Tibetan
མ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བོང་སྐྱེད་དང་མདོག་དང་དབྱིབས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་འབུམ་གྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་དེ་ནས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ནས་ལྟུང་བ་ན་འོད་དེ་ཆུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་ཟད་པའི་དུས་སུ་འོད་ཆུང་ཞིང་མི་གསལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཆི་བའི་དུས་ན། འོད་དེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱ་བྱིན་གང་གི་འོད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེ་དག་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཤིང་། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་འཐབ་བྲལ་གྱི་ལྷའི་འོད་གང་ཡིན་པ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷས་གང་ཡང་བལྟ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སུམ་འགྱུར་དུ་འབྱུང་ལ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་གྱི་ཉིས་འགྱུར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་དེ་སྐད་ཐོས་པ་འདི་དག་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་དག་དེའི་ཚེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷ་དེ་འཆི་བ་ན་ནམ་མཁའ་དེ་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ནས་འོད་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལྷ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་། དེ་ལ་འཇིགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བདེ་ཆེན་དང་། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། །ངེས་པར་མཐར་ནི་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ལས་དང་འཐུན་པར་འབྲས་བུ་ནི། །རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཟིགས། །ལས་ཀྱིས་ལྷག་པར་ཁྱད་འཇུག་ལ། །འབྲས་བུའང་དེ་བཞིན་ཁྱད་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དག་ཏུ། །ལས་རྣམས་ཀྱི་ནི་འབྲེལ་བ་མཐོང་། །དེ་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དག་ཏུ། །འབྲས་བུའང་དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡིན། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི། །ལས་ནི་ངེས་པར་གནས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་ལས་མཆོག་ཉིད་ལུས་དང་མདོག །སྟོབས་དང་ཚེ་རྣམས་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ལས་ཟད་ནས་ནི་ལྟུང་འགྱུར་ཏེ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ལྟུང་། །ས་བོན་ངེས་པར་ཚིག་པ་ལ། །ནམ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །མར་མེ་རྟག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ལྟར། །སེམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་འབྲེལ་པར་མཐོང་། །རྒྱུ་སྟེ་སེམས་དང་འཐུན་པར་ནི། །ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་སྐད་ཅིག་གོ །མི་རྟག་ལས་ལས་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་ཆོས་ཅན་ཡིན།
Chinese
三十三天的众神的身体大小、颜色、形状和享受，即使是十万分之一也无法比拟。当他们的业力完全耗尽时，他们就会堕落。当他们从无数的俱胝踰缮那（yojana）之外堕落时，那光芒就会变得微弱。就像蜡烛燃尽时，光芒变得微弱而不清晰一样，当他们在天空中死亡时，那光芒也会变得如此微小。那些帝释天（Śakra）的光芒极其明亮，无法言说，三十三天众也无法看到。为什么呢？因为它们不是觉悟的境地，也不是进入的境地。乔尸迦（Kauśika），就像那样，战斗解脱之神的任何光芒，三十三天众的神也无法看到，因为那是他人业果的三倍，而三十三天众的果报是他人业果的两倍。这些是我从如来那里听到的，现在向你展示。诸位主尊，那时生起了忧虑，当神死亡时，从无数的俱胝踰缮那之外的天空中发出的光芒，当你们看到时，不要害怕。然后，帝释天在那时用偈颂说道：多么多么的快乐广大，多么多么的享受，那么那么的痛苦巨大，最终必定会堕落。与业相符的果报，如来恒常照见。业力更加殊胜，果报也同样殊胜。就像从上到上，看到业的关联，那样从上到上，果报也那样关联。这些将要出生的众生，业是确定的，从出生之业中，获得最殊胜的身体、颜色、力量和寿命。业尽之后就会堕落，这些一切都必定会堕落。种子如果 निश्चित（梵文天城体，niścita，梵文罗马拟音，niścita，确定的）烧毁了，就永远不会有生长。蜡烛总是像一瞬间一样，心也看到与一瞬间相连。与因，也就是心相符，业也是那样一瞬间。从无常之业所生的一切，都是生灭的法性。
English
The size, color, shape, and enjoyment of the thirty-three gods cannot be compared even to one hundred thousandth part. When their karma is completely exhausted, they will fall. When they fall from countless kotis of yojanas away, that light becomes faint. Just as when a candle is extinguished, the light becomes faint and unclear, so too, when they die in the sky, that light becomes so small. Those lights of Śakra, which are extremely bright, cannot be spoken of, and the thirty-three gods cannot even see them. Why is that? Because they are not the realm of realization, nor are they the realm of entry. Kauśika, just like that, whatever light of the gods of non-contention there is, the gods of the thirty-three cannot even see, because that is three times the fruit of others' actions, and the fruit of the thirty-three is twice the fruit of others' actions. These things that I have heard from the Tathāgata, I am now showing to you. O lords, at that time, sorrow arose, and when the god dies, the light that emanates from the sky from countless kotis of yojanas away, when you see it, do not be afraid. Then, Śakra at that time spoke in verses as follows: How great, how great is the happiness, how great, how great is the enjoyment, so too, so too, is the suffering great, and certainly in the end, there will be a fall. The fruit that accords with karma is always seen by the Tathāgata. Karma enters with greater distinction, and the fruit also enters with the same distinction. Just as from above to above, the connection of karmas is seen, so too from above to above, the fruit is connected in that way. For these beings who will be born, karma is certainly established, and from the karma of birth, the most excellent body, color, strength, and lifespan will be obtained. After karma is exhausted, there will be a fall, and all of these will certainly fall. If the seed is निश्चित（藏文，梵文天城体，niścita，梵文罗马拟音，niścita，汉语字面意思：确定的） burned, there will never be growth. A candle is always like a moment, and the mind is also seen as connected to a moment. In accordance with the cause, which is the mind, karma is also like that, a moment. Whatever is born from impermanent karma is of the nature of arising and ceasing.
Tibetan
།ཟག་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་དེ། །རྟག་ཏུ་སྔོན་མེད་ཕྱིས་མི་འབྱུང་། །སྐྱེ་མེད་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད་གང་། །ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་དེ་བདེའོ། །གང་ཞིག་ཐོབ་ནས་འཁོར་བ་ཡི། །ཡུལ་ལས་གནོད་མེད་ངེས་པར་འགྲོ། །གང་ཞིག་སྲིད་བྲལ་འདོད་མེད་ལ། །སྲིད་པའི་སྐྱོན་ལས་ རྣམ་གྲོལ་བ། །ལུས་ཅན་གྱི་ནི་བདེ་བ་དེ། །ཕ་རོལ་གནས་པའི་སྐྱོབ་པ་ཡིན། །ཅུང་ཟད་ཟག་བཅས་བདེ་བ་གང་། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་དགོངས། །གང་ཞིག་དེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་བདེ། །དེ་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་དེས། འཁོར་ན་གནས་པའི་ལྷ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །བསྟན་ནས་ཡང་དེ་རྣམས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་རང་གི་གནས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་འདི་སྐད་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་རང་གི་གནས་དེར་དོང་སྟེ། དེ་ནས་ཡང་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས། སིལ་སྙན་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པས་དགའ་བར་བྱེད་དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །སིལ་སྙན་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྙན་པར་བྱས་པའི་ཚལ་དང་གནས་རྣམས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་ལས་ཟད་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ། དགའ་བར་བྱེད་དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཕྱིས་ལས་དེ་ཟད་ནས། ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དེ་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཤི་ནས་ཀྱང་ལས་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་དང་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་མིའི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན། ལས་དེ་དང་རྒྱུ་འཐུན་པར་དེ་རྟག་པར་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་དང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དགའ་བ་དང་ནད་མེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དང་རིགས་བཙུན་ཞིང་ཆེ་བར་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེས་ཕན་ཆད་མཆོག་ཏུ་བདེ་ལ་བལྟ་ན་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་དེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་མཐོ་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །གནས་དེར་སེམས་ཅན་དག་ལས་གང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་བརྟགས་ན། ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་རྟག་ཏུ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་དག་
Chinese
具有漏洞的快乐，总是前所未有，以后也不会发生。无生无灭的自性，从烦恼中解脱，那就是快乐。谁获得了它，就能毫无损害地 निश्चित地离开轮回的境地。谁脱离了存在，没有欲望，从存在的过失中解脱出来。有情众生的快乐，是处于彼岸的救护。稍微具有漏洞的快乐，所有这些都只是瞬间的想法。谁从那里面解脱出来，所有这些都是坚定的快乐。就这样，帝释天向居住在轮回中的众神展示了真如。展示之后，又让他们松了一口气，送回自己的住所。也宣说了这样的法：像这样，在所有时间里都要谨慎。然后，那些神也有些回到了自己的住所。然后，那些再次受地域支配的人们，以具备五种乐器的音乐而感到快乐，享受着各种各样的欢乐。在用各种各样的音乐之声美化了的花园和住所中，只要欲望、可爱、令人满意的事物已经完成并积累的业没有耗尽，他们就一直感到快乐，享受着各种各样的欢乐。之后，当那个业耗尽时，他们就会从那个天界死去。死后，就像业力接近的方式一样，他们会出生在地狱、饿鬼和畜生之中。如果有些人与人类的命运相同，出生在人类之中，那么与那个业和原因相符，他们将永远具备极度的快乐。他们会看到，自己出生时具有巨大的神通，所有的人都感到高兴，没有疾病，没有痛苦，出身高贵而伟大，并且从出生开始就极度快乐，看起来很可爱。然后，比丘通过了知业的果报成熟，就对三十三天众神所居住的地方进行观察。他通过听闻而获得的智慧，看到了三十三天众神所居住的名为高处享乐的地方是如何存在的。他心想，那个地方的众生会因为什么而出生呢？然后，他通过听闻而获得的智慧进行观察，发现那些具有佛法并且遵循佛法的人，总是正确地对待业的果报
English
That happiness with outflows is always unprecedented and will not occur later. The self-nature that is unborn and indestructible, liberated from afflictions, that is happiness. Whoever obtains it will surely go without harm from the realm of samsara. Whoever is free from existence, without desire, liberated from the faults of existence. The happiness of embodied beings is the protection of those dwelling on the other shore. Whatever happiness is slightly with outflows, all those are momentary thoughts. Whoever is liberated from that, all those are steadfastly happy. Thus, Indra shows the suchness to those gods dwelling in the cycle of existence. Having shown it, he then relieves them and sends them back to their own abodes. He also taught this Dharma, saying: Thus, at all times, be mindful. Then, some of those gods also returned to their own abodes. Then, those who are again under the dominion of the land, rejoice with the five-limbed musical instruments and enjoy various pleasures. In the gardens and places beautified with various kinds of musical sounds, as long as the desire, loveliness, and agreeable things have been done and the accumulated karma has not been exhausted, they continue to rejoice and enjoy various pleasures. Afterwards, when that karma is exhausted, they will die from that world of gods. After dying, just as karma approaches, they will be born in hells, among pretas, and among animals. If some are equal in fortune to humans and are born among humans, then in accordance with that karma and cause, they will always possess supreme happiness. They will see that they are born with great miraculous powers, that all beings rejoice, that they are without disease, without suffering, that they are born into noble and great families, and that from birth onwards they are supremely happy and appear lovely. Then, again, the monk, knowing the ripening of the fruits of karma, contemplates the abodes of the gods of the Thirty-Three. Through the knowledge arising from hearing, he sees how the abode of the gods of the Thirty-Three, called "Enjoying the Heights," exists. Thinking, "By what will beings be born in that place?" he then investigates through the knowledge arising from hearing. He discovers that those who possess Dharma and follow Dharma always rightly regard the fruits of karma.