Tibetan
་ལྟར་མར་མེ་མཐོང་ན་དགའ་ལ་རེག་ན་མཆོག་ཏུ་ཚ་བ་ལ། ཕྱེ་མ་ལེབ་རྨོངས་པ་མར་མེ་ཁ་དོག་སྡུག་པར་མཐོང་ནས་མར་མེ་དེའི་ནང་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་པའི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟ་བུ་དག་ནི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་དུ་དགའ་བར་ལྟའོ། །མར་མེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་མར་མེ་དེར་ལུས་སོང་བའི་ཕྱེ་མ་ལེབ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་རྣམས་སུ་སྲེག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདོད་པ་དག་གིས་ཆོག་གོ་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་དེ་འདོད་པ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དེ་སེམས་ཅན་དག་འཆིང་བ་གང་གིས་བཅིངས་ཤིང་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཁོར་སྙམ་ནས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནང་གི་ ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་དེ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའམ་ལྷའི་མིག་གིས་བརྟགས་ན། འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་འཆིང་བ་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ། ཟས་ཀྱི་འཆིང་བ་དང་། རེག་པའི་འཆིང་བའོ། །དེ་ལ་ཟས་ཀྱི་འཆིང་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁམ་གྱི་ཟས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མིའི་གནས་བཞི་དང་། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་རིས་དྲུག་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཟས་ཡོད་པ་དེ་དག་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་སོ། །རེག་པའི་ཟས་ནི་བྱ་དང་། མིག་གིས་ལྟ་བ་དག་གིའོ། །དེའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མི་དང་། ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲིག་པའི་རེག་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་འདོད་པ་ལ་སྟེན་པ་དེ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འབྱུང་ངོ་། །མཉམ་པར་དམིགས་པའི་ཟས་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆིང་བ་དག་ལས་དེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མིག་གི་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མིག་གིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་སྟེ། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དམིགས་པ་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བདེ་བའི་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མི
Chinese
就像看到酥油灯时感到高兴，但触摸时却非常烫。愚蠢的飞蛾看到酥油灯的颜色很漂亮，就飞进酥油灯里，然后死去。同样，被贪欲、嗔恨、愚痴所蒙蔽的幼稚凡夫，就像飞蛾一样，对一切欲望都感到非常高兴。所谓像酥油灯一样，如果像飞蛾一样身体进入酥油灯中，众生就会在地狱、畜生和饿鬼中被焚烧。因此，认为欲望足够了，比丘就会从这些欲望中解脱贪欲。然后，比丘又想，众生被什么束缚而不断在轮回中流转呢？瑜伽行者安住于内在的 法上，随法观法，以听闻所生的智慧或天眼观察，发现这个世界被两种束缚所束缚：食物的束缚和触的束缚。其中，食物的束缚有四种。什么是段食呢？例如，人类的四处住所，欲界天人的六道，八大热地狱，以及畜生和饿鬼的一部分。看到有意识的食物，例如，色界天人的禅定之食。触的食物是鸟类和眼睛所见之物。另一种情况是，欲界的幼稚凡夫，人和饿鬼、畜生和地狱众生，都非常贪恋性爱之触。依赖欲望的，就会生于欲界。平等专注的食物是无色界的等至。因此，这个世界被两种束缚所束缚，从一切随烦恼和习气的束缚中，他并没有解脱贪欲。他以另一种方式，如实地用眼睛看到眼睛所能识别的色法。并且，如实地看到从眼睛的聚集和接触所产生的快乐，以及以快乐为目标，从不快乐的行为中成熟的果报。同样地，
English
Just as one feels happy when seeing a butter lamp, but it is extremely hot to touch. Ignorant moths, seeing the beautiful color of the butter lamp, fly into it and die. Similarly, childish ordinary beings, obscured by attachment, hatred, and ignorance, are like moths, viewing all desires with great delight. The simile of the butter lamp means that if beings enter the butter lamp like moths, they will be burned in the hells, as animals, and as pretas. Therefore, thinking that desires are enough, the monk will become free from attachment to those desires. Then, the monk further wonders, by what bonds are beings bound and constantly wander in samsara? The yogi, dwelling in the inner dharma, observing the dharma according to the dharma, investigates with the wisdom born from hearing or with the divine eye, and finds that this world is bound by two bonds: the bond of food and the bond of touch. Among these, the bond of food is of four types. What is coarse food? For example, the four abodes of humans, the six classes of desire realm gods, the eight great hot hells, and a portion of animals and pretas. Seeing that there is food of consciousness, for example, the food of meditative absorption of the form realm gods. The food of touch is that of birds and things seen by the eye. Another aspect is that childish ordinary beings of the desire realm, humans, pretas, animals, and hell beings, are all extremely attached to the touch of sexual intercourse. Those who rely on desire arise in the desire realm. The food of balanced focus is the formless attainments. Therefore, this world is bound by two bonds, and from the bonds of all afflictions and habitual tendencies, he is not free from attachment. He sees with the eye in another way, as it truly is, the forms that are to be cognized by the eye. And he also sees as it truly is the pleasure that arises from the gathering and contact of the eye, and the ripening of unpleasant actions with pleasure as the goal. Similarly,
Tibetan
ག་གི་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིད་མི་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་བདེ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་མིག་གིས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དམིགས་པའི་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ལ་བདེའོ་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་། རྟོག་པར་བྱེད་ལ་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོར་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བའི་ལས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་མིག་གིས་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་སེམས་དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་འཇུག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བས་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བར་སྐྱེ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་དེ་མིག་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པའི་དགེ་སློང་གི་མིག་གིས་འདི་ལ་གཟུགས་མཐོང་ནས། མ་ཆགས་ཤིང་རྣམ་པར་མ་ཆགས་ལ་རྙོག་པ་ཅན་དུ་མ་ཡིན། སྨོད་པ་མེད་ཅིང་དགའ་བར་མི་བྱེད་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྒྲིབས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བའི་གནས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་མི་དམིགས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་དེ་ས་དྲུག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་ས་གཞན་བཅུ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྟེ། ས་དྲུག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་འཇུག་གོ །དེ་སྐྱེས་ནས་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན
Chinese
何者是眼识所知，成为不适意之处？即是眼根聚集接触所生的苦受，以及由乐所生的异熟果，对此如实了知。何者是眼识所知？即缘于色境的乐受，是不适意的异熟果。于此，以观内法之法的眼，不如理作意，见所缘之色。对于现在所生的乐受，了知是乐，并加以思量和品尝。由于转变，成为苦的异熟果，确实会在地狱众生、饿鬼和畜生中成熟。哪些不是现在所生的乐受，而是由于转变而成为乐的异熟果之业？即是，眼见眼识所知的诸色后，对于由眼根聚集接触所生的如理作意，心不倾向于显现，没有贪执，没有执著。这是现在所生的苦受异熟果。由于转变，将生于天和人的安乐之中，并最终达到涅槃的彼岸。同样，对于耳、鼻、舌、身、意的识之法也应如此运用。再者，比丘如何能安住于眼所识之色境的舍受之中？瑜伽行者，安住于观内法之法的比丘，于此眼见色后，不贪著，不特别贪著，不成为混浊。没有责骂，不欢喜，不作意。不被不如理作意所蒙蔽，而是舍受。因为他不对苦和乐的生起之处作意，所以他是舍受。此外，比丘进入第六地的殊胜划分之体性，即进入其他十地，例如：无障碍、初禅的特殊地，以及第四禅。他进入第六地的殊胜划分。从那儿生起并成为止息之道的，是圣道。
English
What is known by eye-consciousness that becomes a place of unease? It is the suffering that arises from the contact of the gathering of the eye, and the ripening result that arises from pleasure, which is thoroughly known as it is. What is known by eye-consciousness? It is the pleasure that focuses on form, which is the unpleasant ripening result. Here, with the eye that observes the Dharma within the Dharma, one improperly attends and sees the object of focus. For the pleasure that arises in the present, one knows it as pleasure, and contemplates and savors it. Because of transformation, the ripening result becomes suffering, and it will surely mature in hell beings, hungry ghosts, and animals. What are the actions that are not the pleasure that arises in the present, but become the ripening result of pleasure due to transformation? It is that, having seen the various forms known by eye-consciousness, the mind that turns towards the proper attention arising from the contact of the gathering of the eye has no attachment and no clinging. This is the ripening result of suffering that arises in the present. Because of transformation, one will be born into the happiness of gods and humans, and ultimately reach the other shore of Nirvana. Similarly, apply this to the dharmas of consciousness of ear, nose, tongue, body, and mind as well. Furthermore, how does a monk abide in equanimity towards the forms known by the eye? The yogi, the monk who abides observing the Dharma within the Dharma, having seen form with the eye, is not attached, not particularly attached, and is not turbid. There is no reproach, no delight, and no attention. He is not obscured by improper attention, but is equanimous. Because he does not attend to the place where suffering and happiness arise, he is equanimous. Moreover, the monk enters the nature of the excellent division of the sixth ground, that is, he enters the other ten grounds, such as: unimpededness, the special ground of the first dhyana, and the fourth dhyana. He enters the excellent division of the sixth ground. The path that arises from there and becomes the path of cessation is the noble path.