Tibetan
རྙིལ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་སྤུག་ལྟ་བུ་དང་རྨ་བྱ་ཁ་དོག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་མཐོན་ཀ་ལྟ་བུ་དང་། ཤང་ཤང་ཏེའུ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སུ་འདུག་སྟེ། ཁ་ཅིག་བྱི་རུ་ལྟ་བུ་དང་། བྱ་ཀ་ལ་པིང་ཀ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་དངུལ་གྱི་མདོག་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་བདེ་བ། སྒྲ་སྙན་ཅིང་འཇེབས་པ་འབྱིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་བདག་ཉིད་ཕན་ཚུན་འཁོར་ལོ་བཞིན་བྱས་ནས་རྩེ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རོལ་མོའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཇི་ལྟར་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྒྲ་གཞན་དག་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཁ་ཅིག་པད་མའི་ཚལ་བུང་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས་པར་བྱས་པ་རྣམས་སུ་བྱ་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བཅས་པར་དགའ་བར་བྱེད་སྐད་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་སྐམ་ས་ལ་འདུག་ནས་བྱ་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བཅས་པར་དགའ་བར་བྱེད་དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་གསེར་དང་དངུལ་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་འདབ་མ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་དེའི་གྲིབ་མས་ལུས་མངོན་པར་བརྒྱན་པ་རྣམས་རྩེ་བར་བྱེད་དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་བྱ་དེ་དག་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྱ་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྩེ་བ་ན་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ མཐོང་ནས། དེ་ནས་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་དང་རྣར་སྙན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱའི་སྒྲ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱིན་པ་བདེ་བར་ཐོས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་དག་དང་ལྷ་མོ་དེ་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བ་དེ་དག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་རྩེ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ཆུ་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཆུའི་ནང་ན་རྒྱུ། སྐམ་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐམ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་རྩེ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷ་དེ་དག་ཀྱང་ལྷ་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བྱ་དེ་དག་དང་དེ་བཞིན་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་ལྷ་དེ་དག་དང་བྱ་དེ་དག་མཚུངས་པར་འདོད་པས་སེམས་ཕྲོགས་ཤིང་མྱོས་པ་རྣམས་ལ་འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། དུད་འགྲོ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་དག །གཏི་མུག་གིས་ནི་བསྐྱོད་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷ་རྣམས་ནི། །ལྷ་དང་དུད་འགྲོ་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྐལ་བ་བཟང་པོ་ཐོབ་པའི་མི། །བག་མེད་རྣམས་ལ་མི་སྤྱོད་ན། །དེ་ནི་མཁས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །དེ་ལས་ཟློག་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །ལྷ་རྣམས་བག་
Chinese
有些像彩虹，有些像孔雀，像七宝的颜色。有些像高山，还有各种各样的香香鸟。有些像珊瑚，像迦陵频伽鸟，像七宝。有些像银子的颜色。它们都令人赏心悦目，擅长发出美妙动听的声音。有些在空中像轮子一样互相旋转嬉戏，像天神们的音乐声一样发出各种声音，又像天女们对具备五种妙欲的事物非常执着一样，发出各种各样的声音。还有一些在莲花盛开的花园里，与雌鸟们一起快乐地发出鸣叫。还有一些栖息在陆地上，与雌鸟们一起快乐地享受各种乐趣。还有一些在金银树木的各种树叶装饰下，在树荫中显露出身体，嬉戏玩耍，享受各种乐趣。鸟儿们就这样快乐地嬉戏。 当鸟儿们尽情玩耍时，天神们看到了，心中充满了喜悦，耳朵里也听到了各种美妙的鸟鸣声。然后，天神和天女们也进入了空中嬉戏的鸟群中，在空中飞翔玩耍。同样，与水鸟一起在水中嬉戏，与陆地鸟一起在陆地上嬉戏。天神们也与天女们一起，像鸟儿们一样嬉戏玩耍，享受各种乐趣。然后，那位比丘看到天神和鸟儿们如此相似，心神荡漾，沉醉其中，于是用偈颂说道： 畜生享用诸欲乐， 皆为愚痴所驱使。 如是观之诸天众， 天与畜生实无异。 若人获得善妙身， 不纵逸乐于放荡。 如是之人方名智， 反之则与智相违。 诸天放
English
Some are like rainbows, some are like peacocks and the colors of the seven precious jewels. Some are like high mountains, and there are also various kinds of Shang Shang birds. Some are like coral, like Kalavinka birds, like the seven precious jewels. Some are like the color of silver. All of them are pleasing to the eye and skilled at producing melodious and delightful sounds. Some play in the sky, making themselves like wheels, just as the music of the gods arises, and they produce all kinds of sounds, and just as the hosts of goddesses become very attached to things endowed with the five desirable qualities, they produce other sounds. Others make sounds of joy together with the female birds in lotus gardens adorned with swarms of bees. Others sit on dry land and rejoice together with the female birds, enjoying all kinds of pleasures. Others play and enjoy themselves in the midst of trees of gold and silver adorned with various leaves, their bodies adorned by their shadows. In this way, those birds rejoice. Then, when those birds were playing completely, the gods saw them, and then with minds of great joy and ears of delight, they happily heard the various kinds of sounds of the birds. Then those gods and goddesses also entered into those who were moving in the sky, and moved and played in the sky. Similarly, they move in the water together with the birds that move in the water, and they move and play on the dry land together with those who move on the dry land. Those gods also play with the goddesses like those birds, and enjoy all kinds of pleasures. Then that monk, desiring those gods and those birds to be the same, his mind stolen and intoxicated, spoke these verses: Animals enjoy pleasures, Driven by ignorance. Thus, the gods, Are the same as gods and animals. If a person obtains a good fortune, And does not indulge in recklessness, That one is called wise, Otherwise, it is the opposite. The gods let
Tibetan
མེད་པ་ཡིས་ཕྲོགས། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རབ་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཁས་པ་རྣམས། །བག་མེད་དུག་དང་འདྲ་བར་བརྗོད། །བློ་ཞན་བག་མེད་རྣམ་དག་གིས། །སྔར་ནི་བདེ་བ་ལྟ་བུར་མཐོང་། །བག་མེད་ལས་བྱུང་འབྲས་ཐོབ་ནས། །དོན་མེད་དེ་ནི་ཕྱིས་གདུང་ངོ་། །སྐྱེ་བོ་མཁས་པས་བག་མེད་པ། །དོན་ཀུན་མེད་པར་བྱེད་མཐོང་ནས། །དེ་ལྟར་དེ་ལས་གཞན་དགེ་བ། །གང་ཡིན་བག་མེད་མི་སྟེན་ཏོ། །བག་མེད་གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། །བག་ཡོད་གཞན་དུ་བདེ་བ་སྟེ། །བག་མེད་པ་དང་བག་ཡོད་དག །མཚན་ཉིད་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་འདོད་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་བག་མེད་སྟེན་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་བག་མེད་པ། །ནམ་ཡང་བདེ་བ་མི་འཐོབ་བོ། །བག་མེད་བྲལ་བ་དམ་པ་ནི། །འཆི་བ་མེད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ། །གང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་བག་ཡོད་པ། །དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་ངོ་། །གལ་ཏེ་བློ་ཞན་ལྷ་རྣམས་དང་། །དུད་འགྲོ་མཚུངས་པར་རྩེ་བྱེད་ན། །ལྷ་རྣམས་དང་ནི་དུད་འགྲོ་དག །ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ནི། །ཡི་དགས་དེ་བཞིན་དམྱལ་བ་རྣམས། ། རིས་འཐུན་བློ་དང་འགྲོ་བ་དག །ཀུན་དུ་མི་འཐུན་ཐ་དད་དོ། །བློ་མི་འཐུན་པས་ལས་མི་འཐུན། །ལས་མི་འཐུན་ལས་དེ་བཞིན་འགྲོ། །ལས་མི་འཐུན་པ་སྣ་ཚོགས་ལས། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་བ་ཡིན། །ལས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པས། །ལྷ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བག་མེད་དེ། །ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ལས་ལྟུང་བ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཚེ་ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ལས། །ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཚེ་ལྷ། །ཁྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བ་ཡིན། །བདག་ཉིད་བདེ་བ་ཤེས་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་ཉམས། །བག་མེད་པས་ཀྱང་བསླུས་པ་ཡིན། །སྲེད་པས་གདུངས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ལྷ་དག་དམྱལ་བར་གང་སོང་བ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་དཔྱ་བ་ཡིན། །རྩེ་མོ་ཉམས་སུ་ལེན་འགྱུར་རྣམས། །གནོད་པ་མི་བཟད་ཉམས་སུ་མྱོང་། །སྲོག་ཆགས་སེམས་ནི་རྨོངས་པ་དག །འཁོར་བ་ལས་ནི་ཡིད་མི་འབྱུང་། །སྲེད་པས་ཡོངས་སུ་བསླུས་པ་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དེས་ལྷ་དེ་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་བག་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མྱོང་ཡང་། ཇི་ལྟར་མེ་ཤིང་ལ་མཆེད་པ་ལྟར་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་པ་ཉིད་མེད་དེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་ཟད་པར་མ་གྱུར་པ་
Chinese
被夺走，众生极堕地狱。因此，智者们说放逸如毒药。愚笨的放逸者，起初看似快乐，获得放逸所生的果报后，后来徒劳地悲伤。贤士们见到放逸使一切无意义，因此，除了放逸之外，凡是善的，都不应依赖放逸。放逸于他处是痛苦，不放逸于他处是安乐，放逸和不放逸，已作简要的定义说明。谁想要痛苦，那人就应依赖放逸。谁若极其放逸，则永远得不到安乐。远离放逸的圣者，前往不死之地。谁若极其不放逸，则不感受地狱的痛苦。如果愚笨者与诸天，像畜生一样嬉戏，那么诸天和畜生，就没有差别了。天与非天，以及饿鬼和地狱等， 具有相同心智和行者，一切都不相同，各各相异。由于心智不同，业也不同，业不同，果报也各异。从各种不同的业中，也显现出各种不同的行者。由于诸业的各种不同，诸天极其放逸，不明白从天界堕落。当从天界堕落时，诸天啊，你们的痛苦临近了，要知道自己是快乐的。如此因分别而衰退，也被放逸所欺骗。被贪欲所折磨的诸天，将堕入众生地狱。诸天堕入地狱，这是非常可悲的。那些将享受快乐至极者，将感受无法忍受的损害。众生的心是愚痴的，不从轮回中厌离。被贪欲完全欺骗者，从痛苦中获得痛苦。如此，比丘通达那些天人是极其放逸的，并随后开示。之后，那些天人虽然亲近地享受一切世间的安乐，但就像火蔓延到树木一样，对世间却没有满足，直到所作所积的业未穷尽为止。
English
Being robbed, sentient beings fall greatly into hell. Therefore, the wise say that negligence is like poison. Foolish negligent ones, at first see it as happiness, but after obtaining the results arising from negligence, they later grieve in vain. Wise people, seeing that negligence makes everything meaningless, therefore, other than negligence, whatever is good, one should not rely on negligence. Negligence elsewhere is suffering, non-negligence elsewhere is happiness, negligence and non-negligence, have been briefly defined and explained. Whoever desires suffering, that person should rely on negligence. Whoever is extremely negligent, will never attain happiness. The noble one who is free from negligence, goes to the place of immortality. Whoever is extremely non-negligent, does not experience the suffering of hell. If foolish ones and gods, play like animals, then there is no difference between gods and animals. Gods and non-gods, as well as hungry ghosts and hells, Those with similar minds and walkers, are all different and distinct. Because minds are different, actions are also different, and because actions are different, the results are also different. From various different actions, various different walkers also appear. Because of the various differences in actions, the gods are extremely negligent, and do not understand falling from the heavenly realm. When falling from the heavenly realm, gods, your suffering is near, know that you are happy. Thus, they decline due to discrimination, and are also deceived by negligence. The gods tormented by desire, will fall into the hell of sentient beings. The gods who fall into hell, this is very sad. Those who will enjoy the ultimate pleasure, will experience unbearable harm. The minds of sentient beings are ignorant, and do not become weary of samsara. Those who are completely deceived by desire, obtain suffering from suffering. Thus, the monk understands that those gods are extremely negligent, and then teaches accordingly. After that, although those gods closely enjoy all worldly pleasures, just as fire spreads to trees, they are not satisfied with the world, until the actions they have done and accumulated are not exhausted.