Tibetan
ན་པ་ནས་སེམས་པའི་བར་དུ་གཞན་ནོ་སྙམ་སྟེ། དགེ་སློང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་དེས་མིག་གསོག་དང་། གསོབ་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་། །ཕྱོགས་བཅུར་ལམ་གྱི་ དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འདྲེན་པས་མིག་གི་རྣམ་པ་གཏི་མུག་གི་རྙོག་པར་གྱུར་པ་སྤོང་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དེས་ཤའི་གོང་བུར་བྱས་པ་རྣག་ཉུང་ངུ་དང་མཆི་མ་མང་པོའི་གནས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་། །མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མི་རྟག་པར་ལྟ་བར་བྱེད། ཤའི་གོང་བུ་དང་རུས་པའི་བུ་གའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད། རྒྱུས་པས་སྦྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཕན་ཚུན་རག་ལས་པ་འདི་ལ་རྟོག་སྟེ། འདི་ལ་སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་བདག་མེད་པར་རིག་གོ །མདོར་ན་མིག་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་བར་ཤེས་ཤིང་མཐོང་ནས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་གཟུགས་ལ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་དེ། གཟུགས་གང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ། འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡོད། གཙང་བ་ཅི་ཡོད། རྟག་པ་ཅི་ཡོད། མི་རྟག་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ལྟ་བ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དཔྱོད་པ་ན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་དེ་གཟུགས་འདི་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་མེད་པ་དེས་གཟུགས་མཐོང་ཞིང་ཤེས་ལ་རྟོག་པ་འཐོབ་བོ། །གཟུགས་འདི་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དེ་གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཙམ་མོ། །འདི་ལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་ངོ་བོ་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་འདི་འབའ་ཞིག་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པར་འདོད་དོ། །གཟུགས་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའམ། བརྟན་པའམ། ཐེར་ཟུག་པའམ། བདེ་བའམ། སྙིང་པོའམ། བདག་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་བསྒྲིབས་པ་ནི་གཟུགས་སྡུག་གོ་མི་སྡུག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་སྙམ་ནས་དེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་མཐོང་ནས་ཆགས་པར་མི་བྱེད། རྨོངས་པར་མི་བྱེད། སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མི་སེམས་སོ། །མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་བརྟགས་ནས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་ བྱེད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་དོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ
Chinese
從那處到心之間想著是其他的。比丘通曉色處的真實性，因此見到眼睛是積聚、空虛、無有實質和不真實的。在十方道路中，通曉那真實性，捨棄邪見，以正確的見解引導，捨棄眼睛的形相變成愚癡的污垢。見到那真實性，知道是由肉團做成，少膿和多淚的處所，因此極力捨棄對它的貪著。想著是不恆常的，因此觀看為不恆常。想著是肉團和骨頭孔穴的形相，因此遠離貪著。想著是用筋連接的，因此思維眼睛的處是互相依賴的。知道這沒有實質和無我。總之，知道和見到這眼睛是痛苦，因此遠離眼睛的處的貪著。他如實通曉眼睛的處之後，也對色進行詳細觀察，無論是美的、不美的和未表明的色，這都只是普遍的思維而已。這有什麼實質？有什麼清淨？有什麼恆常？有什麼不恆常？如此觀看時，就進行詳細的思維和觀察。在觀察時，就個別地如實了知，由於這色沒有自性的安樂，因此見到色，知道並獲得思維。這色沒有實質，因為美的和不美的色都只是普遍的假想而已。這沒有美的和不美的自性，因為只有這個世間認為是美的和不美的。這色不是自性的恆常、穩固、持久、安樂、實質或具有我，因為被貪欲、瞋恚和愚癡所蒙蔽，才會想著色是美的或不美的。如此想著，就正確地觀察那色的處，見到眼睛和色之後，不會貪著，不會愚癡，不會想著有實質。對眼睛和色的處進行明顯的觀察之後，不會對眼睛的識貪著，並且遠離貪著。眼睛的識是無
English
From that place to the mind, thinking they are different. The monk, knowing the true nature of the form aggregate, sees the eye as an accumulation, empty, without essence, and unreal. In the ten directions of the path, knowing that truth, abandoning wrong views, and leading with right views, he abandons the eye's appearance, which has become the filth of ignorance. Seeing that truth, knowing it is made of a lump of flesh, a place of little pus and many tears, he utterly abandons attachment to it. Thinking it is impermanent, he views it as impermanent. Thinking it is the appearance of a lump of flesh and holes in the bones, he becomes free from attachment. Thinking it is connected by tendons, he contemplates that this eye aggregate is mutually dependent. He knows that this has no essence and is without self. In short, knowing and seeing that this eye is suffering, he is free from attachment to the eye aggregate. Having understood the eye aggregate as it is, he also examines forms in detail. Whether a form is beautiful, ugly, or unstated, this is merely a universal thought. What essence is there in this? What purity is there? What permanence is there? What impermanence is there? When looking in this way, one thinks and examines in detail. When examining, one knows individually and correctly that since this form has no inherent happiness, one sees form, knows, and obtains thought. This form has no essence because beautiful and ugly forms are merely universal assumptions. There is no nature of beautiful and ugly in this because only this world thinks of them as beautiful and ugly. This form is not inherently permanent, stable, lasting, happy, essential, or possessed of self because it is obscured by desire, hatred, and ignorance that one thinks of form as beautiful or ugly. Thinking in this way, one correctly examines that form aggregate. Seeing the eye and form, one does not become attached, does not become deluded, and does not think there is essence. Having clearly examined the eye and form aggregates, one does not become attached to the eye's consciousness and becomes free from attachment. The eye's consciousness is withou
Tibetan
་ཡིན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་བདག་མ་ཡིན། སེམས་པ་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ་བར་རིག་གོ ། དེ་ནས་ཡང་དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་དེས་ཡི་དགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟགས་ན། དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཡི་དགས་ཀྱི་ཡུལ་ན་ཡི་དགས་བྱིས་པ་ལ་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལས་གང་གིས་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས་དེས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་བརྟགས་ན། ནད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷ་མཆོད་པའམ་གནོད་སྦྱིན་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ལས་མི་བཟད་པ་དྲག་པོ་གང་གིས་གཞན་དག་བསླུས་ནས་ནོར་རྫས་ཕྲོགས་སམ་ལུག་བསད་ན་དེ་ལུས་དང་བྲལ་ནས་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཐར་ནས་ཀྱང་ཡི་དགས་བྱིས་པ་ལ་ཟ་བའི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། གང་སྲོག་གཅོད་པ་གཞན་ཞིག་གལ་ཏེ་མིའི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་མིའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་ན། དེ་སྲོག་གཅོད་པ་མང་དུ་བྱས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡི་དགས་དེས་གསོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་མངལ་ན་གནས་པ་ན་གསོད་པའམ། དེ་བཙས་པའི་ཁྱིམ་དུ་གསོད་པའམ། དེ་གོག་ཐལ་ཐུལ་ན་གསོད་པའམ། དེ་ཕུད་བུ་བཅས་པ་ན་གསོད་པའམ། དེ་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པ་ན་གསོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡི་དགས་དེས་རིམ་གྱིས་བུས་པ་དེ་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་དེས་ཡི་དགས་དེ་གླགས་ཚོལ་ཏེ། གླགས་རྙེད་ནས་བུས་པ་དེ་ལ་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཁ་ཅིག་མངལ་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ། །གཞན་ནི་བཙས་པའི་ཁྱིམ་དང་གཞན། །དེ་བཞིན་གོག་ནི་ཐལ་ཐུལ་དང་། །ཡོངས་སུ་རྒྱུག་ན་འཆི་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སྐོམ་པ་དང་བཀྲེས་པས་གདུངས་པའི་ལུས་དེ་རང་གིས་ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱིས་པའི་སྲོག་འཚོ་བར་གྱུར་པ་ན་ཉེས་པར་བྱས་པ་ལས་ཉེས་པར་བྱས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ལྟར་བྱིས་པ་ལ་ཟ་བའི་ ཡི་དགས་དེ་ཉེས་པར་བྱས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་གཞན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ན་ཡི་དགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་དེའི་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་བཅོམ་ཞིང་སྤངས་ལ་ཟད་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡི་དགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་མིར་སྐྱེས་ན་ལས་དེ་དང་རྒྱུ་འཐུན་པར་དེའི་བུས་པ་རིམ་གྲོ
Chinese
是。 眼识不是我，同样，触、受、想、心也不是我。 心识不是我，直到知晓为止。 之后，比丘，了知业果成熟的知识，观察饿鬼世界。 他以闻所生慧，见到饿鬼之境中，名为食子饿鬼如何存在。 他心想：以何因缘生于彼处？ 他以闻所生慧观察，若有人为病人祭祀神灵或供养夜叉，以猛烈恶业欺骗他人，掠夺财物或宰杀羊只，此人身亡后堕入恶趣，落入众生地狱，于等活地狱中受生。 从彼处解脱后，亦将生于食子饿鬼之中。 若其他杀生者，以能使人各自如实感受之业，生于人道，则如彼多行杀生之事，饿鬼亦将杀害之。 或于胎中杀害，或于出生之家杀害，或于匍匐之时杀害，或于有乳子之时杀害，或于完全奔跑之时杀害。 如是饿鬼次第杀害彼子。 彼何时，恶业使饿鬼寻得机会，寻得机会后，便吞食彼子。 此处有偈颂： 有些在胎中，亦如是， 其他在出生之家， 同样匍匐和， 完全奔跑时，将死亡。 如是，为口渴和饥饿所逼迫之身，将感受自己所造之恶业。 如此，于以孩童之命为生之时，于恶业之上更造恶业，如是食子饿鬼，于恶业之上复造极恶业，如是不断，将感受饿鬼世界。 如是，彼于其罪恶之业已作、已积、已毁、已舍、未尽之前，将生于饿鬼世界。 若与众人同等生为人，则以与彼业相同之因，彼之子嗣
English
is. Eye consciousness is not me, likewise, contact, feeling, perception, and mind are not me. Mind consciousness is not me, until it is known. Then, monks, knowing the knowledge of the maturation of karmic results, observe the world of pretas. He sees with the wisdom born of hearing how the preta called the child-eating preta exists in the realm of pretas. He wondered, by what cause will he be born there? He observed with the wisdom born of hearing that if someone worships gods or offers to yakshas for the sake of the sick, deceives others with fierce evil deeds, plunders wealth or slaughters sheep, that person, after death, falls into evil destinies, falls into the hell of beings, and is born in the hell of rebirth. After being liberated from there, he will also be born among the child-eating pretas. If another killer is born in the human realm by the karma that enables people to experience each other truly, then, just as he has done much killing, the preta will also kill him. Either kill him in the womb, or kill him in the house where he was born, or kill him when he is crawling, or kill him when he has a suckling child, or kill him when he is running completely. Thus, the preta gradually kills that child. When that evil deed causes the preta to find an opportunity, and after finding an opportunity, he devours that child. Here is a verse: Some are in the womb, and so are others in the house of birth, likewise crawling and, when running completely, will die. Thus, the body tormented by thirst and hunger will experience the evil deeds it has done. Thus, when living on the lives of children, evil deeds are done upon evil deeds, and thus the child-eating preta, upon evil deeds, again commits extremely evil deeds, and thus continuously, will experience the world of pretas. Thus, as long as that sinful deed has been done, accumulated, destroyed, abandoned, and not exhausted, he will be born in the world of pretas. If he is born as a human being equal to all people, then with the same cause as that karma, his descendants