Tibetan
ར་གཞོལ་བར་ཤེས་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དབྱེ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཆགས་པའི་གཟུགས་ལ་སེམས་རྟོགས་པ་དང་། གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ། །གང་ཆགས་པའི་གཟུགས་ལ་ཚོར་བ་གང་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་དང་། གང་འབྱུང་བ་ཟད་པ་འཇིག་པར་བརྟག་པ་འདི་དག་ནི་འདུ་བྱེད་བརྟག་པ་མེད་པའོ། །ཁམས་གསུམ་ལས་འབྱུང་བ་འདི་ཡང་སྨོན་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོའོ། །གང་འདོད་ཆགས་དེ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚོར་བ་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་པ་ཐོབ་པ་འདི་ཡང་འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་སྒོའོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཚོར་བ་པོ་མེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་འདི་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོའོ། །གང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཚོར་བ་བླང་བ་མེད་ཅིང་དོར་བ་མེད་པ་དང་། ཚིག་གི་ལམ་བདག་མེད་པ་དང་། ཡི་གེར་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཚོར་བ་ཡུལ་མེད་ཅིང་མིག་ཡོར་མེད་པ་འདི་ཡང་འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའོ། །གང་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། སྣང་བ་མེད་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། ཟད་པ་མེད་པ་དང་། ཅི་ལའང་ཆགས་པ་མེད་པ་དེ། དེ་ལྟར་རབ་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང་། ཚོར་བ་སྦྱོར་བ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། སེམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཚོར་བ་ཅི་ལའང་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཚོར་བ་མཚན་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ཅན་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་བཟོད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ལ་སྒྲ། སྣ་ལ་དྲི། ལྕེ་ལ་རོ། ལུས་ལ་རེག །ཡིད་ལ་ཆོས་ཏེ། གང་ཡིད་ཀྱིས་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་ཤེས་ཤིང་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ལ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཚོར་བ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞིས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཚོར
Chinese
因為知道各自的處所，所以不會有絲毫的區別。那是對貪著的色產生心的覺知，並且遠離了色和受二者。對於貪著的色，感受如同水泡一般，以及對於生起之法滅盡壞滅的觀察，這些都是沒有造作的觀察。從三界生起的這些也是無願解脫之門。對於貪欲，有不可言說的感受，以及獲得三時的禪定，這些也是造作痛苦增上的門。三界貪欲的根本，沒有感受者，也沒有煩惱，這也是無相解脫之門。對於貪欲的根本，感受既不取也不捨，語言的道路是無我的，沒有對文字的執著，三界的感受沒有對境也沒有眼花繚亂，這也是為了造作寂靜的緣故。 無我性空是解脫之門。對於三界一切，感受沒有實體，沒有顯現，沒有文字，不可言說，沒有窮盡，對任何事物都沒有貪著。這樣，上中下等的煩惱就會斷絕。如同虛空沒有混合一樣，貪欲完全生起，感受沒有混合且不可言說，沒有二元性，對於心和意的意識，三界的感受對任何事物都沒有貪著，無常，痛苦，空性，無我，貪欲的根本感受沒有相狀的執著，修持遠離相狀的忍辱，這也是菩薩對眾生近住的忍辱的觀察。同樣，耳朵對聲音，鼻子對氣味，舌頭對味道，身體對觸覺，意對法，凡是以意念過去，未來和現在發生的貪欲的根本完全生起，對可意的法進行識別，並且對色，聲，香，味，觸感到快樂而憶念，對此也會產生意的意識。感受由貪欲的根本所產生。對此，菩薩也同樣具有意的意識和感受
English
Because of knowing each place, there is not the slightest difference. That is the arising of mind's awareness of attached form, and being separated from both form and feeling. Regarding the feeling of attached form as being like a water bubble, and contemplating the exhaustion and destruction of arising phenomena, these are observations without fabrication. These arising from the three realms are also the door to wishless liberation. Regarding desire, there are inexpressible feelings, and obtaining meditation of the three times, these are also the door to increasing suffering through fabrication. The basis of desire in the three realms, without a feeler and without afflictions, this is also the door to signless liberation. Regarding the basis of desire, feeling neither taken nor abandoned, the path of words is selfless, without attachment to letters, the feeling of the three realms has no object and no bewilderment, this is also for the sake of fabricating peace. Selflessness and emptiness are the door to liberation. Regarding all of the three realms, feeling has no substance, no appearance, no letters, is inexpressible, without exhaustion, and without attachment to anything. In this way, the afflictions of the highest, middle, and lowest levels will be cut off. Just as the sky has no mixture, so too, desire completely arises, and feeling is unmixed and inexpressible, without duality, and for the consciousness of mind and intellect, the feeling of the three realms has no attachment to anything, is impermanent, suffering, empty, selfless, and the root feeling of desire has no characteristic attachment, and cultivating patience that is free from characteristics, this is also to be regarded as the patience of a Bodhisattva closely dwelling with sentient beings. Similarly, the ear to sound, the nose to smell, the tongue to taste, the body to touch, the mind to dharma, whatever the mind remembers of the past, future, and present arising of the basis of desire, distinguishing agreeable dharmas, and remembering with joy the form, sound, smell, taste, and touch, the consciousness of mind also arises for that. Feeling is produced by the basis of desire. For that, the Bodhisattva also has the consciousness of mind and feeling in the same way.
Tibetan
་བ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སེམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །གང་འདས་པའི་སེམས་དེ་འགགས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་མ་བྱུང་བ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པའང་མེད་དོ། །སྐད་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། ལུས་མེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། བྱ་བ་མེད་པ་དང་། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། གཏོང་བ་མེད་པ་དང་། མུན་པ་མེད་པ་དང་། སྣང་ བ་མེད་པ་དང་། གཅིག་པུ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཐ་མི་དད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། གཉིས་ལྟ་བུ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། སྙེམས་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཕུལ་བ་མེད་པ་དང་།སེལ་བ་མེད་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་དང་། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆའི་གནས་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་སེམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་མིང་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་སྣང་བ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མིང་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། གནས་པ་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་དང་། སློང་བ་པོ་མེད་པ་ནས། སྟོན་པའི་བར་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་ལ་དེས་དེ་དག་སྟོང་ངོ་། །དུས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་སོགས་སོ། །འདི་ལ་གནས་མེད་པས་ཅིའང་ཆགས་པ་མེད་པའི་བར་དུ་དེ་ལྟར་རབ་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མུན་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཡང་མུན་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། སེམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་ལའང་མ་ཆགས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་ལའང་མ་ཆགས་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཚོར་བ་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེ
Chinese
如实地了知贪欲的阿赖耶识。色法的自性犹如幻术般的心的，名为意识的这个，以心和意的名言来表达。已逝去的心已止灭，未来尚未生起，现在生起的心和意识也不存在。刹那坏灭，无常，无身，无自性，无字，无相，无作，无变，不可取，不可舍，无黑暗，无光明，非唯一，不异体，无二，无如二，无事物，无骄慢，无戏论，无施与，无遣除，远离一切阿赖耶识，如水中月，过去，未来，现在之分的处所，显现欢喜的外境，心和意识随着因缘的显现而转变。如同虚空对太阳和月亮没有显现一样，虚空和显现二者的无相，仅以名称来表达，同样，对于心和意识，贪欲的处所显现和不可言说二者的相也仅以名称来表达，也是无二，无住，无色，不可指示，无自性，无字，从无乞求者到显示者之间，以贪欲的边际，它使那些空虚。对于三时的贪欲，阿赖耶识等如是。于此无处所，因此无有任何执着之间，如是上中下品的烦恼得以寂灭。如同虚空无黑暗且无光明，且无相一样，意识贪欲的阿赖耶识也无黑暗且无光明，且无相，无自性，心和意识对任何事物都不执着，意识对任何事物都不执着，三界的贪欲的阿赖耶识，感受无常，痛苦，空性，无我。
English
One should truly understand the basis of attachment, the Alaya-consciousness. The nature of form is like an illusion-like mind, and what is called consciousness is expressed by the terms mind and intellect. The past mind has ceased, the future has not yet arisen, and the present mind and consciousness do not exist either. It is momentary, impermanent, without body, without essence, without letters, without characteristics, without action, without change, ungraspable, unspeakable, without darkness, without light, not singular, not different, without duality, without semblance of duality, without substance, without pride, without elaboration, without offering, without removal, separated from all Alaya-consciousness, like a moon in water, the place of past, future, and present divisions, the external objects that manifest joy, the mind and consciousness change according to how the conditions appear. Just as the sky does not appear to the sun and moon, the characteristic of the absence of both sky and appearance is expressed only by name, similarly, for the mind and consciousness, the characteristic of both the place of attachment, appearance, and unspeakable, is also expressed only by name, and is also non-dual, without dwelling, without form, unteachable, without essence, without letters, from the absence of a beggar to the one who shows, with the edge of desire, it empties those. For the desire of the three times, the Alaya-consciousness and so on. In this, there is no place, therefore, between no attachment to anything, thus the afflictions of the superior, middling, and inferior are pacified. Just as the sky is without darkness and without light, and without characteristics, so too the Alaya-consciousness of the mind is without darkness and without light, and without characteristics, without essence, the mind and consciousness are not attached to anything, the consciousness is not attached to anything, the Alaya-consciousness of the desire of the three realms, feeling is impermanent, suffering, empty, and selfless.