Tibetan
བུད་མེད་དེ། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་དུག་དང་མཚུངས། །ཕན་པ་མེད་དང་རིགས་མེད་དང་། །མཐུ་རྩལ་ཆེ་བའང་དྲན་མི་བྱེད། །སེམས་ནི་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ། །བུད་མེད་རླུང་གི་ཤུགས་དང་མཚུངས། །གང་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་པ། །དེར་ནི་བུད་མེད་ཆགས་བྱེད་ལ། །དབུལ་བར་གྱུར་དང་འདོར་བྱེད་དེ། །སྐྱེས་པ་ངེས་པར་གཏོང་བར་བྱེད། །སྐྱེས་པ་གང་དང་གང་ཕྲད་པ། །དེ་ལ་བུད་མེད་ཆགས་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་མྱུར་ཞིང་ཆེས་མྱུར་བར། །གཏོང་སྟེ་མི་འཐུན་གནས་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་བུང་བ་མེ་ཏོག་དག །སྐམས་ན་ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་ནོར་དང་བྲལ་བ་ཡི། །མི་ནི་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་། །སྙིང་ནི་མི་བཟད་རལ་གྲི་འདྲ། །མུན་པས་ཁེབས་པ་བརྟན་པ་མེད། །གང་གི་རྒྱུ་ཡིས་བུད་མེད་རྣམས། །སྐྱེས་པ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བུད་མེད་འཆིང་བྱེད་པ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་འཆིང་གཞན་མེད། །བུད་མེད་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དག །སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་བྱེད། །བུད་མེད་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་གང་། །འདོད་ཆགས་ནང་ན་འདི་ཆེ་སྟེ། །བུད་མེད་འདོད་ཆགས་ཡིད་བསྲེགས་པ། །ཕྱི་ནས་མེ་ཡིས་སྲེག་པར་བྱེད། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ཉམས་པའི་མི། །ལས་རྣམས་ཀྱང་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ། །བུད་མེད་འདོད་ཆགས་རྣམ་རྨོངས་པ། །རྨུགས་པའི་སྙིང་གིས་མི་རིག་གོ །སྐྱེས་པ་དང་ནི་ཡིད་གཅུགས་ཤིང་། །དགའ་བ་དུ་མ་བྱས་ནས་སུ། །སྦྲུལ་གྱི་པགས་པ་འདོར་བ་ལྟར། །བུད་མེད་ཀྱིས་ནི་གློ་བུར་འདོར། །ཐབས་ཀུན་གྱིས་ནི་བུད་མེད་བསྒྲུབས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཡོངས་བསྐྱངས་ཀྱང་། །བུད་མེད་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །བདག་གིར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ཏེ། །བུད་མེད་རྣམས་ནི་སེམས་མི་བརྟན། །སྐྱེས་པ་བརྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་ཡིད་མི་རྟོན། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་དེའི་ཁ་ནས་ཐོས་ཤིང་ལས་ལེགས་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའི་ལྷ་དེ་དག་གིས། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པ་རྣམས། སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །བུད་མེད་ཞགས་པར་གྱུར་ པའི་སེམས། །བདག་ཅག་གིས་ནི་མ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷ་དེ་དག་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་ཐོས་ནས། ཚལ་དེ་བྱ་སྒྲ་སྙན་པ་འབྱིན་ཅིང་ཉམས་དགའ་བ་གཞལ་མེད་ཁང་དུ་མས་བརྒྱན་པ་འབབ་ཆུ་དང་ཆུ་བོ་དང་ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣ
Chinese
彼妇女，极不悦意如毒药，无益无种亦不忆，大力功德亦不念，心无住处妇女者，如风威力之所作，于何处所成圆满，于彼妇女而贪著，若成贫穷即弃舍，必定舍弃诸男子，男子何者与何遇，于彼妇女即贪著，彼即迅速极迅速，舍弃不和而安住，如蜂于花若干时，干枯一切皆弃舍，如是离财贫穷者，妇女之众皆弃舍，心不悦意如利剑，黑暗所覆无坚固，由何因缘妇女众，为坏男子故而生，如何妇女为系缚，天众于彼无余缚，妇女系缚所系缚者，有情堕落于地狱，妇女所生贪欲者，贪欲之中此为大，妇女贪欲焚烧意，外从火焚亦如是，贪欲所损衰败人，诸业亦乃为现前，妇女贪欲极愚蒙，愚蒙之心不能知，男子与心而系缚，众多欢喜已作后，如蛇弃舍其皮囊，妇女即时而弃舍，以诸方便而求女，于一切处善守护，妇女极不悦意者，不能成为自所有，如是自性即如是，妇女之众心不坚，男子坚固心意者，于彼何时亦不信，其后天王彼之口，所闻作业善作者，何者彼之天众等，闻彼帝释之语后，离于作意生忧恼者，生忧恼后如是而说此偈颂：如彼帝释如是者，彼之体性汝所说，妇女绳索所成心，我等未能而领悟，其后帝释从彼天众，听闻彼之偈颂后，彼林园中鸟声美妙，悦意量殿以幔帐庄严，流水与河水以及天之乐器声等。
English
That woman is extremely unpleasant, like poison. She is unhelpful, without lineage, and does not remember great power or merit. The mind has no abiding place; women are like the force of the wind. Wherever there is abundance, women become attached. When poverty arises, they abandon, surely abandoning men. Whichever man they meet, women become attached to him. They quickly, very quickly, abandon him and dwell in discord. Just as bees abandon all flowers when they are dry, so do women abandon men who are poor and without wealth. The heart is unpleasant, like a sword, covered in darkness, without stability. For what reason are women born to destroy men? How women are binding, the gods have no other bonds. Those bound by the bonds of women fall into hell. Whatever desire arises from women, this is the greatest among desires. The desire for women burns the mind, and is like being burned by fire from the outside. People ruined by desire, their actions are also manifest. Those utterly deluded by the desire for women do not understand with their clouded hearts. After being bound to a man's heart and having made many delights, women suddenly abandon him like a snake shedding its skin. Though one strives for women by all means and protects them well in all places, one cannot possess women who are extremely unpleasant. Thus is their nature; the minds of women are unstable. They never trust a man with a stable mind. Then, from the mouth of that lord of the gods, those gods who had heard and done good deeds, having heard the words of Indra, were separated from their intentions and felt sorrow. Having felt sorrow, they spoke this verse: 'Just like that Indra, you have spoken of his nature. We have not understood the mind that has become the rope of women.' Then, Indra, having heard that verse from those gods, in that garden, the sound of birds was beautiful, and the delightful immeasurable palace was adorned with curtains, with the sound of flowing water, rivers, and divine musical instruments, etc.