Tibetan
དུ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པ་དང་། འཐབ་བྲལ་གྱི་ལྷ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལས་ལྟ་བུར་སྐྱེས་པའི་ལྷ་དག་ལས་ཤི་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། གང་དག་མི་ལས་ཤི་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མི་ཁོམ་པ་མེད་པའི་ས་དེ་དག་གི་འཁོར་བ་ནི་ཟླུམ་པོ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །ལས་དམར་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་ གཅིག་ཟ་ཞིང་དམར་པོ་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །ལས་ཁ་དོག་དཀར་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ལྷ་དང་མི་ཡིན་ཏེ། གཙང་ཞིང་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བའི་རིམ་གྱིས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་བ་འཛིན་ཏེ། ལྷ་འཆི་བ་ན་དེ་ལ་ལྷ་དག་བདེ་འགྲོ་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་བཞུད་ཅིག་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་འཆི་བ་ན་གཉེན་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། ཆུང་མ་དག་མིག་མཆི་མས་གང་ཞིང་ངོམ་ཟུང་གནག་པ་དག་བདག་ཅག་ཐོང་ལ་བདེ་འགྲོ་མིའི་འཇིག་རྟེན་དགྱེས་པར་བཞུད་ཅིག་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། མི་དེ་ཉིད་ཐོབ་ཀྱང་གང་དགེ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དགས་དང་། དུད་འགྲོའི་དགོན་པར་གཙེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་འཁྱམ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བསླུས་ཤིང་ཆུད་གཟན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དགེ་སློང་དེ་ཚོར་བའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཚོལ་བར་བྱེད་དེ། མིག་དང་། གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ་བརྗོད་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། གཟུགས་མཐོང་ན་བཟང་བ་དང་། མི་བཟང་བ་དང་། ཉེ་བ་དང་། བསྐལ་པ་དང་། རིང་བ་དང་། ཐུང་བ་དང་། གྲུ་བཞི་དང་། ཟླུམ་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ཟུར་གསུམ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་དབྱིབས་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་མཚན་མར་བྱེད་ལ་གཞི་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཞི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་འབྱེད། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤིན་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལ་དམིགས་ཤིང་། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཤེས་ནས་རྣམ་པར་སྤོང་བར་བྱེད། ཕན་པ་དང་། མི་ཕན་པའི
Chinese
是对想的相状作意。四大天王和，无诤天和，他化自在天的业等所生的天众死后，会生于天众之中。哪些从人死后会生于人众之中，对没有闲暇之处的那些地方的轮回是圆形的，作意于想的相状。被红色业完全掌握的那些是畜生，那些也是一个 吃一个，喜欢红色的想的相状作意。被白色业完全掌握的是天和人，从清净和善业的珍宝之路所产生的次第，执持生为天和人，天死的时候，对他说诸天请前往善趣人间。同样，人死的时候，亲人和，朋友和，妻子等眼睛充满泪水，哭泣着说请您抛弃我们，欢喜地前往善趣人间。他这样想，即使得到了人身，如果对善和，布施和，戒律和，智慧没有精进，那就会在地狱众生和，饿鬼和，畜生的寂静处受苦而到处漂泊，各自的生灵是被业的道路所欺骗而耗尽的。比丘们，对受的如实见，对想蕴如理作意所缘的如实见是这样，如实地寻觅，依靠眼和，色而生起眼的识。三者聚合而宣说触，想分别，看到色，好的和，不好的和，近的和，劫和，长的和，短的和，四方形和，圆形和，白色和，三角形和，色的形状以想正确地分别并作为相状而观察基础。蕴和，界和，处的基础作为想而作并分别。善和，不善的业的异熟非常分别并显现。对具有因的作意，知道不具有因的而分别舍弃。利益和，无利益的
English
It contemplates the characteristics of perception. The gods born from the deeds of the Four Great Kings, the Gods of No Strife, and the Gods Who Wield Power Over Others' Emanations, will die and be born among the gods. Those who die as humans and are born among humans contemplate the characteristics of perception, that the cycle of those places without leisure is round. Those who are completely seized by red karma are animals, and they also eat each other and contemplate the characteristics of perception that delights in red. Those who are completely seized by white karma are gods and humans, and they hold the birth as gods and humans in sequence from the precious path of pure and virtuous deeds. When a god dies, they say to him, "Gods, please go to the happy realm of humans." Likewise, when a person dies, relatives, friends, and wives fill their eyes with tears and weep, saying, "Please abandon us and happily go to the happy realm of humans." He thinks to himself, even if he obtains a human body, if he does not strive for virtue, generosity, discipline, and wisdom, then he will suffer and wander everywhere in the solitary places of hell beings, pretas, and animals. Each individual is deceived and exhausted by the path of karma. Monks, seeing the truth of feeling, seeing the truth of contemplating the aggregate of perception in accordance with the Dharma is like this, seeking the truth as it is. Dependent on the eye and form, eye consciousness arises. Contact is spoken of from the convergence of the three, perception distinguishes. Seeing form, good and not good, near and kalpa, long and short, square and round, white and triangular, the shape of the form is correctly distinguished by perception and used as a characteristic to observe the basis. The basis of aggregates, realms, and sources is made and distinguished as perception. The ripening of virtuous and non-virtuous deeds is greatly distinguished and made manifest. Contemplating what has a cause, knowing what does not have a cause, one abandons it separately. Beneficial and non-beneficial
Tibetan
་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་འདས་པ་ལ་ འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་འདིས་བདག་གི་བྱས་པ་ཉེས་པ་བྱས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་པར་བྱེད་དེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་ན་དྲན་པ་ཡང་མེད་དེ། དྲན་པ་དེ་དང་འདུ་ཤེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འོད་དེའི་རྐྱེན་དེའི་གཞི་དེའི་རྒྱུ་མར་མེ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དགེ་སློང་དེ་ས་གཞན་ལྔ་པ་འདུ་ཤེས་སུ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་དག་པའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བ་མེད་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་འཇིགས་པ་མེད་པར་དེ་མཚུངས་པར་རྟོག་སྟེ། གསེར་བཟང་པོ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་འདུ་ཤེས་ཅན་དེ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་འདུ་ཤེས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་རྟོག་པར་བྱེད་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྐྱེན་ནི་གང་ཡིན། རྒྱུ་ནི་གང་ཡིན་གཞི་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་མོ། །དེ་འདུ་ཤེས་འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ཚོགས་པ་དེས་འདི་སྐྱེ་ཞིང་དེ་འགོག་པ་ལས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་ལ་ཡང་བརྟེན། ཆུ་ཤེལ་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས། ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་ལས་ཆུ་དང་བ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདུ་ཤེས་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོས་མ་བྱས། འདོད་རྒྱལ་བས་མ་བྱུང་བར་འདི་སྐྱེའོ་སྙམ་མོ། །དགེ་སློང་དེ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་དེ་ཉིད་ཚོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་ཞིང་དེ་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པའི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་རིམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོས་ཚོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་པ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་དགེ་བ་འབྱུང་བ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་མི་དགེ་བར་འགྱུར་བར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་ཉམས་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འགྱུར་བ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་བདེ་ བའི་འདུ་ཤེས་ལ་བདེ་བར་མི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་བདེ་བ་ལ་ཡང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ། བདེ་བ་དེ་དག་ནི་ཆུང་ངུར་འདུ་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདེ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་།
Chinese
对于已逝去的不同特征，产生认知。如同通过“他做了我的坏事”的认知来进行认知，如同之前一样。如果不存在认知，那么记忆也就不存在。记忆与认知相关联，因为记忆是认知的目标和条件。例如，光的原因、基础和来源是火焰，同样，记忆是认知的因，是认知的显现，是认知的主人。比丘进入第五个境界，称为“认知之触”。他将正确的感受认知为快乐，但并不对此感到高兴。他认识到，地狱众生所造的业带来的痛苦，也同样没有恐惧，如同上好的黄金一样。有认知的比丘通过其他认知方式进行思考。他从认知中解脱出来，并思考：我的认知的条件是什么？原因是什么？基础是什么？他认为，这种认知是依赖于因缘而产生的。因缘聚合，认知产生；因缘消散，认知灭亡。例如，依赖于月亮，也依赖于水晶，就像从水晶中产生水和蒸汽一样，认知也依赖于因和缘而产生。这种认知不是无因而生，不是由作者和感受者所造，也不是偶然产生的，而是这样产生的。比丘寻求认知蕴的真相。他看到认知的真相，并以极其细微的方式寻求认知的生起和灭亡的真相。如同河流的流动，进入认知，因和缘的力量产生善，因和缘的力量使之变为不善而生起。他的心如同猴子一样不稳定，因此未被预言的变化产生了未被预言的事物。他不将快乐的认知视为快乐，而是将无漏的快乐认知为快乐，并且不将快乐视为快乐，而是将那些快乐认知为微小。那么，快乐的蕴、界和处的蕴是如何生起的呢？
English
Recognition arises in relation to past, distinct characteristics. Just as one recognizes through the recognition of 'he did my bad deed,' it is the same as before. If there is no recognition, there is also no memory, for memory is related to recognition as its object and condition. For example, just as the cause, basis, and source of light is fire, so too, memory is the cause of recognition, the manifestation of recognition, the master of recognition. The monk enters the fifth realm, called 'touch of recognition.' He recognizes the correct feeling as happiness, but does not rejoice in it. He understands that the suffering from the deeds done by beings in hell is also without fear, just the same, like the finest gold. The mindful monk contemplates through other aspects of recognition. He is liberated from recognition and contemplates: What is the condition of my recognition? What is the cause? What is the basis? He thinks, this recognition arises dependently. When conditions come together, this arises; when they cease, it ceases. For example, relying on the moon and also relying on crystal, just as water and vapor arise from crystal, so too, recognition arises relying on cause and condition. This recognition does not arise without a cause, is not made by the doer and the feeler, and does not arise randomly, but arises in this way. The monk seeks the truth of the aggregate of recognition. He sees the truth of recognition and seeks the truth of its arising and ceasing in extremely subtle stages. Like the flow of a river, entering into recognition, by the power of cause and condition, goodness arises; by the power of cause and condition, it becomes unwholesome and arises. His mind is like a monkey, unstable, so the unpredicted change gives rise to the unpredicted. He does not regard the recognition of pleasure as pleasure, but recognizes unpolluted pleasure as pleasure, and does not recognize pleasure as pleasure, but recognizes those pleasures as small. How then do the aggregates of pleasure, the realms, and the aggregates of sense bases arise?