Tibetan
་པར་འདུག་ལ་བདེ་བ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ལགས། བདག་ཅག་གི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཁྱོད་ལགས་ཏེ། དེ་བས་ཆེས་མཐུ་ཆེ་ཞིང་ཆེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་ལགས་ཀྱིས་བདག་ཅག་དོང་ལ། དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་གཡུལ་འགྱེད་པར་བགྱིའོ། །དེའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡང་གཞོམ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་སྒྲ་གཅན། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱིས་རྦད་ནས་ཁྲོས་ཏེ་ སྐད་འབྱིན་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་འོད་ཅན་དེ་ནས་རིངས་པར་བྱུང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དེས་སྐད་ཕྱུང་བ་དེའི་ཚེ། རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ན་རེ། གནམ་གྲུམ་པ་འདི་ནི་ལྷའི་ལྟས་ཡིན་ཏེ། ལོ་ལེགས་པར་འགྱུར་རོ། །ལོ་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ལ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ལ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །མཚོན་གྱིས་འགྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཚོན་གྱིས་འགྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་དག་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་ཅིང་ཞི་བ་དང་། བདེ་ལེགས་སུ་བྱ་བ་དག་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་སྒྲ་གཅན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་གྲོང་ཁྱེར་འོད་ཅན་ན། ནོར་བུ་རྣམས་འོད་གསལ་བར་འདུག་པ་ཙམ་དུ་བདག་གི་ཕོ་བྲང་འོད་ཅན་འོད་གསལ་བར་འགྱུར་ལ། འོད་མི་གསལ་ན་ནི་དེ་འོད་ཀྱང་ཞན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་བྱེད་པ་ཡང་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་ཟླ་བ་ཉ་བ་དང་ཉི་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་གཉིས་རེ་རེ་ནས་བསྒྲིབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། དེ་བློ་དེ་ལྟ་བུས་གལ་ཏེ་ཉིན་པར་བྱུང་ན་ནི་དེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལག་པ་ཡ་གཅིག་གིས་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དོ། །ལག་པ་ཡ་གཅིག་གིས་ནི་རི་རབ་ཀྱི་ཟོམ་ལ་ནོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལག་པ་མཐོང་ནས། འཐབ་པའི་ཕྱིར་ཆ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་དུད་འགྲོར་གཏོགས་པ་ཡིན་པས་སྙིང་སྟོབས་ཆུང་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་ལུས་ཅན་དག་མཐོང་ནས་དེ་བག་ཚ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ཕྱིར་སའི་འོག་ཏུ་གྲོང་ཁྱེར་འོད་ཅན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ན་ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་ལ་གཟའ་འཇུག་པ་དང་། གནམ་གྲུམ་པའི་རྒྱུ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་དེ། ལྷ་མ་ཡིན་ཆེན་པོ་སྒྲ་གཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་བརྟགས་ན། འདི་ལྟར་དེའི་གྲོང་ྲ་བ། བླ་མ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོར་བྱེད་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་ཅིང་ལྟ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅི་ནུས་སུ་བསྲུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ན་གཞན་གྱི་རྩྭ་ཙམ་ཡང་རྐུ་སེམས་དག་གིས་ལེན་པར་མི་བྱེད་ལ་སྦལ་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་དུན་དྷུ་བྷ་རྣམས་ལ་ཡང་ལྟ་ཞིང་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་དེ་དག་གསད་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་ནས་གང་གི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཅེས་ཆེན་དམ་པ་ནི་སྲོག་ཡིན་ཏེ། གཞི་དེ་ཡིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་འབད་དེ་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཟས་ཀྱི་བདེ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གལ་ཏེ་ཤའམ་ཁ་ཟས་གཞན་ཞིག་བླངས་པ་དང་གང་གིས་དེའི་སྲོག་ཆད་དེ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཚ་བའི་རྐྱེན་ནམ། ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིན་བུས་གང་ལ་སྲིན་བུ་དེ་དག་དེ་ནས་ཕྱུང་ན་ནི་གོར་མ་ཆག་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བས་བདག་ནི་ཤི་ཡང་བླའི། སྲོག་ཆགས་འདི་དག་ནི་འཆི་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ཆད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་ནས། དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་ཀྱི། ཁ་ཟས་དེ་དག་ལས་སྲིན་བུ་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྡུལ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་ཞིང་རྒྱུ་ཚོལ་བ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་ཕན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་དེ་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དེ་ལས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། ཞིང་ངམ་ཀུན་དགའ་ར་བའམ་གྲོང་རྡལ་དག་ལ་གདབ་པར་བསྡོགས་པའི་བ་ལང་གི་ལྕི་བའི་ཐལ་བ་ཙམ་ཡང་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་ཡང་སྤོང་བར་བྱེད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་འདྲེས་པ། མ་ནོགས་པ་སྡིག་པ་མེད་པ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ལས་ལུས་དང་བྲལ་ནས་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་མ་འདྲེས་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཉི་མ་བས་ལྷག་ལ་རང་གི་འོད་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་དེ་ལས་ལེགས་པར་བྱས་ཤིང་བྱས་པ་བསགས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུས་ལྷའི་བདེ་བ་དུ་མ་དག་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་ཕྲེང་བ་དང་གོས་གྱོན་པ། ལྷ་འབུམ་སྙེད་ཀྱི
Chinese
安住，享受诸般安乐。如是，诸天之王乃是 कौशिक。我等之王乃是汝，因此，汝最强大且最具神通，故我等当与具权势之诸天交战，亦当摧毁彼之都城。如是说。如是，非天之主罗睺，被非天众激怒，发出巨响，迅速离开光辉之都。彼发出巨响之时，论理者们说：此天鸣乃是天之预兆，预示着丰年，或预示着歉年，或对国王有利，或对国王不利，或将发生战争，或将不发生战争。彼等行着祭祀，做着息灾与安乐之事。其后，非天之主罗睺如是思忖：光辉之都中，宝珠们光芒闪耀，我的宫殿亦将光芒闪耀；若光芒不显，则其光亦将黯淡。诸天之光辉亦如宝珠，即满月与太阳。我当一一遮蔽彼二之轮。如是行持，则诸天之光辉将消失。如是思忖，若此念于白日生起，则彼如先前一般，一手遮蔽日轮，一手触碰须弥山之顶。其后，诸天见彼之手，便准备战斗。其后，彼因属于畜生道，故心力羸弱，又见诸天之身以各种珍宝庄严，具光辉之身，便心生畏惧，退回地下的光辉之都。此乃日、月被罗睺遮蔽，以及天鸣的第二个原因。其后，复有比丘，知晓业果成熟，思忖非天大主罗睺之安乐，彼以闻所生之智慧观察，如是，彼之都……ྲ་བ། 恭敬侍奉上师们，成为听闻和观看神圣佛法之人，尽力守护布施和戒律。当他走在路上时，不会以偷盗之心拿取他人的哪怕是一根草，并且会观察和思考青蛙和顿度巴等生物。“我不会杀死它们”，因为一切生物最珍贵神圣的就是生命。将此作为唯一的念头，尽力保护生物。如何算是断除了杀生呢？为了食物的安乐，如果取了肉或其他食物，导致其死亡并发生变化，或者因为炎热，或者因为时间长久而生虫，如果把那些虫子从食物中拿出来，它们肯定会死亡，因此“我宁愿自己死去，也不让这些生物死去，不让生物的生命断绝”，他会舍弃自己的生命，也不会把虫子从食物中拿出来。因此，那位神圣之人会像害怕微尘般的过失一样，努力寻求善行。如何算是断除了不予取呢？如此，那位善良之人，一心利益一切众生，心想从他人之物中拿取，就会变成不予取，因此，即使是田地、寺院或城镇中，准备播种的牛粪灰尘，也不会拿取。如此，他会断除极其微小的不予取，奉行不杂染、不混淆、无罪、无过的戒律。他如此行持，从身体脱离后，就会在善趣，三十三天界诸天众中，生于不杂染之地。在那里出生后，他会拥有极大的快乐，身体胜过太阳，拥有自身的光芒，比那样的天神还要好，因为他会各自如实地体验所作所为积累的果报，从而体验诸多的天界快乐。他会穿戴天界的饰品和衣物，拥有成千上万的天神。
English
residing and experiencing all kinds of happiness. Thus, the king of the gods is Kauśika. Our king is you, therefore, you are the most powerful and possess the greatest magical abilities, so we should wage war against the gods with power, and we should also destroy their city. Thus they say. Thus, the lord of the Asuras, Rāhu, being provoked by the Asuras, utters a loud sound and quickly departs from the city of light. When he utters that sound, the logicians say: This thunder is a sign from the heavens, foretelling a good year, or foretelling a bad year, or it will be favorable to the king, or it will be unfavorable to the king, or there will be war, or there will be no war. They perform sacrifices, doing things for pacification and well-being. Then, the lord of the Asuras, Rāhu, thinks thus: As long as the jewels in the city of light are shining brightly, my palace will also shine brightly; if the light is not bright, then its light will also dim. The light of the gods is also like jewels, namely the full moon and the sun. I shall obscure each of those two orbs. Having done so, the light of the gods will disappear. Thinking thus, if this thought arises during the day, then he, as before, with one hand obscures the solar orb, and with the other hand touches the summit of Mount Meru. Then, the gods, seeing his hand, prepare to fight. Then, because he belongs to the animal realm, his courage is weak, and seeing the bodies of the gods adorned with various precious jewels, bodies of splendor, he becomes fearful and retreats back to the city of light beneath the earth. This is the second cause of the eclipse of the sun and moon by Rāhu, and of thunder. Then again, a monk who knows the ripening of the fruits of karma contemplates the happiness of the great Asura lord Rāhu, and he investigates with the wisdom born of hearing, thus, his city...ྲ་བ། He serves the lamas with reverence, becomes one who listens to and contemplates the sacred Dharma, and strives to uphold generosity and discipline to the best of his ability. When he goes on the road, he does not take even a blade of grass belonging to others with a thieving mind, and he observes and contemplates frogs and other creatures like the dundubha. Thinking, "I will not kill them," because the most precious and sacred thing for all living beings is life. Keeping this as his sole focus, he makes great efforts to protect living beings. How is it that he has abandoned killing? For the sake of the pleasure of food, if he takes meat or other food that causes its death and changes it, either because of the heat or because of the passage of time, it becomes infested with worms. If those worms are taken out of the food, they will certainly die. Therefore, "I would rather die myself than let these creatures die, and not let the lives of living beings be cut short." He gives up his own life, but he does not take the worms out of the food. Thus, that holy person fears even the slightest fault like dust and strives to seek virtue. How is it that he has abandoned taking what is not given? Thus, that virtuous person, who is dedicated to benefiting all sentient beings, thinking that taking from the possessions of others would become taking what is not given, he does not take even the ashes of cow dung that are prepared for planting in fields, monasteries, or towns. Thus, he abandons even the slightest taking of what is not given and practices discipline that is unmixed, unconfused, without sin, and without fault. By practicing in this way, when he departs from the body, he will be born in a pure place among the gods of the Thirty-Three Heavens in the realm of bliss. Having been born there, he will possess immense happiness, his body will surpass the sun, and he will have his own light. He will be better than that god because he will individually and accurately experience the results of his accumulated actions, and thus experience many divine pleasures. He will wear divine garlands and garments, and he will have hundreds of thousands of gods.