Tibetan
ཡང་མེད། བདེ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཚོར་བ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཚོར་བ་གཉིས་མི་སྐྱེ་བའི་མཐར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་རྟག་པ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། ཆད་པ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྗེས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་དང་། ལུས་མེད་པའི་མཐའ་དང་། གནས་མེད་པའི་མཐར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཚིག་གི་ལམ་དང་བྲལ་བའི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སེམས་དང་། ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་བདེ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཚོར་བ་མི་དམིགས་པར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་དང་། རྐྱེན་དང་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། རྐྱེན་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏི་མུག་གི་མུན་པར་བལྟའོ། །འདི་ལ་མ་རིག་པའི་གནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གང་ལ་དམིགས། ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལ་དམིགས་ན་ནི་ལུས་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་གནས་པ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གཡོ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ། བདག་མེད་པ། བདག་གི་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཚིག་གི་ལམ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ། ཡི་གེ་མེད་པ་སྟེ། བདག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གནས་མེད་པ། མི་གནས་པ་ཚིག་གི་ལམ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་བདག་དང་། ཡན་ལག་ཅན་དང་། གང་ཟག་མེད་དོ། །ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་གཉི་ག་ཡང་སྟོང་པ་སྟེ། དེས་ན་མ་རིག་པ་ཡང་སྟོང་པའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱང་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །མ་རིག་པ་དང་། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང་། སེམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་དང་། དུས་གསུམ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐས་མི་དམིགས་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡང་དགེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། དེས་ན་མ་རིག་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །ཡང་མ་རིག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བྱང་ནས་འདུ་བྱེད་ལ་རྟོག་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གང་ལ་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་འགག་ སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ལ་མི་གནས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་གཉི་ག་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་མེད་ཀྱི་མ་རིག་པ་འགགས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་སྟེ། དེས་ན་མ་རིག་པ་སྟོང་པ་སྟེ་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གང་ལ་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་། ངག་གི་འདུ་བྱེད་དང་།
Chinese
又没有。快乐也没有的感受不生起，就是通达两种感受不生起的边际。那些就是通达无常的边际，断灭的边际，不可言说的后来的相续的边际，无身的边际，无处的边际。与言词之道分离的随眠的心，以及意和意识，对于既没有痛苦也没有快乐的感受，不执著而各自观察。又像那样以止观的方式，以因和缘，以及无因和无缘的胜观的十二种相，以真实的智慧照见愚痴的黑暗。于此，对于无明的状态不如理作意是什么？不如理作意缘于什么？如果缘于身、语、意的行，那么身体也安住于四大。那四大也是不动摇、不变异，无我，无我所。如先前所说的那样。言词之道也是无所缘，无文字，因为不执著于我，所以无处。意的意识也是无处，不住，只是言词之道的表达，于此没有我，没有有支，没有人。身、语、意的所缘二者也是空性，因此无明也是空性。没有授记的心续也是没有行走的。显现为自相也是不可言说的。缘于无明和有爱的贪欲，以及心和意的意识，以及三界和三时，也不以真实的边际而执著，善和不善也不以善的自性而存在，因此无明是空性。又，无明是极其清净而思虑行，在生起无明的刹那，不于那个刹那安住而灭，不于两个刹那安住。一个刹那不会生起或灭二者，而是无明灭后，在第二个刹那生起行，因此无明是空性，是无我的自性。又，在生起行的刹那，有身的行和语的行。
English
Also, there is not. The feeling of neither happiness nor unhappiness not arising is to understand the limit of the two feelings not arising. Those are to understand the limit of impermanence, the limit of annihilation, the limit of the inexpressible subsequent continuum, the limit of bodilessness, and the limit of no place. The latent mind that is separated from the path of words, and the mind and consciousness, should be individually examined without clinging to the feeling of neither suffering nor happiness. Also, in that way, with the manner of calm abiding, the twelve aspects of insight that are with cause and condition, and without cause and without condition, see the darkness of ignorance with true wisdom. Here, what is it to not properly attend to the state of ignorance? What does improper attention rely on? If it relies on the actions of body, speech, and mind, then that body also abides in the four great elements. Those four great elements are also unmoving, unchanging, selfless, and without self. As previously explained. The path of words is also without object, without letters, because there is no clinging to self, therefore it is without place. The consciousness of mind is also without place, not abiding, only expressed as the path of words, here there is no self, no limb-possessor, and no person. The objects of body, speech, and mind are both emptiness, therefore ignorance is also emptiness. The mind stream that is not predicted is also without going. What appears as characteristic is also inexpressible. Clinging to ignorance and craving for existence, and the consciousness of mind and mind, and the three realms and three times, is also not clung to with the true limit, and good and non-good also do not exist with the nature of good, therefore ignorance is emptiness. Also, ignorance is extremely purified and contemplates action, in the moment when ignorance arises, it does not abide in that moment and ceases, it does not abide in two moments. One moment does not have both arising or ceasing, but after ignorance ceases, action arises in the second moment, therefore ignorance is emptiness, it is the nature of selflessness. Also, in the moment when action arises, there is the action of body and the action of speech.
Tibetan
ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་གསུམ་འགག་གོ །ཡང་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་སྐྱེས་ནས། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཐའི་གནས་ན་ངག་གི་འདུ་བྱེད་སྐྱེའོ། །ཡང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཐའ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ལ་འཇུག་གོ །ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དེ་མ་སྐྱེས་ན་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་མི་སོགས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་འཚོ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིང་ཆགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ན་ལུས་དང་ངག་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་དུས་གསུམ་གྱི་འཇུག་པ་བསགས་པ་བསལ་དུའང་མེད་དོ། །ངག་གི་འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ན་ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་དུས་གསུམ་གྱི་འཇུག་པ་བསགས་པ་བསལ་དུའང་མེད་དོ། །ཡང་འདུ་བྱེད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་དེ་འདྲ་བས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་དང་སྣང་བ་ཐོབ་བར་བྱེད་པ་ཡང་མེད། སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དེ། དེས་ན་དེ་དག་སྟོང་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་བསལ་བས་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བ། སྨོན་པ་མེད་པ། འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་གཞག་པ། ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་པའོ། །ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་མཐའི་རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་། བར་དུ་ཡང་མ་བྱུང་བ་དང་། གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །ངག་གི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཚིག་གི་ལམ་དང་བྲལ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། །ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་དང་གཉིས་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཐོབ་པ་མེད་པ། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མེད་པ། དུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སེམས་ཅན་མེད་པ་ནས། གང་ཟག་གི་བར་དུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཏི་མུག་ གིས་རྣམ་པར་བསྒྲུབས་པ། མུན་པ་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། བླང་བ་མེད་པ། སྤྲོས་པ་མེད་པ། ཡི་གེ་མེད་པ། སྟོང་པ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐྱེས་ནས་འགག་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ནི་བཀྲི་བར་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཀྱང་འདྲ་བ་དང་། མི་འདྲ་བ་དང་། བདག་པོ་མེད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་དང་། འགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་མི་གནས་སོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་
Chinese
意的行和，三种行灭尽。又身体的行生起后，在远离贪欲的边际处，语言的行生起。又解脱的边际，也由意的行的后续，进入语言的行。如果身体的行没有生起，语言和意的行的进入就不会发生。对行进行近取，正确地进行思索，对身体的行进行近取生活，进行辨析也不会产生贪执。如果意的行没有生起，身体和语言的行在三时的进入，积累和消除也不会存在。如果语言的行没有生起，身体和意的行在三时的进入，积累和消除也不会存在。又三种行的自性之处，像那样在三界中行持的识的处所和显现，获得也不会有，消除也不会有。因此，它们是空性的。从行之边际生起的，也因自性消除而清净，随行于无二，无愿，行之安立，如虚空般空性。身体的行也是，真实边际的自性无我，前际和后际，以及中间也没有产生，因为无处可住所以是空性。语言的行也是，随行于远离言词之路，如虚空般假立，与三界和二者分离，所以是空性。意的行也是，没有获得，没有显现，与一切三时的自性分离，从无情到有情之间，没有作者，以愚痴分别而成就，没有黑暗，没有显现，没有取舍，没有戏论，没有文字，空性，与虚空相同。由行之缘，对识进行完全的思索，行是生起后灭尽的，而识的相续是不可转移的，这六识的集合，也是相同和不同，无主，刹那，不住于安立的自性。又识是
English
And the action of mind, the three actions cease. Moreover, after the action of body arises, at the limit of being free from desire, the action of speech arises. Moreover, the limit of liberation also, by the continuous sequence of the action of mind, enters into the action of speech. If that action of body does not arise, the entry of the action of speech and mind will not occur. Taking the action as close, correctly contemplating, taking the action of body as close to life, analyzing and not becoming attached. If the action of mind does not arise, the entry of the actions of body and speech in the three times, accumulation and elimination will not exist. If the action of speech does not arise, the entry of the actions of body and mind in the three times, accumulation and elimination will not exist. Moreover, the nature of the three actions, like that, the place and appearance of consciousness that acts in the three realms, obtaining will not exist, eliminating will not exist. Therefore, they are emptiness. Arising from the edge of action, also because of the elimination of self-nature, it is pure, following the non-duality, without desire, the establishment of action, empty like the sky. The action of body is also, the nature of the true edge is selfless, the former edge and the latter edge, and in the middle also did not arise, because there is no place to stay, so it is emptiness. The action of speech is also, following the path away from words, like the sky is falsely established, separated from the three realms and the two, so it is emptiness. The action of mind is also, without attainment, without manifestation, separated from the nature of all three times, from non-sentient to sentient beings, without an author, accomplished by foolish discrimination, without darkness, without manifestation, without taking or rejecting, without elaboration, without letters, emptiness, the same as the sky. By the cause of action, the consciousness is completely contemplated, the actions are born and then extinguished, but the continuum of consciousness is not transferable, this collection of six consciousnesses is also the same and different, without a master, momentary, does not reside in the nature of establishment. Moreover, consciousness is