Tibetan
་པར་ཚལ་དུ་དགའ། །འདོད་ཆགས་ཚོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚལ་རྣམས་སུ་ནི་བསྒོམས་པའི་སེམས། །གྲོང་དག་ཏུ་ཡང་གཡོ་མི་འགྱུར། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་ཚལ་བསྟེན་བྱ། །གྲོང་ཁྱེར་གྱིས་ནི་གནོད་མི་འགྱུར། །མི་ཡི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་འདི། །གྲོང་ཁྱེར་དག་ཏུ་རྣམ་པར་གཡེང་། །རྨོངས་པ་མི་བརྟན་གཡེངས་པ་དེ། །ཚལ་དུ་ཕྱིར་ཞིང་དོང་བར་བྱེད། །གང་ཕྱིར་སྡིག་དང་བྲལ་བ་དེ། །བྲལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བསྟེན་བྱ་སྟེ། །དེ་བས་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་ཚལ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཆེན་ཡིན། །སེམས་དང་དབང་པོ་རབ་ཞི་བ། །རྣལ་འབྱོར་སྙིང་ལ་དགའ་བ་གང་། །དེ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་སྟོང་སྙེད་ཀྱི། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྣམ་བྱང་བ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་དགའ་མཐོང་གང་། །རྟག་ཏུ་འདོད་ཆགས་རྗེས་འགྲོ་བ། །འཐབ་བྲལ་བ་ཡང་དེ་མ་མཐོང་། །འདོད་པའི་དབང་སོང་དགའ་བ་གང་། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །ཉོན་མོངས་བཅོམ་པའི་དགའ་བ་གང་། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། །དགྲ་རྣམས་སུ་ནི་སེམས་འབྱུང་སྟེ། །དེ་ནི་བཅོམ་ནས་དགའ་འབྱུང་གང་། །དེ་ལ་འདོད་པས་ག་ལ་གནོད། འདོད་པ་ལས་བྱུང་དགའ་བ་ནི། །སྡིག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་འབྲས་བུ་ཚ། །གང་ཞིག་འདོད་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་དགའ་བ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །འགྲོ་བ་མཆོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །འདོད་པས་བྱས་པའི་དགའ་བ་ཡིས། །འཆི་མེད་གནས་སུ་ཁྲིད་མི་འགྱུར། །སྟེན་པའི་ཚེ་ན་མངར་ལ་དགའ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེ་ དང་མཚུངས། །འདོད་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་ནི། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ། །སྟེན་པའི་ཚེ་ན་མངར་ལ་དགའ། །བར་དུ་ཀུན་ནས་དགའ་འགྱུར་ཏེ། །མཐར་ཡང་ཞི་ཞིང་དྲི་མེད་པ། །འཆི་བ་མེད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་གང་། །རྟག་ཏུ་མ་ལྟར་སྡུག་པ་ཡིན། །དེ་ནི་སྤངས་ནས་བྱིས་པ་དག །འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཅི་ཕྱིར་ཆགས། །བར་དང་མཐའ་ངན་སྡུག་བསྔལ་དང་། །རྟག་ཏུ་སྐྱོན་གྱི་གློང་གིས་བསྒྲིབས། །བདེ་བ་འབྱུང་བ་མ་མཐོང་གང་། །དེ་ནི་བྱིས་པས་ཅི་ཕྱིར་བསྟེན། །ཇི་ལྟར་དུག་གི་སྙེ་མ་ལ། །དགའ་བ་རེག་ན་འབར་བ་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་འདོད་པས་དགའ་བྱས་པ། །ཡོངས་སུ་བྱུང་ན་དུག་དང་མཚུངས། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་སྲེག་པ་ན། །འབར་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞི་མེད་ཅིང་། །སྲེག་པས་ཀྱང་ནི་གཞན་གསོད་དེ། །འདོད་བྱས་དགའ་བ་དེ་དང་མཚུངས། །ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱིས་འབར་བ་མཐོང་། །ཚིག་པའི་ཉེས་པ་མི་མཐོང་སྟེ། །དེ་ལྟར་འདོད་བསྐྱེད་དགའ་བ་ནི། །བློ་མེད་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་པའི་གདུང་བ་གང་། །འདོད་པ་པ་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྲེག །ཕྱེ་མ་ལེབ་ནི་འཚིག་པ་ལྟར། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་བས་འདོད་པའི་དུག་སྤངས་ཏེ། །ལྷ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་རྟག་དགའ་ཞིང་། །ཚེ་ནི་དོན་མེད་མི་བྱ་ལ། །ཁྱེད་ཅག་བག་མེད་མ་འགྲོ་ཞིག །བག་མེད་པ་ཡིས་རྣམ་རྨོངས་པ། །སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཆགས་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ཕྱི་ནས་བྲལ་བ་ན། །དེ་ཚེ་གདུང་བས་གདུངས་པར་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་འདོད་པས་རྣམ་རྨོངས་པ། །དེ་ནི་དགེ་བའི་ལས་མཐའ་ཟད། །འདོད་པ་རྨོངས་པས་བསླུས་པ་ནི། །སུམ་ཅུ་གསུམ་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཇི་སྲིད་འཆི་བ་མི་འོང་དང་། །ཇི་སྲིད་སེམས་ཉིད་རྫོགས་པ་ནི། །དེ་སྲིད་ཆོས་ལ་ཡིད་ཀྱི་དོན། །ཉེ་བར་ཞི་བ་དག་ཏུ་འགྱུར། །སྲེད་ཆུ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་ནི་ཡུལ་དུ་འབབ། །རྣམ་རྟོག་ཤུགས་ལྟར་མི་བརྟན་ཞིང་། །ཉེས་གསུམ་བྲོ་བ་ལྟ་བུ་འབྱུང་། །བག་མེད་པ་ནི་ཆུ་ལྟར་ཟབ། །བུད་མེད་འདོད་ཆགས་ཉ་ལྕིབས་འདྲ། །གླུ་དང་སིལ་སྙན་སྒྲ་མྱུར་མཚུངས། །དེ་ནི་རྡོ་ལྟར་མི་བརྟན་ནོ། །སྦྲུལ་ལྟ་བུ་ཡི་ཡུལ་གྱིས་ ཁེབས། །ཡིད་ནི་མྱུར་བའི་རླབས་དང་འདྲ། །ལྷ་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསླུས་པ། །རྨོངས་པ་དེ་དག་འཇུག་པར་བྱེད། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་མི་མཐོང་སྟེ། །བློ་མེད་པ་དག་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་དུག་གི་ལྗོན་ཤིང་གི །མེ་ཏོག་བུང་བ་རྣམས་འཇིབ་པ། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་དུག་འདྲ་སྟེ། །རྨོངས་པ་རྣམས་ནི་བདེ་ལ་སྤྱོད། །བུང་བས་དུག་ནི་འཐུངས་པ་དག །གལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་འཚོ་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པའི་དུག་ནི་འཐུངས་པ་ཡིས། །འཚོ་བ་རྙེད་པ་དཀའ་བར་འགྱུར། །ཉེས་གསུམ་སྐམ་ཤིང་ལྟ་བུ་བྱུང་། །བག་མེད་རླུང་ཤུགས་ལྡན་པ་འདྲ། །སྲེག་པ་མེ་འདྲར་ལྷ་ཡི་ཚོགས། །སྲེག་པར་བྱེད་ཀྱང་མི་རིག་གོ །ཉེས་པ་ལས་བྱུང་ས་འདི་ནི། །བག་མེད་པ་ཡི་གསིང་མས་བསྒྲིབས། །རང་གིས་བྱས་པ་རྨོངས་པའི་ལྷ། །རྨུགས་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུ། །བག་མེད་པ་རྣམས་འདོད་པའི་རྒྱུ། །ཡུལ་དག་མི་བརྟན་མི་བཟད་དེ། །བརྟན་པོ་དེ་ལ་ཡིད་མ་རྟོན། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་རྨི་ལམ་འདྲ། །རྨི་ལམ་དམྱལ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། །འདོད་པའི་རྨི་ལམ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བས་འདོད་པ་འདི་སྤོངས་ལ། །རྟག་ཏུ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད། །ཚལ་ནི་ལེགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྤྱད། །ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་མི་ཡིས་མིན། །འདི་ལྟར་དེ་དང་འབྲེལ་བ་ནི།
Chinese
于林苑中欢喜，并非寻求贪欲者。于林苑中乃是修习之心，纵在城市中亦不动摇。因此应恒常依止林苑，城市不会造成损害。人们的贪欲等等，在城市中散乱。愚昧、不稳固、散乱者，于林苑中返回并挖掘。何以故？远离罪恶者，应以远离之心依止。因此，最为寂静的林苑，是瑜伽士们的大处所。心与感官完全寂静，瑜伽士心中欢喜者，他不会比千百个帝释天更加欢喜。于一切处完全清净，瑜伽士所见的欢喜，恒常随逐贪欲者，即使远离争斗者也未曾见过。随顺欲望的欢喜，那总是痛苦的根源。降伏烦恼的欢喜，那才是恒常的欢喜。从无始轮回以来，心中生起对敌人的憎恨，降伏之后生起的欢喜，欲望又怎能损害它？从欲望产生的欢喜，伴随着罪恶，是痛苦的果实。谁从欲望中解脱，那就是最殊胜的欢喜。依靠它，瑜伽士，将成为最殊胜的行者。由欲望所生的欢喜，不会引领至不死之地。享用之时甜美而欢喜，其果报却如火一般。从欲望产生的欢喜，总是使众生堕入地狱。享用之时甜美而欢喜，中间也完全欢喜，最终却寂静且无垢，前往不死之地。最初、中间和最后都是善的，总是像母亲一样令人喜爱。舍弃它之后，愚童们为何执着于欲望的境地？中间和结尾恶劣，充满痛苦，总是被过失的乌云遮蔽。未见安乐生起者，愚童们为何要依止它？犹如毒箭的穗子，接触到欢喜就会燃烧。同样，由欲望所生的欢喜，完全产生时就像毒药。犹如火燃烧时，会燃烧且无法平息，燃烧也会杀死其他东西，欲望所生的欢喜也是如此。飞蛾看见火焰，却未见烧焦的过患。
English
Rejoicing in the grove, not seeking desire. In the groves, the mind is cultivated, even in the cities it does not waver. Therefore, one should always rely on the grove, the city will not cause harm. The desires of people and so on, are scattered in the cities. The ignorant, unstable, and scattered, return to the grove and dig. Why? Those who are free from sin, should rely on with a detached mind. Therefore, the most peaceful grove, is the great abode of yogis. The mind and senses are completely pacified, the yogi who rejoices in his heart, he will not be more joyful than a thousand Indras. Completely pure in all places, the joy seen by the yogi, those who always follow desire, even those who are free from strife have not seen it. The joy that follows desire, that is always the source of suffering. The joy of subduing afflictions, that is the constant joy. From beginningless samsara, hatred arises in the mind towards enemies, what joy arises after subduing it, how can desire harm it? The joy that arises from desire, accompanied by sin, is the fruit of suffering. Whoever is liberated from desire, that is the most supreme joy. Relying on it, the yogi, will become the most supreme practitioner. The joy created by desire, will not lead to the immortal realm. When enjoying it is sweet and joyful, its fruition is like fire. The joy that arises from desire, always causes sentient beings to fall into hell. When enjoying it is sweet and joyful, in the middle it is also completely joyful, but in the end it is peaceful and stainless, going to the immortal realm. What is good in the beginning, middle, and end, is always as beloved as a mother. After abandoning it, why do foolish children cling to the realm of desire? The middle and end are evil, full of suffering, and are always obscured by clouds of faults. Those who have not seen happiness arise, why do foolish children rely on it? Just like the spike of a poisonous arrow, touching joy will cause burning. Likewise, the joy created by desire, when fully produced is like poison. Just as when fire burns, it will burn and cannot be extinguished, and burning will also kill other things, the joy created by desire is the same. Moths see the flame, but do not see the fault of being burned.
Chinese
如是欲生喜乐者，无智之辈乃得见。 生起贪欲之苦痛，耽欲之人恒时焚。 如蛾扑火般烧灼，于一切处皆不见。 是故当舍贪欲毒，天众恒常喜乐智。 莫令此生空无果，汝等切莫放逸行。 放逸之人极愚昧，一切士夫皆贪著。 彼于后世离别时，是时苦痛所煎熬。 恒时贪欲所蒙蔽，彼之善业穷尽矣。 贪欲蒙蔽所欺诳，自三十三堕地狱。 寿未尽时死未至，心性圆满未成时， 是时于法作意义，转成寂静之近因。 贪欲之水极难忍，流入天界之境域。 分别念如狂风般，不稳且生三毒味。 放逸如水深且广，女色贪欲似鱼饵。 歌舞乐器声迅疾，彼如顽石不坚固。 如蛇之境所覆盖，心如迅疾之波涛。 天众贪欲所欺诳，令彼愚昧者趣入。 如是彼实不可见，无智之辈乃趣入。 如毒树之花朵般，蜜蜂竞相来吸吮。 如是此亦似毒般，愚昧之辈乐受用。 蜜蜂饮毒虽如是，若有少许能存活， 然饮贪欲之毒者，欲求存活实艰难。 三毒生如枯槁木，放逸如具大力风。 如火焚烧天众般，焚烧却仍不自觉。 此乃罪恶所生处，为放逸之雾所蔽。 自作恶业愚昧天，昏昧之辈恒时行。 放逸乃是贪欲因，诸境不稳极难忍。 莫于无常生定解，如是彼乃如梦幻。 梦幻非是地狱因，贪欲之梦方是因。 是故当舍此贪欲，恒常行持妙善行。 善行之境当勤修，恶行之辈不能为。 如是与彼相连者，
Tibetan
།ལེགས་པའི་གནས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །འདོད་པ་ཚོལ་བའི་ལྷ་ཀུན་གྱིས། །གནས་ནི་གང་ཞིག་མ་ཐོབ་པ། །བརྟན་པོ་བག་ཡོད་པ་ལ་དགའ། །མི་ཡིས་གནས་དེ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ཚལ་མྱོས་འགྲོ་འདུལ་དུ་འཇུག་པ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་ནས། །ཡང་ཚལ་དེ་ཉིད་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་ཚལ་དེ་དགེ་བ་སྤྱད་པ་དུ་མ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་སྣ་ཚོགས་བྱས་པས་གཙང་བ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་འཇིག་གི་དྲུང་དུ་གང་བྱུང་བ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་སྤྱད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ། ལྷའི་སིལ་སྙན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཚལ་དེས་ཚལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛེས་པ་ཟིལ་གྱིས་ མནན་ནས། རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་རི་བོ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་རྣམ་པར་མཛེས་པ་དེ་ལྟར་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མཛེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ཀུན་གྱིས་ཚལ་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ཚལ་དང་ཉེ་བའི་ཚལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཛེས་པ་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་བྱིན་དེ་ལྷའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་འཛམ་བུའི་གསེར་གྱི་ཚལ། གསེར་གྱི་ལན་ཀན་གྱི་དྲ་བས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་དང་གསེར་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ག་ལ་བ་དེར་འདོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ལྷ་དག་སྡུག་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་རྣམ་པར་གནས་པ། ལྟེང་ཀ་དང་འབབ་ཆུའི་དངོ་དང་ཚལ་དང་ཆུ་བོ་དུ་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཚལ་འདི་ལ་ལྟོས། ཀྱེ་ལྷ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་མཐོང་ལགས་ཏེ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེའི་ཐུགས་དང་ཞིང་སྐུ་གསལ་བ་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་འཐུན་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་ཤིང་ལྗོན་པའི་ཚལ་དང་ཉེ་བའི་ཚལ་འདི་དག་ལ་བདག་ཅག་ཀྱང་ངོ་མཚར་ཆེར་གྱུར་ཏོ། །གང་དུ་ལྷའི་ཚོགས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་ཆེས་བདེ་བ་ལྷག་པར་བདེ་བ་དཔེ་མེད་པ། རྣམ་པ་དུ་མ་དག་ཀྱང་མངོན་པར་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་དམ་པ་འདི་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་འདས་ཀྱང
Chinese
被称为善处。诸欲求之天，何处未得，喜乐于稳固谨慎者，人将得其处。如是，帝释天入于园林醉行调伏时，说了偈颂后，又往那园林之处，那园林以诸多善行、有学与无学之人所作之种种福德而清净，大仙世尊于断轮回者之前，凡所生起之善妙事业之究竟行持，皆为彼等所依。其后，天王帝释天与天众一同围绕，以诸天妙音之种种音声欢喜而入。入于彼时，那园林以其威势压倒了所有园林之美，见其殊胜安住之相。犹如于六十千山之中，山王须弥山极为庄严，此园林亦极度美丽。犹如天帝帝释天于诸天之中极为庄严，如是，以一切次第，此园林压倒了诸园林，压倒了三十三天附近的所有园林，显得美丽而殊胜。帝释天为一切天众所围绕，前往阎浮金园林，那园林为金栏杆之网所围绕，亦为一切金树所围绕。其后，帝释天对诸天说道：诸天啊，请看这压倒一切丑陋，殊胜安住，具备莲花、瀑布之源、园林及众多河流之圆满园林。诸天啊，见此为一切功德所围绕，与大仙之心及清净身无别，与一切智智相合，为一切智智所修习之树木园林及附近园林，我等亦深感稀有。于此处，天众之极乐，无比之乐，亦以诸多方式显现压倒，此殊胜之调御丈夫虽已寂灭
English
It is called a good place. All the gods who seek desires, what place has not been obtained, they rejoice in the steadfast and cautious. Humans will obtain that place. Thus, when Indra entered the garden to subdue the drunken wanderers, after speaking the verses, he went to that very garden. That garden was purified by the various merits performed by many virtuous, learned, and unlearned beings. The great sage, the Blessed One, before the destroyer of samsara, whatever arose, the ultimate conduct of the good deeds was relied upon by them. Then, the king of the gods, Indra, surrounded by the assembly of gods, joyfully entered with the sounds of various kinds of celestial music. Upon entering, that garden overwhelmed the beauty of all those gardens, and he saw its excellent abode. Just as Mount Meru, the king of mountains, is extremely beautiful among the sixty thousand mountains, so too is this garden extremely beautiful. Just as the lord of the gods, Indra, is extremely beautiful among those gods, so too, in every way, this garden overwhelmed those gardens, overwhelming all the gardens near the Thirty-Three Heavens, appearing beautiful and excellent. Indra, surrounded by all the assemblies of gods, went to the Jambu golden garden, which was surrounded by a net of golden railings and also surrounded by all the golden trees. Then, Indra said to those gods: O gods, behold this perfect garden that overwhelms all ugliness, abides excellently, and is endowed with lotuses, the source of waterfalls, gardens, and many rivers. O gods, seeing this surrounded by all virtues, inseparable from the heart and pure body of that great sage, in accordance with the all-knowing wisdom, the garden of trees and nearby gardens cultivated by the all-knowing wisdom, we are also greatly amazed. In this place, the extreme bliss of the assembly of gods, the incomparable joy, also manifests in many ways, overwhelming. This excellent tamer of men, although he has passed into perfect peace,