Tibetan
དང་། དུད་འགྲོ་དང་། མི་རྣམས་སོ། །ཡི་དགས་རྣམས་ནི་དེ་དག་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ལྷག་པར་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་གནས་ཐ་དད་པ་ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་དག་རྣམ་པ་བཅུར་ཡང་འཆད་དོ། །གཙོ་བོ་དག་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཁ་ནས་ཆོས་དེ་དག་ཐོས་ནས། ཡང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བྱེད་པ། །བརྒྱ་བྱིན་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་འདི་བཤད། །འཇིགས་དང་དངངས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ། །སྒྲུབ་ལ་བདག་ཅག་གནས་པར་བགྱི། །ཆོས་གང་འཆད་པར་མཛད་པ་ནི། །གཞན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་ལགས། །མྱ་ངན་འདས་འགྲོ་སྟོན་པ་པོ། །དེ་ནི་ཕ་དང་དེ་ནི་མ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཚིག་གཅིག་པོ། །སྟོན་པ་གང་ཞིག་སྟོན་མཛད་པ། །དེ་ནི་འགྲོ་གཞན་ལམ་ཤེས་ཤིང་། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དུ་འགྱུར། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཚིག་ལ་ནི། །བརྒྱ་བྱིན་རིན་ཐང་མ་མཆིས་ཏེ། །གང་ཞིག་ནོར་གྱིས་མི་རྙེད་པ། །ཞི་བའི་ཚིག་དེ་རྙེད་པ་ལགས། །ནོར་རྫས་ཐུན་མོང་སྤྱོད་པར་མཐོང་། །ཆོས་དག་གི་ནི་བློ་མི་འཕེལ། །མི་ཡི་ནོར་རྫས་ཟད་འགྱུར་གྱི། །ཆོས་ཀྱི་ནོར་རྫས་རྣམས་མི་ཟད། །སྐྱེ་བའི་ཚེ་རབས་སྟོང་དག་ཏུ། །ཆོས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད། །གོམ་པ་གཅིག་པུ་འགྲོ་བྱེད་ཀྱང་། །ནོར་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་མི་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་ཆོམ་རྐུན་ཆུ་རྣམས་ཀྱིས། །མི་རྣམས་ཀྱི་ ནི་ནོར་རྫས་འཕྲོག །ཆོས་ཀྱི་ནོར་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །ནམ་ཡང་དབྲོག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ལ་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཆོད་དོ། །མཆོད་ནས་ཀྱང་དེ་ནས་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་མདུན་དུ་འཁོད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་སྙིང་གི་ལས་གྱ་ནོམ་པ་དེ་དག་བྱས་ནས། ལྷའི་བདེ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང་མི་བརྟན་པ་དང་བདག་མེད་པ་བསྟན་ཅིང་། སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ལྷ་ཡིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རིས་འཐུན་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་དེ་དག་ཉིད་དུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་སྡུག་པ། ཡིད་དུ་འོང་བ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ། བདེ་བ་འགྲུབ་པའི་ལས་དེ་དག་ཟད་པ་དང་སྤངས་པ་དང་གཏུགས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཕྱིས་ལྷའི་རིས་དེ་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཤི་ནས་ཀྱང་ལས་སྔར་བསྟན་པ་དེ་དང་རྒྱུ་འཐུན་པར། དེ
Chinese
以及，畜生和人。饿鬼们是与他们相关的，令众生感受地狱之苦，尤其感受诸多痛苦。欲界有二十种不同的处所，有些也解释为十种。主要的是要理解所有这些不同的事物。然后，那些天神从帝释天那里听闻了那些法，又对帝释天赞叹，如此以偈颂说道：一切最为寂静者，帝释天您宣说了此法。恐惧和惊慌产生之时，愿我等安住于修行。您所宣讲的法，是为了利益他人。示导涅槃之路者，那是父亲，那是母亲。善说的一句话，示导者所示导的，那是知晓其他道路者，成为有情众生的怙主。对于善说之语，帝释天没有价值可言，因为无法用财富获得，获得了寂静之语。财富被视为共同享用，对法的智慧不会增长。人的财富会耗尽，而法的财富不会耗尽。在数千次的生命轮回中，一种法会随之而去。即使只走一步，财富也不会随之而去。国王、盗贼、水等，夺取人们的财富。而法的财富，他们永远无法夺走。如是，那些天神对帝释天进行供养。供养后，又在帝释天面前安坐。帝释天也做了那些殊胜的心之事业后，显示了所有那些天人的安乐也是无常、不稳固和无我的，并将化身也隐没了。然后，那些天人前往与涅槃相应、共同享用的处所，在那里，只要欲望美好，各自如意地体验，安乐成就之业未尽、未舍、未触及，就一直欢喜。之后，从天人的行列中死去，死后也与之前所示之业和因相应，
English
And, animals and humans. The pretas are related to them, causing sentient beings to experience the suffering of hell, especially experiencing many sufferings. There are twenty different places in the desire realm, some also explain as ten. The main thing is to understand all those different things. Then, those gods heard those dharmas from the mouth of Indra, and again praised Indra, saying in verses like this: The one who pacifies everything most excellently, Indra, you have explained this dharma. When fear and panic arise, may we abide in practice. The dharma that you teach, is to benefit others. The one who shows the path to nirvana, that is the father, that is the mother. A single well-spoken word, the one who shows what is shown, that is the one who knows other paths, and becomes the protector of sentient beings. For the well-spoken word, Indra, there is no value, because it cannot be obtained with wealth, the word of peace is obtained. Wealth is seen as being enjoyed in common, but the wisdom of the dharma does not increase. The wealth of humans will be exhausted, but the wealth of the dharma will not be exhausted. In thousands of lifetimes of rebirth, one dharma goes along with it. Even if only one step is taken, wealth does not go along with it. Kings, thieves, water, etc., seize the wealth of people. But the wealth of the dharma, they can never seize. Thus, those gods made offerings to Indra. After making offerings, they sat down again in front of Indra. Indra also did those excellent deeds of the heart, and showed that all those pleasures of the gods are also impermanent, unstable, and without self, and also made the emanation disappear. Then, those gods went to the places that correspond to nirvana and are enjoyed in common, and there, as long as desire is beautiful, each experiences it as they please, and as long as the deeds that accomplish happiness are not exhausted, not abandoned, and not touched, they rejoice. Afterwards, they die from the ranks of the gods, and after death, they also correspond to the deeds and causes shown before,
Tibetan
་དག་ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དག་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཆོས་བཟང་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། རྟག་ཏུ་དགོན་པར་གནས་པ་དང་རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཆོས་ཐོས་ནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་བ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་དེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་འཁོར་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེར་སེམས་ཅན་དག་ལས་གང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་བརྟགས་ན། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ། དྲང་པོ་དྲང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་པ། རྟག་ཏུ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པ། རྟག་པར་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ། གཡོ་སྒྱུ་རྣམ་པར་སྤངས་པ། གསེར་བཙོ་མ་ལྟར་ཀུན་ནས་སྐྱོན་མེད་པ། ཡང་དག་པར་ལྟ་ བ། ཡང་དག་པར་ལྟ་བས་སྔོན་འདྲེན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙང་བ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་གང་གིས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དགོན་པ་དག་ན་དགེ་སློང་མང་པོ་བདུད་ཀྱི་འཆིང་བ་རྟག་ཏུ་གཅོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་བསམ་གཏན་བྱེད་ལ། དེ་དག་ཚ་བས་གདུངས་པར་གྱུར་ཏེ། ཚ་བས་གདུངས་པ་རྣམས་སམ་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་པ་རྣམས་ལ་ཤ་ཁ་ར་དང་། ཆུ་བྱིན་ནམ་རྔ་མ་བྱིན་ནམ། རྔ་མའི་བསིལ་ཡབ་ཡུ་བ་ཅན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁྱིམ་ལ་སྟེན་པ་གང་གིས་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གི་དོན་དུ་འདི་ལྟར་དེ་དག་རྩེད་མོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། སྟེན་པ་པོས་ཁུ་བྱུག་གམ་རྨ་བྱ་ཚལ་ན་འདྲིས་པ་དེ་དག་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། མི་མཐོང་བ་དང་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་བྱ་དེ་དག་ཟོང་གིས་བླུས་ནས་ཐར་བར་བྱེད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སླར་ཚལ་གྱི་ནང་ཉིད་དུ་དོང་སྟེ། དེ་ན་གནས་ལ་དེ་ནས་ཡང་འཚོ་བར་བྱེད་ཅིང་བདེ་བ་དག་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན
Chinese
那些大多数不会堕入恶道。那些出生在人中的人，将具有良好的佛法，并将遵循佛法。他们将永远住在寺院中，并且永远畏惧来世。他们听闻佛法后，也会出家。有些人将被视为从入流果到阿罗汉果的境界。然后，比丘知道业的果报成熟，他会思考三十三天众。他通过听闻而获得的知识，看到三十三天众的住所是如何存在的。然后他想，哪些众生将会投生在那里呢？他通过听闻而获得的知识进行观察，发现那些高尚的人，具有佛法并遵循佛法，正直且本质正直，不伤害他人，总是观察业果的真相，在所有戒律上完全清净，总是非常快乐，完全放弃欺骗，像纯金一样完全没有瑕疵，具有正确的见解，以正确的见解为先导，戒律清净，畏惧来世的人，他们给予布施并积累功德，因此将会投生在那里。例如，在寺院中，许多想要永远斩断魔的束缚的比丘们进行禅修。他们因炎热而感到痛苦，对于那些因炎热而感到痛苦或因口渴而感到痛苦的人，给予石蜜和水，或者给予扇子，或者给予带有手柄的扇子，这样的行为就是给予布施。那么，什么是放弃杀生呢？在此，那些依靠家庭且拥有财富的人，为了那些人的利益，心想：‘他们将会玩乐。’于是，依靠家庭的人用商品买下在花园里熟悉的杜鹃或孔雀等鸟类，那些鸟类从那时起，就会变得看不见或死亡，然后将它们放生。那些鸟类也会再次回到花园里，住在那里，然后再次生活，并享受快乐。这就是放弃杀生。那么，如何才能避免不予而取的行为呢？
English
Those mostly will not go to evil destinies. Those born among humans will possess good Dharma and will follow the Dharma. They will always reside in monasteries and will always fear the afterlife. Having heard the Dharma, they will also ordain. Some will be seen to progress from stream-enterer to Arhat. Then, the monk, knowing the ripening of the fruits of karma, contemplates the gods of the Thirty-Three. With the knowledge gained from hearing, he sees how the abode of the gods of the Thirty-Three, called 'dwelling in a circle,' exists. Then, wondering which beings will be born there, he investigates with the knowledge gained from hearing. He finds that noble individuals who possess Dharma and follow Dharma, who are upright and of an upright nature, who do not harm others, who always observe the truth of the fruits of karma, who are completely pure in all disciplines, who are always exceedingly joyful, who have completely abandoned deceit, who are flawless in every way like refined gold, who have right view, who are led by right view, whose discipline is pure, who fear the afterlife, who give alms and accumulate merit, will be born there. For example, in monasteries, many monks who wish to always cut the bonds of Mara meditate. They become afflicted by heat, and to those afflicted by heat or afflicted by thirst, they give sugar candy and water, or they give fans, or they give fans with handles; such an act is giving alms. What is the manner of abandoning killing? Here, those who rely on households and possess wealth, for the sake of those people, thinking, 'They will play,' the householder buys with goods birds such as cuckoos or peacocks that are familiar in the garden, those birds that from then on will become unseen or die, and then sets them free. Those birds also return to the garden itself, dwell there, and then live again and are allowed to closely experience happiness. That is abandoning killing. How does one refrain from taking what is not given?