Tibetan
ས་ཆོག་འཛིན་ལ། །གང་དག་རིགས་པར་ཟས་ཟ་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་དག་ལས་ནི་མི་རྩོམ་ཞིང་། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་བསམ་མེད་ལ། །སྤྲོ་མེད་འདུད་པ་མེད་པ་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །འདོད་པའི་ཁྲོ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །གཏི་མུག་འདམ་ནི་རྣམ་སྤངས་ལ། །སྡིག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཀུན་ལས་འདས། །བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །བསམ་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡིས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གནས། །གང་དག་ཉོན་མོངས་ཀུན་བཅོམ་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །དབང་པོ་དུལ་ཞིང་བློ་གྲོས་བརྟན། །འདོད་པའི་འདམ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །རྩེ་གཅིག་ཡིད་ནི་ལེགས་གནས་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་དག་ས་ཡི་རིམ་ཤེས་ལ། །ས་ཡི་དེ་ཉིད་སྟོན་བྱེད་ཅིང་། །གང་དག་ཕན་ཚུན་ས་ཤེས་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་འབྱུང་བ་དག །རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཤེས་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དྲང་ཞིང་ཞི། །རྨུགས་དང་གཉིད་ནི་རྣམ་སྤངས་ལ། །ནང་པར་ལྡང་ཞིང་མཁས་གཙང་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་ཞིག་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ལ། །དགའ་ཞིང་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་དགའ། །དགོན་པ་ཀུན་དགར་དགའ་བ་དག །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །ནམ་ མཁའ་ལ་ནི་བྱ་གནས་པ། །དེའི་གྲིབ་རྟག་ཏུ་རྗེས་འགྲོ་ལྟར། །གང་བློ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་ཉེ་ཉོན་མོངས། །བཅོམ་ཞིང་ཞི་ལྟ་བློ་གྲོས་གཙང་། །དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་པའི་རྣམ་པ་ཤེས། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་ཞིག་རིག་པའི་ཆོ་ག་ཤེས། །རྣལ་འབྱོར་རིག་ཅིང་དེ་ཉིད་སྟོན། །ལམ་དང་ལམ་མིན་རིམ་ཤེས་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་ཞིག་དགའ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་། །འཇིགས་པ་དག་ལ་འཇིགས་མེད་ལ། །དཔའ་བོ་དགའ་དང་འཇིགས་མཉམ་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །རྒ་དང་འཆི་བའི་དེ་ཉིད་ཤེས། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ཕྱག་བྱས་པ། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཕན་ཚུན་ཤེས། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་ཞིག་སྣམ་སྦྱར་ལྷུང་བཟེད་ཀྱིས། །ཆོག་འཛིན་སོགས་འཇོག་མི་བྱེད་ལ། །འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཚངས་པར་སྤྱོད། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །དྲི་མེད་སྟན་གཅིག་ཟས་ཟ་ཞིང་། །ཞིམ་པའི་རོ་ལ་མི་ཆགས་ལ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་སྤ
Chinese
于处所守护中，何者如理而食，彼即是比丘。何者不作诸业，于诸业皆无思，无喜亦无敬者，彼即是比丘。解脱欲之嗔恚，永舍愚痴之泥，不为罪法所染，彼即是比丘。永超一切系缚，永舍一切随眠，解脱一切思念，彼即是比丘。以八支圣道，安住于涅槃城，何者摧伏一切烦恼，彼即是比丘。诸根调伏且智慧坚，永舍欲之泥，一心善安住者，彼即是比丘。何者知地之次第，亦示地之自性，何者知彼此之地，彼即是比丘。有漏无漏之法，为因及缘而生者，如实了知一切，彼即是比丘。梵行正直且寂静，永舍昏沉与睡眠，早起且贤善清净，彼即是比丘。何者于止观，欢喜且乐于四禅，乐于一切寂静处，彼即是比丘。如鸟栖于空中，其影恒常随逐，何者心安住于圣法，彼即是比丘。何者摧伏烦恼及近烦恼，寂静观察且智慧清净，知出入息之相，彼即是比丘。何者知明之仪轨，了知瑜伽亦示其性，次第了知道与非道，彼即是比丘。何者不贪著喜乐，于诸怖畏无所畏惧，勇士于喜乐与怖畏皆平等，彼即是比丘。知老与死之自性，天与非天皆敬礼，了知心之相状彼此，彼即是比丘。何者以袈裟与钵，不作守护处等安立，少欲且行梵行，彼即是比丘。无垢独坐而食，不贪著美味之味，舍弃利养与恭敬
English
In the guarding of places, whoever eats food according to reason, that is a Bhikshu. Whoever does not engage in activities, is without thought for all activities, without joy and without reverence, that is a Bhikshu. Liberated from the anger of desire, forever abandoning the mud of ignorance, not stained by sinful dharmas, that is a Bhikshu. Transcending all bonds, abandoning all latent tendencies, liberated from all thoughts, that is a Bhikshu. By the eightfold noble path, abiding in the city of Nirvana, whoever has conquered all afflictions, that is a Bhikshu. Whose senses are tamed and whose wisdom is firm, who has completely abandoned the mud of desire, whose one-pointed mind is well-established, that is a Bhikshu. Whoever knows the order of the earth, and shows the very nature of the earth, whoever knows the earth mutually, that is a Bhikshu. Dharmas with outflows and without outflows, those that arise as cause and condition, knowing all as they are, that is a Bhikshu. Whose conduct is pure, upright, and peaceful, who has completely abandoned dullness and sleep, who rises early and is wise and pure, that is a Bhikshu. Whoever delights in tranquility and insight, rejoices and delights in the four dhyanas, who delights in all solitary places, that is a Bhikshu. As a bird dwells in the sky, its shadow always follows, whoever's mind dwells in the sacred Dharma, that is a Bhikshu. Whoever has conquered afflictions and near afflictions, whose peaceful view and wisdom are pure, who knows the manner of exhaling and inhaling, that is a Bhikshu. Whoever knows the ritual of knowledge, understands yoga and shows its very nature, who knows the path and non-path in order, that is a Bhikshu. Whoever is not attached to joy, is fearless in all fears, a hero who is equal in joy and fear, that is a Bhikshu. Knowing the very nature of old age and death, worshiped by gods and non-gods, knowing the mutual aspects of the mind, that is a Bhikshu. Whoever with robes and bowl, does not make establishments such as guarding places, has few desires and practices pure conduct, that is a Bhikshu. Eating food alone on a spotless seat, not attached to delicious flavors, abandoning gain and respect.
Tibetan
ངས་པ་དག །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །བཏང་སྙོམས་སྙིང་རྗེ་དག་ལ་དགའ། །འཆབ་དང་སྐྱོན་ནི་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། །ཉེས་པའི་རྫས་ཀུན་ངེས་བསྲེགས་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །དགེ་སློང་དེ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཚོར་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་རྟོག་སྟེ། དེ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་མོས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བའི་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་རྒྱུ་བ་མེད་པར་མཐོང་ངོ་། །དམིགས་པ་གཉིས་པས་ལྷན་ཅིག་འགག་ཅིང་འཇིག་པ་མཐོང་སྟེ། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བའི་དམིགས་པ་འདས་ནས་བདག་སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པ་སྐྱེ་སྟེ། བདག་གི་སེམས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པ་མེད་དོ་སྙམ་ནས། དེས་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །རྣ་བའི་ཚོར་བ་སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་འགགས་ནས་སྣའི་ཚོར་བ་དྲི་ལ་དམིགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་སྣའི་ཚོར་བ་ ལ་ཡང་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། བདག་གི་སྣའི་ཚོར་བ་དྲི་དང་བཅས་པ་དགེ་བའམ། མི་དགེ་བའམ། ལུང་དུ་བསྟན་པའམ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྐྱེ་སྟེ། བདག་གི་སྣའི་ཚོར་བ་དེའི་སེམས་གྱུར་པ་གལ་ཏེ་དེས་སེམས་གྱུར་པ་མཐོང་ན། དེས་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་སྤྱོད་ལ་འབད་ཅིང་བརྩོན་ཏེ་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་ལ། དགེ་བའི་ཆོས་ཟག་པ་མེད་པས་སེམས་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་གཡོ་ན་ལྕེའི་དམིགས་པ་དགེ་བའམ། མི་དགེ་བའམ། ལུང་དུ་བསྟན་པའམ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དམིགས་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ཅིང་ཅི་འདིས་བདག་གི་སེམས་གྱུར་ཏམ་སྙམ་མོ། །གལ་ཏེ་རོ་ལ་དམིགས་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེས་པས་སེམས་གྱུར་པ་མཐོང་ན། དེས་ཡང་སེམས་དམིགས་པའི་ཀ་བ་ལ་མོས་པའི་ཐག་པས་བཅིངས་ནས། ཇི་ལྟར་སེམས་འདི་ལྕེའི་ཚོར་བ་དང་བཅས་ཤིང་། སྲེད་པ་དང་བཅས་པས་མི་འཕྲོག་པར་བྱ་སྙམ་ནས་སྤྱོད་ཅིང་འབད་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་དོ།། །།འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ། བམ་པོ་བཞི་པ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དེ་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་དང་བཅས་པའི་རེག་བྱའི་ཚོར་བ་དམིགས་པའི་ཀ་བ་ལ་བཅིངས་ནས་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་རེག་བྱའི་ཚོར་བ་དེས་སེམས་གྱུར་པར་མཐོང་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ
Chinese
如是我闻。如是者乃比丘也。喜好舍与慈悲。彻底断除隐瞒与过失。必定焚烧一切罪恶之物。如是者乃比丘也。彼比丘于内法观法，如实随念诸受。彼以极细之智慧，见眼之和合所生之受之所缘，无有随逐流转。见二所缘俱时灭坏。眼之和合所生之受之所缘已过，则生以我语为所缘之可爱或不可爱之受。彼思惟我心不与其俱，彼即坚固其心之所缘而执持之。耳之受以声为所缘者灭已，则生鼻之受以香为所缘者。彼亦于鼻之受作念及极作念。我之鼻受与香俱，生善或不善或记别或不记别。我之鼻受之心已变，若彼见心已变，彼亦于彼所缘修习，于行精进勤勉，令堪能，以无漏之善法修习其心。若不摇动，则以舌之所缘善或不善或记别或不记别为所缘。彼显现彼所缘已，则观乐及苦及非苦乐之受，且思惟此岂非我心已变耶。若见以味为所缘之受已生而心已变，彼亦以信解之索系缚心于所缘之柱上，且思惟云何此心不为舌之受与贪欲所夺耶，如是而行且精进勤勉也。 圣妙法近念住经，第四卷。复次，彼比丘以身之所触与所触之受系缚于所缘之柱上，而作念善与不善与不记别。若彼见彼所触之受已令心已变，亦如所缘
English
Thus I have heard. Such is a Bhikshu. He delights in giving and compassion. He completely abandons concealment and faults. He certainly burns all sinful things. Such is a Bhikshu. That Bhikshu contemplates the Dharma in the inner Dharma, and recollects all feelings as they are. With extremely subtle wisdom, he sees that the object of the feeling arising from the union of the eye has no following flow. He sees that the two objects cease and perish together. When the object of the feeling arising from the union of the eye has passed, then a pleasant or unpleasant feeling arises with the object of 'I'. He thinks that his mind is not with it, and he firmly grasps the object of his mind. When the feeling of the ear with sound as its object ceases, then the feeling of the nose with smell as its object arises. He also contemplates and extremely contemplates the feeling of the nose. My nose feeling is with smell, giving rise to good or bad or predicted or unpredicted. If he sees that his nose feeling has changed his mind, he also cultivates that object, strives diligently in practice, makes it capable, and cultivates his mind with the undefiled good Dharma. If it does not move, then it takes the object of the tongue, good or bad or predicted or unpredicted, as its object. Having manifested that object, he then observes the feeling of pleasure and pain and neither pleasure nor pain, and thinks, 'Has my mind changed?' If he sees that the feeling with taste as its object has arisen and the mind has changed, he also binds his mind to the pillar of the object with the rope of faith, and thinks, 'How can this mind not be taken away by the feeling of the tongue and desire?' Thus he practices and strives diligently. The Holy Dharma of Mindfulness, Volume Four. Furthermore, that Bhikshu binds the feeling of touch with the touch of the body to the pillar of the object, and contemplates good and bad and unpredicted. If he sees that the feeling of touch has changed his mind, also as the object