系缚彼， 引入轮回之道中。 未为罪法所染污之， 善所修治之金性
English
Going. In that place created by inconceivable karma, the newly born one arrives, filled with a mind of supreme joy, in the midst of the stamens of the red Utpala flower, Musilinda departs, surrounded by many goddesses, rejoicing and universally enjoying, there, song, drum sounds, the sounds of musical instruments, and songs are intimately sung, in the land of the supremely vast, non-contending ones. Experiencing the bliss of the realm where the five qualities of desire are perfectly fulfilled. The light of that red Utpala flower of Musilinda also appears nearby with an unparalleled redness, appearing as if completely surrounded. Thus, in any case, even the red color of sorrow cannot match even one-sixteenth. Likewise, these also experience divine bliss there in various ways, and then again, the newly born deva, together with the retinue who enjoy together with the lord of non-contention, intimately and well go forth. Having arrived, they also place their palms together on the top of their heads and prostrate. Then, Musilinda spoke verses to the newly born one who prostrated, how? Possessing the three qualities of discipline, virtue, and merit, Whatever deeds were done in the past, The ripening of those deeds, These pleasures are near at hand. By going under the power of carelessness, One should not make it exhausted. Furthermore, other virtuous deeds should also be done, One should do those with diligence. Virtuous deeds are good, Non-virtue should also be abandoned. Good and the best of following bliss, Non-virtue is as its meaning is not meaning. Without the loss of strength and joy, Whoever does virtuous deeds, He will always become happy, And also go to transcend sorrow. Whoever finds all carelessness, Whoever does not enter into virtue, He is the limit of virtuous deeds, Having exhausted, he runs to hell. By diligently doing well, Because of the extremely pure virtuous deeds, In whom there is no object of suffering, He obtains the state of merit. Whatever faculties with faculties, And the objects are also made in the same way, Having bound him with all bonds, He enters the path of samsara. Not stained by sinful dharmas, The gold nature well purified