Tibetan
། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། བླ་ན་མེད་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཆོས་འཆད་པ། ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། ཞི་བའི་ཆོས་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ནི་གཟུགས། གཟུགས་འདི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ། གཟུགས་འདི་ནི་འགོག་པ། གཟུགས་འདི་ནི་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ཐོས་ནས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཚལ་དེ་ན་འཁོད་པ་ གང་ཡིན་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་མཐོང་བ་དེས། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། བླ་ན་མེད་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། དེ་སུ་ཞིག་ཡིན། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དེ་དག་གིས་སླར་སྨྲས་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བྱུང་བ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དག་ལས་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་ག་ལ་བ་དེར་འགྲོ་བར་བྱེད་དེ། ལྷ་དེ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ནས་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་སྐྲག །མིའི་འཇིག་རྟེན་ནས་འཆི་བས་འཇིགས་སྐྲག །དུད་འགྲོའི་འཇིག་རྟེན་ན། གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བས་འཇིགས་སྐྲག །ཡི་དགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ན་བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་སྐྲག །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་ན་གནོད་པས་འཇིགས་སྐྲག་སྟེ། དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ལྔ་རྣམས་ན་འཇིགས་པ་ལྔ་ཡོད་པར་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛེས་པ། གསལ་བ། དབང་པོ་ཞི་བ། ཐུགས་ཞི་བ། དུལ་བ་དང་ཞི་གནས་མཆོག་བརྙེས་པ། དུལ་བ་དང་ཞི་གནས་དམ་པ་བརྙེས་པ། སྐྱེས་བུ་གླང་པོ། སྐྱེས་བུ་ཅང་མཁྱེན་པ། གསེར་གྱི་ཕུང་པོ་ལྟར་གཟི་བརྗིད་འབར་བ། ཉི་མ་གཉིས་པ་ལྟར་འོད་གསལ་བ། རི་རབ་ལྟར་བརྟན་པ། མཚོ་ལྟར་ཟབ་པ། གསེར་གྱི་རི་བོ་ལྟ་བུ་ཤིང་ལྗོན་པའི་དྲུང་ན་བཞུགས་པ་དེས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ངོ་། །ལྷའི་ཡང་ལྷ་རྣམས་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མཐོང་ནས་དད་པ་སྐྱེས་པའི་ལྷ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོ
Chinese
世间有正等觉佛陀，具足明行，善逝，世间解，无上士，调御丈夫出现，彼说法，初善，中善，后善，义善，文句善，无杂染，圆满，清净，具足一切安乐，此寂静之法如是：此乃色，此色乃集起，此色乃灭尽，此色乃灭尽之道。听闻此后，于如镜之园林中安住者，见自身业果之相，对诸世间守护者说道：佛陀薄伽梵出现于世间，阿罗汉，正等觉佛陀，具足明行，善逝，世间解，无上士，调御丈夫，彼为何人？彼时诸世间守护者复说道：此出现于赡部洲者，乃为一切有情宣说正法者。其后，彼天人闻诸世间守护者如是说已，便往赡部洲而去。彼天人于天界中，怖畏死亡之痛苦；于人间，怖畏死亡；于畜生界，怖畏互相啖食；于饿鬼界，怖畏饥渴之痛苦；于地狱众生中，怖畏损害。如是见五趣中各有五种怖畏。遂往诣薄伽梵处。薄伽梵容貌端严，光明焕发，诸根寂静，心意寂静，调柔且已证得最胜寂止，调柔且已证得殊胜寂止，大丈夫，大智者，如金聚般光辉炽盛，如二日般光明照耀，如须弥山般稳固，如海般深邃，如金山般于树下安住，彼遥见之。诸天中之天见如是之相，生起信心，往诣薄伽梵处，顶礼薄伽梵双足，
English
In the world, there appeared a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, an unsurpassed one, a tamer of men. He taught the Dharma, which is good in the beginning, good in the middle, and good in the end, with good meaning and good words, unadulterated, complete, pure, and endowed with all happiness. This peaceful Dharma is as follows: This is form, this form is the origin, this form is the cessation, this form is the path to cessation. Having heard this, the one who was dwelling in the mirror-like garden, seeing the appearance of the fruit of his own actions, said to those protectors of the world: The Buddha, the Bhagavan, has appeared in the world, an Arhat, a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, an unsurpassed one, a tamer of men. Who is he? Then those protectors of the world said again: This one who has appeared in Jambudvipa is the one who teaches the Dharma to all sentient beings. Then, having heard this from those protectors of the world, that god went to Jambudvipa. That god was frightened by the suffering of death in the world of the gods; in the world of humans, he was frightened by death; in the world of animals, he was frightened by being eaten by each other; in the world of pretas, he was frightened by the suffering of hunger and thirst; in the hell realms, he was frightened by harm. Thus, seeing that there are five fears in each of the five realms, he went to the Bhagavan. The Bhagavan was beautiful, radiant, his senses were pacified, his mind was pacified, he was tamed and had attained the supreme peace, he was tamed and had attained the excellent peace, a great man, a great wise one, blazing with glory like a heap of gold, shining like a second sun, stable like Mount Meru, deep like the ocean, like a golden mountain, he was sitting under a tree, and he saw him from afar. The god of gods, seeing such a sight, generated faith, went to where the Bhagavan was, touched the two feet of the Bhagavan, and prostrated.