Tibetan
སྣ་དང་ཕྲག་དོག་དང་། གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་པར་ཟིན་ཏེ། ལས་ཀྱི་མཆོག་དམ་པ་གསུམ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པ་ཁེ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་གྲགས་པ་ལ་ཆགས་ཏེ་ཡུལ་དྲུག་ལ་མོས་པ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཡེངས་པ། གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ཁྲེལ་བ་དང་། ངོ་ཚ་བ་མེད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་འཕྱ་ཞིང་སྐུར་པའི་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ། དེ་ནི་ཁྲེལ་བ་དང་ངོ་ཚ་བ་མེད་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་རྒྱལ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ནང་དུ་བསྡུ་བ་ཡང་ཡོད་དེ། ལམ་ལས་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ་གནས་ཤིང་བདག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་བོ་ལས་སྒྲོལ་ལ་ཕ་རོལ་པོ་གཞན་དག་ཀྱང་སྒྲོལ་བའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། གང་ཟག་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་འཁོར་ཐམས་ཅད་དང་རིང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐོགས་པ་མེད་པར་གཟིགས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་། བདེ་བའི་དོན་གྱིས་སྡུད་པ་ཡང་ལམ་ལས་རྒྱལ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་སྟོན་པའི་དགེ་སློང་གི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །གང་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་སྐྱེ་བོ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་བར་དུ་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུས་གཞན་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྟོན་ཅིང་འཆད་པའི་གང་ ཟག་དེ་ནི་ལམ་སྟོན་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཐ་མ་སྟེ། ལམ་སྟོན་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ནི་གཉིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ནི་གསུམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་བཞི་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ནི་ལྔ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོ་ལ་གནས་པ་ནས་ས་བཅུ་དང་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ལུས་ལ་གནས་པ་དེ་ཡང་ལམ་སྟོན་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །གང་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་ལམ་གྱིས་འཚོ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ། ལམ་གྱིས་སྲོག་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱིས་འཚོ་བའི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་དུ་སྡུད་ཅིང་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་ལམ་གྱིས་འཚོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལམ་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། ལམ་སྟོན་པ་དང་། ལམ་གྱིས་འཚོ་བའི་དགེ་སྦྱོང་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སྦྱོང་དག་ནི་ལམ་སུན་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་གི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །གང་འཛེམ་པ་དང་ངོ་ཚ་བ་མེད་པའི་དགེ་འདུན་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་ངས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་འདུལ་བའི་ཆོས་ལས་མི་རོ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་པས་ན་གང་ཟག་དེ་ལ་ང་ནི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་གསུངས་ལ། གང་ཟག་དེ་ཡང་ངའི་ཉན་ཐོས་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་ཚ་མེད་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་དག་ང་ལ་སྟོན་པར་འཛིན་ཅིང་། ངའི་རིང་བསྲེལ་དང་། ངའི་སྐུ་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་པ་དང་། ངའི་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དད་པས་བདག་ཀྱང་ལྟ་བ་ངན་པར་མི་འཛིན་ལ་ཕ་རོལ་པོ་གཞན་ཡང་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། ངས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་བསྔགས་ཤིང་སྟོད་པ་བྱེད་ཀྱི། དེ་ལ་འཕྱ་བའམ། སྐུར་པ་མི་འདེབས་ པ་དང་། རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དང་། སྡིག་པ་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་མཐོལ་ཅིང་འགྱོད་དེ་སྤོང་ན་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མང་པོ་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གང་ཟག་དེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་ཅན་དགུ་བཅུ་རྩ་ལྔ་བས་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཀྱིས་ལྷག་གོ །མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མི་སྐུར་ན། དེ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་དང་མྱོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་གང་འདི་སྐད་དུ་ངའི་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་དད་ན
Chinese
被悭吝和嫉妒，愚痴和我慢所控制，远离三种殊胜的业，贪著利养、恭敬和名声，喜好六境，被贪欲所迷惑，对于色、声、香、味、触的对境生起贪著的那些人，是无惭且无愧的，被归类于诽谤和诋毁圣法者之中，这被称为无惭且无愧的比丘。种姓之子，所谓真实义的比丘，有些也被归类于胜过圣道的修行者之中。所谓胜过道者，是指安住于八支圣道，自己也从烦恼的河流中解脱，并且也使其他众生解脱者。那是怎样的呢？即佛陀薄伽梵、独觉和阿罗汉，这三种补特伽罗，因为远离了有支的所有的轮回，所以被称为胜过圣道者。此外，菩萨僧众不依赖他人，以智慧无碍地照见一切法，并且以利益和安乐的意愿来摄受一切有情，也被归类于胜过道的修行者之中。有些真实义的比丘和世俗的比丘被归类于指路的比丘之中。即那些具有别解脱戒，从真正的善人到具有世间的正见者之间，依靠知识的传达，以神通的力量为他人分别开示和讲解圣道的法的人，就是最后的指路修行者，被称为指路修行者。获得入流果位的补特伽罗被称为第二种。获得一来果位的补特伽罗被称为第三种。获得不来果位的补特伽罗被称为第四种。此外，菩萨摩诃萨的僧众被称为第五种。安住于初地到十地以及最后有身者，也被归类于指路修行者之中。即那些具有别解脱戒并
English
Those who are manifestly seized by stinginess, jealousy, ignorance, and pride, who are far from the three supreme deeds, who are attached to gain, respect, and fame, who are fond of the six objects, who are distracted by desire, who are attached to the objects of form, sound, smell, taste, and touch, are shameless and without embarrassment, and are included among those who revile and slander the sacred Dharma. These are called shameless and unashamed monks. Son of good family, some of those who are called monks in the ultimate sense are also included among the practitioners who have overcome the noble path. Those who have overcome the path are those who abide in the eight limbs of the noble path, who liberate themselves from the river of afflictions, and who also liberate other beings. How is that? The Buddhas, the Bhagavat, the Pratyekabuddhas, and the Arhats, these three types of individuals are called those who have overcome the noble path because they are far removed from all the cycles of the branches of existence. Furthermore, the Bodhisattva Sangha, who, without relying on others, see all phenomena without obstruction by wisdom, and who gather all sentient beings with the intention of benefiting and bringing happiness, are also included among the practitioners who have overcome the path. Some monks in the ultimate sense and monks in the conventional sense are included among the monks who show the path. Those who possess the Pratimoksha vows, from the truly virtuous person to those who possess the worldly right view, relying on the communication of knowledge, and who, through the power of miracles, distinctly show and explain the Dharma of the noble path to others, are the last of the path-showing practitioners, and are called path-showing practitioners. The individual who has attained the fruit of stream-entry is called the second. The individual who has attained the fruit of once-returner is called the third. The individual who has attained the fruit of non-returner is called the fourth. Furthermore, the Sangha of Bodhisattva Mahasattvas is called the fifth. Those who abide on the first bhumi up to the tenth bhumi and the last existence are also included among the path-showing practitioners. Those who possess the Pratimoksha vows and
Chinese
行持完全清净者，被包括在以道为生的修行者之中，因为以道维持生命，所以称为以道为生的修行者。此外，菩萨摩诃萨为了利益和安乐一切有情而精进修持六度，也被称为以道为生。因此，从道中获胜者、道的导师以及以道为生的修行者这三种人，是世间真正的福田。除此之外的修行者被称为破坏道者，虽然不是真正的福田，但也算在福田之列。对于那些安住和依赖于无惭无愧的僧团的人，佛说：“这些人就像我所正确教导的律法中的尸体。”因为他们不是完全清净的僧团大海中应该被去除的法器，所以不会对这些人说“我是导师”，这些人也不是我的声闻。那些无惭愧的比丘，没有成为法器的人，认为我是导师，并且非常信仰我的舍利、我的身像，以及非常信仰我的法、僧伽和圣者的戒律，自己也不执持恶见，也不使他人执着于恶见，并且广弘我所教导的法，极力赞叹和称扬，不诽谤或诋毁，并且恒常发起正确的愿望，一旦造了罪业，就立即多次坦白和忏悔并加以舍弃，这样就能平息许多业障。像这样，这个人凭借对三宝和圣者戒律的信心，胜过九十五种外道百千倍。虽然不能迅速到达涅槃之城，但连转轮王也不会轻视他，更何况其他人呢？因此，如来了知和照见一切有情的业和体验之法的各种特征，所以才说如果有人信仰我的教法……
English
Those who possess completely pure conduct are included among the practitioners who live by the path. Because they maintain their lives through the path, they are called practitioners who live by the path. Furthermore, a Bodhisattva Mahasattva who diligently practices the six perfections for the benefit and happiness of all sentient beings is also called one who lives by the path. Therefore, those who have conquered through the path, the teachers of the path, and the three types of practitioners who live by the path are the true fields of merit in the world. Other practitioners besides these are called destroyers of the path. Although they are not true fields of merit, they are still counted among the fields of merit. Regarding those who dwell in and rely on a shameless and unashamed Sangha, the Buddha said, "These people are like corpses in the Dharma of the Vinaya that I have correctly taught." Because they are not vessels of Dharma to be removed from the ocean of the completely pure Sangha, one does not say to these people, "I am the teacher," nor are these people my Shravakas. Those shameless monks who have not become vessels of Dharma consider me to be the teacher, and have great faith in my relics, my body images, and great faith in my Dharma, Sangha, and the precepts of the noble ones. They themselves do not hold wrong views, nor do they cause others to cling to wrong views, and they extensively teach the Dharma that I have taught, greatly praising and extolling it, not slandering or denigrating it, and constantly making correct aspirations. As soon as they commit a sin, they immediately confess and repent repeatedly and abandon it, thus pacifying many karmic obscurations. In this way, that person, by the power of faith in the Three Jewels and the precepts of the noble ones, surpasses the ninety-five heretics by hundreds of thousands. Although they may not quickly reach the city of Nirvana, even a Chakravartin king would not despise them, let alone other people. Therefore, the Tathagata, knowing and seeing the various characteristics of the karma and experiential Dharma of all sentient beings, said, if someone has faith in my teachings...