Tibetan
ཀྱི་ཚེ། །གནོད་དང་བྲལ་ཏེ་འཇིགས་པ་མེད། །གང་ཞིག་རིང་ནས་བག་མེད་པས། ། བློ་ངན་འཇིགས་པར་མི་སེམས་པ། །ཕྱི་ནས་ཉོན་མོངས་བྱུང་ཚེ་དེ། །ཕྱི་ནས་གདུང་བས་སྲེག་པར་འགྱུར། །ལྷ་ཡུལ་ནས་ནི་ངེས་པར་གོ །ཀུན་ནས་དངོས་པོ་ལྷུང་བར་འགྱུར། །འདོད་པའི་དབང་གྱུར་དེ་རིག་ན། །འདི་ལ་ནམས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད། །སེམས་ཅན་འདོད་པས་བསླུས་པ་དང་། །འདོད་པས་རྣམ་པར་རྨོངས་པ་དང་། །འདོད་པའི་ཞགས་པས་དྲངས་གྱུར་པ། །དེ་དག་རྟག་ཏུ་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་འདི་རིག་ནས། །བདག་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཡིད། །ཤིན་ཏུ་དུལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །ལྷ་རྣམས་གདུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་དུག་དང་འདོད་ཤུགས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཟིན་པ་གང་། །འཆི་བདག་དབང་གྱུར་རྨོངས་པ་དེ། །སྐྱེ་བོ་འདོད་པའི་མེ་ཡིས་ཉམས། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་གཉེན་འདབ་དང་། །མཛའ་བཤེས་རྩ་ལག་གཉེན་འདུན་དང་། །འབྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ནི་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནི་འཆི་བར་ཉེ་གྱུར་ཏེ། །རི་བོ་བཞིན་དུ་ལྟུང་བ་ན། །བཟློག་པར་མི་ནུས་སྟོབས་ལྡན་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདྲེན་པར་བྱེད། །སྡུག་པ་དང་ནི་འདུ་གྱུར་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུའང་འབྲལ་བར་གྱུར། །དེ་ནི་རིག་ནས་ལྷ་མཆོག་གིས། །བག་མེད་རྣམས་ལ་ཆགས་མ་བྱེད། །དབང་པོ་རྟག་ཏུ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །འདིར་ནི་ནམས་ཀྱང་ངོམས་མི་མྱོང་། །ཇི་ལྟར་མེར་ནི་མར་བླུགས་བཞིན། །སྲེད་པ་རྟག་ཏུ་འཕེལ་བར་གྱུར། །འདི་ལྟར་སྒོ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྲེད་པའི་འཇིག་རྟེན་འཇིག་བྱེད་པ། །མི་རྣམས་རྟག་ཏུ་སེམས་དམྱལ་དང་། །ཡི་དགས་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་འཁྱམ། །འཆི་དང་སྐྱེ་བོའི་འཕྱང་མོ་ལ། །མི་མཁས་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་པ། །དེ་ནི་རིག་ནས་སྲེད་བྲལ་ཏེ། །འགྲོ་བ་མཆོག་ཏུ་དེ་འགྲོའོ། །བརྟན་པོ་བཅིངས་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །མྱ་ངན་བྲལ་ཞིང་གནོད་དང་བྲལ། །གང་ཞིག་སྲེད་པའི་དབང་མི་འགྲོ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་བདེ་བར་འདུག །གང་དག་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཡིད་ཉེ་བ། །མཁས་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ཞགས་པས་དེ་མི་འཆིང་། །གང་དག་ཡིད་ལ་མཚན་མ་མེད། །གང་དག་སྲེད་པས་ཡིད་བྱུང་བ། །དེ་ནི་དགོན་པའི་དྲི་མ་བྲལ། །བདེ་བ་འབྱུང་བའི་མཆོག་ཅིག་ཐོབ། །གང་དག་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱོ་ཞིང་། །གང་དག་བདེ་ལ་ཆགས་མི་བྱེད། །བདེ་སྡུག་ལས་ནི་གྲོལ་བ་དེ། །མྱ་ ངན་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འགྲོ། །བྱམས་པ་དང་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །མི་རྣམས་རྟག་ཏུ་
Chinese
之时，远离损害而无有怖畏。若人长久放逸者， 于恶慧不思惟怖畏，彼于后来烦恼生，彼于后来为苦所焚。天界之中定能知，一切事物皆堕落。若知彼为欲所使，则于此处亦无堕落。众生为欲所欺诳，为欲所令极愚昧，为欲之索所牵引者，彼等恒常堕地狱。恒常了知此烦恼，以于自有利乐之心，以极调柔之心者，诸天不为所恼害。以意之毒与欲力，若人于一切种皆摄持，彼为死主所使之愚者，众生为欲之火所毁损。临死之时亲眷与，友朋枝干亲族等，所有别离之痛苦生起，彼则不能够述说也。彼则临近于死亡，如山一般而堕落时，不能够遮止具力者，众人则牵引而行之。与可爱者相聚合，于一切种亦皆别离，彼则了知已，胜天神，勿于放逸者而贪著。诸根恒常于诸欲，于此处亦未曾有满足。如于火中注油般，贪爱恒常增长而生起。如是种种诸门径，贪爱能坏诸世间，众人恒常于心狱与，饿鬼畜生之中而游荡。于死与生之秋千上，不善巧之众生受烦恼，彼则了知已而离贪，彼则往诣于胜妙道。稳固者从系缚定解脱，离忧恼且离损害者，何人不行于贪爱之所使，彼则恒常安乐而住也。何人于一切时处中，于智慧而心亲近者，贤善彼则是生者，不为痛苦之索所系缚。何人于意无有相，何人于贪爱而意生，彼则远离于寂静之垢染，获得生起安乐之殊胜。何人不厌离痛苦，何人于安乐不贪著，从苦乐之中解脱者，往诣于寂灭之城市。以慈爱与悲悯心，众人恒常
English
At that time, there is no harm and no fear. If someone has been negligent for a long time, Not thinking of the fear of evil wisdom, when afflictions arise later, they will be burned by suffering later. It is certain to know from the heavenly realm that all things will fall. If you know that he is driven by desire, then there is no fall here either. Sentient beings are deceived by desire, made extremely foolish by desire, and those who are led by the noose of desire, they always fall into hell. Always knowing this affliction, with a mind that benefits oneself, with an extremely gentle mind, the gods will not be harmed. With the poison of the mind and the power of desire, whoever is possessed in all ways, that fool who is driven by the Lord of Death, sentient beings are destroyed by the fire of desire. At the time of death, relatives and, friends, branches, relatives, etc., all the suffering of separation arises, he cannot describe it. He is close to death, when he falls like a mountain, unable to stop the powerful, people will lead him away. Gathering with loved ones, in every way they are separated, he knows this, the supreme god, do not be attached to the negligent. The senses are always in desires, here there has never been satisfaction. Like pouring oil into a fire, craving always grows and arises. In this way, through various paths, craving destroys all worlds, people always wander in the hell of the mind, and among the hungry ghosts and animals. On the swing of death and birth, unskilled beings suffer from afflictions, he knows this and is free from greed, he goes to the excellent path. The steadfast one is definitely liberated from bondage, free from sorrow and free from harm, whoever does not go where craving drives, he always dwells in happiness. Whoever at all times and places, whose mind is close to wisdom, that wise one is born, he is not bound by the noose of suffering. Whoever has no characteristics in mind, whoever's mind arises from craving, he is free from the defilement of solitude, he obtains the supreme arising of happiness. Whoever does not tire of suffering, whoever does not cling to happiness, he who is liberated from suffering and happiness, goes to the city of Nirvana. With love and compassion, people always
Tibetan
སེམས་ལྡན་པ། །རྒྱུ་འབྲས་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དེ། །སྡུག་བསྔལ་ཞགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་། །གང་དག་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ། །ཡིད་མི་དགའ་སྟེ་སྐྱོན་སྤངས་པ། །དེ་དག་སྐྱོན་གྱི་འཇིགས་ལས་གྲོལ། །གནས་མཆོག་དམ་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །འདུ་བ་དག་ལ་འབྲལ་བ་ཡོད། །ལང་ཚོ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་རྒ། །འཚོ་བ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་འཆི། །གཞི་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་གནས། །ལྷ་ཡུལ་ནས་ནི་ལྟུང་བ་དེ། །མི་བཟད་ཁད་ཀྱིས་མངོན་དུ་འོང་། །དེ་ནི་བསམས་ཏེ་བག་མེད་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ནམས་ཀྱང་བསྟེན་མི་བྱ། །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་ཐབས་མེད་པས། །བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཚོལ་བྱེད་པ། །བྱེ་མ་རྣམས་ལས་འབྲུ་མར་ལྟར། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རྙེད་མི་འགྱུར། །བག་མེད་རྟག་ཏུ་དགའ་བ་གང་། །དེ་ལ་བདེ་བའི་སྐལ་བ་མེད། །སྡུག་བསྔལ་ཤིང་གི་དྲུང་གཅིག་པོ། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་བག་མེད་ཡིན། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ངེས་པ་ཉིད། །འདི་སྟེ་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་བསྟན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་ཟུང་ཤིག །ཕྱིས་ནི་གདུང་བར་མ་བྱེད་ཅིག །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་བླ་མའི་ཚིག །ཕན་པ་ཉིད་ནི་འཛིན་མི་བྱེད། །ཕྱིས་དེ་ཉོན་མོངས་བྱུང་བའི་ཚེ། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་གདུངས་པར་བྱེད། །བྱེ་བ་ཐེར་འབུམ་སྟོང་ཕྲག་དང་། །ས་ཡ་དང་ནི་དུང་ཕྱུར་དག །གྲངས་མེད་པ་ཡི་ལྷ་རྣམས་ནི། །བག་མེད་པ་ཡིས་རྣམ་པར་བསླུས། །ངེས་པར་མི་རྟག་མེ་ཡིས་སུ། །བསྐལ་མཐར་རི་མཆོག་འདི་སྲེག་ན། །དབུ་བ་ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུ་ཡི། །ལྷ་རྣམས་གང་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། །འདུ་བྱས་སྐྱེ་དང་གཡོ་བ་གང་། །དེ་ནི་སྲེད་པར་ཅུང་ཟད་མེད། །གང་ཞིག་རྟག་པའམ་བདེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་གནས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བག་མེད་པ་ཡིས་འཕྲོགས་པ་ཡི། །གསར་བྱུང་ལྷ་དེ་ལ་ནི་ཐབས་དུ་མས། །བརྒྱ་བྱིན་དེས་ནི་དེ་སྐད་ཕན་བཏགས་ཀྱང་། །དེ་ལྟར་ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཡང་མ་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་རིག་ནས་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །ལྷ་དེས་ཀྱང་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སིལ་སྙན་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་གླུ་དབྱངས་སྣ་ཚོགས་ལ་ཡིད་ཆགས་པའི་ལྷ་འབུམ་སྙེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ། ལྷ་དེ་རྣམས་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་རང་གི་གནས་ག་ལ་བ་དེར་འདོང་བར་བྱེད་དོ། ། ནགས་ཚལ་དང་། པད་མ་དང་། ཆུའི་ལྟེང་ཀ་དང་། པད་མའི་ཚལ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་དང་། འབབ་ཆུ་འབུམ་སྙེད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། བྱ་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད
Chinese
有心者啊！ 若能知晓那因果之理， 定能从痛苦的罗网中解脱。 那些对一切思虑， 心生厌恶而舍弃过失者， 彼等将从过失的怖畏中解脱， 将前往殊胜的圣地。 聚合终有离散时， 青春亦复恒常衰老， 生存亦复恒常死亡， 此等规律恒常存在。 从天界堕落之事， 将以不堪忍受之方式显现。 想到这些，放逸之事， 汝切莫亲近。 愚昧之人，因无计可施， 恒常寻求安乐， 犹如从沙中榨取油， 彼将恒常无法寻得。 无论何人，恒常耽于放逸， 彼无安乐之分。 痛苦之树的唯一树根， 便是极其不堪忍受的放逸。 佛法与非佛法之定性， 此乃我已向汝宣示， 汝当铭记于心， 莫待日后徒悲伤。 愚昧之人，对于上师之言， 利益之语不愿听从， 日后当烦恼生起之时， 将被自己的心所煎熬。 亿万百千无数倍， 以及百万与万万， 无量之天神， 皆被放逸所迷惑。 必定无常之火， 若于劫末焚烧此须弥山， 如同水泡般的诸天神， 又何须多言呢？ 凡是造作、生起与变动者， 彼对贪欲毫无兴趣。 无论何者，成为恒常或安乐， 彼之境地并不存在。 犹如被放逸所夺的新生天神， 纵然帝释天以诸多方便， 对其百般劝说， 然其连一句话也未听进去。 之后，帝释天知晓此事，便不再言语。 那天神也向帝释天以头顶礼拜， 被沉迷于铙钹、乐器之声及各种歌舞的成千上万天神所围绕， 与那些天神一同前往自己的居所去了。 看见了森林、莲花、水池和莲花池所庄严，发出天乐之声，极其赏心悦目，以及被无数瀑布所点缀，发出鸟鸣之声，极其悦意之景象。 诸天神以此供养。
English
O you who have a mind! Knowing the very nature of cause and effect, one will surely be liberated from the snare of suffering. Those who are displeased with all thoughts and abandon faults, they will be freed from the fear of faults and will go to the supreme sacred place. Gatherings have separations. Youth also always ages. Living also always dies. These foundations are always present. Falling from the realm of the gods will manifest in an unbearable way. Thinking of that, do not indulge in carelessness. Whatever fool, without means, always seeks happiness, like oil from sand, he will never find it. Whoever is always delighted in carelessness, he has no share of happiness. The only root of the tree of suffering is extremely unbearable carelessness. The certainty of Dharma and non-Dharma, this I have shown you. Hold it in your mind. Do not grieve later. Whatever fool does not heed the words of the Lama, which are beneficial, later, when afflictions arise, he will be tormented by his own mind. Billions, hundreds of millions, thousands, and millions and billions, countless gods are deceived by carelessness. Surely the impermanent fire will burn this supreme mountain at the end of the kalpa. What need is there to mention the gods who are like water bubbles? Whatever is created, arises, and moves, it has no interest in desire. Whatever becomes permanent or happy, its place does not exist. Just as the newly born god was robbed by carelessness, even though Indra benefited him in many ways, he did not grasp even a single word. Then Indra, knowing this, remained silent. That god also bowed to Indra with his head, surrounded by hundreds of thousands of gods who were fascinated by the sound of cymbals, musical instruments, and various songs and dances, and went with those gods to his own abode. He saw forests, lotuses, ponds, and lotus groves adorned with them, producing the sound of heavenly music, which was very delightful, and adorned with hundreds of thousands of waterfalls, producing the sound of birds, which was very pleasing. The gods offered this.