Tibetan
ཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་རྨོངས་པས་སེམས་ཅན་གང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་དགའ་བ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་དུ་མོས་པ་དག་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་འཁོར་བ་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བ་ལ་སྐྱོ་ཞིང་འཇིགས་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་བ་མི་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་རྨོངས་པས་སེམས་ཅན་གང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་མོས་པ་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་གོ །སེམས་ཅན་གང་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་མོས་པ་ལ་ནི་བཟོད་པ་སྤོང་བ་སྟོན་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་དུ་འཇུག་གོ །སེམས་ཅན་གང་བརྩོན་འགྲུས་སྒོམ་པར་མོས་པ་ལ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སྤོང་བ་སྟོན་ཅིང་བཟོད་པ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་གོ །སེམས་ཅན་གང་བསམ་གཏན་སྒོམ་པར་མོས་པ་ལ་ནི་བསམ་གཏན་སྤོང་བ་སྟོན་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །སེམས་ཅན་གང་ཤེས་རབ་སྒོམ་པར་མོས་པ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་སྤོང་བ་སྟོན་ཅིང་བསམ་གཏན་སྒོམ་དུ་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་རྨོངས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོར་གྱུར་ཏོ། །ཐབས་མཁས་པ་འདི་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐབས་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐབས་མཁས་པ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཐེག་པ་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་ཆ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་མ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་གི་དོན་བཏང་སྟེ། གཞན་གྱི་དོན་ལྷུར་བྱེད་པས་བཟོ་དང་སྒྱུ་རྩལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་སྟོན་པས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཕ་དང་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་། མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་། ནད་པ་དང་། ཕོངས་པ་དང་། ཉམ་ཐག་པ་དང་། མགོན་དང་སྐྱབས་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་མང་པོས་གཟིར་བ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྒྲོལ་བ་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཞིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ལ་མོས་པ་དང་། དབང་པོ་དང་། སྣོད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རིམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སློབ་ཅིང་ནན་ཏན་བྱེད་པར་སྐུལ་བ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སློབ་ཅིང་ནན་ཏན་བྱེད་པར་སྐུལ་བ་དང་། གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པར་དབང་པོ་མ་སྨིན་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱོ་བ་སྟོན་ཅིང་འཁོར་བས་སྐྱོ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཚོལ་བར་སྐུལ་ལོ། །སེམས་ཅན་གང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་མོས་པ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་དུ་ཆགས་པ་ལ་ནི་དབང་པོ་དང་། རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་སྟོན་ཏེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་འཇིགས་པ་དང་སྐྱོ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པའི་ཆོས་ ཡང་དག་པར་བསྟན་ཏེ་ཁད་ཀྱིས་སློབ་ཏུ་འཇུག་གོ །སེམས་ཅན་གང་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཆོག་སྲུང་བར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་སེམས་ཅན་གང་བསམ་གཏན་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་མཆོག་གིས་བསྡུས་པ་དང་། ཤེས་རབ་བླ་ན་མེད་པ་སྟོན་ཅིང་ནན་ཏན་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པ་འདི་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། ཆགས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐབས་མཁས་པའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་འདི་དང་ལྡན་ན་ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་འདོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་བསལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཤིང་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་དག་གསལ་བར་བཟླས་པའི་ཕྱིར་ཚིགས
Chinese
此外，由于对非常善巧方便的无知，对于那些喜欢杀生乃至持邪见的有情，则宣说甚深的大乘佛法。不教导他们厌恶和恐惧从此轮回中死亡并转生到他处，感受痛苦的果报，以及舍弃罪恶和不善之法。此外，由于对非常善巧方便的无知，对于那些喜欢守护戒律的有情，则让他们行布施。对于那些喜欢修安忍的有情，则教导他们舍弃安忍，并让他们守护戒律。对于那些喜欢修精进的有情，则教导他们舍弃精进，并让他们行安忍。对于那些喜欢修禅定的有情，则教导他们舍弃禅定，并让他们努力精进。对于那些喜欢修智慧的有情，则教导他们舍弃智慧，并让他们修禅定。如此一来，菩萨由于对世间的善巧方便无知，不能如实地利益和安乐有情，反而成为所有有情的罪恶之友。这种善巧方便是有所缘、有贪执的。这被称为菩萨的世间善巧方便。如此一来，这种世间的善巧方便是与声闻和独觉的 乘共通的，不是大盔甲的轮。也不应称菩萨为大菩萨，因为他们不是声闻和独觉一切众生真正的福田。那么，菩萨如何才是超越世间的非常善巧方便呢？例如，菩萨们舍弃自己的利益，全心全意地为他人服务，以各种工巧和技艺示现，为了使众生得以成熟，对佛陀世尊、菩萨、声闻、独觉、父母进行恭敬和供养，并以方便法救度那些病人、贫困者、衰弱者、无依无靠者，以及被各种痛苦折磨的人，并摄受他们。
English
Furthermore, due to ignorance of the extremely skillful means, to those sentient beings who delight in killing living beings and even holding wrong views, they teach the profound Dharma of the Great Vehicle. They do not teach them to be weary and fearful of dying and being reborn elsewhere from this cycle of existence, experiencing the ripening of the fruits of suffering, and to abandon sinful and unwholesome dharmas. Furthermore, due to ignorance of the extremely skillful means, to those sentient beings who are inclined to keep the precepts, they cause them to practice generosity. To those sentient beings who are inclined to cultivate patience, they teach them to abandon patience and cause them to keep the precepts. To those sentient beings who are inclined to cultivate diligence, they teach them to abandon diligence and cause them to practice patience. To those sentient beings who are inclined to cultivate meditation, they teach them to abandon meditation and cause them to diligently engage in diligence. To those sentient beings who are inclined to cultivate wisdom, they teach them to abandon wisdom and cause them to cultivate meditation. In this way, Bodhisattvas, due to ignorance of worldly skillful means, are unable to truly benefit and bring happiness to sentient beings, and instead become evil friends to all sentient beings. This skillful means is with an object of focus and with attachment. This is called the Bodhisattva's worldly skillful means. In this way, this worldly skillful means is common to the Hearers and Solitary Buddhas' Vehicle, and is not the wheel of great armor. Nor should Bodhisattvas be called great beings, because they are not the true fields of merit for all Hearers and Solitary Buddhas. How then is a Bodhisattva one who possesses extremely skillful means that transcends the world? It is like this: Bodhisattvas abandon their own benefit and wholeheartedly work for the benefit of others, manifesting various crafts and arts, in order to fully ripen beings, they show reverence and make offerings to the Buddhas, the Bhagavat, Bodhisattvas, Hearers, Solitary Buddhas, and their fathers and mothers, and with skillful means they liberate and gather those who are sick, impoverished, afflicted, without protectors or refuge, and those who are tormented by many kinds of suffering.
Chinese
以四种信解使众生完全成熟。 随其信解、根器和器量，为众生宣说神圣之法。 此外，逐渐劝勉声闻乘行者学习并精进于缘觉乘，劝勉缘觉乘行者学习并精进于大乘。 如果声闻和缘觉乘的根器尚未成熟，则宣说轮回痛苦之法，使之厌离轮回，并劝其寻求涅槃。 对于那些沉迷于从杀生到邪见的众生，则随其根器和本性，宣说轮回之法，以及从今世到他世的转生，并宣说体验他世痛苦之果报，从而使之因罪恶和不善之法而感到恐惧和厌离。 对于某些众生，宣说与声闻乘相应的法。 对于某些众生，宣说与缘觉乘相应的法。 对于某些众生，则正确地宣说无上乘之法，并逐渐引导他们学习。 对于那些信解布施的众生，则开示守护完全清净之戒律的殊胜之处，同样广而言之，对于那些信解禅定的众生，则开示以无漏圣道之殊胜所摄持，以及无上智慧，并劝勉他们精进。 这种极其善巧的方法是无所缘和无执著的。 这被称为菩萨超越世间的善巧方便大盔甲之轮。 种姓之子，菩萨摩诃萨，如果具备这种极其善巧的大盔甲之轮，从最初发心开始，通过完全舍弃五欲，就被称为菩萨摩诃萨。 远远超越一切声闻和缘觉，成为一切声闻和缘觉的广大福田，并且是一切声闻和缘觉乘行者应供养、守护和恭敬的对象。 之后，世尊为了清晰地复述这些意义，说了偈颂。
English
Through four kinds of faith, beings are fully matured. According to their faith, faculties, and capacity, the sacred Dharma is taught to beings. Furthermore, gradually encouraging the Shravaka-yana practitioners to learn and diligently practice the Pratyekabuddha-yana, and encouraging the Pratyekabuddha-yana practitioners to learn and diligently practice the Mahayana. If the faculties of the Shravakas and Pratyekabuddhas are not yet mature, then the Dharma of the suffering of samsara is taught, causing them to be weary of samsara, and encouraging them to seek Nirvana. For those beings who are attached to taking life up to wrong views, according to their faculties and nature, the Dharma of revolving in samsara is taught, as well as rebirth from this world to the next, and the experience of the fruits of suffering in the next world, thereby causing them to fear and be weary of sinful and unwholesome dharmas. For some beings, the Dharma corresponding to the Shravaka-yana is taught. For some beings, the Dharma corresponding to the Pratyekabuddha-yana is taught. For some beings, the unsurpassed Dharma of the Mahayana is correctly taught, and they are gradually guided to learn. For those beings who have faith in generosity, the excellence of guarding perfectly pure morality is taught. Similarly, extensively, for those beings who have faith in meditation, the unsurpassed wisdom, gathered by the excellence of the unpolluted noble path, is taught, and they are encouraged to be diligent. This extremely skillful method is without object and without attachment. This is called the great wheel of armor of skillful means that transcends the world of the Bodhisattva. Son of the lineage, if a Bodhisattva Mahasattva possesses this great wheel of armor of extremely skillful means, from the very beginning of generating the mind of enlightenment, by completely abandoning the five desires, he is called a Bodhisattva Mahasattva. He far surpasses all Shravakas and Pratyekabuddhas, becomes a vast field of merit for all Shravakas and Pratyekabuddhas, and is an object to be offered to, protected, and revered by all Shravaka and Pratyekabuddha-yana practitioners. Then, the Bhagavan, in order to clearly reiterate those meanings, spoke verses.