Tibetan
འདི་དག་ནི་གཙོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ། ས་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ། ཉེས་པ་གསུམ་ལ་ཡོངས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ། དུས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། བར་མ་གསུམ་གྱི་ཚོར་བ་གསུམ་རྗེས་སུ་བསྒོམས་པ། སྐྱེ་བ་གསུམ་དུ་འཕོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་བཅས་པ་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར། མིག་གི་རྐྱེན་ ནི་གང་། རྒྱུ་ནི་གང་ལས་སྐྱེས། གཞི་གང་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ཅིག་གུ་སྙམ་ནས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་དེས། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའམ། ལྷའི་མིག་གིས་བརྟགས་ན། མིག་གི་རྒྱུ་ནི་ལས་ལས་བྱུང་ཞིང་། ལས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་བ་ཊའི་ས་བོན་ཆུང་ངུ་ལས་ཤིང་ལྗོན་པ་སྐྱེ་ལ་ཤིང་ལྗོན་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་ཡང་ཤིང་བ་ཊའི་ས་བོན་ཕྲ་མོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པ་ལས་ལས་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། ལས་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ཡོད་ཅིང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་སྲེད་པའི་ཞགས་པ་དེས་བཅིངས་པའི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུའི་རྒྱ་མཚོར་ཡོངས་སུ་འཁྱམ་མོ། །ཚོར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འདི་དག་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་མེད་དེ། ལས་མེད་ན་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་མེད་ན་ཚོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ནི་དཔེར་ན་སྙིང་པོ་ལ་ཡང་བརྟེན། ཀོང་བུ་ལ་ཡང་བརྟེན། མར་ལ་ཡང་བརྟེན། མེ་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས་མར་མེའི་འོད་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དེ་ཚོར་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མཐོང་བ། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོལ་ཞིང་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ། ལས་ཀྱི་མཐུས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ལུས་ནི་ཀོང་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན། དབང་པོ་དག་ནི་མར་ལྟ་བུ་ཡིན། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ནི་མེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མར་མེའི་འོད་འབར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚོར་བ་དེ་ཉིད་ཚོལ་ཞིང་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་མགར་གསེར་བླངས་ནས། ལས་དང་ལས་སུ་བྱས་པའི་གསེར་ལས་རྒྱན་གྱི་རྣམ་པ་ལེགས་པར་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ པ་གསེར་མགར་ལྟ་བུ་དེ་དམིགས་པ་གསེར་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་བཟང་ན་དེ་ལས་བཟང་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོའོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་པ་ངན་ན་དེ་ངན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། །དོན་ཞིབ་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །ཐར་པའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་དགའ་ན། །སྲེད་པས་ཁྱེར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་དག་གི །རྗེས་འབྲང་ལས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་དང་། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུར་སྦྲེལ་ནས་སུ། །སྲིད་པ་ཉམ་ངར་ཀུན་ཏུ་འཁྱམ། །གང་ཞིག་མི་དགེ་མི་ལེན་ཅིང་། །རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ལས་དགའ་བ། །ཟླ་འོད་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟར། །རྣལ་འབྱོར་འགྲོ་བ་དེ་འདྲར་འགྱུར། །མེ་ཡིས་ཤིང་སྐམ་བསྲེགས་པ་ལྟར། །སྡིག་པའི་ཆོས་རྣམས་རབ་བསྲེགས་པ། །སྡིག་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་རྒལ། །ས་གསུམ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་མཛེས། །གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཐར་འདོད་ཅིང་། །ནམས་ཀྱང་འཁོར་བར་མི་དགའ་བ། །དེ་ནི་འཁོར་བར་མི་འཆིང་སྟེ། །མཁའ་ལ་བྱ་ནི་འགྲོ་བ་བཞིན། །གང་ཞིག་ཚོར་འབྱུང་དེ་ཉིད་ཤེས། །ཚོར་བའི་འབྲས་བུ་རིག་པ་ནི། །དེ་ཉིད་གྲོལ་བར་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་རིག་པ་སྲིད་གསུམ་དུ། །བདེ་སྡུག་གིས་ནི་དེ་མི་གནོད། །ཞིམ་དང་ང་བས་གོས་པ་མེད། །གང་དག་སྲིད་པ་འབར་བ་ལྟར། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་བསམ་པ་ལྡན། །བློ་གྲོས་རྟག་ཏུ་མི་རྨོངས་ཤིང་། །རྟག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །དགེ་སློང་སྡོམ་ལ་མངོན་དགའ་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གཉེན་ལྟ་བ་ལ་དགའ་མེད་ཅིང་། །མཁས་པ་དག་ལ་ལྟ་འདོད་ལ། །ཁྱིམ་གྱི་སྐྱོན་ལས་ངེས་འབྱུང་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་ཞི་ཞིང་། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་ཆགས་མེད་ལ། །གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་ལྟ་བ་དག །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །ཁྲོ་མེད་ཁྱིམ་ལ་སྤྱོད་མེད་ཅིང་། །ཚོང་ཟོང་ཉོ་འཚོང་མི་བྱེད་ལ། །སྲང་དང་བཞི་མདོར་མི་ དགའ་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གླུ་དང་གར་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་། །ཉེས་རྩོམ་རྣམས་ལ་ཆགས་མེད་ལ། །གང་དག་དུར་ཁྲོད་དགའ་བྱེད་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །ཉི་མ་གཅིག་ལ་བསོད་སྙོམས་མཆོག །བླངས་ནས་སང་གིར་མི་སེམས་ལ། །ལྟོ་འགྲངས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་བྱེད་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན། །གང་དག་གོས་མཆོག་རྣམ་སྤོང་ཞིང་། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི
Chinese
这些主要是如实地使完全进入三有，使完全行于三地，使完全进入三罪，追随三时，修习三中间之三受，使转移于三生，是轮回之因。然后，再者，比丘如何才能通达这些具有因和缘的事物呢？眼睛的缘是什么？因由何而生？以何为基础而观察呢？如此思索着，瑜伽行者安住于以内在之法观察法，以听闻所生之智慧或以天眼观察，眼睛的因是由业而生，业成就了生。譬如，从小的榕树种子生长出树木，又从树木的因缘产生出小的榕树种子。同样，从无明成就业，又从业成就生，生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、烦恼都会存在和产生。如此，被业之因，贪欲之索束缚的各个凡夫，如车轮般在轮回之海中漂流。所有这些感受的因和缘，都不能作为认识之业，没有业就不会产生贪欲，没有贪欲就不会有感受。因缘譬如依赖灯芯，也依赖灯盏，也依赖酥油，也依赖火焰，灯火的光明瞬间就能成就。同样，比丘见到感受的因和缘，寻找业的因，追随业，以业的力量，一切感受都会产生。其中，身体如同灯盏，诸根如同酥油，贪嗔痴如同火焰，刹那的知识如同灯火燃烧。瑜伽行者寻找并见到在三有中流转的感受，那就是知识。譬如金匠取金，以业和业
English
These are mainly to fully enter the three realms of existence as they are, to fully travel in the three realms, to fully enter the three faults, to follow the three times, to meditate on the three feelings of the three intervals, to transfer to the three births, which are the cause of samsara. Then, furthermore, how can a monk understand these things with causes and conditions? What is the condition of the eye? From what cause does it arise? On what basis should one observe? Thinking in this way, the yogi dwells observing the Dharma with the inner Dharma, and with the wisdom arising from hearing or with the divine eye, the cause of the eye arises from karma, and karma accomplishes birth. For example, from a small banyan seed a tree grows, and from the cause and condition of the tree, a small banyan seed also arises. Similarly, from ignorance karma is accomplished, and from karma birth is also accomplished, and birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, and affliction will exist and arise. Thus, each ordinary person bound by the cause of karma, the rope of craving, wanders in the sea of samsara like a wheel. The cause and condition of all these feelings cannot be taken as the action of recognition, for without karma there will be no craving, and without that there will be no feeling. Cause and condition are like relying on the wick, also relying on the lamp, also relying on butter, also relying on fire, and the light of the lamp will be accomplished in an instant. Similarly, the monk sees the cause and condition of feeling, seeks the cause of karma, follows karma, and by the power of karma, all feelings will arise. Among them, the body is like a lamp, the senses are like butter, attachment, hatred, and ignorance are like fire, and momentary knowledge is like the burning of a lamp. The yogi who seeks and sees the feeling that wanders in the three realms of existence is knowledge. For example, a goldsmith takes gold, with karma and karma
Chinese
就像用锤子敲打的金子，能够很好地显现装饰品的形状一样。同样，瑜伽行者就像金匠，专注于目标，就像专注于金子一样。如果目标是好的，那么会从中显现出更好的结果，并走向涅槃。如果目标是坏的，那么会成就坏的结果。这里有一段偈颂：了解因缘本身，就是对意义的仔细确定。如果对解脱的延续感到高兴，就不会被贪欲所带走。一切有情都因业而清净，追随业的生处，与业的果实相连，在轮回的痛苦中四处漂泊。谁不接受不善，总是喜欢善业，就像没有污垢的月光一样，瑜伽行者会变得那样。就像火燃烧干木头一样，彻底焚烧罪恶的诸法，从罪恶中解脱并战胜烦恼，在三界中变得非常美丽。谁的心渴望解脱，并且也不喜欢轮回，那么他不会被轮回束缚，就像鸟在空中飞行一样。谁了解感受的生起本身，认识到感受的果实，就应当知道他已经解脱。认识到这一点，在三有中，不会被苦乐所损害，不会被美味和傲慢所沾染。谁像燃烧的轮回一样，这样的瑜伽行者是有思想的，智慧总是不会迷惑，总是走向佛法的彼岸。比丘对戒律感到非常高兴，这样的人才是比丘。对亲属的看法没有喜悦，想要看有学问的人，从家庭的过失中彻底出离，这样的人才是比丘。一切根门都完全寂静，对境没有贪执，像轭木一样看待，这样的人才是比丘。没有愤怒，不在家居住，不做买卖交易，不喜欢在街道和十字路口，这样的人才是比丘。不看歌舞，对罪恶的造作没有贪执，谁喜欢墓地，这样的人才是比丘。一天接受最好的乞食，接受后不考虑明天，仅仅满足于吃饱，这样的人才是比丘。谁彻底抛弃华丽的衣服，穿着
English
Just as gold that has been hammered can beautifully manifest the form of ornaments, so too, the practitioner of yoga, like a goldsmith, focuses on the object of focus, like focusing on gold. If the object of focus is good, then something better will manifest from it, and one will go to nirvana. If the object of focus is bad, then that bad thing will be accomplished. Here is a verse: Knowing the cause and condition itself is to have carefully determined the meaning. If one is delighted in the continuation of liberation, one will not be carried away by desire. All sentient beings are purified by karma, following the place of birth of karma, and being connected to the fruit of karma, they wander around in the suffering of samsara. Whoever does not accept non-virtue and always delights in virtuous actions, like the moon without stains, the yogi will become like that. Just as fire burns dry wood, completely burning away sinful dharmas, being liberated from sin and overcoming afflictions, one becomes very beautiful in the three realms. Whoever's mind desires liberation and also does not like samsara, then he will not be bound by samsara, just like a bird flying in the sky. Whoever knows the arising of feeling itself, and understands the fruit of feeling, should know that he is liberated. Knowing that, in the three realms, he will not be harmed by pleasure and pain, and will not be stained by deliciousness and arrogance. Whoever is like the burning samsara, that yogi is thoughtful, his wisdom is always unconfused, and he always goes to the other shore of the Dharma. A monk who is very happy with the discipline, such a person is a monk. There is no joy in looking at relatives, and he wants to see learned people, and he completely renounces the faults of the household, such a person is a monk. All the senses are completely pacified, and there is no attachment to objects, and he looks at them like a yoke, such a person is a monk. He is without anger, does not live at home, does not do buying and selling, and does not like to be in streets and crossroads, such a person is a monk. He does not look at singing and dancing, and he has no attachment to sinful creations, and whoever likes cemeteries, such a person is a monk. He takes the best alms for one day, and after taking them, he does not think about tomorrow, and he is content with just being full, such a person is a monk. Whoever completely abandons fine clothes and wears