Tibetan
འོ་ཅོག་ཚོར་བས་ཚོར་བ་མེད་པ་མི་གཡོའོ། །སྟོང་པའང་མེད། མི་འགྱུར་བའང་མེད་དེ། གཙང་གདང་བ་གཅིག་པུའི་ནང་དུ་ཆུད་ནས་མྱ་ངན་ནོ་ཅོག་དང་ཡོང་བྲལ་ལོ། །སེམས་ཅན་བླུན་པོ་ནི་གཏི་མུག་ཡོད་པས་ཚོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མ་ཚོར་བས་མ་རིག་པ་གཡོས་ཏེ་ཚོར་བ་མེད་པས་ནི་རྡུལ་དང་མྱ་ངན་ཐམས་ཅད་བྱས་སོ། །ཚོར་བ་ཡོད་པར་ཤེས་ན་ཚོར་བ་མེད་པའང་མེད་དོ། །ཚོར་བ་མེད་པའང་མེད་ན་གདོད་ནད་ཀྱང་མི་སྐྱེའོ། །ནད་མི་སྐྱེ་ན་ཚོར་བ་ཡོད་པའང་མེད་དོ། །ཚོར་བ་ཡོད་པ་མེད་པ་ནི་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་སེམས་མེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེས་བྱས་ན། ཡིད་མི་ཆེས་པའི་སེམས་གཅིག་གི་ནང་ན་ཡིད་རྣམ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཡིད་མི་ཆེས་པའི་སེམས་མེད་ན་ནད་ཀྱང་མི་སྐྱེའོ། །སྐྱེ་བའི་གནས་ཡོད་ན་ནི་ཁང་པ་སྟོང་པར་ཞུགས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་གི་ཡང་དག་པའི་སྟོང་པ་ནི་བྱ་བ་ནི་ཡོད། གཟུགས་ནི་མེད། འདུ་མཆེད་དང་ཕྲད་དོ། །རྒྱུ་གཡོས་པ་ནི་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ནོ་ཅོག་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་སེམས་ནི་ཆོད་པར་བྱ་བའི་རིགས་སོ། །བདག་གིས་སེམས་ཀྱི་མཁན་པོ་བྱ་བར་སྨོན་ཏོ། །སེམས་ཀྱིས་བདག་གི་མཁན་པོ་བྱ་བར་མི་སྨོན་ཏོ། །འདོད་པའི་རྣམས་དང་བྲལ་ལ་རང་ཉམས་མེད་པར་བྱས་ཏེ། བསམ་པའི་གནས་སྐྱེས་ཀྱང་བསལ་བའི་སེམས་མེད་དོ། །སྔ་མའི་སེམས་དང་ཕྱི་མའི་སེམས་གཅིག་ལ་གཅིག་འགལ་བས་ན་གཞུང་བཞིན་ཏེ་མ་རིག་པ་མི་གཡོ། ཚོར་བ་འགྱུར་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཕྱི་མོ་མི་གཡོ་བའོ། །སེམས་གཡོས་པའི་ཚེ་སྔ་མ་གཡོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དགག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཀྱི་སྔོན་ལོགས་ན་སེམས་གཡོས་པ་མཆིས་ན་ཆོས་ཅི་བགྱིས་པས་ཚོར་ཞིང་དགག་ནུས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལས་སྤྱོད་པའི་རྣམས་ལས་ཁོར་མོར་སེམས་ འདུག་པའི་རྣམས་ལ་རྟོག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། སེམས་འདུག་པའི་གནས་རིག་ན་གདོད་སེམས་མི་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་ཚོར་བས་ན་ཚོར་བ་དགག་གོ །འདོད་པའི་སེམས་མི་གཡོ་ན་དགག་ཅིང་བརྟགས་ཡང་མེད་དོ། །གཡོ་བའི་གནས་ཡོད་ན་སྟོང་པ་ལ་བདེ་བར་གཞག་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་གཅིག་གི་ནང་ན་གོས་པ་དང་གཙང་མ་གཉིས་ཀའང་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གཙང་གདང་བས་ན་བླངས་པའང་མེད། བཏང་བའང་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱང་མི་སྐྱེའོ། །སྐྱེ་བའང་མེད། སྤྱོད་པའང་མེད། ལུས་ཀྱིས་སྤྱད་པའི་གནས་ཀྱང་མེད། ཚིག་སྨྲ་བའི་ལམ་ཡང་ཆད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་
Chinese
一切感受以无感不动摇。也没有空性。也没有不变。沉浸在唯一的清净之中，完全脱离一切悲伤。愚笨的众生因为有愚痴，没有感受到感受的自性，无明因而动摇，因为没有感受，所以造作了尘垢和一切悲伤。如果知道有感受，那么就没有没有感受。如果没有没有感受，那么最初的疾病也不会产生。如果疾病不产生，那么有感受也没有了。有感受没有，就没有不信任的心。如果问为什么？在一个不信任的心中，有两种念头。如果没有不信任的心，疾病也不会产生。如果有产生的地方，那就是进入空房子。自性唯一的真实空性，作用是有的，形象是没有的。聚集和相遇。动摇的原因与空性幻象相同。菩萨一切众生，应当断除不信任的心。我祈愿成为心的导师。心不祈愿成为我的导师。远离欲望，做到没有自损。即使产生思虑之处，也没有消除的念头。因为先前的念头和后来的念头互相矛盾，所以如经文所说，无明不动摇。感受虽然有变化，但根本是不动摇的。当心动摇时，先前动摇的心会否定它。虚空藏菩萨向佛陀请教：世尊，如果心的前面有心动摇，那么做了什么法才能感受到并否定它？佛陀开示说：菩萨应当让那些从事行为的人去思考那些完全安住于心中的人。如果知道心安住的地方，那么最初的心就不会安住。这样，通过感受来否定感受。如果欲望的心不动摇，那么就没有否定和考察。如果有动摇的地方，那么就安住在空性中。在唯一的自性空性中，染污和清净两者都没有。因为自性清净，所以没有取，也没有舍。心也不会产生。也没有产生。也没有行为。也没有身体所经历的地方。言语的道路也断绝了。佛的自性。
English
All feelings are unshaken by non-feeling. There is also no emptiness. There is also no immutability. Immersed in the only purity, completely free from all sorrow. Foolish sentient beings, because of ignorance, do not feel the nature of feeling, so ignorance is shaken, and because there is no feeling, they create dust and all sorrow. If you know there is feeling, then there is no non-feeling. If there is no non-feeling, then the initial disease will not arise. If the disease does not arise, then there is no feeling either. If there is no feeling, then there is no distrusting mind. If you ask why? In a distrusting mind, there are two thoughts. If there is no distrusting mind, the disease will not arise either. If there is a place of arising, then it enters an empty house. The true emptiness of the one nature has function, but no form. Gathering and meeting. The cause of shaking is the same as emptiness and illusion. Bodhisattvas, all sentient beings, should cut off the distrusting mind. I pray to be the teacher of the mind. The mind does not pray to be my teacher. Away from desires, make it without self-harm. Even if a place of thought arises, there is no thought of elimination. Because the previous thought and the later thought contradict each other, as the scripture says, ignorance does not shake. Although feelings change, the root is unshaken. When the mind is shaken, the previously shaken mind will negate it. Bodhisattva Akashagarbha asked the Buddha: World Honored One, if there is a mind shaking in front of the mind, then what Dharma should be practiced to feel and negate it? The Buddha taught: Bodhisattvas should let those who engage in actions think about those who completely dwell in the mind. If you know where the mind dwells, then the initial mind will not dwell. In this way, feeling negates feeling. If the mind of desire does not shake, then there is no negation or examination. If there is a place of shaking, then abide in emptiness happily. In the one emptiness of nature, there is neither defilement nor purity. Because the nature is pure, there is neither taking nor abandoning. The mind will not arise either. There is also no arising. There is also no action. There is also no place experienced by the body. The path of speech is also cut off. The nature of the Buddha.