Tibetan
།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པར་འདོད་དོ། །གཟུགས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན། གཟུགས་དེ་ཡང་། གཟུགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་དག་ཡིན་ལ། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དེས། སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་གཟུགས་ཐ་དད་པ། གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ། མིང་དང་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པ། གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ཇི་ལྟ་བུར་མཐོང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི །སེམས་ཐ་དད་པ། གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། མོས་པ་ཐ་དད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཐ་དད་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དང་། མིང་དང་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པ་དང་། གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ནི། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་ནམ། རི་མོ་མཁན་གྱི་སློབ་མ་མཁས་པ་ཞིག །ས་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་འཇམ་ལ་མཁྲང་བ་ཞིག་མཐོང་ནས་འདུག་སྟེ། ཚོན་སྣ་ཚོགས་དག་གིས། རི་མོའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ལེགས་ཤིང་། ལེགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་འདྲི་བ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་རི་མོ་མཁན་ནམ། རི་མོ་མཁན་གྱི་སློབ་མ་ལྟ་བུ་འདི་ལྷག་པར་མོས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ས་ཤིན་ཏུ་འཇམ་ཞིང་མཁྲང་བ་དག་ལ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དག་གི་འཁོར་བའི་སར་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དང་། མིང་དང་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དག །སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་དེས་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཚོན་དཀར་པོས་ནི། གཟུགས་དཀར་པོར་འདྲི་བར་བྱེད་ལ། དམར་པོས་ནི་དམར་པོར་འདྲི་བར་བྱེད། སེར་པོས་ནི་སེར་པོར་འདྲི་བར་བྱེད། ཚོན་ཕུག་རོན་ཁ་ལྟ་བུས་ནི་ཕུག་རོན་ཁ་ལྟ་བུ་འདྲི་བར་བྱེད། ནག་པོས་ནི་ནག་པོར་འདྲི་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་འདི་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དཀར་པོ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཆོས་དཀར་པོ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་དཀར་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །རི་མོ་མཁན་གྱིས་ཚོན་དམར་པོ་བླངས་ནས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་དམར་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་དང་། རོ་དང་། རེག་པ་དང་། གཟུགས་དང་། དྲི་སྟུག་པོ་དག་གིས། རི་མོའི་གཞི་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་དེས། ཚོན་སེར་པོ་བླངས་ནས་
Chinese
如此，非表示之色，视为无碍。若问此色为何？乃是业之自性。因此，此色即是十一种色，是所有善法之所依。彼比丘，见此等有情之色各异，状态各异，名号与行境各异，处所之相各异，是何因缘？如是，彼见彼等有情之，心各异，处所之相与，意乐各异，以及业之相各异之故。色各异，状态各异，名号与行境各异，处所之相各异。譬如画师或，画师之聪慧弟子，见一悦意、柔软且坚硬之地而坐，以各种颜料，绘制各种图样，形象优美，姿态万千，随心所欲地描绘。如是，此心如画师或画师之弟子，以极大之意乐，于三界之极柔软且坚硬之地上，于业之果报成熟之轮回处所，状态各异，名号与行境各异，相貌各异，以及有情之 处所之相各异等，皆由心如画师般显现成就。又如以白色颜料，绘制白色之像，以红色绘制红色之像，以黄色绘制黄色之像，以鸽子色绘制鸽子色之像，以黑色绘制黑色之像。如是，此心如画师般，以心之白色所缘为近取，以具漏之贪欲等垢染，成就无有烦恼之白色法，以及天人等之白色之像。画师取红色颜料，成就天人等之红色之像，所谓红色，乃是以声音、味道、触觉、形象与浓郁之气味，如理作用于绘画之基础上。又如心如画师般，取黄色颜料，
English
Thus, non-manifesting form is considered unobstructed. If asked, what is this form like? It is the very nature of karma. Therefore, this form is also those eleven forms, and it is the basis of all virtuous dharmas. That monk, seeing that the forms of these sentient beings are different, their states are different, their names and realms of activity are different, and the aspects of their abodes are different, what is the reason? Thus, he sees that those sentient beings' minds are different, the aspects of their abodes and their inclinations are different, and the aspects of their karmas are different. Forms are different, states are different, names and realms of activity are different, and the aspects of their abodes are different. For example, a painter or a skilled student of a painter, seeing a pleasing, soft, and hard ground, sits down and, with various colors, draws various patterns, with beautiful shapes and various postures, depicting them as he pleases. Thus, this mind, like a painter or a student of a painter, with great interest, on the extremely soft and hard ground of the three realms, in the cyclical existence where the fruits of karma ripen, different states, different names and realms of activity, different appearances, and the sentient beings' aspects of different abodes, all are manifested and accomplished by the mind like a painter. Again, just as with white paint, one draws a white image, with red one draws a red image, with yellow one draws a yellow image, with dove-colored paint one draws a dove-colored image, and with black one draws a black image. Thus, this mind, like a painter, taking the white object of the mind as its near object, with the defilements of desire and other impurities that are accompanied by outflows, accomplishes the white dharma without afflictions, and the white images of gods and humans. The painter takes red paint and accomplishes the red images of gods and humans, and what is called red is that which is properly applied to the basis of the painting with sounds, tastes, tactile sensations, forms, and dense smells. Again, just as the mind is like a painter, taking yellow paint,
Tibetan
དུད་འགྲོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་སེར་པོའི་དབང་གིས། གཅིག་ལ་གཅིག་ཁྲག་འཐུང་བར་བྱེད་ཅིང་ཤ་ཟ་བར་བྱེད་ལ། གཅིག་ལ་གཅིག་ཚོན་སེར་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གིས་གསོད་དོ། །ཡང་སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་དེས། ཚོན་ཕུག་རོན་ཁ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པ་མཐོང་ནས། ཚོན་ཕུག་རོན་ཁ་ལྟ་བུའི་ལས་དྲི་མ་ཅན་ཡི་དགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་ལུས་ཚལ་ཤིང་བསྲེགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་སེར་སྣ་ལ་དམིགས་ཤིང་། གཏི་མུག་རབ་རིབ་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་དབང་གིས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ།སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་དེས། ཚོན་རྩི་ནག་པོ་ལྟ་བུའི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་བླངས་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གཟུགས་ནག་ པོ་འདྲི་བ་ལྟ་བུར་དེ་དག་ཀྱང་། ལས་ནག་པོས་ལྕགས་ནག་པོའི་ར་བ་འབར་བས་བསྐོར་བ་དེར་སྐྱེས་ཏེ། ལུས་ནག་པོ་ལ་ནད་དང་། གནོད་པ་དང་། བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་ཅིང་། རང་གིས་ཉེས་པར་བྱས་པ་གཞན་ཡང་མཚུངས་པ་མེད་པའི་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ། ཚོན་རྩི་ལྔའི་རི་མོའི་གཞི་ལྟ་བུའི་འཁོར་བ་ཁམས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ་ལྔར་ཀུན་ཏུ་གནས་ཤིང་། ས་གསུམ་པོ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་དེ་འདོད་པ་བསྟན་ཅིང་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པས། གཟུགས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདྲིའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་བྲལ་བ་དག་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་ཤིང་གནས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སའི་གནས་སྐབས་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་ནི་བསམ་གཏན་བཞིའི་པིར་གྱིས། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་མངོན་པར་འདྲིའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་དག་ནི། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིའི་སྲེད་པ་ལ་མཉམ་པར་དམིགས་པའི་སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུས། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་མངོན་པར་འདྲི་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་གཞི་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དགེ་སློང་དེས། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སེམས་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མཐོང་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ནི་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ནི་རི་མོའི་ཚོན་རྩིའི་སྣོད་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དག་ནི་ལས་བརྟན་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་ཁྲི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ནི་པིར
Chinese
畜生得以显现成就，那些也是由于黄色的影响，互相之间饮血食肉，互相之间被如黄色般的贪嗔痴所杀害。又如心之画师，见到如鸽子颈色般的颜料，便造作如鸽子颈色般的业，前往有垢的饿鬼道。那些身体如同烧焦的树木，心之画师专注于吝啬，被愚痴昏暗的遮蔽所控制，饥渴难耐，被各种痛苦完全压倒。又如心之画师，取了如黑色颜料般的业之体性，如同描绘地狱众生的黑色形体，那些众生也因黑业而生于被燃烧的黑铁围墙所围绕之处，黑色的身体成为疾病、损害和各种饥渴的根源，自己所造的罪业以及其他无与伦比的损害痛苦使他们痛苦不堪。又，精进修行的比丘，如同五彩颜料的绘画基础，在轮回三界中周遍安住于五道，三界即欲界、色界和无色界。其中，心之画师显现欲望并专注于欲界，从而描绘出二十种各异的形色。那些脱离欲界者，专注于色界并安住于彼，依靠四禅定的笔，显现地描绘色界。那些脱离对色界的专注者，如心之画师般平等专注于四种等持的贪欲，从而显现地描绘无色界，这三界的基础是广大的。又，那位比丘，以其他方式见到其他众生的心之画师，其中，心如同画师，身体如同颜料的容器，贪嗔痴如同稳固的业，所缘如同画架，根（指六根）如同笔。
English
Animals are manifestly accomplished, and they are also under the influence of yellow. They drink each other's blood and eat each other's flesh, and they kill each other with attachment, hatred, and ignorance, which are like yellow paint. Moreover, the mind, like a painter, sees the aim of the color like the neck of a pigeon, and performs the defiled actions of a hungry ghost with the color like the neck of a pigeon. Their bodies are like burnt trees, and the mind, like a painter, focuses on stinginess, and is controlled by the obscuration of dimness of ignorance, and is hungry and thirsty. All kinds of suffering are completely overwhelmed. Moreover, the mind, like a painter, takes the nature of karma like black paint, and it is like drawing the black form of hell beings. Those beings are also born in a place surrounded by a burning black iron fence due to black karma. The black body becomes the basis of various kinds of diseases, harms, hunger and thirst, and the suffering of harm caused by one's own misdeeds and other incomparable sufferings makes them miserable. Furthermore, that monk who practices yoga abides in the five realms of samsara in the three realms, like the basis of a painting of five colors. The three realms are the realm of desire, the realm of form, and the realm of formlessness. There, the mind, like a painter, reveals desire and focuses on the realm of desire, thus depicting twenty different forms and colors. Those who are separated from the desire realm focus on the form realm and abide in it, and with the pen of the four meditations, they manifestly depict the form realm. Those who are separated from focusing on the form realm, like the mind of a painter, equally focus on the craving of the four samadhis, and thus manifestly depict the formless realm. This basis of the three realms is vast. Moreover, that monk sees the mind-painter of other beings in another way. There, the mind is like a painter, the body is like a container of paint, attachment, hatred, and ignorance are like firm actions, the object is like a frame, and the senses are like a brush.