Tibetan
་གྱི་བཅིངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཏེ་བྱུང་ནས་རིའི་སུལ་དང་། ཁྱིམ་མེད་པ་སྟོང་པའི་ནགས་ཚལ་སྟུག་པོར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲང་སྲོང་གི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་། རྩ་བ་དང་། རྩྭའི་ཟས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་མི་བཟད་པར་མོས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ནད་དང་། ཤུ་བ་དང་། ཟུག་རྔུ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་བོ། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་འདྲ་བའི་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་དེ་ནི་མིང་མི་དམིགས་སེམས་ཅན་མི་དམིགས། སྲོག་མི་དམིགས། གསོ་བ་མི་དམིགས། གང་ཟག་མི་དམིགས། གཟུགས་མི་དམིགས། ཚོར་བ་མ་ཡིན། འདུ་ཤེས་མ་ཡིན། འདུ་བྱེད་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པའང་མི་དམིགས། མིག་མི་དམིགས། རྣ་བའང་མ་ཡིན། སྣའང་མ་ཡིན། ལྕེའང་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱང་མི་དམིགས། ཡིད་ཀྱང་ མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་མི་དམིགས། སྒྲ་མི་དམིགས། དྲི་མི་དམིགས། རོ་མི་དམིགས། རེག་མི་དམིགས། ཆོས་མི་དམིགས། ཡིད་མི་དམིགས། ལུས་མི་དམིགས། ཚིག་མི་དམིགས། སེམས་མི་དམིགས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་མི་སོགས་པ། མཚན་མ་མེད་པ། ཐུབ་པ། ཁམས་གསུམ་གཏོང་བ་མེད་པ། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་བསྒོམས་པ། མ་བྱང་བའི་བཟོད་པ་འདི་སྨྲས་སོ། །མ་བྱས་པ། བྱ་བ་མེད་པ་དེ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བྱ་བ་མེད་པ། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་འདས་པ་མེད་པ། དབུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པར་མེད་པ། མི་གནས་པ། མི་དམིགས་པ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་བཟོད་པ་འདི་བསྒོམ་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ནམ་མཁའི་མདོག་གིས་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟོད་པ་འདི་ཐོབ་པས་ཇི་ལྟ་བུར་གོང་དུ་བཤད་པའི་རྩལ་འདི་འདྲ་བ་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་འདི་བསྟན་པ་སྟོན་ཅིང་བརྗོད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནས་དགེ་སློང་དྲུག་ཅུ་ཙམ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཅི
Chinese
的所有束缚，并完全舍弃五种欲望的享受后，来到山谷和空旷的无家森林中居住。以苦行者的装束，依靠水果、树根和草为食。对于这五个近取蕴，生起厌恶之心，并乐于精进努力。对于这五个近取蕴，观想它们是疾病、疮、疼痛、无常、痛苦、空性和无我。获得五种神通。倾向于梵天世界。种姓之子，像这样的菩萨所修的忍辱，是不执著名相，不执着众生，不执着生命，不执着滋养，不执着补特伽罗，不执着色，不是受，不是想，不是行，也不是识。不执着眼，也不是耳，也不是鼻，也不是舌，身体也不执着，意也不执着。不执着色，不执着声，不执着香，不执着味，不执着触，不执着法。不执着意，不执着身，不执着语，不执着心。宣说了这种不执着空性等，无相，能忍，不舍三界，不显现造作，不生，不修，不证悟的忍辱。未曾做，无所作为，即于前际无所作为，于后际无所逝去，于中际真实无有，不住留，不执着，不作意的忍辱，修习此忍辱时，菩萨摩诃萨获得名为以虚空之色调伏的如实修行之忍辱。菩萨获得此忍辱后，如前所说的这种能力将会产生。当菩萨开示、宣说这个蕴分解时，名为不分别的菩萨赞叹说：“善哉！”许多菩萨都变得沉默不语。世尊因未作任何言语而表示默许。之后，大约六十名比丘心想：种姓之子，蕴分解是什
English
all bonds, and having completely abandoned the enjoyment of the five objects of desire, will dwell in mountain valleys and empty, uninhabited forests. With the appearance of a hermit, they will subsist on fruits, roots, and grass. They will develop a distaste for those five aggregates of clinging and will be eager to engage in diligent effort. They will contemplate those five aggregates of clinging as disease, sores, pain, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. They will attain the five superknowledges. They will be inclined towards the world of Brahma. Son of good family, the patience cultivated by a bodhisattva like this is non-apprehension of name, non-apprehension of sentient beings, non-apprehension of life, non-apprehension of nourishment, non-apprehension of person, non-apprehension of form, not feeling, not perception, not formation, and also non-apprehension of consciousness. Non-apprehension of the eye, and also not the ear, and also not the nose, and also not the tongue, the body also is not apprehended, and the mind also is not apprehended. Non-apprehension of form, non-apprehension of sound, non-apprehension of smell, non-apprehension of taste, non-apprehension of touch, non-apprehension of dharmas. Non-apprehension of mind, non-apprehension of body, non-apprehension of speech, non-apprehension of heart. This patience that does not apprehend emptiness and so forth, is signless, capable, without abandoning the three realms, without manifest fabrication, unborn, uncultivated, unawakened, has been spoken. Unmade, without action, that is, without action at the prior limit, without passing away at the posterior limit, truly without existence at the middle limit, not abiding, not apprehending, not attending, when cultivating this patience, the bodhisattva mahasattva obtains the patience of truly practicing the way of taming by the color of space. Having obtained this patience, the bodhisattva will be able to perform such feats as were previously described. When the bodhisattva teaches, demonstrates, and speaks about this disintegration of the aggregates, a bodhisattva named Non-Discrimination praises, saying, "Excellent!" Many bodhisattvas become silent. The Blessed One, by not speaking, indicates his approval. Then, about sixty monks think to themselves: Son of good family, what is the disintegration of the aggregates?
Tibetan
་ལ་བསམས་ཏེ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་མ་འདྲ་བའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྟོན། གལ་ཏེ་གཟུགས་བདག་མེད་པ། མི་སྣང་བ། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། མི་རྟོག་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། དམིགས་པ་མེད་པ། རྒྱུ་བ་མེད་པའམ། འོན་ཏེ་འདི་ལྟ་ཅི། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། སྐྱེ་བའམ། གསོ་བའམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པའམ། ཤེད་ཅན་ནམ། བྱེད་པ་པོའམ། ཚོར་བ་པོའམ། ཚོར་བ་གཞན་ནམ། སྐྱེ་བའམ། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའམ། གང་མི་དགའ་བ་དང་། མི་འབྱུང་བ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གང་དུ་བྱུང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ ན། ཆོས་འཆད་པ་ནི་སུ་ཞིག །ཆོས་ཀུན་ཤེས་པ་ནི་གང་ཞིག །བསླབ་པ་སྡོམ་པ་ནི་གང་ན་གནས། གལ་ཏེ་ཕུང་པོར་མི་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱང་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ན། ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་། ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་གང་དུ་སྨིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་གང་དུ་འབྱུང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་རྣམས་དང་། ལྷ་དང་མི་རྣམས་དང་། གང་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གིས་བཟུང་བ་ནི་གང་དུ་བྱུང་། བདག་ནི་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དྲུག་ཅུ་ཙམ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་དོང་ནས་དགེ་སློང་གཞན་དག་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ངོ་ཚ་ཞིང་མི་སྤོབས་པ་དང་གནོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལག་ན་མར་མེ་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་འདུས་པར་གྱུར་པ་དེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དོན་གྱི་དབང་གང་མཐོང་ན་འཁོར་སྨྲ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཟབ་མོ་ཡང་དག་པར་སྟོན། རིགས་ཀྱི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་གང་ཟག་ལྔ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་དང་། གཏམ་ངན་པ་དང་། དད་པ་མེད་པ་ལ་དད་པའི་གཏམ་དང་། གཏམ་ངན་པ་དང་། འཇུངས་པ་ལ་གཏོང་བའི་གཏམ་དང་། གཏམ་ངན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་དང་། གཏམ་ངན་པ་དང་། ལེ་ལོ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཏམ་དང་། གཏམ་ངན་པ་དང་། འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏམ་དང་། གཏམ་ངན་པའོ་ཞེས་འདི་ལྟར་གསུངས་སོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་བསྟན་པ། མཚམས་མེད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པའི་
Chinese
而思維，顯示如是這般的幻化般的諸行。如果色無我、不可見、無有生起、不作意、不思維、不分別、無所緣、無有行境，或者這是什麼？有情？命？生？養？補特伽羅？勢力生？有勢？作者？受者？其他受？生？正生？有什麼不喜和不生不變？如來在哪裡出現？大悲在哪裡？誰在說法？誰在遍知法？學處律儀在哪裡存在？如果不會變成蘊，那樣界和處等也不會使善法的法之果成熟。善作和惡作之業的果在哪裡成熟？如來應供正等覺在哪裡出現？聲聞和獨覺們，以及天和人們，以及其他任何有情之身被六處所攝持的，在哪裡出現？我應當從座上起身而去想。然後六十位比丘左右從座上起身，從此其他比丘們也變得什麼都不說。然後菩薩蘊壞，對薄伽梵感到羞愧、不自信和慚愧。然後菩薩手持明燈，在那裡聚集，對菩薩蘊壞說了這樣的話：看到什麼意義的自在，對眷屬和言說者宣說如此這般甚深的法的正理。種姓之子，薄伽梵在其他經中這樣說過：對五種人宣說法的開示和惡語，對不信者宣說信的開示和惡語，對慳吝者宣說布施的開示和惡語，對惡戒者宣說戒律的開示和惡語，對懈怠者宣說精進的開示和惡語，對邪慧者宣說智慧的開示和惡語。而且薄伽梵在其他經中開示：對造作無間罪者宣說空性。
English
And thinking, he shows all the conditioned phenomena that are like illusions. If form is without self, invisible, without arising, without attention, without thought, without discrimination, without object, without realm of activity, then what is this? Sentient being? Life? Birth? Nourishment? Person? Born of power? Powerful? Agent? Experiencer? Other experience? Birth? True birth? What is it that does not change without dislike and without arising? Where did the Thus-gone One appear? Where is great compassion? Who is teaching the Dharma? Who is all-knowing of the Dharma? Where does the discipline of the training reside? If it does not become aggregates, then neither will the realms and sources cause the fruit of the Dharma of virtuous things to ripen. Where do the fruits of well-done and badly-done actions ripen? Where does the Thus-gone One, the Arhat, the perfectly complete Buddha, appear? Where do the Hearers and Solitary Realizers, and the gods and humans, and any other sentient beings whose bodies are held by the six sources, appear? I should rise from my seat and go, I thought. Then about sixty monks rose from their seats, and from then on the other monks also became silent. Then the Bodhisattva Aggregate Destroyer felt ashamed, unconfident, and remorseful towards the Bhagavan. Then the Bodhisattva Handful of Light, having gathered there, said this to the Bodhisattva Aggregate Destroyer: Seeing what freedom of meaning, do you explain such a profound and correct Dharma to the retinue and speakers? Son of lineage, the Bhagavan has said in other sutras: to the five kinds of people, speak Dharma talks and bad words, to the faithless speak talks of faith and bad words, to the stingy speak talks of generosity and bad words, to those of bad morality speak talks of morality and bad words, to the lazy speak talks of diligence and bad words, and to those of corrupt wisdom speak talks of wisdom and bad words. Moreover, the Bhagavan has taught in other sutras: to those who commit the five heinous crimes, speak of emptiness.