Tibetan
ན་པ་བླ་ན་མེད། །སྲེད་པས་དང་པོར་འཁོལ་བར་བྱེད། །ཕྱི་ནས་མི་བཟོད་པར་ནི་སྲེག །དང་པོར་ངག་དང་བློ་ཉམས་བྱེད། །ཕྱི་ནས་བདེ་བ་ཉམས་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་བརྟན་ལྡན་པ། །གང་ཞིག་མྱོས་བྱེད་བསྟེན་མི་བྱ། །སྐྱེས་བུ་མྱོས་བྱེད་སྟེན་རྣམས་ནི། །མཁའ་ལྡིང་དང་ནི་མཚུངས་འཕྱོ་བའི། །མཚུངས་པར་རྣམ་པར་རྨོངས་སྐྱེད་པ། །ཆང་ནི་སྤོངས་དང་དུག་ཆེན་པོ། །གང་གིས་ཆང་ནི་དུག་མཚུངས་མཐོང་། །དེས་ནི་བླ་མེད་གོ་འཕང་མཐོང་། །གང་ཡང་དེ་ནི་རྣམ་ཆགས་འཐུང་། །ཟངས་ཞུའི་ཁུ་བ་དམར་པོ་འཐུངས། །གཅིག་ལས་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་པ། །གཅིག་པོ་ཆང་འཐུང་བ་འདི་ཡིན། །དེ་ཡིས་སེམས་ནི་སུན་འབྱིན་བྱེད། །སྡོམ་པས་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན། །གང་ཕྱིར་ སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་མིན། །ཆོས་རྣམས་དཔྱོད་བྱེད་པ་ཡང་མིན། །དགེ་སློང་ཆང་ནི་སྟེན་པ་ན། །དགོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཆང་གིས་ཡིད་ནི་གཡེང་བར་བྱེད། །སྙིང་ཡང་རྒོད་བག་དང་བཅས་འགྱུར། །ཆོས་ལའང་དགའ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་འདི་མེད་ཕ་རོལ་མེད། །སྤྱོད་ལམ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། །སྟོན་པའི་དུས་ཀྱང་ཤེས་མ་ཡིན། །དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་ཞིང་། །སྟོན་པས་ཀྱང་ནི་ཅི་ཞིག་བཤད། །རེ་ཞིག་རང་གིས་མི་ཤེས་ན། །བདག་གིས་འདིར་ནི་ཅི་ཞིག་སྨྲ། །མཛེས་མིན་ངག་གི་སྤུ་གྲིའི་མཚོན། །གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་དོན་ལ་ཡང་འགྱུར་ཞིང་། །ཆོས་ལས་ཀྱང་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས། །འབར་བའི་ཆང་ནི་བསྟེན་པ་ན། །སྐྱེས་བུ་ནོར་མེད་མཐོང་བ་ཡིན། །འདས་པའི་དོན་ཀུན་དྲན་མིན་དང་། །ད་ལྟར་བ་ལ་རྨོངས་པར་འགྱུར། །མ་འོངས་བསམ་པ་ཅི་ལ་ཡོད། །ཆང་གིས་དུས་གསུམ་ཆུད་གཟོན་བྱེད། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཇོམས། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱང་འཇོམས། །སྐྱེས་པའི་སྐྱོན་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པའི། །ཆང་གིས་ཆོས་ནི་རབ་སུན་འདོན། །དེ་ལྟར་ཕུག་གི་ནང་ན་གནས་པར་གྱུར་པའི་བྱ་དེ་དག་རྣམས་རྟག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་། སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ལས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྐུལ་བས་ལྷ་རྣམས་ལ་འཆད་དོ། །དེ་ཐོས་ནས་ཀྱང་ལྷ་གང་དག་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཆེས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་གཞན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །རྒྱུ་དེས་ཀྱང་ཆང་མི་འཐུང་ངོ་། །དེ་དག་རྣམས་འདིར་བག་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མྱོས་བྱེད་འཐུང་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་
Chinese
敬礼无上者！ 贪欲最初使人受奴役， 之后令人无法忍受地焚烧。 最初使语言和智慧衰退， 之后使安乐衰退。 因此，具足稳重之人， 不应依赖任何使人迷醉之物。 依赖使人迷醉之物的人们， 如同雄鹰般飘忽不定， 同样地产生各种迷惑。 酒是应当抛弃的剧毒。 谁能视酒如毒药， 他就能证悟无上之果位。 无论谁对酒生起贪恋而饮用， 都是在饮用熔化的铜汁。 一切罪恶的根源， 就是这饮酒一事。 它使内心烦恼， 以戒律为心的根本， 因此内心不能专注， 也不能辨别诸法。 比丘如果依赖酒， 就不会喜欢寂静的处所。 酒使心散乱， 心也变得粗野放荡， 也不会喜欢佛法。 既不了解此世，也不了解彼世， 既不了解行为规范， 也不了解导师的教诲。 既违背神圣的法性， 导师又说了些什么呢？ 如果暂时自己不了解， 我在这里又能说什么呢？ 美与不美，如同语言的剃刀之刃， 他人又如何能够完全了解？ 既会改变世间之事， 也会完全从佛法中退失。 当依赖燃烧的酒时， 就会视人为无有财富。 既不记得过去的一切， 也会对现在感到迷惑， 又怎会有对未来的思考呢？ 酒使过去、现在、未来三时都白白流逝。 各种形象也会完全毁灭， 有情众生的心也会毁灭。 产生过失的根源， 酒会彻底诋毁佛法。 如是，那些安住在洞穴之中的鸟儿们，恒常具足欢喜，并且从作为导师之根本的清净者们的善妙劝导中，向诸神宣说。 听闻之后，那些善妙作为最为殊胜的诸神们，也会忆起其他的生命，并且了解酒的过患。 因此，他们也不会饮酒，他们也不会变得放逸。 如是，如是，那些饮用使人迷醉之物的人们。
English
Homage to the Supreme! Lust initially enslaves, Then burns unbearably. Initially, it diminishes speech and wisdom, Then diminishes happiness. Therefore, a steadfast person Should not rely on anything that intoxicates. Those who rely on intoxicants Flutter like eagles, Similarly generating various confusions. Liquor is a great poison to be abandoned. Whoever sees liquor as poison, Sees the supreme state. Whoever drinks with attachment, Drinks molten copper juice. The root of all sins, Is this one thing: drinking liquor. It makes the mind troubled, With discipline as the root of the mind, Therefore, the mind cannot be focused, Nor can it discern phenomena. When a monk relies on liquor, He will not delight in solitude. Liquor distracts the mind, The heart also becomes wild and unrestrained, Nor will he delight in the Dharma. He does not understand this world, nor the next, Nor does he understand conduct, Nor does he understand the teacher's teachings. He contradicts the sacred Dharma, And what does the teacher say? If one does not understand for oneself, What can I say here? Beauty and ugliness, like the razor's edge of speech, How can others fully understand? He will change worldly affairs, And will completely fall away from the Dharma. When relying on burning liquor, One sees people as without wealth. He does not remember all that has passed, And becomes confused about the present, How can he have thoughts of the future? Liquor wastes the three times. Various forms are also completely destroyed, The minds of sentient beings are also destroyed. The source of generating faults, Liquor thoroughly denigrates the Dharma. Thus, those birds dwelling in the caves are always full of joy, and from the excellent exhortations of the pure ones who are the root of the teacher, they declare to the gods. Having heard that, those gods whose virtuous deeds are most excellent also remember other lives and understand the faults of liquor. Therefore, they do not drink liquor, nor do they become heedless. Thus, thus, those who drink intoxicants.
Tibetan
རྣམས་སླར་ཡང་ལྷ་དེ་དག་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྩེ་བར་བྱེད་དེ་རྔ་སྐད་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྙན་པ་དང་རྒྱུན་དུ་དགའ་བར་གྱུར་པ་དག་གིས་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་རྣམས་དུས་ཡུན་རིང་པོ་ཕུག་དེ་དག་ཏུ་ལྷ་རྫས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིད་ འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྩེད་མོ་རྩེས་པར་གྱུར་ནས་གང་ཁོ་ནས་ཇི་ལྟར་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འགྲོའོ། །ཕྱིར་སོང་ནས་ཀྱང་གཞན་ཡང་ཡུལ་རྣམས་ལ་སྲེད་པར་གྱུར་པས་བག་མེད་པར་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་རྣམས་ནགས་དང་ཉེ་བའི་ནགས་དག་ལྟ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པས་པད་མའི་ཚལ་གྱི་ནང་དང་ཆུ་ཀླུང་དང་ཚང་ཚིང་དག་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷ་དེ་དག་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་དེ་དག་རྣམ་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་དཔེ་མེད་པའི་ལྷ་རྫས་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཡུལ་གྱིས་ངོམས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མུན་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཏེ། དེ་དག་གིས་རང་བཞིན་ནི་ནམ་ཡང་ཀུན་ནས་འཁུམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངོམས་པར་འགྱུར་བའམ་རྣམ་པར་གཡེངས་པར་གྱུར་པའི་ངོ་བོས་ཀྱང་དབང་པོ་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷ་རྣམས་ལྷ་རྫས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡིས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་རབ་ཏུ་འཕེལ་བར་གྱུར་པའི་སྔ་ཕྱི་རིམ་པས་ངོ་མཚར་བ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཐུན་པར་བྱེད་པ་དང་དཔེ་མེད་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་ཀྱང་དེས་དེ་དག་ནམ་ཡང་ངོམས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ངོམས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་སྟེ་དེ་དག་དུས་དེ་སྲིད་དུ་རིགས་དེ་ཉིད་ལ་དགའ་བར་ཡང་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བ་རྒྱགས་པས་ནགས་དང་ཉེ་བའི་ནགས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྒྱུ་བར་བྱེད་པས་འདོད་པའི་ཆུ་བོས་ཀུན་ནས་ཁྱེར་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་ནས་དགའ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་སྡུག་པའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་རྣམས་ཟད་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུའོ། །དེ་ཟད་ནས་ལྷའི་རིགས་དེ་ལས་འཆི་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ། །འཕོས་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱིས་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཐག་པ་དག་གིས་ཀུན་ནས་ལྷ་དེ་བཅིངས་པར་གྱུར
Chinese
那些天神再次以极其欢喜的心情尽情嬉戏，以具有五种乐器的鼓声，极其迷恋、极其悦耳、恒常欢喜的声音使之欢喜。他们长久地在那些洞穴中，以各种各样令人心醉神迷的天物珍品嬉戏玩乐，正如他们进入时一样，也同样地出去。出去之后，又由于贪恋其他地方，那些放纵散乱游荡的天神们，以欢喜的心情观赏森林和附近的树林，与同伴们一起在莲花池中、河流和茂密的丛林中欢快嬉戏。那些天神享受着善业的果报，因此，他们对于那般无与伦比、圆满丰盛的天物之乐，不会生起厌足之心，这仅仅是由于散乱的过失所导致的散乱的黑暗本性。他们的本性永远不会完全收敛。即使被世间的快乐所满足，或者被散乱的本性所支配，感官也永远不会脱离贪欲。诸天神凭借天物的五种妙欲，日复一日地增长，以前后次第产生奇妙之感，顺应心意，无与伦比且具足功德，因此他们永远不会感到满足。正如水永远无法使大海满足一样。诸天神也是如此，他们在那个时期也同样喜爱自己的族类，并且由于各种各样的快乐而变得肥胖，在森林和附近的树林中游荡，被欲望的洪流完全吞噬，与同伴们一同欢快嬉戏，直到他们所造作和积累的恶劣业力耗尽为止。一旦恶业耗尽，他们便会从天神的族类中死亡并转生。转生之后，就像业力引导他们靠近一样，就像业力的绳索将那些天神紧紧束缚一样。
English
Those gods, again, play to their heart's content with an exceedingly joyful mind, delighting in the sound of drums with five instruments, exceedingly captivating, exceedingly melodious, and constantly joyful. For a long time, they play in those caves with various kinds of captivating divine treasures, and they go out in the same way they entered. After going out, again, because of their craving for other places, those unrestrained and wandering gods, with joyful minds, enjoy viewing the forests and nearby woods, together with their companions, delighting in lotus ponds, rivers, and dense thickets. Those gods, enjoying the fruits of their well-performed deeds, do not become satiated with such incomparable and abundantly prosperous divine pleasures, solely because of the nature of the darkness of distraction caused by the fault of distraction. Their nature never completely diminishes. Even if they are satisfied by worldly pleasures or dominated by the nature of distraction, the senses never become free from craving. The gods, with the five desirable qualities of divine substances, increase day by day, creating wonders in successive order, conforming to the mind, being incomparable and endowed with virtues, therefore they never feel satisfied. Just as water never satisfies the ocean. Likewise, the gods also love their own kind during that time, and because of the abundance of various pleasures, they wander in the forests and nearby woods, being completely carried away by the flood of desire, and they rejoice together with their companions, until those evil deeds they have done and accumulated are exhausted. Once those evil deeds are exhausted, they will die and be reborn from the race of gods. After being reborn, just as karma leads them near, just as those gods are completely bound by the ropes of karma.
Tibetan
་ཅིང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་ བུའི་བདེ་བ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་ནས་སླར་ཡང་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་དང་དུད་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །དེ་དག་གི་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་སུ་གྱུར་པ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ནས་དེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མཆོག་ཏུ་སྐྱིད་དེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བའི་རིགས་སུ་གར་དང་གླུ་དང་དགོད་པ་དང་འགྱིང་བག་དང་བཅས་པར་སྐྱེའོ། །མཆོག་ཏུ་སྐྱིད་དེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཡང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་པི་བང་དང་རྒྱན་དང་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་དང་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་ལྗོངས་ཀྱི་མཆོག་དག་ཏུ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱལ་པོའམ་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཡང་རུང་སྟེ་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའམ་ཀཽ་ཤ་ལ་འམ་གླིང་ཕྲན་དག་ཏུ་ཡང་ལས་དེའི་རྒྱུ་འཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དག་གིས་སོ། །འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ཅན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་རིགས་ཇི་སྲིད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་སྟེ་ས་བདུན་པ་རྫོགས་སྷོ།། །།ཡང་དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་དེས་འཐབ་བྲལ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ས་གཞན་ལ་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཐབ་བྲལ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བསྡམས་པར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་ངོ་། །ས་དེ་ལ་ལས་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེས་མཐོང་བ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་བ་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་སླུ་བ་མེད་པ། འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་ཤེས་རབ་ལྷག་པ་དེས་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བས་ལྷར་སྐྱེ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གིས་མཆོག་ཏུ་དགེ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། གུས་པ་ལེགས་པར་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཞུ་བར་གྱུར་པས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ཡང་རྣམ་པར་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གིས་སྔོན་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ པའི་འཁྲིག་པ་ཐོས་ནས་ཆགས་པར་བྱེད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་གྱུར་ནས་ཡུལ་གྱི་སྲེད་པས་འཁྲིད་པར་གྱུར་པའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མྱོང་བར་མི་བྱེད་
Chinese
而且像那样的快乐也会完全消失，再次投生到地狱、饿鬼和畜生中。如果他们做了善业，凭借那将在其他次数中体验到的业，他们会投生为人，并在阎浮提洲变得极其快乐，投生到最高贵的种姓中，伴随着舞蹈、歌唱、欢笑和骄傲。他们会变得极其快乐。男子会带着花环、琵琶、珠宝、美好的服饰和极其卓越的形貌，拥有圆满和卓越，在最美好的地方附近出生，无论是国王还是国王的大臣，无论是在迦尸国（Kashi）还是拘萨罗国（Kosala），或者在各个岛屿上，都是凭借那业的相应果报。总集了光芒四射的天神们的所有天神种类，第七地圆满了。再次，比丘，了知业的果报成熟，他会遍观无诤天神的其他土地。他通过听闻而产生的智慧，看到无诤天神的土地是如何被名为“被束缚而游走”所约束的。在那土地上，众生凭借何业而生，他看到那极其清净的成熟，那产生白色快乐的业的果报不会欺骗，圣者喜悦的布施和殊胜的智慧，会将令人厌恶的欲望转化为令人满意的果报，例如，使之投生为天神。如果以何种令人厌恶的欲望和令人满意的欲望作为投生为天神的果报，那就是，那些以极其善良的心态，极其清净地行事，以恭敬而生起的融化的心，完全断除了杀生和不予而取，就像之前一样。对于邪淫也加以断除，例如，那些曾经在其他生世中体验过性行为，听到性行为后产生贪恋，并且被沉溺于欲望的心所彻底损害，被对境的渴求所引导的欲望，也不会去体验。
English
And even that kind of happiness will completely disappear, and they will be reborn again in hells, pretas, and animals. If they have done good deeds, by the karma that will be experienced in other times, they will be born as humans, and in Jambudvipa they will become extremely happy, born into the highest noble caste, accompanied by dancing, singing, laughter, and pride. They will become extremely happy. Men will be born near the most beautiful places with garlands, lutes, jewels, beautiful clothes, and extremely excellent forms, possessing perfection and excellence, whether as kings or ministers of kings, whether in the country of Kashi or Kosala, or on various islands, by the corresponding fruits of that karma. The entire collection of all kinds of radiant gods is complete, the seventh ground is complete. Again, monks, knowing the ripening of the fruits of karma, he will look all around at the other lands of the gods of non-contention. Through the wisdom arising from hearing, he sees how the land of the gods of non-contention is constrained by what is called "bound and wandering." On that land, by what karma beings are born, he sees that extremely pure maturation, the fruit of the karma that produces white happiness does not deceive, the almsgiving that pleases the noble ones and the superior wisdom will transform hateful desires into satisfying fruits, such as causing them to be born as gods. If what kind of hateful desires and satisfying desires are the fruit of being born as gods, it is that those who, with an extremely virtuous mind, act extremely purely, with a melting heart arising from reverence, completely abandon killing and taking what is not given, just as before. They also abandon sexual misconduct, such as those who have experienced sexual intercourse in other lifetimes, become attached after hearing about sexual intercourse, and are completely harmed by a mind indulged in desire, and do not experience desires led by craving for objects.