Tibetan
ས་ཚལ་གྱི་གསེབ་ཏུ་སོང་ནས་ཇི་ལྟར་དེ་ལྷ་མོས་རོལ་མོ་བྱས་པ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་སྙན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་ལྡང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པར་འདོད་ན་དེ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷའི་རིས་མན་ཆད་ཀྱི་མདོག་དཔེ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ལས་ལངས་ནས་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ལྡང་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བསིལ་བ་འདོད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་བཟོད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསིལ་བ་ལྡང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་དམ། དེ་བཞིན་དུ་བཻ་ཌཱུརྱའི་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལྟ་བར་འདོད་དམ། དེ་བཞིན་དུ་དངུལ་གྱིའམ། དེ་བཞིན་དུ་འཛམ་བུའི་ཆུ་བོའི་གསེར་གྱིའམ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེལ་གྱིའམ། དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ཆུ་བོ་དང་། འབབ་ཆུ་དང་། ལྟེང་ཀ་དང་། ཚལ་དང་། ཉེ་བའི་ཚལ་བྱ་ དང་མེ་ཏོག་ཉམས་དགའ་བའི་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལྟ་བར་འདོད་པ་དང་། ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་རླུང་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། བདེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ལྡང་བར་བྱེད་དོ། །ཚལ་དང་ཉེ་བའི་ཚལ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་དང་། རི་ཁྲོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྔ་མ་བཞིན་ཁྱེར་བར་ཡང་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་རླུང་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དག་འདོད་པ་ལྔ་ལ་དགའ་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་བར་བྱེད། རྩེ་བར་བྱེད། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྲག་དོག་དང་འཐབ་མོ་དག་གིས་སྐྱོ་བ་མེད་པ། ཕན་ཚུན་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ། ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མེད་པ་རྣམས་ཡིད་གཅུགས་ཤིང་གནས་དེ་དག་ལ་ཡིད་ཞུགས་པ། རང་གི་ལས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་རང་གི་ལས་ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱའི་འབུར་ལྟ་བུར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་ལྟར་རླུང་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་དང་བྲལ་བའི་ཤུགས་འབྱུང་ལ། ཤུགས་ཟད་ནས་ས་ལ་འབབ་པ་དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་། བཟང་པོ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་རྣམ་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབྱུང་བའི་ཤུགས་སྤྱད་ལ། དེ་ནས་ཡང་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཟད་ནས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དེ་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ལས་སྐྱེ་ཞིང་ལས་ལ་རྟོན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་ལས་བྱས་པ་དེ་ལྟར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དེས་ལས་དེ་དག་མཐོང་ནས་འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཉི་མའི་རྗེས་སུ
Chinese
進入花園的縫隙後，就像女神演奏的音樂，即使是很小的聲音也不會變得悅耳一樣升起。如果想要非常香的味道，那麼就從他化自在天以下的，具有無與倫比色彩的眾神那裡升起，並在那些神祇面前升起。如果想要涼爽，那麼就像那樣，對於他們身體能忍受的各種涼爽就會升起。如果想要去其他地方呢？同樣地，想要看毘琉璃須彌山的頂端嗎？同樣地，想要看白銀的，同樣地，想要看瞻部河的金子的，同樣地，想要看水晶的，同樣地，想要看花朵和果實，河流和瀑布，池塘和花園，以及靠近花園的鳥類和花朵令人愉悅的各種地方嗎？對於想要被各種女神環繞而行的諸神，就會升起具有風聲和氣味，以及各種快樂的那些事物。花園和靠近花園的地方，苦行的花園和各種隱居處，也像之前一樣被帶走。這樣，風的到來和離去，與喜愛五欲的諸神一起歡樂，嬉戲，完全享用。沒有嫉妒和爭鬥的憂愁，互相成為朋友，互相沒有損害，心意專注並投入於那些地方，被自己的業力所轉化的人們感到快樂。在天界，諸神以自身下等、中等和上等的業力，像印度芥菜籽堆一樣產生業果。就像風產生了遠離嫉妒和吝嗇的力量，力量耗盡後落到地上那樣，只要下等、中等和上等的業力被完善地執行，就會使用產生的力量。然後，當完善的業力耗盡後，就會從那個天界死去。眾生從業的生處而生，並依賴於業力，就像做了什麼業就會去往哪裡一樣，眾生的出生不是沒有原因而產生的。比丘看到那些業後，這樣以偈頌說道：就像太陽之後
English
Having gone into the gaps of the flower garden, it rises in such a way that even the smallest sound, like the music played by the goddess, does not become pleasant. If one desires a very fragrant scent, then it rises from those gods below the Paranirmitavasavartin, who possess incomparable colors, and rises in the presence of those gods. If one desires coolness, then just as it is, such coolness arises that is tolerable to their bodies. If one desires to go to another place? Likewise, does one desire to see the summit of Mount Meru made of lapis lazuli? Likewise, of silver? Likewise, of gold from the Jambu River? Likewise, of crystal? Likewise, does one desire to see various places delightful with flowers and fruits, rivers and waterfalls, ponds and gardens, and birds and flowers near the gardens? For the gods who desire to be surrounded by various goddesses and go forth, those things arise that possess the sound of wind and scent, and various pleasures. Gardens and places near gardens, gardens of asceticism and various retreats are also carried away as before. Thus, the coming and going of the wind, together with the gods who delight in the five desires, rejoice, play, and fully enjoy. Without the sorrow of jealousy and strife, having become friends with each other, without harming each other, with minds focused and engaged in those places, those who are transformed by their own karma are happy. In the world of the gods, the gods, with their own inferior, middling, and superior karma, produce the fruits of karma like a heap of Indian mustard seeds. Just as the wind arises with the force of being free from jealousy and stinginess, and having exhausted its force, falls to the ground, so as long as the inferior, middling, and superior forms of karma are perfectly executed, the force that arises is used. Then, when the perfectly executed karma is exhausted, one will die from that world of the gods. Sentient beings are born from the place of birth of karma and rely on karma, and just as one goes according to what karma one has done, the birth of sentient beings is not produced without a cause. Having seen those karmas, the monk spoke in verses thus: Just as after the sun
Tibetan
་དུས་འགྱུར་ཞིང་། །ཇི་ལྟར་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞིང་རྣམས་སྐྱེ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་གིས་ལུས་ཅན་བཅིངས་པ་རྣམས། །ཚེ་རབས་གཞན་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །རྣམ་པར་ཆགས་པ་མང་པོའི་ལས། །རྣམ་གསུམ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱིས་བཅིངས། །ཇི་ལྟར་སྦྲང་རྩི་དུག་དང་ཟས། །འདྲེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་ལྷ་ཡི་བདེར་གཏོགས་པ། ། མཐར་ནི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྤོངས། །གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་འཆི་བ་ན། །བསོད་ནམས་ཟད་དེ་དམན་པ་ནི། །རང་གི་ཆུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས། །དེ་འདྲ་བ་ནི་དཔེ་མེད་དོ། །ལེགས་བྱས་ཟད་དེ་དམན་པ་ནི། །སྒྲོན་མ་འབར་བ་ཟད་པ་ལྟར། །ལྷ་ཁྱོད་གང་དུ་འགྲོ་འགྱུར་ཞེས། །སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྐྱེད། །སྲེད་པའི་དུག་གིས་རྣམ་བསྲེགས་ཤིང་། །མྱ་ངན་གྱིས་ནི་སེམས་ཉམས་ཏེ། ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་དམན་པ། །ལྷ་ནི་ལྟུང་བ་དག་གིས་འཇིགས། །འདོད་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སླུ་བྱེད་དེ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བདེ་མྱངས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཏོང་། །དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཆེ། །ལྷ་ཡི་ཡུལ་ནས་ལྟུང་བ་ན། །སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་དམྱལ། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །སྲེད་པས་འཁོར་བ་ཀུན་བྱས་པ། །འབར་བའི་ཕྲེང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྲུགས། །སྲིད་པའི་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་འཆི་བའི་མཐའ། །དེ་བཞིན་ས་སྟེང་འཆི་བའི་མཐའ། །འཁོར་བ་ལས་ནི་མི་འབྱུང་བས། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་སྤོངས། །སྐྱེ་བོ་བག་མེད་དགའ་བ་གང་། །དེ་ནི་ཐར་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། །བག་མེད་དུག་གིས་རྨོངས་པ་ནི། །དེ་ལ་མྱ་ངན་འདས་པ་རིང་། །བག་མེད་དགྲ་ཡི་མཆོག་ཡིན་པས། །བག་མེད་རྣམས་ལ་ཆགས་མ་བྱེད། །ཤིན་ཏུ་བག་མེད་ལྷ་རྣམས་ནི། །ཡང་དང་ཡང་དུ་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །གནས་གསུམ་འཁྲུལ་འཁོར་འཁོར་བ་ལྟར། །འཁྲུལ་འཁོར་ལས་ཀྱིས་འཁྱམ་པར་བྱེད། །དེ་བས་སྲེད་པའི་ཆགས་པ་སྤོངས། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཞི་བའི་གནས། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དེས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་ལྟུང་བར་མཐོང་ནས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལོ། །རླུང་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དེ་དག་ལ་ལས་ཀྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་ཅིང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་དེའི་ལེགས་པར་བྱས་ པའི་ལས་ཟད་པར་མ
Chinese
时节变迁，犹如时节更替田地生长，如是业力牵引产生轮回。无因则无果。凡是束缚有情众生者，来世皆是空虚。种种执着所造之业，为三界轮回所缚。犹如蜂蜜、毒药与食物，混合则应彻底舍弃。如是属于天界的安乐，最终亦应舍弃堕落。当痛苦死亡来临之际，福报耗尽而衰败时，自己的妻妾也会离弃。此情此景，无与伦比。善行耗尽而衰败时，犹如灯火燃尽。天神啊，你将去往何处？极度引发巨大痛苦。被贪欲之毒彻底焚烧，心为忧伤所损，身语行为卑劣，天神为堕落所惧。诸欲皆是极度欺骗，如何享受安乐，亦将如何彻底失去。彼等痛苦极为巨大。从天界堕落之时，所生巨大痛苦，其差别甚至十六地狱亦无法比拟。贪欲造就一切轮回，被燃烧的锁链所搅动。为有之枷锁所束缚，众生皆堕恶趣。天界亦有死亡之尽头，如同地上亦有死亡之尽头。无法脱离轮回，见苦而彻底舍弃。凡是放逸享乐之人，无法获得解脱。被放逸之毒所迷惑者，远离涅槃。放逸乃是最大之敌，切莫贪恋放逸。极度放逸之天神，一次又一次堕入地狱。三界如轮旋转，轮回为业力所驱使。因此，舍弃贪欲之执着，远离贪欲乃是寂静之地。如是，比丘见天界之尽头乃是堕落，故而远离贪欲。观彼等行于空中的天神之无常，以及彼等安乐乃为业力所生，与无常相连。天神们亦是直至彼等善业耗尽为止。
English
Seasons change, just as fields grow following the seasons. Likewise, births occur following karma. From no cause, there can be no birth. Those who bind sentient beings, their future lives are utterly empty. The deeds of many attachments, are bound by the three realms of existence. Just as honey, poison, and food, when mixed, should be completely abandoned. Likewise, that which belongs to the bliss of the gods, ultimately abandon its fall. When suffering and death come, when merit is exhausted and diminished, one's own consorts will abandon you. Such a thing is unparalleled. When good deeds are exhausted and diminished, like a burning lamp that is extinguished. "O god, where will you go?" Great suffering is greatly increased. Utterly burned by the poison of craving, and the mind weakened by sorrow, with base actions of body and speech, the gods are terrified by those falls. Desires are utterly deceptive, however much pleasure is experienced, that much is completely relinquished. Those sufferings are exceedingly great. When falling from the realm of the gods, whatever great suffering arises, the difference of that, even the sixteen hells cannot bear. Craving has created all of samsara, stirred by chains of fire. Those sentient beings bound by the fetters of existence, go to the lower realms. The world of the gods has an end in death, likewise the earth has an end in death. Since one does not arise from samsara, seeing suffering, completely renounce it. Whoever is delighted in heedless joy, will not attain liberation. Those deluded by the poison of heedlessness, are far from nirvana. Heedlessness is the best of enemies, do not be attached to the heedless. The exceedingly heedless gods, fall into hell again and again. The three realms are like a turning wheel, the turning wheel is driven by karma. Therefore, abandon the attachment of craving, freedom from desire is the place of peace. Thus, that monk, seeing the end of the world of the gods as a fall, became detached from desire. He contemplates the impermanence of those gods who move in the air, and that those pleasures are produced by the cause of karma and are connected with impermanence. Those gods also, for as long as their well-done deeds are not exhausted.