Tibetan
་དམིགས་པས་མཚན་མ་མེད་པའོ། །སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འབྲི་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །འགོག་པ་མེད་པས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་འཇུག་པ་སྟེ། དེས་ན་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སྟོང་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། ཕན་ཚུན་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཤིང་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན། ཕན་ཚུན་དུ་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། ཕན་ཚུན་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་གཟུགས་མེད་པར་མིང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་གནས་ལ་མིང་མེད་པར་གཟུགས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་གནས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་འགག་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལྷག་མ་གཉིས་པོ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན། ཇི་ལྟར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མྱུར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། མིང་དང་གཟུགས་ལ་སྐྱེས་ཤིང་འགགས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྐྱེ་སྟེ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་དོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འདྲེ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན། གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་པ་སེལ་བ་མ་ཡིན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལས་ཀྱི་དམིགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མར་བྱ་བར་མི་ནུས། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་རྒྱུར་མི་སྐྱེད་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་འདྲེས་ཏེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་མཐའ་དང་འདྲེས་ཏེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་དང་། ཐ་མི་དད་པའི་མཐའ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་ཡིན་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོའི་བདག་གི་མཐའ་དང་འདྲེས་ཏེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། བདག་དང་བདག་མེད་པ་མ་ཡིན། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་དང
Chinese
以目标而无相。以刹那生灭之方式而无愿。以无止息而入于无染之智慧。因此，这四个蕴是空性的。色蕴之四大种，也如先前所示般是空性的。这五个取蕴，也不是以刹那相续之方式产生。不是以互相超离且不住留之方式。不是互相之间亲近烦恼。不是互相之间极度超离。在第一刹那，名并非在无色中产生。在第二刹那之处，色并非在无名中产生。而是在一个刹那之处，这五个取蕴全部生起且灭尽。不在剩余的两个刹那中存在。那为何呢？犹如心所生之法迅速变化般，是容易证实的。那些也并非无事物，不住留于刹那间毁灭。又，以名色之缘而了知六处。在名色生灭后，于第二刹那生起六处。这六处是眼、耳、鼻、舌、身、意。眼识也非与耳识混合或关联等等。不是一个与另一个分离关联。眼识之业的目标生起，不能在耳识之刹那中进行。耳识之目标，也不生起作为眼识目标之因，直至意识为止都应如此说。眼识也非与常与无常混合而生。非与三界之断灭与常恒之边混合而生。并非取一切法三时和不异之边，直至意识为止都应如此说。眼识也非与乐与苦之事物的主体之边混合而生。非我与非我。非可爱与不可爱。有为之物
English
By aiming, there is no characteristic. By the manner of arising and ceasing in an instant, there is no aspiration. By non-cessation, wisdom enters into non-attachment. Therefore, these four aggregates are empty. The great elements of the form aggregate are also empty as previously shown. These five aggregates of grasping also do not arise in the manner of a momentary continuum. It is not in the manner of being extremely separated from each other and not abiding. They are not closely afflicted with each other. They are not extremely separated from each other. In the first instant, name does not arise without form. In the place of the second instant, form does not arise without name. But in the place of one instant, all these five aggregates of grasping arise and cease. They do not exist in the remaining two instants. Why is that? Just as the phenomena arising from the mind change rapidly, it is easy to prove. Those are also not things, they do not abide in momentary destruction. Again, due to the cause of name and form, the six sense bases are perceived. After name and form arise and cease, the six sense bases arise in the second instant. These six sense bases are the eye, ear, nose, tongue, body, and mind. Eye consciousness is also not mixed or related to ear consciousness, etc. It is not that one separates the connection with the other. The object of the action of eye consciousness cannot be done in the instant of ear consciousness. The object of ear consciousness also does not give rise to the cause of the object of eye consciousness, and it should be said up to mind consciousness. Eye consciousness also does not arise mixed with permanence and impermanence. It does not arise mixed with the extremes of annihilation and permanence of the three realms. It is not taking the three times of all dharmas and the extreme of non-difference, and it should be said up to mind consciousness. Eye consciousness also does not arise mixed with the extreme of the subject of the object of pleasure and pain. Not self and non-self. Not lovely and unlovely. Conditioned things
Tibetan
་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན། ཆད་པ་དང་རྟག་པ་མ་ཡིན། མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་མ་ཡིན།གཉིས་སུ་མ་ཡིན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཐའ་མ་ཡིན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཉེ་བར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དག་ཀྱང་ངོ་། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པ་ཞེས་ཆགས་པ་མེད། སེལ་བ་མེད། ཐ་དད་པ་མེད། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ནང་དང་ཕྱིའི་རྣམ་པར་སྨིག་རྒྱུ་བ་ལྟ་བུ་དང་འདྲེས་ཏེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། ཐེག་པ་གསུམ་དང་། མི་ཁོམ་པའི་མཐའ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་མཐའ་སེལ་བ་མ་ཡིན། གསུམ་གྱིས་གུས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཟད་མི་ཤེས་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྱམ་པ་ མ་ཡིན་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཚོར་བ་སྐད་ཅིག་མ་བདེན་པ་དང་། མི་བདེན་པ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མེད། སྐྱེད་པ་མེད་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་སྤྱོད་པ་མེད། ཤེས་པ་མེད། སྣང་བ་མེད། ཡི་གེ་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་མའི་མི་སྐྱེ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ཆོས་འདི་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འགག་སྟེ། འདི་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་དང་། ཚོར་བར་བྱེད་པ་པོ་དང་། སྐྱེད་པ་པོ་དང་། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། ལྡང་བར་བྱེད་པ་དང་། ལྡང་བར་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པ་པོ་མེད་དོ། །དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་སྐྱེས་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན། སྐྱེས་ནས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་པས་དེས་ན་དེ་དག་ནི་སྟོང་པའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་འགག་སྟེ། དེས་ན་དེ་དག་ནི་སྟོང་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཚོགས་སྐྱེས་ཤིང་འགགས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་གནས་ལ་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་དག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དྲུག་གི་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་ལ་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་ལ་རེག་པ་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་སྟེ། ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་བརྟག་པའི་མཚན་ཉིད་
Chinese
不是非造作的。不是断灭和常恒。不是有相和无相。不是二元。不是非二元的边。不是执取真实的边际，乃至意之识。在眼识中，对于色的体性是空性或非空性，没有贪执。没有遣除。没有差别。不是与乐受和苦受，以及内外之相，如幻影般混合而生。不是遣除三乘、无暇之处和坏聚之边。不是以三者恭敬承侍。不是穷尽未知之边而游荡，乃至意之识，对于感受，刹那为真和非真，没有趋近。没有产生，乃至意之识之间应当宣说。如幻术般的眼识，对于此不存在，没有刹那之行。没有知。没有显现。没有文字。因为刹那的无生和灭，这些法在一刹那中生起和灭去，对此没有作者，没有使作者，没有感受者，没有使感受者，没有生起者，没有使生起者，没有令起者，没有使令起者，没有加持者，没有令坏灭者。它们不是在第一刹那生起，而在第二刹那安住。不是生起后互相分离。不是从无因而生，因为这些法是以刹那坏灭为体性，因此它们是空性。从非真实的遍计所生起和灭去，因此它们是空性。由六处之缘而了知触，六识之聚生起和灭去，在第二刹那的处所，从眼之和合触，乃至意之和合触之间的六和合触之聚，没有生起的因。其中，眼之和合触是眼识以境为触的安住之业，为了贪执，在第二刹那产生。这两者也是无实，是观察虚空的体性。
English
It is not uncreated. It is not annihilation and permanence. It is not with characteristics and without characteristics. It is not dual. It is not the extreme of non-duality. It is not clinging to the extreme of reality, up to and including the consciousness of the mind. In eye consciousness, there is no attachment to the characteristic of form as emptiness or non-emptiness. There is no removal. There is no difference. It does not arise mixed with pleasure and suffering, and with internal and external appearances, like a mirage. It does not eliminate the three vehicles, the extremes of unfavorable conditions, and the aggregates of destruction. It does not serve with reverence in three ways. It does not wander to the extreme of inexhaustible ignorance, up to and including the consciousness of the mind, regarding feeling, there is no approaching the momentary as true or untrue. There is no production, up to and including the consciousness of the mind, it should be declared. The illusory-like eye consciousness, which does not exist, has no momentary action. There is no knowing. There is no appearance. There is no letter, because of the momentary non-arising and cessation, these phenomena arise and cease in one moment, and there is no agent, no one who causes to act, no one who feels, no one who causes to feel, no one who produces, no one who causes to produce, no one who raises, no one who causes to raise, no one who blesses, and no one who destroys. They do not arise in the first moment and remain in the second moment. They do not become mutually distinct after arising. They do not arise from a cause, because these phenomena are characterized by momentary destruction, therefore they are empty. They arise and cease from unreal conceptualization, therefore they are empty. Touch is understood by the condition of the six sense sources, the aggregates of the six consciousnesses arise and cease, and in the place of the second moment, from the contact of the eye aggregate to the contact of the mind aggregate, there is no cause for the arising of the aggregates of the six contacts. Among them, the contact of the eye aggregate is the action of the eye consciousness abiding in contact with the object, and arises in the second moment for the sake of attachment. Both of these are also without substance, and are the nature of examining the sky.