Tibetan
་སྤྱོད། །དེ་ནི་བུད་མེད་ལྟ་བ་མེད། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གཏར་བཞག་ཅིང་། །སྡིག་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ནི། །དགེ་འདུན་རིན་ཆེན་སུན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་དགེ་སློང་ཇི་ལྟར་ཤེས། །གང་ཞིག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་དང་། །གང་ཞིག་ཡུལ་སྡུག་སེམས་བྱེད་ལ། །བུད་མེད་ལྟ་ཞིང་དེ་འདོད་པ། །དགེ་མིན་ཁྱིམ་མིན་གཡོན་ཅན་ཡིན། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་ཚལ་བསྲེགས་བཞིན། །གང་གིས་ཉོན་མོངས་ཚལ་བསྲེགས་པ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ཡིན་དེ་དགེ་ཞིང་། །སྡིག་པའི་ཟས་ལ་མི་ཆགས་སོ། །རྟག་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་སྤྲོ་ཞིང་། །གཡོན་ཅན་རྟག་ཏུ་ཁྲུས་བྱེད་པ། །རྨོངས་པ་བདག་དང་གཞན་སླུ་སྟེ། །དམ་ཆོས་ལམ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིན། །ཡིད་ནི་ཞི་ཞིང་དགོན་པ་རུ། །རྟག་ཏུ་བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་འགྲོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ཡིན་དེ་དགེ་ཞིང་། །དགེ་བའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །དགོན་པ་དག་ཏུ་དགའ་བྱེད་པ། །དེར་ནི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དགའ། །འདོད་པ་ཚོལ་བའི་ཡིད་དག་ནི། །དེར་ནི་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འབེལ་བའི་གཏམ་དགའ་ཞིང་། །ཡུལ་གྱི་སྲེད་པས་མངོན་དགའ་བ། །གང་ན་འཆི་ བ་མེད་པ་ཡི། །ཞི་བའི་གྲོང་དུ་མི་འགྲོ་འོ། །རྒྱལ་པོ་བསྟེན་ཅིང་ཟས་དང་སྐོམ། །ཤིན་ཏུ་ཞིམ་འདོད་རྟག་ཁྲོ་བ། །མིང་གི་དགེ་སློང་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས། །གང་དག་རྒྱལ་པོའི་སྒོར་འདུག་ཅིང་། །ཁྱིམ་པ་དག་དང་ཉེ་རྩོམ་བཅས། །དེ་ནས་དེ་དག་སུན་འབྱིན་ཅིང་། །སྦྱིན་བདག་བདེན་སེམས་སླུ་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་གླང་ཆེན་ཚལ་གནས་བཞིན། །གང་དག་བུ་སྨད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ཞི་བའི་ཚལ་ན་གནས་པ་ནི། །དེ་དག་སྲེད་སྤངས་བསམ་པ་མཉམ། །དགེ་སློང་དེ་ཉེས་པ་དེ་དག་སྤངས་ནས་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ། ཐར་པ་ལ་འབད་ཅིང་སྤྱོད་དེ། བླ་མ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲི། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཚོལ་བ་ནི་ལམ་བརྩོན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མཉམ་པར་ལྟ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་དང་། ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལམ་དེ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་ཅིང་སྒོམ་སྟེ་མང་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དགེ་བ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་དེས་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་དམས་པར་བྱེད་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ས་བླའི་གནོད་སྦྱིན་དག་གིས་ཤེས་ནས། བར་སྣང་ལ་སྤྱོད་པའི་གནོད་སྦྱིན་དག་ལ་མངོན་པར་བསྙད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་མངོན་པར་བསྙད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འཐབ་བྲལ་དང་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷ་དག་གིས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བྱམས་པ་བཞུགས་པའི་བར་ལ་མངོན་པར་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཅིག་མཆོག་ཏུ་དགའ་ཆེས་ནས། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་བསྙད་དེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་པ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཡིད་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ རོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དེས་གཞན་ལྔ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅིག་གུ་སྙམ་ནས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་དེས། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའམ་ལྷའི་མིག་གིས་བརྟགས་ན། སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་བཅུ་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། སྣའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། དྲིའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ལྕེའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རོའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་གི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཡང་བརྟེན། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས་འདུ་ཤེས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། མིག་ལ་ཡང་བརྟེན་གཟུགས་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་སྟེ། གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ། རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཚོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱོང་བའོ། །སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་འདི་ནི་རིང་པོ། གཟུགས་འདི་ནི་ཐུང་ངུ་། གཟུགས་འདི་ནི་སྡུག་པ། གཟུགས་འདི་ནི་མི་སྡུག་པ། གཟུགས་འདི་ནི་བསྟན་དུ་ཡོད་པ། གཟུགས་འདི་ནི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ། གཟུགས་འདི་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པ། གཟུགས་འདི་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་བར་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ་སྐྱེའོ། །དེ་རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེ
Chinese
行持。彼非观视妇女者。若已舍弃自身，于罪恶诸法起贪著，彼乃损毁僧伽宝，彼如何知是比丘？何者贪求利养与恭敬，何者于境界生忧苦，观视妇女且贪求彼，非善非僧非正直。如火焚烧林园般，何者以烦恼焚烧林，彼是婆罗门彼是善，不贪著罪恶之食。恒常乐于入村落，奸诈者恒常勤沐浴，愚者欺骗自与他，于正法道途甚愚昧。心寂静且于寂静处，恒常禅定至彼岸，彼是婆罗门彼是善，是善道之行境。于寂静处生欢喜，于彼离贪者生欢喜，寻欲之心意，于彼不生欢喜。何者喜乐饶益之语，且于境界之贪爱极欢喜，于何处无有死亡，不往寂静之都。亲近国王，贪求极美味之饮食，恒常忿怒，名义之比丘以谄诳之方便，何者住于国王之门，与在家众亲密交往，其后诋毁彼等，欺骗施主之真实心。如象栖息于林园般，何者已完全舍弃子女，于寂静之林园中安住，彼等已舍贪爱且心意平等。比丘舍弃彼等罪恶后，如实见彼，于彼之外，如实见色等蕴。精勤行持以求得解脱，完全请问上师。了知道与非道之如实性，以八支圣道寻求解脱之都，乃具道精进之相，以平等观视且无垢之心，以及寂静之心，恒常依止且修习彼道，令其增多。彼以无漏业道之善，且以真实具足，令魔之势力衰损，且令圣法之势力增长，如是土地神之夜叉众知晓后，向于虚空中行持之夜叉众宣说。彼等亦向四大天王宣说。彼等亦向老
English
practices. He is not one who gazes at women. If he has abandoned himself and is attached to sinful dharmas, he destroys the Sangha Jewel. How does he know he is a bhikshu? Whoever craves gain and respect, and whoever feels sorrow for objects, gazes at women and desires them, is neither virtuous, nor a monk, nor upright. Just as fire burns a garden, whoever burns the garden of afflictions is a Brahmin, he is virtuous, and does not cling to sinful food. Always delighting in going to villages, the deceitful one always diligently bathes, the fool deceives himself and others, and is very ignorant on the path of the true Dharma. The mind is peaceful and in a solitary place, always meditating to the other shore. He is a Brahmin, he is virtuous, and is the realm of practice of the virtuous path. He rejoices in solitary places, and the one who is free from desire rejoices there. The mind that seeks desire does not rejoice there. Whoever delights in beneficial speech and is exceedingly delighted by the craving for objects, where there is no death, does not go to the city of peace. Attending to kings, craving extremely delicious food and drink, always angry, the nominal bhikshu, with deceitful means, whoever dwells at the gate of kings, closely associating with householders, and then denigrating them, deceiving the true heart of the benefactor. Just as an elephant dwells in a garden, whoever has completely abandoned sons and daughters and dwells in a peaceful garden, they have abandoned craving and have equal minds. The bhikshu, having abandoned those faults, sees them as they are, and apart from that, sees the skandhas such as form as they are. He strives and practices to attain liberation, and completely inquires of the guru. Knowing the reality of the path and the non-path, seeking the city of liberation with the Noble Eightfold Path is the aspect of diligence on the path, with equanimity and an immaculate mind, and with a peaceful mind, he always relies on and cultivates that path, increasing it. He, with the virtue of the path of action free from outflows, and with perfect completeness, diminishes the power of Mara and increases the power of the Holy Dharma, as the yakshas of the earth knew. They declared it to the yakshas who travel in the sky. They also declared it to the Four Great Kings. They also declared it to the old
Chinese
从第四禅开始，像之前一样连接。无热天和兜率天的天人们，一直到弥勒佛住在兜率天之间，都公开宣扬。然后，一位菩萨非常高兴，向他化自在天的天人们公开宣扬：在赡部洲，某某善男子剃除了头发和胡须，穿上了袈裟，像之前一样连接。然后，一直到他化自在天的天人们心中非常欢喜为止，都像之前一样连接。 然后，那位比丘又想，我该如何进入第五禅呢？于是，那位瑜伽行者安住在内在的法上，随顺于法，以听闻而生的智慧或天眼观察，思择十种有色处。哪十种呢？即：眼处、色处、耳处、声处、鼻处、香处、舌处、味处、身处、触处。他思择这十种有色处。我的眼处也依赖，色处也依赖，如何转变为受呢？依赖眼也依赖色，眼识生起，见到三者聚合产生触，触与俱生者，感受、想、思也产生。其中，感受是体验。思是思考。其中，想是认识，即：这个色是长的，这个色是短的，这个色是美的，这个色是不美的，这个色是可见的，这个色是有障碍的，这个色是不可见的，这个色是无障碍的。这样，直到非显色，这十一种形态被区分为想的色，这样，三者聚合产生触。触与俱生的感受、想、思产生。其中，由眼根聚集而产生的触所生的感受、想、
English
Starting from the Fourth Dhyana, connect as before. The gods of Atapa and Tushita openly proclaimed until Maitreya resided in Tushita. Then, a Bodhisattva was extremely delighted and openly proclaimed to the gods of Paranirmitavasavartin: In Jambudvipa, a certain noble son has shaved his hair and beard and donned the saffron robe, connecting as before. Then, until the gods of Paranirmitavasavartin were extremely delighted in their hearts, connect as before. Then, that monk wondered, how should I enter the fifth dhyana? So, that yogi, dwelling in the inner dharma, following the dharma, contemplated the ten material ayatanas with the wisdom born of hearing or with the divine eye. What are the ten? They are: the eye-ayatana, the form-ayatana, the ear-ayatana, the sound-ayatana, the nose-ayatana, the smell-ayatana, the tongue-ayatana, the taste-ayatana, the body-ayatana, and the touch-ayatana. He contemplates these ten material ayatanas. My eye-ayatana also relies, the form-ayatana also relies, how does it transform into feeling? Relying on the eye and also relying on the form, eye-consciousness arises, seeing that the union of the three produces contact, and with contact, feeling, perception, and thought also arise. Among them, feeling is experience. Thought is thinking. Among them, perception is recognition, that is: this form is long, this form is short, this form is beautiful, this form is ugly, this form is visible, this form is obstructive, this form is invisible, this form is unobstructed. Thus, until non-manifestation, these eleven forms are distinguished as the form of perception, thus, the union of the three produces contact. Feeling, perception, and thought arise with contact. Among them, the feeling, perception,