Tibetan
ཆགས་པ་མེད། །འཁྲུགས་པར་འགྱུར་ལ་འཁྲུགས་པ་མེད། །གང་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་རྟོགས། །དེས་དེ་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འགོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་ཞི་བ་གང་ཡིན་རྟོགས། །དེ་ཡིས་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་ཕྱེ། །དེས་དེ་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡིས་སེམས་ཅན་ཁམས་རྣམས་ལས། །སེམས་ཅན་གང་ཡང་གཡོར་མི་བྱེད། །སེམས་ཅན་བྱེ་བ་དུ་མ་དག །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་དེས་འགོད་དོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་དང་བྱང་ཆུབ་ནི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཇི་བཞིན་གནས། །དེས་ན་དེ་ཉིད་མཉམ་ཉིད་ཤེས། །དེས་དེ་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མཉམ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་དེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བྱང་ཆུབ་གནས། །གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་འོས་པ། །དེས་དེ་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྟོན། །ཅིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་བྱེད་ལ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཅན་བྱེ་བ་དུ་མ་དག །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་དེས་འགོད་དོ། །སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པར་ཤེས། །སེམས་ཅན་རྟག་དང་ཆད་འཛིན་པ། །སེམས་ཅན་ལྟ་ལས་མ་བསྐྱོད་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་རབ་ཏུ་འགྲེལ། །ཆོས་ཀུན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། །འགོག་པ་མེད་དང་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དག་དེ་ལྟའི་འདུ་ཤེས་བཟློག །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་རྣམ་པར་འགྲེལ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐོང་། །ཕུང་པོ་རྣམ་པར་མི་འཇིགས་ལས། །ལུས་ཅན་དག་ནི་རྣམ་པར་འགྲེལ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །དེ་ནི་རྣམ་ཀུན་གཡོ་མི་བྱེད། །དེ་དག་དགོད་པར་མི་བྱེད་དེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་གནས་པ་མེད། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདུ་ཤེས་དང་། །གང་དག་རང་རྒྱལ་འདུ་ཤེས་ཅན། །གང་དག་སངས་རྒྱས་འདུ་ཤེས་པ། །དེ་ཡིས་དེ་དག་འདུ་ ཤེས་འགྲེལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཞེན་པ་དང་། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་མངོན་ཞེན་པ། །ཀུན་དུ་མངོན་ཞེན་མེད་བྱའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད། །ལེ་ལོ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་ན། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པར་རྣམ་པར་བརྟགས། །དེ་དག་རྟོགས་ལས་རྣམ་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཆོས་ནི་སྟོན་པར་འོས་པ་ཡིན། །བསམ་གཏན་གཡེང་བར་འདུ་ཤེས་དང་། །ཤེས་རབ་ཤེས་རབ་འཆལ་འདུ་ཤེས། །གཉིས་ལ་མངོན་ཞེན་མེད་བྱའི་ཕྱིར། །ཆོས་ནི་སྟོན་པར་འོས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། །འགྱུར་བ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་ནི་རབ་སྟོན་པས། །དེས་དེ་དགྲ་
Chinese
无有贪著，于扰乱将起亦无扰乱，何以故，证悟寂静菩提故，彼即名为阿罗汉。 知晓止息之法性，彼即证悟何为寂静，彼即开显菩提，彼即名为阿罗汉。 彼于有情界中，不摇动任何有情，无数百千有情众，彼即安立于菩提。 一切有情与菩提，如实安住于无分别，是故彼即知晓平等性，彼即名为阿罗汉。 于平等性中无有平等，一切诸法与彼平等，以平等性故，彼菩提，安住于无分别菩提。 何以故，如是应知，彼即名为阿罗汉。 知已为有情众宣说，然亦不生任何烦恼，如是亦宣说正法，然亦无有言说。 无数百千有情众，彼即安立于菩提。 知晓有情无所缘，有情执持常与断，有情不从见解动摇者，彼即善为解脱彼等痛苦。 一切法无生，无灭且非造作，彼等即遮止如是之想，从痛苦中获得解脱。 色蕴与受蕴、想蕴，行蕴、识蕴皆见，从无有恐惧之蕴中，解脱有身者。 于异生之法中，彼于一切皆不动摇，彼等不应欢喜，不住于佛法。 获得果位之想，以及具有独觉之想者，以及具有佛陀之想者，彼即解脱彼等之想。 于菩提心生执着，以及于布施等生起显着之执着，为令于一切不生显着之执着故，善为宣说正法之自性。 以懈怠为所缘故，于精进发起种种分别，为令彼等从觉悟中解脱故，应宣说正法。 于禅定生起散乱之想，以及于智慧生起智慧邪谬之想，为令于二者不生显着之执着故，应宣说正法。 诸法无分别，应知无有变异，如是善为宣说正法，彼即
English
Without attachment, and without disturbance when disturbance is about to arise, because he understands the peace of enlightenment, he is called an Arhat. Knowing the nature of cessation, he understands what peace is, he fully reveals enlightenment, he is called an Arhat. From all the realms of sentient beings, he does not move any sentient being. Many hundreds of thousands of sentient beings, he establishes in enlightenment. All sentient beings and enlightenment, abide as they are, without differentiation. Therefore, he knows equality, he is called an Arhat. In equality there is no equality, all things are equal to it. By equality, that enlightenment abides in non-discriminating enlightenment. Because it is proper to know in that way, he is called an Arhat. Having known, he shows it to sentient beings, but he does not create any afflictions. In that way, he also teaches the Dharma, but there is no speaking in words. Many hundreds of thousands of sentient beings, he establishes in enlightenment. He knows that sentient beings have no object of focus. Sentient beings who hold to permanence and annihilation, sentient beings who do not move from views, he fully liberates from those sufferings. All things are without birth, without cessation, and unconditioned. He reverses such conceptions, and liberates from suffering. He sees form, feeling, perception, formation, and consciousness. From the aggregates of no fear, he liberates embodied beings. In the things of ordinary beings, he does not waver in any way. They should not rejoice, they do not abide in the Buddha's Dharma. The thought of having attained the fruit, and those who have the thought of a self-conqueror, and those who have the thought of a Buddha, he liberates those thoughts. Attachment to the mind of enlightenment, and manifest attachment to generosity and so on, in order to make sure that there is no manifest attachment to anything, he fully teaches the nature of Dharma. Because laziness has become the object of focus, diligence is conceived as being undertaken. In order to liberate them from realization, it is proper to teach the Dharma. The thought of distraction arising in meditation, and the thought of wisdom being corrupt wisdom, in order to make sure that there is no manifest attachment to either, it is proper to teach the Dharma. All things are non-discriminating, know that they are without change. In that way, by fully teaching the Dharma, he is an
Tibetan
བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་གིས་བདག་ལ་མངོན་ཞེན་པས། །ཉན་ཐོས་རྣམ་པ་མང་བརྟགས་པ། །དེ་དག་རྟོག་པ་རྣམ་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཆོས་ནི་སྟོན་པར་འོས་པ་ཡིན། །མི་མཁས་པ་དག་ཕ་མ་དང་། །ཆུང་མར་ཡོངས་སུ་འཛིན་བྱེད་པ། །ལམ་འདིས་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །འདི་ནི་བདག་སྤུན་སྲིང་མོ་ཞེས། །དེ་ལ་དགའ་ཞིང་ཞེན་བྱེད་པ། །རི་དགས་ཆོས་ལ་སྟེན་པ་སྟེ། །དེ་དག་རྣམ་པར་དགྲོལ་བར་རིགས། །འཇིག་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས། །གཉེན་པ་ཡི་ནི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། །བདག་གི་གཉེན་པར་སྔོན་གྱུར་ཅེས། །མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད། །མཐོང་བར་གྱུར་ནས་ཆགས་བྱེད་ཅིང་། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཆགས། །འདུ་ཤེས་ངན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །འཇིག་ཚོགས་རབ་ཏུ་སྡིག་པ་ཅན། །འཇིག་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱིས། །འཇིག་ཚོགས་ཉེས་པ་འདི་དག་ཡོད། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །འདི་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཆོས། །འདི་དག་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས། །གཉིས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་མེད་པས། །བློ་ལྡན་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་བརྗོད། །ཐོབ་ལ་ཆགས་པས་ཆགས་གྱུར་པ། །བཀུར་སྟི་ཡིས་ནི་བག་མེད་གྱུར། །དེ་ཆགས་བག་མེད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་སྟོན་པར་ནི་འོས་པ་ཡིན། །འདི་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟེ། །འདི་དག་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ཞེས་རྟོག །བྱིས་པ་དེ་ལྟར་ རྣམ་རྟོག་པ། །རྣམ་པར་འགྲེལ་པར་འོས་པ་ཡིན། །ཐ་མའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་མཐོང་། །རྒྱ་ཆེ་བར་ཡང་རྣམ་པར་མཐོང་། །རྣམ་རྟོག་མཐོང་བའི་བྱིས་པ་དག །རྣམ་པར་འགྲེལ་པར་འོས་པ་ཡིན། །བྱིས་པའི་ཆོས་རྣམས་བོར་ནས་སུ། །བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་ཐོབ། །འཐོབ་དང་མི་འཐོབ་རྣམ་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཆོས་སྟོན་པར་ནི་འོས་པ་ཡིན། །ཐ་མ་གྱ་ནོམ་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་དུ་མའི་ཆོས་རྣམས་མཐོང་། །འདུ་ཤེས་མང་ལས་རྣམ་དགྲོལ་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཆོས་སྟོན་བྱེད་པ་ཡིན། །གང་དག་སངས་རྒྱས་མཚན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །རྣམ་པ་མང་པོར་བརྩོན་བྱེད་པ། །མཚན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས། །མཁས་པ་དེ་དག་རྣམ་པར་འགྲེལ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་གི་ཞིང་། །མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས། །འདུ་ཤེས་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་པ། །རྣམ་པར་འགྲེལ་པར་འོས་པ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་དང་མ་འདས་དང་། །ཐོབ་པའི་སྐལ་ཡོད་སྐལ་མེད་ཆོས། །འདི་དག་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་སྤྱོད་པ། །འདི་དག་བྱང་ཆུབ་མ་ཞུགས་པ། །ངང་ཚུལ་ངན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །ཤེས་རབ་འཆལ་དང་ཤེས་རབ་ལྡན། །བྱིས་པའི་བློ་དང་ལྡན
Chinese
名为摧毁。谁对自我执着，考察众多声闻，为了使他们解脱分别念，应该为他们宣说佛法。不聪明的人执着父母和妻子，这条道路不能获得菩提，那是轮回的行境。这是我的兄弟姐妹，对此感到高兴和执着，依赖于鹿的习性，应该使他们解脱。由于没有完全了解蕴，产生亲友的观念，认为以前是我的亲友，见到后非常高兴。见到后产生贪恋，他们互相贪恋，由于错误的观念而颠倒，被魔所控制。蕴非常邪恶，要完全了解蕴，蕴有这些过患，因此要这样宣说佛法。这些是普遍的烦恼法，这些是清净的，由于不执着于二元对立，有智慧的人被称为阿罗汉。由于贪着获得而产生贪恋，由于恭敬而变得放逸，为了使他们解脱贪恋和放逸，应该宣说佛法。这些人是出家人，这些人是居士，愚笨的人这样分别，应该为他们解释。完全见到究竟的法，也完全见到广大的法，见到分别念的愚笨的人，应该为他们解释。舍弃愚笨的法后，我获得了佛的法性，为了使解脱获得和不获得，应该宣说佛法。以究竟圆满的差别，见到各种各样的法，为了从众多观念中解脱，因此宣说佛法。为了成办佛的功德，谁努力于各种各样的方式，从执着于功德中，贤者要为他们解释。要成办圆满殊胜的净土，对这个观念非常执着，应该为他们解释。涅槃和未涅槃，具有获得之分和不具有获得之分的法，这些是为了菩提而行持，这些没有进入菩提，具有恶劣行为和具有戒律，具有邪慧和具有智慧，具有愚笨的智慧。
English
It is called destruction. Whoever is attached to the self, examines many Shravakas, in order to liberate them from conceptualizations, one should preach the Dharma to them. Unintelligent people are attached to their parents and wives, this path does not lead to enlightenment, it is the realm of samsara. This is my brother and sister, being happy and attached to them, relying on the habits of deer, one should liberate them. Because of not fully understanding the aggregates, the notion of relatives arises, thinking that they were my relatives before, being very happy after seeing them. After seeing them, attachment arises, they are attached to each other, being reversed by wrong notions, being controlled by the devil. The aggregates are very evil, one must fully understand the aggregates, the aggregates have these faults, therefore one should preach the Dharma in this way. These are the universally afflicted Dharmas, these are purified, because of not being attached to duality, the wise are called Arhats. Because of being attached to attainment, attachment arises, because of respect, one becomes careless, in order to liberate them from attachment and carelessness, one should preach the Dharma. These people are renunciants, these people are householders, foolish people distinguish in this way, one should explain it to them. Completely seeing the ultimate Dharma, also completely seeing the vast Dharma, foolish people who see conceptualizations, one should explain it to them. After abandoning the foolish Dharmas, I have attained the Buddhahood, in order to liberate from attainment and non-attainment, one should preach the Dharma. With the difference of ultimate perfection, seeing various kinds of Dharmas, in order to liberate from many notions, therefore one preaches the Dharma. In order to accomplish the qualities of the Buddha, whoever strives in various ways, from being attached to qualities, the wise should explain it to them. One should accomplish the perfect and supreme pure land, being very attached to this notion, one should explain it to them. Nirvana and non-Nirvana, Dharmas with the potential to attain and without the potential to attain, these are practiced for the sake of Bodhi, these have not entered Bodhi, having bad behavior and having discipline, having wrong wisdom and having wisdom, having foolish wisdom.